Pulvinaria vitis L. αμπέλου - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 08:22, 30 Ιουνίου 2016

2016-06-30T08:22:10Z

K kaponi στις 09:18, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T09:18:59Z

K kaponi στις 08:55, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:55:38Z

K kaponi στις 08:39, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:39:50Z

K kaponi στις 08:38, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:38:27Z

K kaponi στις 08:18, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:18:28Z

K kaponi στις 08:15, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:15:56Z

K kaponi στις 08:09, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T08:09:42Z

K kaponi: Νέα σελίδα με ' NOTOC'

2016-01-21T08:04:37Z

Νέα σελίδα με ' __NOTOC__'

Νέα σελίδα

[[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
__NOTOC__

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Το θηλυκό είναι σε κάτοψη ωοειδές, σχεδόν απιόσχημο, με πλατύτερο το οπίσθιο μέρος και με λίγες εγκάρσιες πτυχές. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935), οι διαστάσεις του σε ηλικία ωοτοκίας είναι 4-5 x 3-4mm και το χρώμα του σκοτεινοκάστανο, σχεδόν μαύρο. Κατά τους Κάττουλα και Ευαγγελόπουλο (1967α), που  μελέτησαν το [[έντομα |έντομο]] στην περιοχή Θεσσαλονίκης, οι διαστάσεις του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, 8,4 x 6,3mm και το χρώμα του κιτρινοκάστανο ως ελαιόχρουν, με σκοτεινότερες κηλίδες. Αργότερα, μετά την ωοτοκία, γίνεται σκοτεινοκάστανο. Το μέγεθος του σώματος φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος και την κατάσταση του φυτού-ξενιστή. Την περίοδο ωοτοκίας το θηλυκό εκκρίνει άφθονα λευκά σαν [[βαμβάκι]] κηρώδη νήματα, που δημιουργούν στο πίσω και κοιλιακό μέρος του σώματός του ογκώδη ωοσάκκο, που περιέχει 1.500-2.000 ή περισσότερα, κατ’ άλλους σκοτεινοκάστανα ή υπέρυθρα και κατ’ άλλους ανοιχτοπορτοκάλινα αυγά. Ο ωόσακκος αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του σώματος του θηλυκού και του υποστρώματος, κατά τρόπο ώστε το οπίσθιο μέρος του σώματος να ανασηκώνεται και να μπορεί να πάρει γωνία ως και 90 με το υπόστρωμα. Σε πληθυσμό της περιοχής Θεσσαλονίκης το μέσο μέγεθος του ωοσάκκου ήταν 10,4 x 7,4 mm. Το αρσενικό είναι πτερωτό, ανοιχτοκάστανο, μήκους 1,7 mm.
+<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Το θηλυκό <ref name="Pulvinaria vitis L."/> είναι σε κάτοψη ωοειδές, σχεδόν απιόσχημο, με πλατύτερο το οπίσθιο μέρος και με λίγες εγκάρσιες πτυχές. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935), οι διαστάσεις του σε ηλικία ωοτοκίας είναι 4-5 x 3-4mm και το χρώμα του σκοτεινοκάστανο, σχεδόν μαύρο. Κατά τους Κάττουλα και Ευαγγελόπουλο (1967α), που  μελέτησαν το [[έντομα |έντομο]] στην περιοχή Θεσσαλονίκης, οι διαστάσεις του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, 8,4 x 6,3mm και το χρώμα του κιτρινοκάστανο ως ελαιόχρουν, με σκοτεινότερες κηλίδες. Αργότερα, μετά την ωοτοκία, γίνεται σκοτεινοκάστανο. Το μέγεθος του σώματος φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος και την κατάσταση του φυτού-ξενιστή. Την περίοδο ωοτοκίας το θηλυκό εκκρίνει άφθονα λευκά σαν [[βαμβάκι]] κηρώδη νήματα, που δημιουργούν στο πίσω και κοιλιακό μέρος του σώματός του ογκώδη ωοσάκκο, που περιέχει 1.500-2.000 ή περισσότερα, κατ’ άλλους σκοτεινοκάστανα ή υπέρυθρα και κατ’ άλλους ανοιχτοπορτοκάλινα αυγά. Ο ωόσακκος αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του σώματος του θηλυκού και του υποστρώματος, κατά τρόπο ώστε το οπίσθιο μέρος του σώματος να ανασηκώνεται και να μπορεί να πάρει γωνία ως και 90 με το υπόστρωμα. Σε πληθυσμό της περιοχής Θεσσαλονίκης το μέσο μέγεθος του ωοσάκκου ήταν 10,4 x 7,4 mm. Το αρσενικό είναι πτερωτό, ανοιχτοκάστανο, μήκους 1,7 mm.
 <span style="font-weight:bold;">Προνύμφη</span>. Η πρώτου σταδίου είναι πορτοκαλόχρωμη, η δευτέρου σταδίου ωχροκίτρινη ως ανοιχτοκάστανη και η τρίτου σταδίου ωχροκίτρινη ως ελαιόχρους.
@@ Γραμμή 13: / Γραμμή 13: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 __NOTOC__

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:55, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 6:		Γραμμή 6:

	<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Έχει μια γενεά το έτος. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935) διαχειμάζει ως προνύμφη 2<sup>ου</sup> σταδίου στον φλοιό των κληματίδων, [[Ανατομία-μορφολογία ρίζας, βλαστού και φύλλων αμπέλου \|βραχιόνων]] και κορμού και γενικότερα των κλαδίσκων και κλάδων των φυτών-ξενιστών. Οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος αναφέρουν ότι στην περιοχή Θεσσαλονίκης το κοκκοειδές αυτό διαχειμάζει ως ενήλικο, ενώ κατά τον Paloukis διαχειμάζει κυρίως ως αναπτυγμένη προνύμφη (3<sup>ου</sup> σταδίου). Η διαχειμάσασα προνύμφη 3<sup>ου</sup> σταδίου ενεργοποιείται και εξελίσσεται σε ενήλικο τα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Τα ενήλικα θηλυκά παρατηρούνται κυρίως Μάϊο-Ιούνιο και ωοτοκούν. Προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου παρατηρούνται Ιούνιο-Ιούλιο, 2<sup>ου</sup> σταδίου Αύγουστο-Σεπτέμβριο και 3<sup>ου</sup> σταδίου από μέσα Σεπτεμβρίου ως τέλη Οκτωβρίου και στη συνέχεια διαχειμάζουν. Οι προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου μετακινούνται και εγκαθίστανται κυρίως στα φύλλα, οι πλείστες στην κάτω επιφάνεια, κατά μήκος του κεντρικού νεύρου και λιγότερες κατά μήκος δευτερευόντων νεύρων. Ανήλικα και ενήλικα, εκτός από μύζηση χυμού, παράγουν άφθονα μελιτώδη απεκκρίματα που ευνοούν τους [[μύκητες]] της καπνιάς και ρυπαίνουν τους βότρεις και ολόκληρο το φυτό. Τόσο στην άμπελο, όσο και στα καρποφόρα δέντρα, οι ζημιές που προκαλεί είναι σποραδικές και συνήθως περιορισμένες.		<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Έχει μια γενεά το έτος. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935) διαχειμάζει ως προνύμφη 2<sup>ου</sup> σταδίου στον φλοιό των κληματίδων, [[Ανατομία-μορφολογία ρίζας, βλαστού και φύλλων αμπέλου \|βραχιόνων]] και κορμού και γενικότερα των κλαδίσκων και κλάδων των φυτών-ξενιστών. Οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος αναφέρουν ότι στην περιοχή Θεσσαλονίκης το κοκκοειδές αυτό διαχειμάζει ως ενήλικο, ενώ κατά τον Paloukis διαχειμάζει κυρίως ως αναπτυγμένη προνύμφη (3<sup>ου</sup> σταδίου). Η διαχειμάσασα προνύμφη 3<sup>ου</sup> σταδίου ενεργοποιείται και εξελίσσεται σε ενήλικο τα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Τα ενήλικα θηλυκά παρατηρούνται κυρίως Μάϊο-Ιούνιο και ωοτοκούν. Προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου παρατηρούνται Ιούνιο-Ιούλιο, 2<sup>ου</sup> σταδίου Αύγουστο-Σεπτέμβριο και 3<sup>ου</sup> σταδίου από μέσα Σεπτεμβρίου ως τέλη Οκτωβρίου και στη συνέχεια διαχειμάζουν. Οι προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου μετακινούνται και εγκαθίστανται κυρίως στα φύλλα, οι πλείστες στην κάτω επιφάνεια, κατά μήκος του κεντρικού νεύρου και λιγότερες κατά μήκος δευτερευόντων νεύρων. Ανήλικα και ενήλικα, εκτός από μύζηση χυμού, παράγουν άφθονα μελιτώδη απεκκρίματα που ευνοούν τους [[μύκητες]] της καπνιάς και ρυπαίνουν τους βότρεις και ολόκληρο το φυτό. Τόσο στην άμπελο, όσο και στα καρποφόρα δέντρα, οι ζημιές που προκαλεί είναι σποραδικές και συνήθως περιορισμένες.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Καταπολέμηση</span>. Στην περιοχή Θεσσαλονίκης σε [[Ποικιλία επιτραπέζιων σταφυλιών Ραζακί \|Ροζακί]], ήταν αποτελεσματικός ένας ψεκασμός την 3<sup>η</sup> Ιουλίου, εναντίον νεαρών [[Εχθροί αμπέλου \|προνυμφών]], με azinphos-methyl, methidathion, phosalone, phosmet, ή θερινό ορυκτέλαιο (Paloukis 1983). Ικανοποιητικό αποτέλεσμα είχαν και οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος ψεκάζοντας με phosalone τα τέλη Ιουνίου, περίοδο εκκόλαψης του πλείστου των προνυμφών. Σε περίπτωση χειμερινού ψεκασμού συνιστάται χειμερινό ορυκτέλαιο 2-3 % μόνο του, ή με προσθήκη parathion 0,05 % (Della Beffa 1962).

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 <span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. [[αμπέλι |Άμπελος]], [[Φουντουκιά |φουντούκια]], τριανταφυλλιά, [[ροδακινιά]], κράταιγος, κλήθρα, [[Ιτιά φυτό |ιτιά]], [[Λεύκα φυτό |λεύκα]] και άλλα δέντρα. Είναι πολυφάγο, αλλά στην Ελλάδα προσβάλλει από τα καλλιεργούμενα [[Κατάλογος φυτών |φυτά]] κυρίως την άμπελο.
-<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Έχει μια γενεά το έτος. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935) διαχειμάζει ως προνύμφη 2<sub>ου</sub> σταδίου στον φλοιό των κληματίδων, [[Ανατομία-μορφολογία ρίζας, βλαστού και φύλλων αμπέλου |βραχιόνων]] και κορμού και γενικότερα των κλαδίσκων και κλάδων των φυτών-ξενιστών. Οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος  αναφέρουν ότι στην περιοχή Θεσσαλονίκης το κοκκοειδές αυτό διαχειμάζει ως ενήλικο, ενώ κατά τον Paloukis διαχειμάζει κυρίως ως αναπτυγμένη προνύμφη (3<sub>ου</sub> σταδίου). Η διαχειμάσασα προνύμφη 3<sub>ου</sub> σταδίου ενεργοποιείται και εξελίσσεται σε ενήλικο τα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Τα ενήλικα θηλυκά παρατηρούνται κυρίως Μάϊο-Ιούνιο και ωοτοκούν. Προνύμφες 1<sub>ου</sub> σταδίου παρατηρούνται Ιούνιο-Ιούλιο, 2<sub>ου</sub> σταδίου Αύγουστο-Σεπτέμβριο και 3<sub>ου</sub> σταδίου από μέσα Σεπτεμβρίου ως τέλη Οκτωβρίου και στη συνέχεια διαχειμάζουν. Οι προνύμφες 1<sub>ου</sub> σταδίου μετακινούνται και εγκαθίστανται κυρίως στα φύλλα, οι πλείστες στην κάτω επιφάνεια, κατά μήκος του κεντρικού νεύρου και λιγότερες κατά μήκος δευτερευόντων νεύρων. Ανήλικα και ενήλικα, εκτός από μύζηση χυμού, παράγουν άφθονα μελιτώδη απεκκρίματα που ευνοούν τους [[μύκητες]] της καπνιάς και ρυπαίνουν τους βότρεις και ολόκληρο το φυτό. Τόσο στην άμπελο, όσο και στα καρποφόρα δέντρα, οι ζημιές που προκαλεί είναι σποραδικές και συνήθως περιορισμένες.
+<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Έχει μια γενεά το έτος. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935) διαχειμάζει ως προνύμφη 2<sup>ου</sup> σταδίου στον φλοιό των κληματίδων, [[Ανατομία-μορφολογία ρίζας, βλαστού και φύλλων αμπέλου |βραχιόνων]] και κορμού και γενικότερα των κλαδίσκων και κλάδων των φυτών-ξενιστών. Οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος  αναφέρουν ότι στην περιοχή Θεσσαλονίκης το κοκκοειδές αυτό διαχειμάζει ως ενήλικο, ενώ κατά τον Paloukis διαχειμάζει κυρίως ως αναπτυγμένη προνύμφη (3<sup>ου</sup> σταδίου). Η διαχειμάσασα προνύμφη 3<sup>ου</sup> σταδίου ενεργοποιείται και εξελίσσεται σε ενήλικο τα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Τα ενήλικα θηλυκά παρατηρούνται κυρίως Μάϊο-Ιούνιο και ωοτοκούν. Προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου παρατηρούνται Ιούνιο-Ιούλιο, 2<sup>ου</sup> σταδίου Αύγουστο-Σεπτέμβριο και 3<sup>ου</sup> σταδίου από μέσα Σεπτεμβρίου ως τέλη Οκτωβρίου και στη συνέχεια διαχειμάζουν. Οι προνύμφες 1<sup>ου</sup> σταδίου μετακινούνται και εγκαθίστανται κυρίως στα φύλλα, οι πλείστες στην κάτω επιφάνεια, κατά μήκος του κεντρικού νεύρου και λιγότερες κατά μήκος δευτερευόντων νεύρων. Ανήλικα και ενήλικα, εκτός από μύζηση χυμού, παράγουν άφθονα μελιτώδη απεκκρίματα που ευνοούν τους [[μύκητες]] της καπνιάς και ρυπαίνουν τους βότρεις και ολόκληρο το φυτό. Τόσο στην άμπελο, όσο και στα καρποφόρα δέντρα, οι ζημιές που προκαλεί είναι σποραδικές και συνήθως περιορισμένες.
 [[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:38, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 4:		Γραμμή 4:

	<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. [[αμπέλι \|Άμπελος]], [[Φουντουκιά \|φουντούκια]], τριανταφυλλιά, [[ροδακινιά]], κράταιγος, κλήθρα, [[Ιτιά φυτό \|ιτιά]], [[Λεύκα φυτό \|λεύκα]] και άλλα δέντρα. Είναι πολυφάγο, αλλά στην Ελλάδα προσβάλλει από τα καλλιεργούμενα [[Κατάλογος φυτών \|φυτά]] κυρίως την άμπελο.		<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. [[αμπέλι \|Άμπελος]], [[Φουντουκιά \|φουντούκια]], τριανταφυλλιά, [[ροδακινιά]], κράταιγος, κλήθρα, [[Ιτιά φυτό \|ιτιά]], [[Λεύκα φυτό \|λεύκα]] και άλλα δέντρα. Είναι πολυφάγο, αλλά στην Ελλάδα προσβάλλει από τα καλλιεργούμενα [[Κατάλογος φυτών \|φυτά]] κυρίως την άμπελο.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Έχει μια γενεά το έτος. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935) διαχειμάζει ως προνύμφη 2<sub>ου</sub> σταδίου στον φλοιό των κληματίδων, [[Ανατομία-μορφολογία ρίζας, βλαστού και φύλλων αμπέλου \|βραχιόνων]] και κορμού και γενικότερα των κλαδίσκων και κλάδων των φυτών-ξενιστών. Οι Κάττουλας και Ευαγγελόπουλος αναφέρουν ότι στην περιοχή Θεσσαλονίκης το κοκκοειδές αυτό διαχειμάζει ως ενήλικο, ενώ κατά τον Paloukis διαχειμάζει κυρίως ως αναπτυγμένη προνύμφη (3<sub>ου</sub> σταδίου). Η διαχειμάσασα προνύμφη 3<sub>ου</sub> σταδίου ενεργοποιείται και εξελίσσεται σε ενήλικο τα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Τα ενήλικα θηλυκά παρατηρούνται κυρίως Μάϊο-Ιούνιο και ωοτοκούν. Προνύμφες 1<sub>ου</sub> σταδίου παρατηρούνται Ιούνιο-Ιούλιο, 2<sub>ου</sub> σταδίου Αύγουστο-Σεπτέμβριο και 3<sub>ου</sub> σταδίου από μέσα Σεπτεμβρίου ως τέλη Οκτωβρίου και στη συνέχεια διαχειμάζουν. Οι προνύμφες 1<sub>ου</sub> σταδίου μετακινούνται και εγκαθίστανται κυρίως στα φύλλα, οι πλείστες στην κάτω επιφάνεια, κατά μήκος του κεντρικού νεύρου και λιγότερες κατά μήκος δευτερευόντων νεύρων. Ανήλικα και ενήλικα, εκτός από μύζηση χυμού, παράγουν άφθονα μελιτώδη απεκκρίματα που ευνοούν τους [[μύκητες]] της καπνιάς και ρυπαίνουν τους βότρεις και ολόκληρο το φυτό. Τόσο στην άμπελο, όσο και στα καρποφόρα δέντρα, οι ζημιές που προκαλεί είναι σποραδικές και συνήθως περιορισμένες.

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:18, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 2:		Γραμμή 2:

	<span style="font-weight:bold;">Προνύμφη</span>. Η πρώτου σταδίου είναι πορτοκαλόχρωμη, η δευτέρου σταδίου ωχροκίτρινη ως ανοιχτοκάστανη και η τρίτου σταδίου ωχροκίτρινη ως ελαιόχρους.		<span style="font-weight:bold;">Προνύμφη</span>. Η πρώτου σταδίου είναι πορτοκαλόχρωμη, η δευτέρου σταδίου ωχροκίτρινη ως ανοιχτοκάστανη και η τρίτου σταδίου ωχροκίτρινη ως ελαιόχρους.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. [[αμπέλι \|Άμπελος]], [[Φουντουκιά \|φουντούκια]], τριανταφυλλιά, [[ροδακινιά]], κράταιγος, κλήθρα, [[Ιτιά φυτό \|ιτιά]], [[Λεύκα φυτό \|λεύκα]] και άλλα δέντρα. Είναι πολυφάγο, αλλά στην Ελλάδα προσβάλλει από τα καλλιεργούμενα [[Κατάλογος φυτών \|φυτά]] κυρίως την άμπελο.

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:15, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Το θηλυκό είναι σε κάτοψη ωοειδές, σχεδόν απιόσχημο, με πλατύτερο το οπίσθιο μέρος και με λίγες εγκάρσιες πτυχές. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935), οι διαστάσεις του σε ηλικία ωοτοκίας είναι 4-5 x 3-4mm και το χρώμα του σκοτεινοκάστανο, σχεδόν μαύρο. Κατά τους Κάττουλα και Ευαγγελόπουλο (1967α), που μελέτησαν το [[έντομα \|έντομο]] στην περιοχή Θεσσαλονίκης, οι διαστάσεις του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, 8,4 x 6,3mm και το χρώμα του κιτρινοκάστανο ως ελαιόχρουν, με σκοτεινότερες κηλίδες. Αργότερα, μετά την ωοτοκία, γίνεται σκοτεινοκάστανο. Το μέγεθος του σώματος φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος και την κατάσταση του φυτού-ξενιστή. Την περίοδο ωοτοκίας το θηλυκό εκκρίνει άφθονα λευκά σαν [[βαμβάκι]] κηρώδη νήματα, που δημιουργούν στο πίσω και κοιλιακό μέρος του σώματός του ογκώδη ωοσάκκο, που περιέχει 1.500-2.000 ή περισσότερα, κατ’ άλλους σκοτεινοκάστανα ή υπέρυθρα και κατ’ άλλους ανοιχτοπορτοκάλινα αυγά. Ο ωόσακκος αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του σώματος του θηλυκού και του υποστρώματος, κατά τρόπο ώστε το οπίσθιο μέρος του σώματος να ανασηκώνεται και να μπορεί να πάρει γωνία ως και 90 με το υπόστρωμα. Σε πληθυσμό της περιοχής Θεσσαλονίκης το μέσο μέγεθος του ωοσάκκου ήταν 10,4 x 7,4 mm. Το αρσενικό είναι πτερωτό, ανοιχτοκάστανο, μήκους 1,7 mm.		<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Το θηλυκό είναι σε κάτοψη ωοειδές, σχεδόν απιόσχημο, με πλατύτερο το οπίσθιο μέρος και με λίγες εγκάρσιες πτυχές. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935), οι διαστάσεις του σε ηλικία ωοτοκίας είναι 4-5 x 3-4mm και το χρώμα του σκοτεινοκάστανο, σχεδόν μαύρο. Κατά τους Κάττουλα και Ευαγγελόπουλο (1967α), που μελέτησαν το [[έντομα \|έντομο]] στην περιοχή Θεσσαλονίκης, οι διαστάσεις του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, 8,4 x 6,3mm και το χρώμα του κιτρινοκάστανο ως ελαιόχρουν, με σκοτεινότερες κηλίδες. Αργότερα, μετά την ωοτοκία, γίνεται σκοτεινοκάστανο. Το μέγεθος του σώματος φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος και την κατάσταση του φυτού-ξενιστή. Την περίοδο ωοτοκίας το θηλυκό εκκρίνει άφθονα λευκά σαν [[βαμβάκι]] κηρώδη νήματα, που δημιουργούν στο πίσω και κοιλιακό μέρος του σώματός του ογκώδη ωοσάκκο, που περιέχει 1.500-2.000 ή περισσότερα, κατ’ άλλους σκοτεινοκάστανα ή υπέρυθρα και κατ’ άλλους ανοιχτοπορτοκάλινα αυγά. Ο ωόσακκος αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του σώματος του θηλυκού και του υποστρώματος, κατά τρόπο ώστε το οπίσθιο μέρος του σώματος να ανασηκώνεται και να μπορεί να πάρει γωνία ως και 90 με το υπόστρωμα. Σε πληθυσμό της περιοχής Θεσσαλονίκης το μέσο μέγεθος του ωοσάκκου ήταν 10,4 x 7,4 mm. Το αρσενικό είναι πτερωτό, ανοιχτοκάστανο, μήκους 1,7 mm.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Προνύμφη</span>. Η πρώτου σταδίου είναι πορτοκαλόχρωμη, η δευτέρου σταδίου ωχροκίτρινη ως ανοιχτοκάστανη και η τρίτου σταδίου ωχροκίτρινη ως ελαιόχρους.

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:09, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−		+	<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Το θηλυκό είναι σε κάτοψη ωοειδές, σχεδόν απιόσχημο, με πλατύτερο το οπίσθιο μέρος και με λίγες εγκάρσιες πτυχές. Κατά τους Balachowsky and Mesnil (1935), οι διαστάσεις του σε ηλικία ωοτοκίας είναι 4-5 x 3-4mm και το χρώμα του σκοτεινοκάστανο, σχεδόν μαύρο. Κατά τους Κάττουλα και Ευαγγελόπουλο (1967α), που μελέτησαν το [[έντομα \|έντομο]] στην περιοχή Θεσσαλονίκης, οι διαστάσεις του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, 8,4 x 6,3mm και το χρώμα του κιτρινοκάστανο ως ελαιόχρουν, με σκοτεινότερες κηλίδες. Αργότερα, μετά την ωοτοκία, γίνεται σκοτεινοκάστανο. Το μέγεθος του σώματος φαίνεται να επηρεάζεται από το είδος και την κατάσταση του φυτού-ξενιστή. Την περίοδο ωοτοκίας το θηλυκό εκκρίνει άφθονα λευκά σαν [[βαμβάκι]] κηρώδη νήματα, που δημιουργούν στο πίσω και κοιλιακό μέρος του σώματός του ογκώδη ωοσάκκο, που περιέχει 1.500-2.000 ή περισσότερα, κατ’ άλλους σκοτεινοκάστανα ή υπέρυθρα και κατ’ άλλους ανοιχτοπορτοκάλινα αυγά. Ο ωόσακκος αυτός παρεμβάλλεται μεταξύ του σώματος του θηλυκού και του υποστρώματος, κατά τρόπο ώστε το οπίσθιο μέρος του σώματος να ανασηκώνεται και να μπορεί να πάρει γωνία ως και 90 με το υπόστρωμα. Σε πληθυσμό της περιοχής Θεσσαλονίκης το μέσο μέγεθος του ωοσάκκου ήταν 10,4 x 7,4 mm. Το αρσενικό είναι πτερωτό, ανοιχτοκάστανο, μήκους 1,7 mm.

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]