Φασολιά - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 12:37, 31 Δεκεμβρίου 2013

2013-12-31T12:37:46Z

P chasapis στις 12:33, 31 Δεκεμβρίου 2013

2013-12-31T12:33:41Z

P chasapis στις 12:29, 31 Δεκεμβρίου 2013

2013-12-31T12:29:17Z

K kaponi στις 08:53, 5 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-05T08:53:03Z

K kaponi στις 15:16, 4 Σεπτεμβρίου 2013

2013-09-04T15:16:20Z

A papageorgiou στις 12:54, 9 Αυγούστου 2013

2013-08-09T12:54:25Z

P chasapis στις 15:02, 18 Ιουλίου 2013

2013-07-18T15:02:10Z

P chasapis στις 12:44, 18 Ιουλίου 2013

2013-07-18T12:44:09Z

P chasapis: /* Βιβλιογραφία */

2013-07-18T12:42:41Z

‎Βιβλιογραφία

P chasapis στις 12:28, 18 Ιουλίου 2013

2013-07-18T12:28:11Z

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 [[Image:Φύλλο φασολιάς.png|thumb|200px|Φύλλο φασολιάς]]
 [[Image:Άνθος φασολιάς.png|thumb|200px|Άνθος φασολιάς]]
 Το ριζικό σύστημα της φασολιάς είναι αρκετά αναπτυγμένο. Αποτελείται από μια ασθενική κύρια ρίζα και πολυάριθμες δευτερεύουσες. Οι δευτερεύουσες ρίζες είναι ρωμαλεότερης αναπτύξεως και υποκαθιστούν
 πλήρως την κύρια ρίζα. Όταν το [[Εδαφικές συνθήκες φασολιάς|έδαφος]] είναι απαλό, ζεστό και διαπερατό οι ρίζες του φασολιού φθάνουν σε βάθος μέχρι και 1m. Πολύ συχνά στις ρίζες του φασολιού απαντώνται και φυμάτια που έχουν προκληθεί από αζωτοβακτήρια του γένους Rhizobium. Οι [[Ποικιλίες φασολιάς|ποικιλίες]] της φασολιάς διακρίνονται σε νάνες και αναρριχώμενες ανάλογα με την ανάπτυξή τους. Στις νάνες ποικιλίες οι βλαστοί είναι ποώδεις και ισχυρώς διακλαδιζόμενοι. Η επιμήκυνση του βλαστού σταματάει με τον σχηματισμό της κορυφαίας ανθοταξίας. Στις αναρριχώμενες ποικιλίες ο βλαστός είναι λεπτότερος και σπάνια διακλαδίζεται. Η αύξηση του βλαστού που φθάνει μέχρι και τρία μέτρα συνεχίζεται παράλληλα με την άνθηση του φυτού. Τα φύλλα του φασολιού είναι σύνθετα αποτελούμενα από τρία ραβδοειδώς ωοειδή, ακέραια και οξύληκτα φυλλάρια. Τόσο τα φύλλα όσο και οι βλαστοί είναι χνουδωτά. Τα άνθη του φασολιού είναι μικρά και φέρονται σε μασχαλιαίες ανθοταξίες ανά δύο έως έξι, στην άκρη ενός ανθικού άξονα που είναι βραχύτερος από τον μίσχο του αντίστοιχου. Το χρώμα των ανθέων είναι λευκό, υποκίτρινο, ή κόκκινο. Κατά την άνθηση οι βότρεις των ανθοταξιών και τα άνθη στους βότρεις ανθίζουν από κάτω προς τα επάνω. Η άνθηση γίνεται κατά προτίμηση τις πρωινές και τις πρώτες προμεσημβρινές ώρες. Για κάθε βότρυ η άνθηση διαρκεί μέχρι και δύο εβδομάδες. Για την επιτυχία της άνθησης και της καρποφορίας το φασόλι χρειάζεται εκτός των άλλων δροσερό μέχρι και μετρίως υγρό περιβάλλον. Άριστες θερμοκρασίες για την άνθηση της φασολιάς είναι από 12-25<sup>o</sup>C, χωρίς οι θερμοκρασίες της νύχτας και της ημέρας να ξεπερνούν τους 15 και 32 <sup>o</sup>C αντίστοιχα. Θερμοκρασίες ανώτερες από 27-30<sup>o</sup>C ευνοούν την ανθόπτωση. Ο [[Φασόλι|καρπός]] της φασολιάς είναι λοβός που περικλείει τέσσερις έως εννέα σπόρους. Στις περισσότερες όμως ποικιλίες περικλείει πέντε σπόρους. Οι λοβοί είναι περγαμηνοειδής και ένα μεγάλο ποσοστό ανοίγει κατά την ωρίμανση στις ραφές τους. Οι σπόροι έχουν σχήμα νεφροειδές, ελαφρώς πεπλατυσμένο. Η επιφάνειά τους είναι λεία με χρώμα λευκό. Το δε βάρος των 1000gr, αντιστοιχεί σε ποσότητα 400-500 σπόρων στις μεγαλόσπερμες ποικιλίες, ενώ 800-900 σπόρων στις μικρόσπερμες ποικιλίες.<ref name="Καλλιέργεια φασολιάς1"/>

@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 [[Image:Φύλλο φασολιάς.png|thumb|200px|Φύλλο φασολιάς]]
 Το ριζικό σύστημα της φασολιάς είναι αρκετά αναπτυγμένο. Αποτελείται από μια ασθενική κύρια ρίζα και πολυάριθμες δευτερεύουσες. Οι δευτερεύουσες ρίζες είναι ρωμαλεότερης αναπτύξεως και υποκαθιστούν
 πλήρως την κύρια ρίζα. Όταν το [[Εδαφικές συνθήκες φασολιάς|έδαφος]] είναι απαλό, ζεστό και διαπερατό οι ρίζες του φασολιού φθάνουν σε βάθος μέχρι και 1m. Πολύ συχνά στις ρίζες του φασολιού απαντώνται και φυμάτια που έχουν προκληθεί από αζωτοβακτήρια του γένους Rhizobium. Οι [[Ποικιλίες φασολιάς|ποικιλίες]] της φασολιάς διακρίνονται σε νάνες και αναρριχώμενες ανάλογα με την ανάπτυξή τους. Στις νάνες ποικιλίες οι βλαστοί είναι ποώδεις και ισχυρώς διακλαδιζόμενοι. Η επιμήκυνση του βλαστού σταματάει με τον σχηματισμό της κορυφαίας ανθοταξίας. Στις αναρριχώμενες ποικιλίες ο βλαστός είναι λεπτότερος και σπάνια διακλαδίζεται. Η αύξηση του βλαστού που φθάνει μέχρι και τρία μέτρα συνεχίζεται παράλληλα με την άνθηση του φυτού. Τα φύλλα του φασολιού είναι σύνθετα αποτελούμενα από τρία ραβδοειδώς ωοειδή, ακέραια και οξύληκτα φυλλάρια. Τόσο τα φύλλα όσο και οι βλαστοί είναι χνουδωτά. Τα άνθη του φασολιού είναι μικρά και φέρονται σε μασχαλιαίες ανθοταξίες ανά δύο έως έξι, στην άκρη ενός ανθικού άξονα που είναι βραχύτερος από τον μίσχο του αντίστοιχου. Το χρώμα των ανθέων είναι λευκό, υποκίτρινο, ή κόκκινο. Κατά την άνθηση οι βότρεις των ανθοταξιών και τα άνθη στους βότρεις ανθίζουν από κάτω προς τα επάνω. Η άνθηση γίνεται κατά προτίμηση τις πρωινές και τις πρώτες προμεσημβρινές ώρες. Για κάθε βότρυ η άνθηση διαρκεί μέχρι και δύο εβδομάδες. Για την επιτυχία της άνθησης και της καρποφορίας το φασόλι χρειάζεται εκτός των άλλων δροσερό μέχρι και μετρίως υγρό περιβάλλον. Άριστες θερμοκρασίες για την άνθηση της φασολιάς είναι από 12-25<sup>o</sup>C, χωρίς οι θερμοκρασίες της νύχτας και της ημέρας να ξεπερνούν τους 15 και 32 <sup>o</sup>C αντίστοιχα. Θερμοκρασίες ανώτερες από 27-30<sup>o</sup>C ευνοούν την ανθόπτωση. Ο [[Φασόλι|καρπός]] της φασολιάς είναι λοβός που περικλείει τέσσερις έως εννέα σπόρους. Στις περισσότερες όμως ποικιλίες περικλείει πέντε σπόρους. Οι λοβοί είναι περγαμηνοειδής και ένα μεγάλο ποσοστό ανοίγει κατά την ωρίμανση στις ραφές τους. Οι σπόροι έχουν σχήμα νεφροειδές, ελαφρώς πεπλατυσμένο. Η επιφάνειά τους είναι λεία με χρώμα λευκό. Το δε βάρος των 1000gr, αντιστοιχεί σε ποσότητα 400-500 σπόρων στις μεγαλόσπερμες ποικιλίες, ενώ 800-900 σπόρων στις μικρόσπερμες ποικιλίες.<ref name="Καλλιέργεια φασολιάς1"/>

@@ Γραμμή 7: / Γραμμή 7: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 Το ριζικό σύστημα της φασολιάς είναι αρκετά αναπτυγμένο. Αποτελείται από μια ασθενική κύρια ρίζα και πολυάριθμες δευτερεύουσες. Οι δευτερεύουσες ρίζες είναι ρωμαλεότερης αναπτύξεως και υποκαθιστούν
 πλήρως την κύρια ρίζα. Όταν το [[Εδαφικές συνθήκες φασολιάς|έδαφος]] είναι απαλό, ζεστό και διαπερατό οι ρίζες του φασολιού φθάνουν σε βάθος μέχρι και 1m. Πολύ συχνά στις ρίζες του φασολιού απαντώνται και φυμάτια που έχουν προκληθεί από αζωτοβακτήρια του γένους Rhizobium. Οι [[Ποικιλίες φασολιάς|ποικιλίες]] της φασολιάς διακρίνονται σε νάνες και αναρριχώμενες ανάλογα με την ανάπτυξή τους. Στις νάνες ποικιλίες οι βλαστοί είναι ποώδεις και ισχυρώς διακλαδιζόμενοι. Η επιμήκυνση του βλαστού σταματάει με τον σχηματισμό της κορυφαίας ανθοταξίας. Στις αναρριχώμενες ποικιλίες ο βλαστός είναι λεπτότερος και σπάνια διακλαδίζεται. Η αύξηση του βλαστού που φθάνει μέχρι και τρία μέτρα συνεχίζεται παράλληλα με την άνθηση του φυτού. Τα φύλλα του φασολιού είναι σύνθετα αποτελούμενα από τρία ραβδοειδώς ωοειδή, ακέραια και οξύληκτα φυλλάρια. Τόσο τα φύλλα όσο και οι βλαστοί είναι χνουδωτά. Τα άνθη του φασολιού είναι μικρά και φέρονται σε μασχαλιαίες ανθοταξίες ανά δύο έως έξι, στην άκρη ενός ανθικού άξονα που είναι βραχύτερος από τον μίσχο του αντίστοιχου. Το χρώμα των ανθέων είναι λευκό, υποκίτρινο, ή κόκκινο. Κατά την άνθηση οι βότρεις των ανθοταξιών και τα άνθη στους βότρεις ανθίζουν από κάτω προς τα επάνω. Η άνθηση γίνεται κατά προτίμηση τις πρωινές και τις πρώτες προμεσημβρινές ώρες. Για κάθε βότρυ η άνθηση διαρκεί μέχρι και δύο εβδομάδες. Για την επιτυχία της άνθησης και της καρποφορίας το φασόλι χρειάζεται εκτός των άλλων δροσερό μέχρι και μετρίως υγρό περιβάλλον. Άριστες θερμοκρασίες για την άνθηση της φασολιάς είναι από 12-25<sup>o</sup>C, χωρίς οι θερμοκρασίες της νύχτας και της ημέρας να ξεπερνούν τους 15 και 32 <sup>o</sup>C αντίστοιχα. Θερμοκρασίες ανώτερες από 27-30<sup>o</sup>C ευνοούν την ανθόπτωση. Ο [[Φασόλι|καρπός]] της φασολιάς είναι λοβός που περικλείει τέσσερις έως εννέα σπόρους. Στις περισσότερες όμως ποικιλίες περικλείει πέντε σπόρους. Οι λοβοί είναι περγαμηνοειδής και ένα μεγάλο ποσοστό ανοίγει κατά την ωρίμανση στις ραφές τους. Οι σπόροι έχουν σχήμα νεφροειδές, ελαφρώς πεπλατυσμένο. Η επιφάνειά τους είναι λεία με χρώμα λευκό. Το δε βάρος των 1000gr, αντιστοιχεί σε ποσότητα 400-500 σπόρων στις μεγαλόσπερμες ποικιλίες, ενώ 800-900 σπόρων στις μικρόσπερμες ποικιλίες.<ref name="Καλλιέργεια φασολιάς1"/>

@@ Γραμμή 184: / Γραμμή 184: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Όσπριο]]
 [[παράγει::Φασόλι| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

@@ Γραμμή 184: / Γραμμή 184: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Όσπριο]]
 [[παράγει::Φασόλι| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 {{{top_heading|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading|==}}}
 Ο ελληνικός λαός αποκαλούσε το φασόλι «κρέας του φτωχού» και καθιέρωσε την φασολάδα ως «εθνικό φαγητό» χάρη στην μεγάλη αξία των ξερών φασολιών ως βασική τροφή. Τα [[Φασόλι|φασόλια]] είναι πλούσια τροφή σε λευκώματα. Η πρωτεΐνη τους αντιπροσωπεύεται από την φασεολίνη, η οποία περιέχει όλα τα βασικά αμινοξέα που δεν μπορούν να βιοσυντεθούν στον ανθρώπινο οργανισμό. Είναι ένα βιολογικά πλήρες λεύκωμα και σε παραπλήσια εκατοστιαία αναλογία με την πρωτεΐνη του κρέατος. Έτσι ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα ο χαρακτηρισμός «κρέας των φτωχών» που έχει δοθεί στην φασολάδα. Ακόμη οι υδατάνθρακες αντιπροσωπεύονται από το άμυλο και τις πεντόζες. Το δε λίπος είναι πλούσιο σε λεκιθίνη και φωσφατίδια. Όμως, παρά την υψηλή θρεπτική τους αξία παλαιότερα είχε παρατηρηθεί μια μείωση της κατανάλωσής τους. Η κύρια αιτία της μείωσης αυτής ήταν η αύξηση του βιοτικού επιπέδου που επέτρεψε την χρησιμοποίηση πρωτεϊνών ζωικής προέλευσης σε βάρος των φυτικών. Βέβαια τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πως υπάρχει σταδιακά και πάλι μια
 αύξηση στην κατανάλωσή τους. Σε αυτό συνετέλεσε η στροφή της σύγχρονης κοινωνίας στην μεσογειακή διατροφή και στην κατανόηση της σημασίας που έχουν τα όσπρια στην δίαιτα και στη διατήρηση της καλής

@@ Γραμμή 26: / Γραμμή 26: @@
 Η φασολιά προσβάλλεται από πολλές ασθένειες, που σαν αποτέλεσμα έχουν την ποιοτική και ποσοτική υποβάθμιση του προϊόντος. Κυριότερες και σοβαρότερες ασθένειες της φασολιάς στη χώρα μας είναι η ανθράκωση, η αλτενάρια, η βακτηριακή κηλίδωση και η σκωρίαση. Όλες οι ασθένειες και οι τρόποι καταπολέμησής τους αναγράφονται λεπτομερώς στον παρακάτω σύνδεσμο:
-[[Ασθένειες φασολιάς]]<ref name="Ασθένειες και εχθροί φασολιάς"/>
+[[Ασθένειες φασολιάς]]<ref name="Ασθένειες και εχθροί φασολιάς"/>,<ref name="Ιός του κίτρινου μωσαϊκού φασολιάς"/>, <ref name="Ιός μωσαϊκού της φασολιάς"/>,<ref name="Καλλιέργεια φασολιάς στο νομό Καστοριάς"/>
 {{{top_heading|==}}}Εχθροί{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 70: / Γραμμή 70: @@
 <ref name="Ποικιλίες φασολιάς"> [{{#show:Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ/Ελληνικές ποικιλίες οσπρίων| ?has link}} Ποικιλίες φασολιάς].</ref>
 <ref name="Ασθένειες και εχθροί φασολιάς"> [{{#show:Ιστοσελίδα Μoa/Εχθροί και ασθένειες ψυχανθών| ?has link}} Εχθροί και ασθένειες ψυχανθών].</ref>
 </references>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:28, 18 Ιουλίου 2013
Γραμμή 24:		Γραμμή 24:

	{{{top_heading\|==}}}Ασθένειες{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Ασθένειες{{{top_heading\|==}}}
		+	Η φασολιά προσβάλλεται από πολλές ασθένειες, που σαν αποτέλεσμα έχουν την ποιοτική και ποσοτική υποβάθμιση του προϊόντος. Κυριότερες και σοβαρότερες ασθένειες της φασολιάς στη χώρα μας είναι η ανθράκωση, η αλτενάρια, η βακτηριακή κηλίδωση και η σκωρίαση. Όλες οι ασθένειες και οι τρόποι καταπολέμησής τους αναγράφονται λεπτομερώς στον παρακάτω σύνδεσμο:
		+
		+	[[Ασθένειες φασολιάς]]<ref name="Ασθένειες και εχθροί φασολιάς"/>

	{{{top_heading\|==}}}Εχθροί{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Εχθροί{{{top_heading\|==}}}