Πιπεριά φυτό - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 13:01, 25 Νοεμβρίου 2013

2013-11-25T13:01:48Z

P chasapis στις 13:43, 19 Νοεμβρίου 2013

2013-11-19T13:43:35Z

P chasapis στις 13:42, 19 Νοεμβρίου 2013

2013-11-19T13:42:18Z

P chasapis στις 13:39, 19 Νοεμβρίου 2013

2013-11-19T13:39:45Z

P chasapis στις 13:39, 19 Νοεμβρίου 2013

2013-11-19T13:39:02Z

A papageorgiou στις 12:21, 12 Αυγούστου 2013

2013-08-12T12:21:45Z

P chasapis στις 09:25, 4 Ιουλίου 2013

2013-07-04T09:25:19Z

P chasapis στις 09:23, 4 Ιουλίου 2013

2013-07-04T09:23:36Z

Εμφάνιση αλλαγών

P chasapis στις 09:17, 4 Ιουλίου 2013

2013-07-04T09:17:41Z

P chasapis στις 09:14, 4 Ιουλίου 2013

2013-07-04T09:14:47Z

@@ Γραμμή 23: / Γραμμή 23: @@
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}
-Η πιπεριά είναι φυτό ευαίσθητο και επιρρεπής σε ασθένειες και κυρίως μυκητολογικής φύσεως. Ο βοτρύτης, ο περονόσπορος, η ανθράκωση, το ωΐδιο και η σκληροτίνια θεωρούνται οι πιο συχνές και άκρως επικίνδυνες ασθένειες. Στον παρακάτω σύνδεσμο, αναλύονται με λεπτομέρειες όλες οι ασθένειες που προσβάλλουν τη πιπεριά καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισης αυτών.
+Η πιπεριά είναι φυτό ευαίσθητο και επιρρεπές σε ασθένειες και κυρίως μυκητολογικής φύσεως. Ο βοτρύτης, ο περονόσπορος, η ανθράκωση, το ωΐδιο και η σκληροτίνια θεωρούνται οι πιο συχνές και άκρως επικίνδυνες ασθένειες. Στον παρακάτω σύνδεσμο, αναλύονται με λεπτομέρειες όλες οι ασθένειες που προσβάλλουν τη πιπεριά καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισης αυτών.
 [[Ασθένειες πιπεριάς]]<ref name="Βιολογική καλλιέργεια πιπεριάς"/>

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 [[Image:Άνθος πιπεριάς.png|thumb|px100|Άνθος πιπεριάς]]
-[[Image:Εγκάρσια τομή σε καρπούς πιπεριάς, όπου διακρίνονται οι κοιλότητες,
+[[Image:Εγκάρσια τομή σε καρπούς πιπεριάς.png|thumb|px100|Εγκάρσια τομή σε καρπούς πιπεριάς]]
-ο πλακούντας και οι σπόροι.png|thumb|px100|Εγκάρσια τομή σε καρπούς πιπεριάς, όπου διακρίνονται οι κοιλότητες, ο πλακούντας και οι σπόροι]]
 Η [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι φυτό μονοετές ή διετές, ποώδες, με κορμό και βλαστούς, διακλαδίζεται και έχει την τάση να αναπτύσσεται προς τα πάνω. Οι βλαστοί είναι ελαφρά ξυλώδης στη βάση, χωρίς επεμβάσεις αναπτύσσονται σε ύψος 30–80cm, είναι εύθραυστοι και με το βάρος της καρποφορίας πολλές φορές σπάζουν. Αρχικά το φυτό αναπτύσσεται μονοστέλεχο, σχηματίζει κορμό (κύριο βλαστό), και στη συνέχεια διακλαδίζεται και σχηματίζει δύο και σπανιότερα τρεις βλαστούς (βλαστοί πρώτης τάξης). Μεταξύ των δύο αυτών βλαστών σχηματίζεται ο πρώτος οφθαλμός – άνθος που θα δώσει τον πρώτο καρπό. Ο οφθαλμός αυτός λέγεται βασικός οφθαλμός (crown bud). Κάθε βλαστός 1ης τάξης, μετά την παραγωγή ενός ή δύο φύλλων, διακλαδίζεται και δίνει δύο βλαστούς (βλαστοί 2ης τάξης), που στη διακλάδωση τους, φέρουν ανθοφόρους οφθαλμούς. Η ανάπτυξη συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο δηλαδή κάθε καινούργιος βλαστός διακλαδίζεται και στη διακλάδωση σχηματίζεται οφθαλμός που θα δώσει καρπό. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται το φυτό (χωρίς επεμβάσεις) και παίρνει θαμνώδη μορφή. Τα φύλλα είναι απλά, λεπτά, ελλειπτικά, οξύληκτα, ακέραια με πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια και πιο ανοιχτό πράσινο χρώμα στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος των φύλλων έχει μήκος 3-5cm. Η ρίζα είναι πασσάλωδης και φτάνει σε βάθος 90-120cm. Το φυτό έχει την ικανότητα να αναπτύσσει δυνατή κεντρική ρίζα, αλλά συνήθως αυτή κόβεται ή σταματά να αναπτύσσεται μετά τη φύτευση και δημιουργούνται πλευρικές διακλαδιζόμενες ρίζες που φτάνουν σε ανάλογο βάθος. Τα άνθη είναι μονήρη στις διακλαδώσεις των βλαστών και φέρουν μίσχο με 1,5cm μήκος. Φέρουν κωδωνοειδή κάλυκα με 5 ή περισσότερα οδοντωτά σέπαλα, που συνήθως μεγαλώνουν και περιβάλλουν την βάση του άνθους. Έχουν στεφάνη διαμέτρου 8-15mm με 5 ή περισσότερα πέταλα, που είναι συνήθως λευκά ή λευκοπράσινα. Φέρουν 5 ή περισσότερους στήμονες που βρίσκονται κοντά στη βάση της στεφάνης. Οι ανθήρες έχουν ιώδη απόχρωση και σκίζονται κατά μήκος. Η ωοθήκη είναι δίχωρη ή τρίχωρη ή τετράχωρη και φέρει στύλο που είναι απλός άσπρος ή ιώδης. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα, αυτογονιμοποιούμενα και μερικώς σταυρογονιμοποιού-μενα. Είναι φυτό ουδέτερο στο φωτοπεριοδισμό δηλαδή για να σχηματιστούν και να εμφανιστούν τα άνθη, δεν επηρεάζονται σημαντικά από το μήκος της ημέρας. Στα άνθη της πιπεριάς, η ωρίμανση του στίγματος και των ανθήρων είναι ταυτόχρονη, η επικονίαση και η γονιμοποίηση γίνεται μετά το άνοιγμα του άνθους. Το άνθος παραμένει ανοιχτό για 2–3 ημέρες. Η αυτογονιμοποίηση ευνοείται γιατί ο ποδίσκος κύρτεται ώστε το άνθος να βλέπει προς τα κάτω, και έτσι πιο εύκολα η γύρη πέφτει πάνω στο στίγμα. Όσον αφορά την σταυρογονιμοποίηση τα έντομα και τα μυρμήγκια μπορεί να προκαλέσουν κάποια σταυρογονομοποίηση, αλλά είναι γνωστό πως τα άνθη της πιπεριάς δεν ελκύουν τις μέλισσες και τα έντομα. Όμως αν επιδιώκουμε την παραγωγή σπόρου θα πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε διαφορετικές [[Ποικιλίες πιπεριάς|ποικιλίες]] να μην φυτεύονται κοντά σε απόσταση 350–500m. Επίσης στα θερμοκήπια τοποθετείται σίτα, ώστε να εμποδίζεται η είσοδος των εντόμων. Ο καρπός είναι σαρκώδη ράγα ποικίλου σχήματος με ομφαλό στην κορυφή, υποβαστάζεται από έναν ποδίσκο λίγο ως πολύ μακρύ και εμφανίζεται όρθιος ή κυρτός προς τα κάτω. Είναι πολύχωρος και πολύσπερμος και φέρει κοιλότητα μεταξύ του πλακούντα και των τοιχωμάτων του καρπού. Αρχικά το χρώμα του είναι πράσινο ή πρασινοϊώδες, και όταν ωριμάσει χρωματίζεται ερυθρός, καστανέρυθρος, κίτρινος, κιτρινοπράσινος, πορτοκαλί ή ιώδες. Το χρώμα του καρπού οφείλεται σε μείγμα καροτινοειδών, με κυριότερη ουσία την καψανθίνη (C40 H38 O3) και σε μικρότερο βαθμό στα α και β καροτίνια, ξανθοφύλλη, ζεαξανθίνη, κρυπτοφάνη.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 [[Image:Άνθος πιπεριάς.png|thumb|px100|Άνθος πιπεριάς]]
 Η [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι φυτό μονοετές ή διετές, ποώδες, με κορμό και βλαστούς, διακλαδίζεται και έχει την τάση να αναπτύσσεται προς τα πάνω. Οι βλαστοί είναι ελαφρά ξυλώδης στη βάση, χωρίς επεμβάσεις αναπτύσσονται σε ύψος 30–80cm, είναι εύθραυστοι και με το βάρος της καρποφορίας πολλές φορές σπάζουν. Αρχικά το φυτό αναπτύσσεται μονοστέλεχο, σχηματίζει κορμό (κύριο βλαστό), και στη συνέχεια διακλαδίζεται και σχηματίζει δύο και σπανιότερα τρεις βλαστούς (βλαστοί πρώτης τάξης). Μεταξύ των δύο αυτών βλαστών σχηματίζεται ο πρώτος οφθαλμός – άνθος που θα δώσει τον πρώτο καρπό. Ο οφθαλμός αυτός λέγεται βασικός οφθαλμός (crown bud). Κάθε βλαστός 1ης τάξης, μετά την παραγωγή ενός ή δύο φύλλων, διακλαδίζεται και δίνει δύο βλαστούς (βλαστοί 2ης τάξης), που στη διακλάδωση τους, φέρουν ανθοφόρους οφθαλμούς. Η ανάπτυξη συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο δηλαδή κάθε καινούργιος βλαστός διακλαδίζεται και στη διακλάδωση σχηματίζεται οφθαλμός που θα δώσει καρπό. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται το φυτό (χωρίς επεμβάσεις) και παίρνει θαμνώδη μορφή. Τα φύλλα είναι απλά, λεπτά, ελλειπτικά, οξύληκτα, ακέραια με πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια και πιο ανοιχτό πράσινο χρώμα στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος των φύλλων έχει μήκος 3-5cm. Η ρίζα είναι πασσάλωδης και φτάνει σε βάθος 90-120cm. Το φυτό έχει την ικανότητα να αναπτύσσει δυνατή κεντρική ρίζα, αλλά συνήθως αυτή κόβεται ή σταματά να αναπτύσσεται μετά τη φύτευση και δημιουργούνται πλευρικές διακλαδιζόμενες ρίζες που φτάνουν σε ανάλογο βάθος. Τα άνθη είναι μονήρη στις διακλαδώσεις των βλαστών και φέρουν μίσχο με 1,5cm μήκος. Φέρουν κωδωνοειδή κάλυκα με 5 ή περισσότερα οδοντωτά σέπαλα, που συνήθως μεγαλώνουν και περιβάλλουν την βάση του άνθους. Έχουν στεφάνη διαμέτρου 8-15mm με 5 ή περισσότερα πέταλα, που είναι συνήθως λευκά ή λευκοπράσινα. Φέρουν 5 ή περισσότερους στήμονες που βρίσκονται κοντά στη βάση της στεφάνης. Οι ανθήρες έχουν ιώδη απόχρωση και σκίζονται κατά μήκος. Η ωοθήκη είναι δίχωρη ή τρίχωρη ή τετράχωρη και φέρει στύλο που είναι απλός άσπρος ή ιώδης. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα, αυτογονιμοποιούμενα και μερικώς σταυρογονιμοποιού-μενα. Είναι φυτό ουδέτερο στο φωτοπεριοδισμό δηλαδή για να σχηματιστούν και να εμφανιστούν τα άνθη, δεν επηρεάζονται σημαντικά από το μήκος της ημέρας. Στα άνθη της πιπεριάς, η ωρίμανση του στίγματος και των ανθήρων είναι ταυτόχρονη, η επικονίαση και η γονιμοποίηση γίνεται μετά το άνοιγμα του άνθους. Το άνθος παραμένει ανοιχτό για 2–3 ημέρες. Η αυτογονιμοποίηση ευνοείται γιατί ο ποδίσκος κύρτεται ώστε το άνθος να βλέπει προς τα κάτω, και έτσι πιο εύκολα η γύρη πέφτει πάνω στο στίγμα. Όσον αφορά την σταυρογονιμοποίηση τα έντομα και τα μυρμήγκια μπορεί να προκαλέσουν κάποια σταυρογονομοποίηση, αλλά είναι γνωστό πως τα άνθη της πιπεριάς δεν ελκύουν τις μέλισσες και τα έντομα. Όμως αν επιδιώκουμε την παραγωγή σπόρου θα πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε διαφορετικές [[Ποικιλίες πιπεριάς|ποικιλίες]] να μην φυτεύονται κοντά σε απόσταση 350–500m. Επίσης στα θερμοκήπια τοποθετείται σίτα, ώστε να εμποδίζεται η είσοδος των εντόμων. Ο καρπός είναι σαρκώδη ράγα ποικίλου σχήματος με ομφαλό στην κορυφή, υποβαστάζεται από έναν ποδίσκο λίγο ως πολύ μακρύ και εμφανίζεται όρθιος ή κυρτός προς τα κάτω. Είναι πολύχωρος και πολύσπερμος και φέρει κοιλότητα μεταξύ του πλακούντα και των τοιχωμάτων του καρπού. Αρχικά το χρώμα του είναι πράσινο ή πρασινοϊώδες, και όταν ωριμάσει χρωματίζεται ερυθρός, καστανέρυθρος, κίτρινος, κιτρινοπράσινος, πορτοκαλί ή ιώδες. Το χρώμα του καρπού οφείλεται σε μείγμα καροτινοειδών, με κυριότερη ουσία την καψανθίνη (C40 H38 O3) και σε μικρότερο βαθμό στα α και β καροτίνια, ξανθοφύλλη, ζεαξανθίνη, κρυπτοφάνη.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
-[[Image:Άνθος πιπεριάς.jpg|thumb|px100|Άνθος πιπεριάς]]
+[[Image:Άνθος πιπεριάς.png|thumb|px100|Άνθος πιπεριάς]]
 Η [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι φυτό μονοετές ή διετές, ποώδες, με κορμό και βλαστούς, διακλαδίζεται και έχει την τάση να αναπτύσσεται προς τα πάνω. Οι βλαστοί είναι ελαφρά ξυλώδης στη βάση, χωρίς επεμβάσεις αναπτύσσονται σε ύψος 30–80cm, είναι εύθραυστοι και με το βάρος της καρποφορίας πολλές φορές σπάζουν. Αρχικά το φυτό αναπτύσσεται μονοστέλεχο, σχηματίζει κορμό (κύριο βλαστό), και στη συνέχεια διακλαδίζεται και σχηματίζει δύο και σπανιότερα τρεις βλαστούς (βλαστοί πρώτης τάξης). Μεταξύ των δύο αυτών βλαστών σχηματίζεται ο πρώτος οφθαλμός – άνθος που θα δώσει τον πρώτο καρπό. Ο οφθαλμός αυτός λέγεται βασικός οφθαλμός (crown bud). Κάθε βλαστός 1ης τάξης, μετά την παραγωγή ενός ή δύο φύλλων, διακλαδίζεται και δίνει δύο βλαστούς (βλαστοί 2ης τάξης), που στη διακλάδωση τους, φέρουν ανθοφόρους οφθαλμούς. Η ανάπτυξη συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο δηλαδή κάθε καινούργιος βλαστός διακλαδίζεται και στη διακλάδωση σχηματίζεται οφθαλμός που θα δώσει καρπό. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται το φυτό (χωρίς επεμβάσεις) και παίρνει θαμνώδη μορφή. Τα φύλλα είναι απλά, λεπτά, ελλειπτικά, οξύληκτα, ακέραια με πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια και πιο ανοιχτό πράσινο χρώμα στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος των φύλλων έχει μήκος 3-5cm. Η ρίζα είναι πασσάλωδης και φτάνει σε βάθος 90-120cm. Το φυτό έχει την ικανότητα να αναπτύσσει δυνατή κεντρική ρίζα, αλλά συνήθως αυτή κόβεται ή σταματά να αναπτύσσεται μετά τη φύτευση και δημιουργούνται πλευρικές διακλαδιζόμενες ρίζες που φτάνουν σε ανάλογο βάθος. Τα άνθη είναι μονήρη στις διακλαδώσεις των βλαστών και φέρουν μίσχο με 1,5cm μήκος. Φέρουν κωδωνοειδή κάλυκα με 5 ή περισσότερα οδοντωτά σέπαλα, που συνήθως μεγαλώνουν και περιβάλλουν την βάση του άνθους. Έχουν στεφάνη διαμέτρου 8-15mm με 5 ή περισσότερα πέταλα, που είναι συνήθως λευκά ή λευκοπράσινα. Φέρουν 5 ή περισσότερους στήμονες που βρίσκονται κοντά στη βάση της στεφάνης. Οι ανθήρες έχουν ιώδη απόχρωση και σκίζονται κατά μήκος. Η ωοθήκη είναι δίχωρη ή τρίχωρη ή τετράχωρη και φέρει στύλο που είναι απλός άσπρος ή ιώδης. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα, αυτογονιμοποιούμενα και μερικώς σταυρογονιμοποιού-μενα. Είναι φυτό ουδέτερο στο φωτοπεριοδισμό δηλαδή για να σχηματιστούν και να εμφανιστούν τα άνθη, δεν επηρεάζονται σημαντικά από το μήκος της ημέρας. Στα άνθη της πιπεριάς, η ωρίμανση του στίγματος και των ανθήρων είναι ταυτόχρονη, η επικονίαση και η γονιμοποίηση γίνεται μετά το άνοιγμα του άνθους. Το άνθος παραμένει ανοιχτό για 2–3 ημέρες. Η αυτογονιμοποίηση ευνοείται γιατί ο ποδίσκος κύρτεται ώστε το άνθος να βλέπει προς τα κάτω, και έτσι πιο εύκολα η γύρη πέφτει πάνω στο στίγμα. Όσον αφορά την σταυρογονιμοποίηση τα έντομα και τα μυρμήγκια μπορεί να προκαλέσουν κάποια σταυρογονομοποίηση, αλλά είναι γνωστό πως τα άνθη της πιπεριάς δεν ελκύουν τις μέλισσες και τα έντομα. Όμως αν επιδιώκουμε την παραγωγή σπόρου θα πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε διαφορετικές [[Ποικιλίες πιπεριάς|ποικιλίες]] να μην φυτεύονται κοντά σε απόσταση 350–500m. Επίσης στα θερμοκήπια τοποθετείται σίτα, ώστε να εμποδίζεται η είσοδος των εντόμων. Ο καρπός είναι σαρκώδη ράγα ποικίλου σχήματος με ομφαλό στην κορυφή, υποβαστάζεται από έναν ποδίσκο λίγο ως πολύ μακρύ και εμφανίζεται όρθιος ή κυρτός προς τα κάτω. Είναι πολύχωρος και πολύσπερμος και φέρει κοιλότητα μεταξύ του πλακούντα και των τοιχωμάτων του καρπού. Αρχικά το χρώμα του είναι πράσινο ή πρασινοϊώδες, και όταν ωριμάσει χρωματίζεται ερυθρός, καστανέρυθρος, κίτρινος, κιτρινοπράσινος, πορτοκαλί ή ιώδες. Το χρώμα του καρπού οφείλεται σε μείγμα καροτινοειδών, με κυριότερη ουσία την καψανθίνη (C40 H38 O3) και σε μικρότερο βαθμό στα α και β καροτίνια, ξανθοφύλλη, ζεαξανθίνη, κρυπτοφάνη.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 {{{top_heading|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading|==}}}
 Η [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] σήμερα [[Καλλιέργεια πιπεριάς|καλλιεργείται]] σε πολλά μέρη του κόσμου, τόσο σε ανοιχτές καλλιέργειες όσο και υπό κάλυψη. Όσον αφορά τις υπό κάλυψη εκτάσεις στην Ευρώπη, αναφέρεται ότι στην Ολλανδία καλλιεργείται κυρίως σε υαλόφρακτα θερμοκήπια σε 5.000 στρέμματα το χρόνο, που παράγονται περίπου 23.000 τόνους προϊόντος με μέση απόδοση 4,6 τόνους/στρέμμα. Στην Ιταλία, η καλλιέργεια της πιπεριάς υπό κάλυψη (υαλόφρακτα θερμοκήπια, πλαστικά τούνελ, χαμηλά τούνελ) καταλαμβάνει 25.000 στρέμματα, με μέση απόδοση 3.500 τόνους/στρέμμα. Οι πρώην ανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες εξήγαγαν το 1996 στις δυτικές χώρες, πάνω από 54.000 τόνους προϊόντος. Την πρώτη θέση παραγωγής και εξαγωγής κατέχει η Ουγγαρία και δευτερευόντως η Βουλγαρία και η Σλοβακία, οι οποίες τροφοδοτούν τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης, του Καναδά και των ΗΠΑ. Η Ισπανία είναι χώρα που εξάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες (376.793 τόνους το 1996) με δεύτερη την Ολλανδία (με 226.806 τόνους). Χώρες όπως η Τουρκία και η Ιορδανία εμφανίζονται με τις μεγαλύτερες εξαγωγές το 1996, με 29.632 τόνους και 13.234 τόνους αντίστοιχα. Η κατανάλωση πράσινης πιπεριάς στη Βορειοδυτική Ευρώπη είναι της τάξης των 430.000 τόνων, από τους οποίους περίπου το 1/3 παράγεται στην Ευρώπη υπό προστασία ενώ το υπόλοιπο ποσό παράγεται σε ανοιχτές καλλιέργειες στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και σε μικρότερο βαθμό εισάγεται από Ισραήλ, Βόρεια Αφρική και ΗΠΑ. Συγκεκριμένα η Γερμανία εισάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες πιπεριάς (244.986 τόνους το 1996) και ακολουθούν η Γαλλία (με 75.827 τόνους), το Ηνωμένο Βασίλειο (57.819 τόνους), η Ιταλία (31.587 τόνους). Η πιπεριά Capsicum annum var. annum ανήκει στην Οικογένεια Solanaceae. Καλλιεργείται σήμερα σε μεγάλες εκτάσεις στις εύκρατες και τροπικές ζώνες, κυρίως για τον [[Πιπεριά προϊόν|καρπό]] της. Ο οποίος χρησιμοποιείται σαν λαχανικό ή μπαχαρικό – καρύκευμα. Υπάρχουν αρκετά είδη και βοτανικές [[Ποικιλίες πιπεριάς|ποικιλίες]] στο γένος capsicum, γεγονός που συντελεί στην μεγάλη διαφοροποίηση που υπάρχει στους καρπούς, όσον αφορά τον βαθμό καυστικότητας, το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα. Οι γλυκές πιπεριές έχουν το πιο ήπιο άρωμα και την πιο ελαφριά δριμύτητα από όλες τις άλλες πιπεριές. Οι νωπές γλυκές πιπεριές αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών, ιδιαίτερα σε βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ). Οι αποξηραμένες πιπεριές που έχουν έντονα καυτερή γεύση, είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α. Καταναλώνονται νωπές σε σαλάτες ή μαγειρεμένες με διαφόρους τρόπους, όπως γεμιστές, τηγανητές, ή ακόμα παρασκευάζονται ως τουρσί. Η συγκομιδή του καρπού γίνεται στο στάδιο: α) του ώριμου πράσινου, β) του ώριμου κόκκινου, γ) του κίτρινου, δ) του πορτοκαλί ε) του ιώδους σταδίου, ανάλογα με την ποικιλία.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 Η [[Πιπεριά φυτό|πιπεριά]] είναι φυτό μονοετές ή διετές, ποώδες, με κορμό και βλαστούς, διακλαδίζεται και έχει την τάση να αναπτύσσεται προς τα πάνω. Οι βλαστοί είναι ελαφρά ξυλώδης στη βάση, χωρίς επεμβάσεις αναπτύσσονται σε ύψος 30–80cm, είναι εύθραυστοι και με το βάρος της καρποφορίας πολλές φορές σπάζουν. Αρχικά το φυτό αναπτύσσεται μονοστέλεχο, σχηματίζει κορμό (κύριο βλαστό), και στη συνέχεια διακλαδίζεται και σχηματίζει δύο και σπανιότερα τρεις βλαστούς (βλαστοί πρώτης τάξης). Μεταξύ των δύο αυτών βλαστών σχηματίζεται ο πρώτος οφθαλμός – άνθος που θα δώσει τον πρώτο καρπό. Ο οφθαλμός αυτός λέγεται βασικός οφθαλμός (crown bud). Κάθε βλαστός 1ης τάξης, μετά την παραγωγή ενός ή δύο φύλλων, διακλαδίζεται και δίνει δύο βλαστούς (βλαστοί 2ης τάξης), που στη διακλάδωση τους, φέρουν ανθοφόρους οφθαλμούς. Η ανάπτυξη συνεχίζεται με τον ίδιο τρόπο δηλαδή κάθε καινούργιος βλαστός διακλαδίζεται και στη διακλάδωση σχηματίζεται οφθαλμός που θα δώσει καρπό. Με τον τρόπο αυτό, αναπτύσσεται το φυτό (χωρίς επεμβάσεις) και παίρνει θαμνώδη μορφή. Τα φύλλα είναι απλά, λεπτά, ελλειπτικά, οξύληκτα, ακέραια με πράσινο χρώμα στην άνω επιφάνεια και πιο ανοιχτό πράσινο χρώμα στην κάτω επιφάνεια. Ο μίσχος των φύλλων έχει μήκος 3-5cm. Η ρίζα είναι πασσάλωδης και φτάνει σε βάθος 90-120cm. Το φυτό έχει την ικανότητα να αναπτύσσει δυνατή κεντρική ρίζα, αλλά συνήθως αυτή κόβεται ή σταματά να αναπτύσσεται μετά τη φύτευση και δημιουργούνται πλευρικές διακλαδιζόμενες ρίζες που φτάνουν σε ανάλογο βάθος. Τα άνθη είναι μονήρη στις διακλαδώσεις των βλαστών και φέρουν μίσχο με 1,5cm μήκος. Φέρουν κωδωνοειδή κάλυκα με 5 ή περισσότερα οδοντωτά σέπαλα, που συνήθως μεγαλώνουν και περιβάλλουν την βάση του άνθους. Έχουν στεφάνη διαμέτρου 8-15mm με 5 ή περισσότερα πέταλα, που είναι συνήθως λευκά ή λευκοπράσινα. Φέρουν 5 ή περισσότερους στήμονες που βρίσκονται κοντά στη βάση της στεφάνης. Οι ανθήρες έχουν ιώδη απόχρωση και σκίζονται κατά μήκος. Η ωοθήκη είναι δίχωρη ή τρίχωρη ή τετράχωρη και φέρει στύλο που είναι απλός άσπρος ή ιώδης. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα, αυτογονιμοποιούμενα και μερικώς σταυρογονιμοποιού-μενα. Είναι φυτό ουδέτερο στο φωτοπεριοδισμό δηλαδή για να σχηματιστούν και να εμφανιστούν τα άνθη, δεν επηρεάζονται σημαντικά από το μήκος της ημέρας. Στα άνθη της πιπεριάς, η ωρίμανση του στίγματος και των ανθήρων είναι ταυτόχρονη, η επικονίαση και η γονιμοποίηση γίνεται μετά το άνοιγμα του άνθους. Το άνθος παραμένει ανοιχτό για 2–3 ημέρες. Η αυτογονιμοποίηση ευνοείται γιατί ο ποδίσκος κύρτεται ώστε το άνθος να βλέπει προς τα κάτω, και έτσι πιο εύκολα η γύρη πέφτει πάνω στο στίγμα. Όσον αφορά την σταυρογονιμοποίηση τα έντομα και τα μυρμήγκια μπορεί να προκαλέσουν κάποια σταυρογονομοποίηση, αλλά είναι γνωστό πως τα άνθη της πιπεριάς δεν ελκύουν τις μέλισσες και τα έντομα. Όμως αν επιδιώκουμε την παραγωγή σπόρου θα πρέπει να λάβουμε μέτρα ώστε διαφορετικές [[Ποικιλίες πιπεριάς|ποικιλίες]] να μην φυτεύονται κοντά σε απόσταση 350–500m. Επίσης στα θερμοκήπια τοποθετείται σίτα, ώστε να εμποδίζεται η είσοδος των εντόμων. Ο καρπός είναι σαρκώδη ράγα ποικίλου σχήματος με ομφαλό στην κορυφή, υποβαστάζεται από έναν ποδίσκο λίγο ως πολύ μακρύ και εμφανίζεται όρθιος ή κυρτός προς τα κάτω. Είναι πολύχωρος και πολύσπερμος και φέρει κοιλότητα μεταξύ του πλακούντα και των τοιχωμάτων του καρπού. Αρχικά το χρώμα του είναι πράσινο ή πρασινοϊώδες, και όταν ωριμάσει χρωματίζεται ερυθρός, καστανέρυθρος, κίτρινος, κιτρινοπράσινος, πορτοκαλί ή ιώδες. Το χρώμα του καρπού οφείλεται σε μείγμα καροτινοειδών, με κυριότερη ουσία την καψανθίνη (C40 H38 O3) και σε μικρότερο βαθμό στα α και β καροτίνια, ξανθοφύλλη, ζεαξανθίνη, κρυπτοφάνη.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>

@@ Γραμμή 175: / Γραμμή 175: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
-[[Category:Κηπευτικά]]
+[[Category:Σολανώδες λαχανικό]]
 [[παράγει::Πιπεριά προϊόν| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:25, 4 Ιουλίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	[[Image:Πιπεριά φυτό.jpg\|thumb\|px100\|Πιπεριά φυτό]]
	{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}
	Η [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] σήμερα [[Καλλιέργεια πιπεριάς\|καλλιεργείται]] σε πολλά μέρη του κόσμου, τόσο σε ανοιχτές καλλιέργειες όσο και υπό κάλυψη. Όσον αφορά τις υπό κάλυψη εκτάσεις στην Ευρώπη, αναφέρεται ότι στην Ολλανδία καλλιεργείται κυρίως σε υαλόφρακτα θερμοκήπια σε 5.000 στρέμματα το χρόνο, που παράγονται περίπου 23.000 τόνους προϊόντος με μέση απόδοση 4,6 τόνους/στρέμμα. Στην Ιταλία, η καλλιέργεια της πιπεριάς υπό κάλυψη (υαλόφρακτα θερμοκήπια, πλαστικά τούνελ, χαμηλά τούνελ) καταλαμβάνει 25.000 στρέμματα, με μέση απόδοση 3.500 τόνους/στρέμμα. Οι πρώην ανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες εξήγαγαν το 1996 στις δυτικές χώρες, πάνω από 54.000 τόνους προϊόντος. Την πρώτη θέση παραγωγής και εξαγωγής κατέχει η Ουγγαρία και δευτερευόντως η Βουλγαρία και η Σλοβακία, οι οποίες τροφοδοτούν τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης, του Καναδά και των ΗΠΑ. Η Ισπανία είναι χώρα που εξάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες (376.793 τόνους το 1996) με δεύτερη την Ολλανδία (με 226.806 τόνους). Χώρες όπως η Τουρκία και η Ιορδανία εμφανίζονται με τις μεγαλύτερες εξαγωγές το 1996, με 29.632 τόνους και 13.234 τόνους αντίστοιχα. Η κατανάλωση πράσινης πιπεριάς στη Βορειοδυτική Ευρώπη είναι της τάξης των 430.000 τόνων, από τους οποίους περίπου το 1/3 παράγεται στην Ευρώπη υπό προστασία ενώ το υπόλοιπο ποσό παράγεται σε ανοιχτές καλλιέργειες στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και σε μικρότερο βαθμό εισάγεται από Ισραήλ, Βόρεια Αφρική και ΗΠΑ. Συγκεκριμένα η Γερμανία εισάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες πιπεριάς (244.986 τόνους το 1996) και ακολουθούν η Γαλλία (με 75.827 τόνους), το Ηνωμένο Βασίλειο (57.819 τόνους), η Ιταλία (31.587 τόνους). Η πιπεριά Capsicum annum var. annum ανήκει στην Οικογένεια Solanaceae. Καλλιεργείται σήμερα σε μεγάλες εκτάσεις στις εύκρατες και τροπικές ζώνες, κυρίως για τον [[Πιπεριά προϊόν\|καρπό]] της. Ο οποίος χρησιμοποιείται σαν λαχανικό ή μπαχαρικό – καρύκευμα. Υπάρχουν αρκετά είδη και βοτανικές [[Ποικιλίες πιπεριάς\|ποικιλίες]] στο γένος capsicum, γεγονός που συντελεί στην μεγάλη διαφοροποίηση που υπάρχει στους καρπούς, όσον αφορά τον βαθμό καυστικότητας, το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα. Οι γλυκές πιπεριές έχουν το πιο ήπιο άρωμα και την πιο ελαφριά δριμύτητα από όλες τις άλλες πιπεριές. Οι νωπές γλυκές πιπεριές αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών, ιδιαίτερα σε βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ). Οι αποξηραμένες πιπεριές που έχουν έντονα καυτερή γεύση, είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α. Καταναλώνονται νωπές σε σαλάτες ή μαγειρεμένες με διαφόρους τρόπους, όπως γεμιστές, τηγανητές, ή ακόμα παρασκευάζονται ως τουρσί. Η συγκομιδή του καρπού γίνεται στο στάδιο: α) του ώριμου πράσινου, β) του ώριμου κόκκινου, γ) του κίτρινου, δ) του πορτοκαλί ε) του ιώδους σταδίου, ανάλογα με την ποικιλία.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>		Η [[Πιπεριά φυτό\|πιπεριά]] σήμερα [[Καλλιέργεια πιπεριάς\|καλλιεργείται]] σε πολλά μέρη του κόσμου, τόσο σε ανοιχτές καλλιέργειες όσο και υπό κάλυψη. Όσον αφορά τις υπό κάλυψη εκτάσεις στην Ευρώπη, αναφέρεται ότι στην Ολλανδία καλλιεργείται κυρίως σε υαλόφρακτα θερμοκήπια σε 5.000 στρέμματα το χρόνο, που παράγονται περίπου 23.000 τόνους προϊόντος με μέση απόδοση 4,6 τόνους/στρέμμα. Στην Ιταλία, η καλλιέργεια της πιπεριάς υπό κάλυψη (υαλόφρακτα θερμοκήπια, πλαστικά τούνελ, χαμηλά τούνελ) καταλαμβάνει 25.000 στρέμματα, με μέση απόδοση 3.500 τόνους/στρέμμα. Οι πρώην ανατολικές Ευρωπαϊκές χώρες εξήγαγαν το 1996 στις δυτικές χώρες, πάνω από 54.000 τόνους προϊόντος. Την πρώτη θέση παραγωγής και εξαγωγής κατέχει η Ουγγαρία και δευτερευόντως η Βουλγαρία και η Σλοβακία, οι οποίες τροφοδοτούν τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης, του Καναδά και των ΗΠΑ. Η Ισπανία είναι χώρα που εξάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες (376.793 τόνους το 1996) με δεύτερη την Ολλανδία (με 226.806 τόνους). Χώρες όπως η Τουρκία και η Ιορδανία εμφανίζονται με τις μεγαλύτερες εξαγωγές το 1996, με 29.632 τόνους και 13.234 τόνους αντίστοιχα. Η κατανάλωση πράσινης πιπεριάς στη Βορειοδυτική Ευρώπη είναι της τάξης των 430.000 τόνων, από τους οποίους περίπου το 1/3 παράγεται στην Ευρώπη υπό προστασία ενώ το υπόλοιπο ποσό παράγεται σε ανοιχτές καλλιέργειες στην Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και σε μικρότερο βαθμό εισάγεται από Ισραήλ, Βόρεια Αφρική και ΗΠΑ. Συγκεκριμένα η Γερμανία εισάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες πιπεριάς (244.986 τόνους το 1996) και ακολουθούν η Γαλλία (με 75.827 τόνους), το Ηνωμένο Βασίλειο (57.819 τόνους), η Ιταλία (31.587 τόνους). Η πιπεριά Capsicum annum var. annum ανήκει στην Οικογένεια Solanaceae. Καλλιεργείται σήμερα σε μεγάλες εκτάσεις στις εύκρατες και τροπικές ζώνες, κυρίως για τον [[Πιπεριά προϊόν\|καρπό]] της. Ο οποίος χρησιμοποιείται σαν λαχανικό ή μπαχαρικό – καρύκευμα. Υπάρχουν αρκετά είδη και βοτανικές [[Ποικιλίες πιπεριάς\|ποικιλίες]] στο γένος capsicum, γεγονός που συντελεί στην μεγάλη διαφοροποίηση που υπάρχει στους καρπούς, όσον αφορά τον βαθμό καυστικότητας, το σχήμα, το μέγεθος και το χρώμα. Οι γλυκές πιπεριές έχουν το πιο ήπιο άρωμα και την πιο ελαφριά δριμύτητα από όλες τις άλλες πιπεριές. Οι νωπές γλυκές πιπεριές αποτελούν πλούσια πηγή βιταμινών, ιδιαίτερα σε βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ). Οι αποξηραμένες πιπεριές που έχουν έντονα καυτερή γεύση, είναι πλούσιες σε βιταμίνη Α. Καταναλώνονται νωπές σε σαλάτες ή μαγειρεμένες με διαφόρους τρόπους, όπως γεμιστές, τηγανητές, ή ακόμα παρασκευάζονται ως τουρσί. Η συγκομιδή του καρπού γίνεται στο στάδιο: α) του ώριμου πράσινου, β) του ώριμου κόκκινου, γ) του κίτρινου, δ) του πορτοκαλί ε) του ιώδους σταδίου, ανάλογα με την ποικιλία.<ref name="θερμοκηπιακή καλλιέργεια πιπεριάς"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:17, 4 Ιουλίου 2013
Γραμμή 28:		Γραμμή 28:

	[[Εχθροί πιπεριάς]]		[[Εχθροί πιπεριάς]]
		+
		+	==Πληροφοριακά στοιχεία==
		+
		+	{{Πληροφοριακά στοιχεία φυτού}}
		+
		+	==Ευδοκιμεί στις περιοχές==
		+
		+	{{Γεωγραφικά πληροφοριακά στοιχεία}}
		+
		+	==Σχετικές σελίδες==
		+
		+	* [[Καλλιέργεια πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Πιπεριά προϊόν]]
		+
		+	* [[Γενικά στοιχεία πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Βοτανικά χαρακτηριστικά πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Κλιματικές συνθήκες πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Εδαφικές συνθήκες πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Πολλαπλασιασμός πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Ποικιλίες πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Ασθένειες πιπεριάς]]
		+
		+	* [[Εχθροί πιπεριάς]]
		+
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Βοιωτίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Λασιθίου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ηρακλείου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ρεθύμνης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Χανίων\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Λακωνίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Μεσσηνίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αρκαδίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αργολίδας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αχαΐας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ηλείας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αιτωλοακαρνανίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αττικής\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ευβοίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ευρυτανίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Φθιώτιδος\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Φωκίδος\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κορινθίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ζακύνθου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κέρκυρας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κεφαλληνίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Λευκάδος\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Άρτης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Θεσπρωτίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ιωαννίνων\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Πρεβέζης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Καρδίτσης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Τρικάλων\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Μαγνησίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Γρεβενών\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Λαρίσης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Δράμας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ημαθίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Θεσσαλονίκης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Καβάλας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Καστοριάς\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κιλκίς\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κοζάνης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Πέλλης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Πιερίας\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Σερρών\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Φλωρίνης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Χαλκιδικής\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Αγίου Όρους\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Έβρου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ξάνθης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Ροδόπης\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Δωδεκανήσου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Κυκλάδων\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Λέσβου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Σάμου\| ]]
		+	[[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Χίου\| ]]
		+
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Βοιωτίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Λασιθίου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ηρακλείου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ρεθύμνης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Χανίων\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Λακωνίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Μεσσηνίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αρκαδίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αργολίδας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αχαΐας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ηλείας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αιτωλοακαρνανίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αττικής\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ευβοίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ευρυτανίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Φθιώτιδος\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Φωκίδος\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κορινθίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ζακύνθου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κέρκυρας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κεφαλληνίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Λευκάδος\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Άρτης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Θεσπρωτίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ιωαννίνων\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Πρεβέζης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Καρδίτσης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Τρικάλων\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Μαγνησίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Γρεβενών\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Λαρίσης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Δράμας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ημαθίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Θεσσαλονίκης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Καβάλας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Καστοριάς\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κιλκίς\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κοζάνης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Πέλλης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Πιερίας\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Σερρών\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Φλωρίνης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Χαλκιδικής\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Αγίου Όρους\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Έβρου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ξάνθης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Ροδόπης\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Δωδεκανήσου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Κυκλάδων\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Λέσβου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Σάμου\| ]]
		+	[[σχετίζεται γεωγραφικά με::Νομός Χίου\| ]]
		+
		+	[[Category:Φυτό_Μ]]
		+	[[Category:Κηπευτικά]]
		+	[[παράγει::Πιπεριά προϊόν\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε γεωργό::30\| ]]
		+	[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30\| ]]
		+	[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]