Μυκητολογική ασθένεια πυρηνόκαρπων Αδρομυκώσεις - Ιστορικό εκδόσεων

A papageorgiou στις 14:02, 6 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-06T14:02:58Z

A papageorgiou στις 15:37, 1 Αυγούστου 2013

2013-08-01T15:37:38Z

A papageorgiou στις 15:35, 1 Αυγούστου 2013

2013-08-01T15:35:30Z

P chasapis στις 16:55, 1 Μαρτίου 2013

2013-03-01T16:55:40Z

Νέα σελίδα

[[Image:Προσβολή ροδακινιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή ροδακινιάς από Verticillium]]
[[Image:Προσβολή βερυκοκκιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή βερυκοκκιάς από Verticillium]]
[[Image:Προσβολή δαμασκηνιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή δαμασκηνιάς από Verticillium]]
[[Image:Προσβολή κερασιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή κερασιάς από Verticillium]]
Οι αδρομυκώσεις οφείλονται σε προσβολή των αγγειωδών ιστών από μύκητες. Τα ασθενή φυτά εκδηλώνουν σε μερικούς βλαστούς ή σ’ολόκληρο το φύλλωμα συμπτώματα μαρασμού και κακής διατροφής που τελικά καταλήγουν στην αποξήρανση κλάδων ή ολόκληρου του φυτού. Σοβαρότερες είναι οι ασθένειες που οφείλονται σε μύκητες των γενών Fusarium και Verticillium.
Οι αδρομυκώσεις των πυρηνόκαρπων οφείλονται αποκλειστικά σε μύκητες του γένους Verticillium. Τα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] που προσβάλλονται συχνότερα και σοβαρότερα από τις βερτισιλλιώσεις είναι η [[Βερυκοκκιά|βερυκοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Κερασιά|κερασιά]] και [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]].

Στα πυρηνόκαρπα τα πρώτα συμπτώματα της προσβολής είναι μαρασμός μερικών κλάδων ή βραχιόνων και χλώρωση των φύλλων που εμφανίζονται συνήθως στις αρχές του καλοκαιριού και ακολουθούνται από καστανόχρωση, καρούλιασμα και φυλλόπτωση και τελικά την αποξήρανση των προσβεβλημένων κλάδων. Είναι χαρακτηριστικό των αδρομυκώσεων ότι τα συμπτώματα παρουσιάζονται στη μία πλευρά των προσβεβλημένων οργάνων ενώ στην άλλη δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Στα αγγεία του ενεργού ξύλου των προσβεβλημένων κλάδων ή βραχιόνων παρατηρείται έντονος καστανός μεταχρωματισμός.

Το παθογόνο διατηρείται στο έδαφος και επιβιώνει για πάρα πολλά χρόνια. Επιβιώνει κυρίως με τα μικροσκληρώτια αλλά και σαν μυκήλιο και κονίδια στα προσβεβλημένα υπολείμματα της καλλιέργειας. Ένας άλλος τρόπος διαιωνίσεως του παθογόνου και αυξήσεως των μολυσμάτων του στο έδαφος είναι τα διάφορα ζιζάνια ξενιστές του.

Η τοπική διασπορά των μολυσμάτων γίνεται με το νερό, τα υπολείμματα της καλλιέργειας, τα ζιζάνια και με το έδαφος που μεταφέρεται με τα εργαλεία και μηχανήματα κατεργασίας του εδάφους. Το νερό του ποτίσματος αποτελεί πολύ σοβαρό παράγοντα διασποράς των μολυσμάτων του μύκητα σε αμόλυντα δενδροκομεία όταν έχει περάσει από ασθενή λαχονοκομικά φυτά σε μολυσμένο έδαφος.
Οι μολύνσεις των φυτών γίνονται κυρίως από τις ρίζες με απ’ευθείας είσοδο του παθογόνου. Η είσοδος του παθογόνου διευκολύνεται ιδιαίτερα από πληγές που προκαλούνται στις ρίζες από νηματώδεις ή έντομα. Η βερτισιλλίωση είναι μια τυπικά εδαφογενής ασθένεια. Μετά την είσοδό του στις ρίζες ο μύκητας προχωρεί και εγκαθίσταται στα αγγεία του ξύλου.

Η ανάπτυξη και η ένταση της ασθένειας εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως είναι, η επιβίωση του μολύσματος, η πυκνότητα του μολύσματος, η φυλή του παθογόνου, η ποικιλία του φυτού, το έδαφος, η θερμοκρασία του εδάφους και αέρα, τα ζιζάνια, οι βροχοπτώσεις και αρδεύσεις, η συγκαλλιέργεια και οι καλλιεργητικές επεμβάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται αυτόματη θεραπεία προσβεβλημένων δέντρων. Η αιτία αυτού του φαινομένου πιθανότατα οφείλεται στο θάνατο του παθογόνου λόγω επιδράσεως εσωτερικών ή εξωτερικών παραγόντων ή στον εγκλωβισμό του μύκητα στο παλαιό ξύλο όταν σχηματίζονται οι νέες αγγειώδεις δεσμίδες από το φυτό.

Δεν υπάρχει χημική θεραπεία της βερτισιλλιώσεως. Η αντιμετώπισή της βασίζεται στη χρησιμοποίηση υγιούς [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικού υλικού]] σε αμόλυντο έδαφος, χρησιμοποίηση ανθεκτικών ποικιλιών ή υποκειμένων και στην αποφυγή εγκαταστάσεως των δενδροκομείων σε εδάφη που καλλιεργήθηκαν για μακρό χρόνο με ευπαθή ετήσια φυτά. Ενθαρρυντικά αποτελέσματα έχει δώσει και η λίπανση του εδάφους με ηλιακή θερμότητα (κάλυψη της επιφάνειας του εδάφους με διαφανή φύλλα πολυαιθυλενίου από τον Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο). Ενθαρρυντικά δεδομένα υπάρχουν για τη βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας με τη χρησιμοποίηση ανταγωνιστικών μικροοργανισμών. Συνιστώνται ακόμα τα παρακάτω:
#Αποφυγή συγκαλλιέργειας των δέντρων με ευπαθή ετήσια φυτά.
#Αποφυγή δημιουργίας πληγών με τα καλλιεργητικά εργαλεία στην περιοχή του λαιμού και των ριζών.
#Η άρδευση των δέντρων να μη γίνεται με αυλάκια γιατί τα μολύσματα μεταφέρονται με το νερό στα υγιή δέντρα.
#Συστηματική χημική καταπολέμηση των ζιζανίων.
#Στις περιπτώσεις εκδήλωσης συμπτωμάτων να γίνεται αφαίρεση των προσβεβλημένων κλάδων σε απόσταση 20-30 cm πέρα απ’ το σημείο μαρασμού και καταστροφή με φωτιά.
#Εκρίζωση των αποξηραμένων δέντρων μαζί με το ριζικό σύστημα και απολύμανση του εδάφους.

[[είναι ασθένεια της::Ροδακινιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Ροδακινιά| ]]
[[είναι ασθένεια της::Δαμασκηνιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Δαμασκηνιά| ]]
[[είναι ασθένεια της::Βερυκοκκιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Βερυκοκκιά| ]]
[[είναι ασθένεια της::Κερασιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Κερασιά| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 [[Image:Προσβολή κερασιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή κερασιάς από Verticillium]]
 Οι [[αδρομυκώσεις]] οφείλονται σε προσβολή των αγγειωδών ιστών από [[μύκητες]]. Τα ασθενή φυτά εκδηλώνουν σε μερικούς βλαστούς ή σ’ολόκληρο το φύλλωμα συμπτώματα μαρασμού και κακής διατροφής που τελικά καταλήγουν στην αποξήρανση κλάδων ή ολόκληρου του φυτού. Σοβαρότερες είναι οι ασθένειες που οφείλονται σε μύκητες των γενών [[Φουζαρίωση|Fusarium]] και [[Βερτισιλλίωση|Verticillium]].
-Οι αδρομυκώσεις των [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] οφείλονται αποκλειστικά σε μύκητες του γένους Verticillium. Τα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] που προσβάλλονται συχνότερα και σοβαρότερα από τις βερτισιλλιώσεις είναι η [[Βερυκοκκιά|βερυκοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Κερασιά|κερασιά]] και [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]].
+Οι αδρομυκώσεις των [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] οφείλονται αποκλειστικά σε [[μύκητες]] του γένους Verticillium. Τα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] που προσβάλλονται συχνότερα και σοβαρότερα από τις βερτισιλλιώσεις είναι η [[Βερυκοκκιά|βερυκοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Κερασιά|κερασιά]] και [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]].
 Στα πυρηνόκαρπα τα πρώτα συμπτώματα της προσβολής είναι μαρασμός μερικών κλάδων ή βραχιόνων και χλώρωση των φύλλων που εμφανίζονται συνήθως στις αρχές του καλοκαιριού και ακολουθούνται από καστανόχρωση, καρούλιασμα και φυλλόπτωση και τελικά την αποξήρανση των προσβεβλημένων κλάδων. Είναι χαρακτηριστικό των αδρομυκώσεων ότι τα συμπτώματα παρουσιάζονται στη μία πλευρά των προσβεβλημένων οργάνων ενώ στην άλλη δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Στα αγγεία του ενεργού ξύλου των προσβεβλημένων κλάδων ή βραχιόνων παρατηρείται έντονος καστανός μεταχρωματισμός.

@@ Γραμμή 3: / Γραμμή 3: @@
 [[Image:Προσβολή δαμασκηνιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή δαμασκηνιάς από Verticillium]]
 [[Image:Προσβολή κερασιάς από Verticillium.jpeg|thumb|200px|Προσβολή κερασιάς από Verticillium]]
-Οι αδρομυκώσεις οφείλονται σε προσβολή των αγγειωδών ιστών από μύκητες. Τα ασθενή φυτά εκδηλώνουν σε μερικούς βλαστούς ή σ’ολόκληρο το φύλλωμα συμπτώματα μαρασμού και κακής διατροφής που τελικά καταλήγουν στην αποξήρανση κλάδων ή ολόκληρου του φυτού. Σοβαρότερες είναι οι ασθένειες που οφείλονται σε μύκητες των γενών Fusarium και Verticillium.
+Οι [[αδρομυκώσεις]] οφείλονται σε προσβολή των αγγειωδών ιστών από [[μύκητες]]. Τα ασθενή φυτά εκδηλώνουν σε μερικούς βλαστούς ή σ’ολόκληρο το φύλλωμα συμπτώματα μαρασμού και κακής διατροφής που τελικά καταλήγουν στην αποξήρανση κλάδων ή ολόκληρου του φυτού. Σοβαρότερες είναι οι ασθένειες που οφείλονται σε μύκητες των γενών [[Φουζαρίωση|Fusarium]] και [[Βερτισιλλίωση|Verticillium]].
-Οι [[αδρομυκώσεις]] των [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] οφείλονται αποκλειστικά σε [[μύκητες]] του γένους Verticillium. Τα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] που προσβάλλονται συχνότερα και σοβαρότερα από τις [[Βερτισιλλίωση|βερτισιλλιώσεις]] είναι η [[Βερυκοκκιά|βερυκοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Κερασιά|κερασιά]] και [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]].
+Οι αδρομυκώσεις των [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπων]] οφείλονται αποκλειστικά σε μύκητες του γένους Verticillium. Τα [[Πυρηνόκαρπα|πυρηνόκαρπα]] που προσβάλλονται συχνότερα και σοβαρότερα από τις βερτισιλλιώσεις είναι η [[Βερυκοκκιά|βερυκοκκιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]], [[Κερασιά|κερασιά]] και [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]].
 Στα πυρηνόκαρπα τα πρώτα συμπτώματα της προσβολής είναι μαρασμός μερικών κλάδων ή βραχιόνων και χλώρωση των φύλλων που εμφανίζονται συνήθως στις αρχές του καλοκαιριού και ακολουθούνται από καστανόχρωση, καρούλιασμα και φυλλόπτωση και τελικά την αποξήρανση των προσβεβλημένων κλάδων. Είναι χαρακτηριστικό των αδρομυκώσεων ότι τα συμπτώματα παρουσιάζονται στη μία πλευρά των προσβεβλημένων οργάνων ενώ στην άλλη δεν παρατηρούνται συμπτώματα. Στα αγγεία του ενεργού ξύλου των προσβεβλημένων κλάδων ή βραχιόνων παρατηρείται έντονος καστανός μεταχρωματισμός.
@@ Γραμμή 33: / Γραμμή 33: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
-[[είναι προσβολή της ασθένειας::Αδρομυκώσεις| ]]
+[[είναι προσβολή της ασθένειας::Βερτισιλλίωση| ]]