Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 13:58, 16 Ιουνίου 2015

2015-06-16T13:58:09Z

K kaponi στις 08:35, 11 Ιουλίου 2014

2014-07-11T08:35:11Z

K kaponi στις 12:39, 31 Οκτωβρίου 2013

2013-10-31T12:39:22Z

K kaponi στις 12:38, 31 Οκτωβρίου 2013

2013-10-31T12:38:10Z

K kaponi στις 08:55, 1 Ιουλίου 2013

2013-07-01T08:55:35Z

K kaponi στις 10:23, 28 Φεβρουαρίου 2013

2013-02-28T10:23:44Z

Νέα σελίδα

Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Οι κυριότερες παθήσεις αιγοπροβάτων |λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides
nodosus, αναερόβιο, Gram-, που πολλαπλασιάζεται μόνο στις αλλοιώσεις και επιζεί μόνο λίγες μέρες στο έδαφος. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες της λοιμώδους ποδοδερματίτιδας:
#Δερματίτιδα του μεσοδακτύλιου διαστήματος. Ελαφρά επιδερμική προσβολή από F. necrophorum, και C.pyogenes.
#Ποδοδερματίτιδα. Επιδερμική προσβολή του μεσοδακτύλιου διαστήματος και της χηλής από F. Necrophorum και Dichelobacter nodosus.
#Λοιμώδης νέκρωση του δακτυλικού υποθέματος. Υποδόρια
προσβολή από F. Necrophorum και C.pyogenes.
Η εμφάνιση και η σοβαρότητα (ένταση και διάρκεια) του νοσήματος επηρεάζονται σημαντικά από διάφορους προδιαθέτοντες παράγοντες. Στα πρόβατα, οι παράγοντες δεν έχουν πλήρως διευκρινιστεί και είναι πολλές φορές δύσκολο να διερευνηθεί ο ρόλος τους. Η ταξινόμησή τους μπορεί να γίνει σε γενετικούς και κυρίως περιβαλλοντικούς.
#γενετικοί παράγοντες: έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για την λοιμώδη ποδοδερματίτιδα. Στα [[Αιγοπρόβατα |πρόβατα]] ο χρωματισμός των χηλών αποτελεί ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των επιμέρους φυλών. Οι μαύρες χηλές είναι κατά κανόνα σκληρές και ανθεκτικές, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με τις κηρόχρωμες χηλές.
#περιβαλλοντικοί παράγοντες:
*το σύστημα εκτροφής:
Το σύστημα εκτροφής επηρεάζει τη συχνότητα εμφάνισης των νοσημάτων του άκρου ποδιού. Κατά το ημιεντατικό σύστημα εκτροφής, τα ζώα βαδίζουν πολλές ώρες στη βοσκή, σε ξηρό ή και πετρώδες έδαφος. Η φθορά που προκαλείται στις χηλές αντισταθμίζει συνήθως την ανάπτυξή τους, διατηρώντας την επιθυμητή μορφολογία. Αντίθετα, στα πρόβατα που εκτρέφονται κατά το εντατικό σύστημα, όπου τα ζώα παραμένουν μονίμως σταβλισμένα (υγρό και μαλακό έδαφος), οι χηλές φθείρονται με αργό ρυθμό. Αποτέλεσμα είναι η υπερανάπτυξή τους που προδιαθέτει στην εμφάνιση των νοσημάτων του
άκρου ποδός.
*η διατροφή:
Σφάλματα που σχετίζονται με τη [[Διατροφή αιγοπροβάτων |διατροφή]] μπορούν να επηρεάσουν την εκδήλωση των νοσημάτων του άκρου ποδός. Η έλλειψη πολλών θρεπτικών ουσιών από το σιτηρέσιο των ζώων μπορεί να μειώσει την κερατινοποίηση και την ανθεκτικότητα των χηλών. Έτσι η έλλειψη βιταμινών A, C, E και η σεληνοπρωτεΐνη υπεροξειδάση του γλουταθείου οδηγούν στην οξείδωση των λιπαρών οξέων (λινολεϊκού, αραχιδονικό οξύ) που αποτελούν σημαντικά δομικά συστατικά των μεσοσωληνοειδούς της κεράτινης ουσίας (Wertz and Downing 1982). Σε ότι αφορά τα ανόργανα στοιχεία το ασβέστιο (Ca) και ο ψευδάργυρος
(Zn) είναι απαραίτητα για τις ενζυμικές αντιδράσεις σχηματισμού της κερατίνης.
*συνθήκες σταβλισμού.
Η αυξημένη υγρασία και η υψηλή συγκέντρωση ζωικών αποβλήτων (ούρα και κόπρανα) στη στρωμνή, λόγω μειωμένης συχνότητας καθαρισμού, προδιαθέτουν στην αύξηση της ευαισθησίας των χηλών.
*περιποίηση και προστασία των χηλών.
Το παραπάνω επιτυγχάνεται με συχνή εφαρμογή ποδοκομίας και ποδόλουτρων. Σκοπός των παραπάνω είναι ο καθαρισμός των χηλών από νεκρωμένους ιστούς, λάσπη και παγιδευμένα ξένα σώματα, επίσης αποσκοπούν στη μείωση του αριθμού των παθογόνων μικροοργανισμών στην περιοχή των χηλών.

[[είναι πάθηση του ζώου::Αιγοπρόβατα| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων.jpg|thumb|px100|Προσβολή από λοιμώδη ποδοδερματίτιδα]]
-Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Ασθένειες αιγοπροβάτων |λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides
+Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα <ref name="Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα"/> είναι μια μεταδοτική [[Ασθένειες αιγοπροβάτων |λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides
 nodosus, αναερόβιο, Gram-, που πολλαπλασιάζεται μόνο στις αλλοιώσεις και επιζεί μόνο λίγες μέρες στο έδαφος. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες της λοιμώδους ποδοδερματίτιδας:
 #Δερματίτιδα του μεσοδακτύλιου διαστήματος. Ελαφρά επιδερμική προσβολή από F. necrophorum, και C.pyogenes.
@@ Γραμμή 24: / Γραμμή 24: @@
 [[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνίατρο::30| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:39, 31 Οκτωβρίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	[[Image:Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων.jpg\|thumb\|px100\|~~Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων~~]]	+	[[Image:Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων.jpg\|thumb\|px100\|Προσβολή από λοιμώδη ποδοδερματίτιδα]]

	Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Οι κυριότερες παθήσεις αιγοπροβάτων \|λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides		Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Οι κυριότερες παθήσεις αιγοπροβάτων \|λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:38, 31 Οκτωβρίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	[[Image:Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων.jpg\|thumb\|px100\|Λοιμώδης Ποδοδερματίτιδα αιγοπροβάτων]]
		+
	Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Οι κυριότερες παθήσεις αιγοπροβάτων \|λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides		Η λοιμώδης ποδοδερματίτιδα είναι μια μεταδοτική [[Οι κυριότερες παθήσεις αιγοπροβάτων \|λοίμωξη]] του άκρου ποδός των αιγοπροβάτων. Προκαλείται από τη συνέργεια προδιαθετόντων παραγόντων και βακτηρίων. Οι λοιμογόνοι παράγοντες είναι Fusobacterium (Spherophorum) necrophorum, αναερόβιο, Gram-, που υπάρχει στο περιβάλλον όλων των ποιμνιοστάσιων και Bacteroides
	nodosus, αναερόβιο, Gram-, που πολλαπλασιάζεται μόνο στις αλλοιώσεις και επιζεί μόνο λίγες μέρες στο έδαφος. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες της λοιμώδους ποδοδερματίτιδας:		nodosus, αναερόβιο, Gram-, που πολλαπλασιάζεται μόνο στις αλλοιώσεις και επιζεί μόνο λίγες μέρες στο έδαφος. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες της λοιμώδους ποδοδερματίτιδας:

@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 άκρου ποδός.
 *η διατροφή:
-Σφάλματα που σχετίζονται με τη [[Διατροφή αιγοπροβάτων |διατροφή]] μπορούν να επηρεάσουν την εκδήλωση των νοσημάτων του άκρου ποδός. Η έλλειψη πολλών θρεπτικών ουσιών από το σιτηρέσιο των ζώων μπορεί να μειώσει την κερατινοποίηση και την ανθεκτικότητα των χηλών. Έτσι η έλλειψη βιταμινών A, C, E και η σεληνοπρωτεΐνη υπεροξειδάση του γλουταθείου οδηγούν στην οξείδωση των λιπαρών οξέων (λινολεϊκού, αραχιδονικό οξύ) που αποτελούν σημαντικά δομικά συστατικά των μεσοσωληνοειδούς της κεράτινης ουσίας (Wertz and Downing 1982). Σε ότι αφορά τα ανόργανα στοιχεία το ασβέστιο (Ca) και ο ψευδάργυρος
+Σφάλματα που σχετίζονται με τη [[Διατροφή μηρυκαστικών ζώων (Αιγοπρόβατα) |διατροφή]] μπορούν να επηρεάσουν την εκδήλωση των νοσημάτων του άκρου ποδός. Η έλλειψη πολλών θρεπτικών ουσιών από το σιτηρέσιο των ζώων μπορεί να μειώσει την κερατινοποίηση και την ανθεκτικότητα των χηλών. Έτσι η έλλειψη βιταμινών A, C, E και η σεληνοπρωτεΐνη υπεροξειδάση του γλουταθείου οδηγούν στην οξείδωση των λιπαρών οξέων (λινολεϊκού, αραχιδονικό οξύ) που αποτελούν σημαντικά δομικά συστατικά των μεσοσωληνοειδούς της κεράτινης ουσίας (Wertz and Downing 1982). Σε ότι αφορά τα ανόργανα στοιχεία το ασβέστιο (Ca) και ο ψευδάργυρος
 (Zn) είναι απαραίτητα για τις ενζυμικές αντιδράσεις σχηματισμού της κερατίνης.
 *συνθήκες σταβλισμού.