Καλλιέργεια στέβιας - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 14:05, 20 Ιουλίου 2015

2015-07-20T14:05:29Z

P chasapis στις 11:36, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:36:13Z

P chasapis στις 11:34, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:34:22Z

P chasapis στις 11:30, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:30:38Z

P chasapis στις 11:28, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:28:15Z

P chasapis στις 11:27, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:27:44Z

P chasapis στις 11:16, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:16:20Z

P chasapis στις 11:15, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T11:15:44Z

P chasapis στις 09:02, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T09:02:51Z

P chasapis στις 09:02, 5 Φεβρουαρίου 2014

2014-02-05T09:02:02Z

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:05, 20 Ιουλίου 2015
Γραμμή 72:		Γραμμή 72:
	{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας\|Cult_ID=41}}		{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας\|Cult_ID=41}}
	{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας\|Cult_ID=41.1}}		{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας\|Cult_ID=41.1}}
		+	[[κατάσταση δημοσίευσης::10\| ]]

@@ Γραμμή 19: / Γραμμή 19: @@
 {{{top_heading|==}}}Μεταφύτευση{{{top_heading|==}}}
 [[Αρχείο:Μεταφύτευση στεβιοφυταρίων χειρωνακτικά.png|thumb|px12|Μεταφύτευση στεβιοφυταρίων  χειρωνακτικά]]
 Η μεταφύτευση των στεβιοφυταρίων στο χωράφι μπορεί να γίνει, όταν η [[Εδαφοκλιματικές συνθήκες στέβιας|θερμοκρασία]] εδάφους σταθεροποιείται γύρω στους 15<sup>o</sup>C και η θερμοκρασία το βράδυ να μην πέφτει κάτω από τους 10<sup>o</sup>C. Η κατάλληλη εποχή που μπορούν να επιτευχθούν αυτές οι θερμοκρασίες για όλη την Ελλάδα, είναι το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου. Οι μεταφυτεύσεις αυτές υπερτερούν, αφού δίνουν μεγαλύτερες αποδόσεις σε στρεμματοστεβιοσίδη σε σύγκριση με όψιμες μεταφυτεύσεις κατά ένα μήνα, αφού έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να φωτοσυνθέτουν. Για να έχουμε επιτυχία στη μεταφύτευση, πρέπει τα [[Στέβια φυτό|φυτά]] που θα εξαχθούν να είναι υγιή, ίσα, καλά ψημένα και σκληραγωγημένα με πλούσιο ριζικό σύστημα. Το ύψος τους να είναι 15cm και το πάχος όσο περίπου του μολυβιού. Το τράβηγμα γίνεται από τα [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά στέβιας|φύλλα]] και τα φυτάρια τοποθετούνται στα σκεύη μεταφοράς (κοφίτσια, λινάτσες) κατά στρώσεις, για να μην στραβώσουν. Οι ρίζες καλύπτονται με βρεγμένη λινάτσα και τοποθετούνται σε ίσκιο. Στο μέρος όπου έγινε η εξαγωγή των στεβιοφυταρίων, ακολουθεί ελαφρό πότισμα. Η μεταφύτευση γίνεται με το χέρι ή με φυτευτική μηχανή.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:34, 5 Φεβρουαρίου 2014
Γραμμή 18:		Γραμμή 18:

	{{{top_heading\|==}}}Μεταφύτευση{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Μεταφύτευση{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Αρχείο:Μεταφύτευση στεβιοφυταρίων χειρωνακτικά.png\|thumb\|px12\|Μεταφύτευση στεβιοφυταρίων χειρωνακτικά]]
	Η μεταφύτευση των στεβιοφυταρίων στο χωράφι μπορεί να γίνει, όταν η [[Εδαφοκλιματικές συνθήκες στέβιας\|θερμοκρασία]] εδάφους σταθεροποιείται γύρω στους 15<sup>o</sup>C και η θερμοκρασία το βράδυ να μην πέφτει κάτω από τους 10<sup>o</sup>C. Η κατάλληλη εποχή που μπορούν να επιτευχθούν αυτές οι θερμοκρασίες για όλη την Ελλάδα, είναι το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου. Οι μεταφυτεύσεις αυτές υπερτερούν, αφού δίνουν μεγαλύτερες αποδόσεις σε στρεμματοστεβιοσίδη σε σύγκριση με όψιμες μεταφυτεύσεις κατά ένα μήνα, αφού έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να φωτοσυνθέτουν. Για να έχουμε επιτυχία στη μεταφύτευση, πρέπει τα [[Στέβια φυτό\|φυτά]] που θα εξαχθούν να είναι υγιή, ίσα, καλά ψημένα και σκληραγωγημένα με πλούσιο ριζικό σύστημα. Το ύψος τους να είναι 15cm και το πάχος όσο περίπου του μολυβιού. Το τράβηγμα γίνεται από τα [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά στέβιας\|φύλλα]] και τα φυτάρια τοποθετούνται στα σκεύη μεταφοράς (κοφίτσια, λινάτσες) κατά στρώσεις, για να μην στραβώσουν. Οι ρίζες καλύπτονται με βρεγμένη λινάτσα και τοποθετούνται σε ίσκιο. Στο μέρος όπου έγινε η εξαγωγή των στεβιοφυταρίων, ακολουθεί ελαφρό πότισμα. Η μεταφύτευση γίνεται με το χέρι ή με φυτευτική μηχανή.		Η μεταφύτευση των στεβιοφυταρίων στο χωράφι μπορεί να γίνει, όταν η [[Εδαφοκλιματικές συνθήκες στέβιας\|θερμοκρασία]] εδάφους σταθεροποιείται γύρω στους 15<sup>o</sup>C και η θερμοκρασία το βράδυ να μην πέφτει κάτω από τους 10<sup>o</sup>C. Η κατάλληλη εποχή που μπορούν να επιτευχθούν αυτές οι θερμοκρασίες για όλη την Ελλάδα, είναι το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απριλίου. Οι μεταφυτεύσεις αυτές υπερτερούν, αφού δίνουν μεγαλύτερες αποδόσεις σε στρεμματοστεβιοσίδη σε σύγκριση με όψιμες μεταφυτεύσεις κατά ένα μήνα, αφού έχουν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους να φωτοσυνθέτουν. Για να έχουμε επιτυχία στη μεταφύτευση, πρέπει τα [[Στέβια φυτό\|φυτά]] που θα εξαχθούν να είναι υγιή, ίσα, καλά ψημένα και σκληραγωγημένα με πλούσιο ριζικό σύστημα. Το ύψος τους να είναι 15cm και το πάχος όσο περίπου του μολυβιού. Το τράβηγμα γίνεται από τα [[Μορφολογικά χαρακτηριστικά στέβιας\|φύλλα]] και τα φυτάρια τοποθετούνται στα σκεύη μεταφοράς (κοφίτσια, λινάτσες) κατά στρώσεις, για να μην στραβώσουν. Οι ρίζες καλύπτονται με βρεγμένη λινάτσα και τοποθετούνται σε ίσκιο. Στο μέρος όπου έγινε η εξαγωγή των στεβιοφυταρίων, ακολουθεί ελαφρό πότισμα. Η μεταφύτευση γίνεται με το χέρι ή με φυτευτική μηχανή.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:30, 5 Φεβρουαρίου 2014
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία σπορείου{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία σπορείου{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Αρχείο:Παραδοσιακό σπορείο στέβιας.png\|thumb\|px12\|Παραδοσιακό σπορείο στέβιας]]
	Η [[Στέβια φυτό\|στέβια]] είναι φυτό μικρής διάρκειας ημέρας. Αυτό σημαίνει πως σε πρώϊμη σπορά, έχουμε στο χωράφι πρώϊμη άνθιση. Για αυτό, όταν προτιμήσουμε το παραδοσιακό σπορείο χωρίς κάλυψη, τότε πρέπει οπωσδήποτε να σπείρουμε μετά τις 20 Μαρτίου. Το μέρος θα πρέπει να είναι προσηλιακό και προφυλαγμένο από αέρα, να είναι κοντά στο σπίτι του παραγωγού, να είναι απαλλαγμένο από αρρώστιες, να είναι ελαφρό, στραγγερό, γόνιμο και να δουλεύεται εύκολα και να υπάρχει νερό για πότισμα.		Η [[Στέβια φυτό\|στέβια]] είναι φυτό μικρής διάρκειας ημέρας. Αυτό σημαίνει πως σε πρώϊμη σπορά, έχουμε στο χωράφι πρώϊμη άνθιση. Για αυτό, όταν προτιμήσουμε το παραδοσιακό σπορείο χωρίς κάλυψη, τότε πρέπει οπωσδήποτε να σπείρουμε μετά τις 20 Μαρτίου. Το μέρος θα πρέπει να είναι προσηλιακό και προφυλαγμένο από αέρα, να είναι κοντά στο σπίτι του παραγωγού, να είναι απαλλαγμένο από αρρώστιες, να είναι ελαφρό, στραγγερό, γόνιμο και να δουλεύεται εύκολα και να υπάρχει νερό για πότισμα.

@@ Γραμμή 11: / Γραμμή 11: @@
 Επειδή ο σπόρος της [[Στέβια φυτό|στέβιας]] είναι μικρός, ανακατεύεται με στάχτη ή ψιλό άμμο και σπέρνεται πεταχτά με το χέρι. Η σπορά πρέπει να είναι κανονική, γιατί το δασύ φύτρωμα δημιουργεί φυτά ψηλά και δυνατά, που στο χωράφι θα είναι μονόκλωνα, τα δε αραιά μας δίνουν φυτά κοντά και χοντρά. Κρίσιμη θερμοκρασία για το φύτρωμα του σπόρου και την ανάπτυξη των σπορόφυτων στέβιας, θεωρείται η θερμοκρασία των 13<sup>o</sup>C. Σε θερμοκρασίες πάνω από 21<sup>o</sup>C, χρειάζονται περίπου 7 ημέρες για την βλάστηση του σπόρου. Το έδαφος κατά τη διάρκεια του φυτρώματος, πρέπει να είναι υγρό συνεχώς.
-Αμέσως μετά τη σπορά, γίνεται το πρώτο πότισμα, καθημερινά και σε θερμές ημέρες, δύο φορές την ημέρα μέχρι το σταύρωμα. Μετά γίνεται ανά δύο ημέρες τις πρωϊνές ώρες για να αυξάνεται προοδευτικά ο όγκος του νερού. Επιπλέον τοποθετούνται  χοντρά σύρματα ή μεταλλικά πλαίσια υπό μορφή τόξου, ώστε να συγκρατούν το πλαστικό κάλυμμα για να προφυλαχθούν τα φυτάρια και η πρωϊμότητά τους κατά 2 - 3 εβδομάδες. Το σκέπασμα των σπορείων γίνεται νωρίς το απόγευμα, ενώ το ξεσκέπασμα το πρωί. Στη συνέχεια γίνεται κούρεμα των φυτών, όπου είναι μία τεχνική που αποσκοπεί στο να παραχθούν στεβιοφυτάρια ψημένα, με καλύτερο ριζικό σύστημα, πολύκλαδα, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη απόδοση σε ξηρά φύλλα. Κόβουμε το στέλεχος σε επιθυμητό ύψος (με ψαλίδι ή φορητή μηχανή). Τα σπορόφυτα, που θα οδηγηθούν στο χωράφι, θα πρέπει να είναι υγιή, ψημένα και με πλούσιο ριζικό σύστημα. Τα σπορόφυτα τα τοποθετούμε στα σκεύη μεταφοράς κατά δεσμίδες και στρώσεις και οδηγούνται στο χωράφι για [[Μεταφύτευση στέβιας|μεταφύτευση]].
+Αμέσως μετά τη σπορά, γίνεται το πρώτο πότισμα, καθημερινά και σε θερμές ημέρες, δύο φορές την ημέρα μέχρι το σταύρωμα. Μετά γίνεται ανά δύο ημέρες τις πρωϊνές ώρες για να αυξάνεται προοδευτικά ο όγκος του νερού. Επιπλέον τοποθετούνται  χοντρά σύρματα ή μεταλλικά πλαίσια υπό μορφή τόξου, ώστε να συγκρατούν το πλαστικό κάλυμμα για να προφυλαχθούν τα φυτάρια και η πρωϊμότητά τους κατά 2 - 3 εβδομάδες. Το σκέπασμα των σπορείων γίνεται νωρίς το απόγευμα, ενώ το ξεσκέπασμα το πρωί. Στη συνέχεια γίνεται κούρεμα των φυτών, όπου είναι μία τεχνική που αποσκοπεί στο να παραχθούν στεβιοφυτάρια ψημένα, με καλύτερο ριζικό σύστημα, πολύκλαδα, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη απόδοση σε ξηρά φύλλα. Κόβουμε το στέλεχος σε επιθυμητό ύψος (με ψαλίδι ή φορητή μηχανή). Τα σπορόφυτα, που θα οδηγηθούν στο χωράφι, θα πρέπει να είναι υγιή, ψημένα και με πλούσιο ριζικό σύστημα. Τα σπορόφυτα τα τοποθετούμε στα σκεύη μεταφοράς κατά δεσμίδες και στρώσεις και οδηγούνται στο χωράφι για [[Μεταφύτευση στέβιας|μεταφύτευση]].<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>
 {{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 {{{top_heading|==}}}Σπορά σε σπορείο{{{top_heading|==}}}
-Επειδή ο σπόρος της στέβιας είναι μικρός, ανακατεύεται με στάχτη ή ψιλό άμμο και σπέρνεται πεταχτά με το χέρι. Η σπορά πρέπει να είναι κανονική, γιατί το δασύ φύτρωμα δημιουργεί φυτά ψηλά και δυνατά, που στο χωράφι θα είναι μονόκλωνα, τα δε αραιά μας δίνουν φυτά κοντά και χοντρά. Κρίσιμη θερμοκρασία για το φύτρωμα του σπόρου και την ανάπτυξη των σπορόφυτων στέβιας, θεωρείται η θερμοκρασία των 13<sup>o</sup>C. Σε θερμοκρασίες πάνω από 21<sup>o</sup>C, χρειάζονται περίπου 7 ημέρες για την βλάστηση του σπόρου. Το έδαφος κατά τη διάρκεια του φυτρώματος, πρέπει να είναι υγρό συνεχώς.
+Επειδή ο σπόρος της [[Στέβια φυτό|στέβιας]] είναι μικρός, ανακατεύεται με στάχτη ή ψιλό άμμο και σπέρνεται πεταχτά με το χέρι. Η σπορά πρέπει να είναι κανονική, γιατί το δασύ φύτρωμα δημιουργεί φυτά ψηλά και δυνατά, που στο χωράφι θα είναι μονόκλωνα, τα δε αραιά μας δίνουν φυτά κοντά και χοντρά. Κρίσιμη θερμοκρασία για το φύτρωμα του σπόρου και την ανάπτυξη των σπορόφυτων στέβιας, θεωρείται η θερμοκρασία των 13<sup>o</sup>C. Σε θερμοκρασίες πάνω από 21<sup>o</sup>C, χρειάζονται περίπου 7 ημέρες για την βλάστηση του σπόρου. Το έδαφος κατά τη διάρκεια του φυτρώματος, πρέπει να είναι υγρό συνεχώς.
-Αμέσως μετά τη σπορά, γίνεται το πρώτο πότισμα, καθημερινά και σε θερμές ημέρες, δύο φορές την ημέρα μέχρι το σταύρωμα. Μετά γίνεται ανά δύο ημέρες τις πρωϊνές ώρες για να αυξάνεται προοδευτικά ο όγκος του νερού. Επιπλέον τοποθετούνται  χοντρά σύρματα ή μεταλλικά πλαίσια υπό μορφή τόξου, ώστε να συγκρατούν το πλαστικό κάλυμμα για να προφυλαχθούν τα φυτάρια και η πρωϊμότητά τους κατά 2 - 3 εβδομάδες. Το σκέπασμα των σπορείων γίνεται νωρίς το απόγευμα, ενώ το ξεσκέπασμα το πρωί. Στη συνέχεια γίνεται κούρεμα των φυτών, όπου είναι μία τεχνική που αποσκοπεί στο να παραχθούν στεβιοφυτάρια ψημένα, με καλύτερο ριζικό σύστημα, πολύκλαδα, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη απόδοση σε ξηρά φύλλα. Κόβουμε το στέλεχος σε επιθυμητό ύψος (με ψαλίδι ή φορητή μηχανή). Τα σπορόφυτα, που θα οδηγηθούν στο χωράφι, θα πρέπει να είναι υγιή, ψημένα και με πλούσιο ριζικό σύστημα. Τα σπορόφυτα τα τοποθετούμε στα σκεύη μεταφοράς κατά δεσμίδες και στρώσεις και οδηγούνται στο χωράφι για μεταφύτευση.
+Αμέσως μετά τη σπορά, γίνεται το πρώτο πότισμα, καθημερινά και σε θερμές ημέρες, δύο φορές την ημέρα μέχρι το σταύρωμα. Μετά γίνεται ανά δύο ημέρες τις πρωϊνές ώρες για να αυξάνεται προοδευτικά ο όγκος του νερού. Επιπλέον τοποθετούνται  χοντρά σύρματα ή μεταλλικά πλαίσια υπό μορφή τόξου, ώστε να συγκρατούν το πλαστικό κάλυμμα για να προφυλαχθούν τα φυτάρια και η πρωϊμότητά τους κατά 2 - 3 εβδομάδες. Το σκέπασμα των σπορείων γίνεται νωρίς το απόγευμα, ενώ το ξεσκέπασμα το πρωί. Στη συνέχεια γίνεται κούρεμα των φυτών, όπου είναι μία τεχνική που αποσκοπεί στο να παραχθούν στεβιοφυτάρια ψημένα, με καλύτερο ριζικό σύστημα, πολύκλαδα, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη απόδοση σε ξηρά φύλλα. Κόβουμε το στέλεχος σε επιθυμητό ύψος (με ψαλίδι ή φορητή μηχανή). Τα σπορόφυτα, που θα οδηγηθούν στο χωράφι, θα πρέπει να είναι υγιή, ψημένα και με πλούσιο ριζικό σύστημα. Τα σπορόφυτα τα τοποθετούμε στα σκεύη μεταφοράς κατά δεσμίδες και στρώσεις και οδηγούνται στο χωράφι για [[Μεταφύτευση στέβιας|μεταφύτευση]].
 {{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 45: / Γραμμή 45: @@
 * [[Προετοιμασία εδάφους στέβιας]]
-* [[Σπορά στέβιας]]
+* [[Σπορά στέβιας σε σπορείο]]
 * [[Μεταφύτευση στέβιας]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:15, 5 Φεβρουαρίου 2014
Γραμμή 7:		Γραμμή 7:

	Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία ([[Άζωτο\|άζωτο]], [[Φώσφορος\|φώσφορος]], [[Κάλιο\|κάλιο]]), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m<sup>2</sup> σπορείου.<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>		Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία ([[Άζωτο\|άζωτο]], [[Φώσφορος\|φώσφορος]], [[Κάλιο\|κάλιο]]), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m<sup>2</sup> σπορείου.<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>
		+
		+	{{{top_heading\|==}}}Σπορά σε σπορείο{{{top_heading\|==}}}
		+	Επειδή ο σπόρος της στέβιας είναι μικρός, ανακατεύεται με στάχτη ή ψιλό άμμο και σπέρνεται πεταχτά με το χέρι. Η σπορά πρέπει να είναι κανονική, γιατί το δασύ φύτρωμα δημιουργεί φυτά ψηλά και δυνατά, που στο χωράφι θα είναι μονόκλωνα, τα δε αραιά μας δίνουν φυτά κοντά και χοντρά. Κρίσιμη θερμοκρασία για το φύτρωμα του σπόρου και την ανάπτυξη των σπορόφυτων στέβιας, θεωρείται η θερμοκρασία των 13<sup>o</sup>C. Σε θερμοκρασίες πάνω από 21<sup>o</sup>C, χρειάζονται περίπου 7 ημέρες για την βλάστηση του σπόρου. Το έδαφος κατά τη διάρκεια του φυτρώματος, πρέπει να είναι υγρό συνεχώς.
		+
		+	Αμέσως μετά τη σπορά, γίνεται το πρώτο πότισμα, καθημερινά και σε θερμές ημέρες, δύο φορές την ημέρα μέχρι το σταύρωμα. Μετά γίνεται ανά δύο ημέρες τις πρωϊνές ώρες για να αυξάνεται προοδευτικά ο όγκος του νερού. Επιπλέον τοποθετούνται χοντρά σύρματα ή μεταλλικά πλαίσια υπό μορφή τόξου, ώστε να συγκρατούν το πλαστικό κάλυμμα για να προφυλαχθούν τα φυτάρια και η πρωϊμότητά τους κατά 2 - 3 εβδομάδες. Το σκέπασμα των σπορείων γίνεται νωρίς το απόγευμα, ενώ το ξεσκέπασμα το πρωί. Στη συνέχεια γίνεται κούρεμα των φυτών, όπου είναι μία τεχνική που αποσκοπεί στο να παραχθούν στεβιοφυτάρια ψημένα, με καλύτερο ριζικό σύστημα, πολύκλαδα, που θα έχουν σαν αποτέλεσμα μεγαλύτερη απόδοση σε ξηρά φύλλα. Κόβουμε το στέλεχος σε επιθυμητό ύψος (με ψαλίδι ή φορητή μηχανή). Τα σπορόφυτα, που θα οδηγηθούν στο χωράφι, θα πρέπει να είναι υγιή, ψημένα και με πλούσιο ριζικό σύστημα. Τα σπορόφυτα τα τοποθετούμε στα σκεύη μεταφοράς κατά δεσμίδες και στρώσεις και οδηγούνται στο χωράφι για μεταφύτευση.

	{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading\|==}}}

@@ Γραμμή 6: / Γραμμή 6: @@
 Μόλις τα σπορεία στρωθούν, γίνεται η απολύμανση με διάφορα απολυμαντικά μέσα. Η απολύμανση είναι άκρως απαραίτητη εργασία, γιατί εκτός του ότι καταστρέφει τους μύκητες, τα έντομα και τους νηματώδεις του εδάφους, καταστρέφει και τους διάφορους ζιζανιόσπορους.
-Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία ([[Άζωτο|άζωτο]], [[Φώσφορος|φώσφορος]], [[Κάλιο|κάλιο]]), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m<sup>2</sup> σπορείου.
+Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία ([[Άζωτο|άζωτο]], [[Φώσφορος|φώσφορος]], [[Κάλιο|κάλιο]]), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m<sup>2</sup> σπορείου.<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>
 {{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:02, 5 Φεβρουαρίου 2014
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
		+	{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία σπορείου{{{top_heading\|==}}}
		+	Η [[Στέβια φυτό\|στέβια]] είναι φυτό μικρής διάρκειας ημέρας. Αυτό σημαίνει πως σε πρώϊμη σπορά, έχουμε στο χωράφι πρώϊμη άνθιση. Για αυτό, όταν προτιμήσουμε το παραδοσιακό σπορείο χωρίς κάλυψη, τότε πρέπει οπωσδήποτε να σπείρουμε μετά τις 20 Μαρτίου. Το μέρος θα πρέπει να είναι προσηλιακό και προφυλαγμένο από αέρα, να είναι κοντά στο σπίτι του παραγωγού, να είναι απαλλαγμένο από αρρώστιες, να είναι ελαφρό, στραγγερό, γόνιμο και να δουλεύεται εύκολα και να υπάρχει νερό για πότισμα.
		+
		+	Το φθινόπωρο ή νωρίς το χειμώνα πρέπει να οργώνεται ο σπορειότοπος, να χωρίζεται σε λωρίδες και να δημιουργούνται αναχώματα. Έτσι λοιπόν θα είναι στραγγερά και θα εκμεταλλευτούν τους παγετούς του χειμώνα ως πρώτη φυσική απολύμανση. Στην αρχή της άνοιξης, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέψουν, προβαίνουμε στην ισοπέδωση και στο ψιλοχωμάτισμα των σηκωμένων σπορείων, καθώς και στο κυλίνδρισμα. Τα σπορεία για να είναι εύκολα στις διάφορες εργασίες (πότισμα, βοτάνισμα, σκέπασμα, ξεσκέπασμα), πρέπει να έχουν διαστάσεις 1 x 10m, με ή χωρίς μεταλλικά με νάιλον.
		+
		+	Μόλις τα σπορεία στρωθούν, γίνεται η απολύμανση με διάφορα απολυμαντικά μέσα. Η απολύμανση είναι άκρως απαραίτητη εργασία, γιατί εκτός του ότι καταστρέφει τους μύκητες, τα έντομα και τους νηματώδεις του εδάφους, καταστρέφει και τους διάφορους ζιζανιόσπορους.
		+
		+	Η λίπανση των στεβιοσπορείων χωρίζεται σε βασική και επιφανειακή. Η βασική λίπανση εξαρτάται από το σπορειότοπο που εφαρμόζεται. Μεγαλύτερη λίπανση για φτωχό σπορειότοπο και λιγότερη ή και καθόλου για σπορειότοπο με πλούσιο υπόστρωμα. Μεγαλύτερη σημασία από τα τρία στοιχεία ([[Άζωτο\|άζωτο]], [[Φώσφορος\|φώσφορος]], [[Κάλιο\|κάλιο]]), έχει ο φώσφορος γιατί βοηθά στην ριζοβολία και η μεγαλύτερή του δόση δεν προκαλεί ζημιά στα φυτά. Αντίθετα το άζωτο μπορεί να κάψει τα φυτά ή να τα κάνει ανομοιόμορφα τρυφερά και λεπτά. Όσο αφορά την επιφανειακή λίπανση, τα στεβιοσπορεία που δέχτηκαν τη σωστή δόση χωνεμένης κοπριάς ή σωστής βασικής λίπανσης, δεν χρειάζονται επιφανειακή λίπανση ή υδρολίπανση. Επιφανειακή λίπανση στα σπορεία γίνεται μόνο, όταν τα φυτά είναι καθυστερημένα στην ανάπτυξη και κίτρινα. Συνήθως το φαινόμενο αυτό, παρατηρείται στα σπορεία που είναι χαμηλά και νεροκράτησαν. Σε αυτή την περίπτωση μπορούμε να προβούμε σε υδρολίπανση, όπου σε ένα βαρέλι νερό διαλύουμε 1kg νιτρικό κάλιο (13-0-46) ή 400gr νιτρική αμμωνία (34,5-0-0) και ρίχνουμε 2-3kg διάλυμα ανά m<sup>2</sup> σπορείου.
		+
	{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading\|==}}}
	Η κατεργασία του [[Εδαφοκλιματικές συνθήκες στέβιας\|εδάφους]] έχει μεγάλη σημασία στην [[Καλλιέργεια στέβιας\|καλλιέργεια στέβιας]]. Το έδαφος που είναι καλά κατεργασμένο, εσωκλείει και διατηρεί την υγρασία. Την άνοιξη, όταν ο καιρός το επιτρέπει και το χωράφι είναι στο ρόγο του, οργώνουμε. Ακολουθούν οι άλλες εργασίες που σκοπό έχουν να ψιλοχωματιστεί το έδαφος και να έχουμε μεγαλύτερη επιτυχία στο πιάσιμο. Κρίνεται σκόπιμο, ιδιαίτερα σε καλλιέργειες που γίνεται [[Μεταφύτευση στέβιας\|μεταφύτευση]], κάθε 3 - 4 χρόνια να γίνεται βαθύ όργωμα έτσι ώστε να σπάει το σκληρό σώμα που δημιουργείται με τα συνήθη οργώματα σε βάθος 20cm. Έτσι δίνουμε τη δυνατότητα στη ρίζα να αναπτυχθεί σε μεγαλύτερο βάθος, να εκμεταλλευτεί καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά και την υγρασία με αποτέλεσμα την γρηγορότερη ανάπτυξη των φυτών. Θεωρείται ότι το βαθύ ρίζωμα της στέβια την καθιστά λιγότερο ευάλωτη στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα και της δίνει την δυνατότητα να επιζήσει και να ξαναβλαστήσει αρχές Μαρτίου, έτσι ώστε ο παραγωγός θα πάρει και δεύτερη κοψιά, αυξάνοντας το εισόδημά του κατά 20%.<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>		Η κατεργασία του [[Εδαφοκλιματικές συνθήκες στέβιας\|εδάφους]] έχει μεγάλη σημασία στην [[Καλλιέργεια στέβιας\|καλλιέργεια στέβιας]]. Το έδαφος που είναι καλά κατεργασμένο, εσωκλείει και διατηρεί την υγρασία. Την άνοιξη, όταν ο καιρός το επιτρέπει και το χωράφι είναι στο ρόγο του, οργώνουμε. Ακολουθούν οι άλλες εργασίες που σκοπό έχουν να ψιλοχωματιστεί το έδαφος και να έχουμε μεγαλύτερη επιτυχία στο πιάσιμο. Κρίνεται σκόπιμο, ιδιαίτερα σε καλλιέργειες που γίνεται [[Μεταφύτευση στέβιας\|μεταφύτευση]], κάθε 3 - 4 χρόνια να γίνεται βαθύ όργωμα έτσι ώστε να σπάει το σκληρό σώμα που δημιουργείται με τα συνήθη οργώματα σε βάθος 20cm. Έτσι δίνουμε τη δυνατότητα στη ρίζα να αναπτυχθεί σε μεγαλύτερο βάθος, να εκμεταλλευτεί καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά και την υγρασία με αποτέλεσμα την γρηγορότερη ανάπτυξη των φυτών. Θεωρείται ότι το βαθύ ρίζωμα της στέβια την καθιστά λιγότερο ευάλωτη στις χαμηλές θερμοκρασίες του χειμώνα και της δίνει την δυνατότητα να επιζήσει και να ξαναβλαστήσει αρχές Μαρτίου, έτσι ώστε ο παραγωγός θα πάρει και δεύτερη κοψιά, αυξάνοντας το εισόδημά του κατά 20%.<ref name="Οδηγός καλλιέργειας στέβιας"/>