Καλλιέργεια ελαιοκράμβης - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 13:39, 30 Ιουνίου 2015

2015-06-30T13:39:22Z

K kaponi στις 12:07, 16 Ιουνίου 2014

2014-06-16T12:07:51Z

P chasapis στις 11:02, 31 Οκτωβρίου 2013

2013-10-31T11:02:25Z

A papageorgiou στις 08:31, 14 Αυγούστου 2013

2013-08-14T08:31:20Z

P chasapis στις 13:43, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:43:34Z

P chasapis στις 13:41, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:41:18Z

P chasapis στις 13:40, 8 Αυγούστου 2013

2013-08-08T13:40:36Z

P chasapis: Νέα σελίδα με '{{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}} Οι πρακτικές που ακολουθούνται για την προετοιμ...'

2013-08-07T13:57:20Z

Νέα σελίδα με '{{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}} Οι πρακτικές που ακολουθούνται για την προετοιμ...'

Νέα σελίδα

{{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}}
Οι πρακτικές που ακολουθούνται για την προετοιμασία της σποροκλίνης αφορούν στο ψιλοχωμάτισμα και ισοπέδωση του [[Εδαφικές συνθήκες ελαιοκράμβης|εδάφους]] καθώς και στην [[Καταπολέμηση ζιζανίων ελαιοκράμβης|εξόντωση ζιζανίων]]. Η κατεργασία του εδάφους, λόγω του μικρού μεγέθους του σπόρου της ελαιοκράμβης, θεωρείται απαραίτητη για την επίτευξη ομοιόμορφου βάθους [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης|σποράς]] και φυτρώματος και πραγματοποιείται συνήθως με επιφανειακό εδαφοκαλλιεργητή σε βάθος 10-14cm.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"/>

{{{top_heading|==}}}Σπορά - Φύτευση{{{top_heading|==}}}
Η εποχή σποράς εξαρτάται από τις [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης|κλιματολογικές συνθήκες]] και την [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιεργητική]] πρακτική που αφορά κυρίως στην εναλλαγή της με άλλες καλλιέργειες. Στις βόρειες χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία η [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] σπέρνεται την περίοδο από τέλη Αύγουστου έως αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ σε περιοχές με υγρό χειμώνα μπορεί να εγκατασταθεί ως ανοιξιάτικη καλλιέργεια οπότε η σπορά πραγματοποιείται από τέλη Φεβρουαρίου έως αρχές Μαρτίου. Η εποχή σποράς επηρεάζει την τελική απόδοση της καλλιέργειας αλλά δεν προκαλεί μεταβολή των ποιοτικών χαρακτηριστικών του λαδιού. Η ημερομηνία σποράς θα πρέπει να εξασφαλίζει την καλλιέργεια από τον κίνδυνο παγετών. Η ελαχιστοποίηση των απωλειών από το ψύχος πραγματοποιείται όταν τα φυτά εισέρχονται στη χειμερινή περίοδο κατά το στάδιο των 6-8 [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης|φύλλων]] με διάμετρο σταυρού 0,8-1cm.

Στην Ελλάδα, η εποχή σποράς της ελαιοκράμβης κυμαίνεται από Σεπτέμβριο έως Οκτώβριο. Στα βόρεια γεωγραφικά διαμερίσματα (Μακεδονία και Θράκη) συνιστάται πρώιμη σπορά στα μέσα με τέλη Σεπτεμβρίου, ενώ στις νοτιότερες περιοχές (Θεσσαλία και Στερεά Ελλάδα) η σπορά μπορεί να γίνει μέχρι και μέσα έως τέλη Οκτωβρίου. Η σπορά πραγματοποιείται γραμμικά σε αποστάσεις 25-45cm και 3,5-5,5cm μεταξύ των γραμμών και επί της γραμμής, αντίστοιχα. Γενικά, μεγάλη πυκνότητα αποδίδει αυξημένη παραγωγή σπόρου αλλά μειωμένη περιεκτικότητα σε λάδι, ενώ το αντίθετο συμβαίνει σε καλλιέργειες μικρής πυκνότητας. Η χρησιμοποιούμενη ποσότητα σπόρου εξαρτάται από τη βλαστική ικανότητα του σπόρου, τον εδαφικό τύπο και τις καιρικές συνθήκες κατά τη διάρκεια και μετά τη σπορά. Ο επιθυμητός αριθμός φυτών μετά το πέρας της χειμερινής περιόδου εκτιμάται σε 55-65 και 40-45 φυτά/m<sup>2</sup> αριθμός που επιτυγχάνεται με 350-450 και 300-350gr σπόρου/στρ για τις [[Ποικιλίες ελαιοκράμβης|ποικιλίες]] και τα υβρίδια, αντίστοιχα. Η σπορά γίνεται σε βάθος 1-2cm με σπαρτική μηχανή σιταριού ή με πνευματική μηχανή κατάλληλη για μικρού μεγέθους σπόρους.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"/>

{{{top_heading|==}}}Καταπολέμηση ζιζανίων{{{top_heading|==}}}
Τα ζιζάνια, κυρίως τα αγρωστώδη και τα πλατύφυλλα, αποτελούν απειλή για την [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] κατά τα πρώτα στάδια ανάπτυξής της οπότε χαρακτηρίζεται από μικρή ανταγωνιστική ικανότητα. Γενικά, η ύπαρξη αγρωστωδών ζιζανίων προκαλεί μεγαλύτερες απώλειες συγκριτικά με τα πλατύφυλλα ζιζάνια και η παρουσία τους σε μεγάλο πληθυσμό μπορεί να μειώσει την τελική απόδοση κατά 50%.

Τα αγρωστώδη ζιζάνια που προκαλούν τις σοβαρότερες απώλειες στην [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιέργεια]] της ελαιοκράμβης είναι ο βέλιουρας (Sorghum halepense), η φάλαρη (Phalaris spp.), η αγριάδα (Cynodon dactylon), η αλεπονουρά (Alopecurus myosuroides) και η αγριοβρώμη (Avena spp.). Τα κυριότερα πλατύφυλλα ζιζάνια είναι το βλήτο (Amaranthus retroflexus), ο στύφνος (Solanum nigrum), η μολόχα (Malva spp.), η μεγαλόκαρπη κολλητσίδα (Galium aparine), η στελλάρια (Stellaria spp.), η βερόνικα (Veronica spp.), το άγριο σινάπι (Sinapis arvensis), και το χαμομήλι (Chamomilla recutita). Για την καταπολέμησή τους εφαρμόζεται προσπαρτική ζιζανιοκτονία με τη χρήση σκευασμάτων της οικογένειας των δινιτροανιλινών. Σε περιπτώσεις δυσεξόντωτων αγρωστωδών ζιζανίων συστήνεται η εφαρμογή μεταφυτρωτικής ζιζανιοκτονίας με σκευάσματα της οικογένειας των αρυλοξυφαινοξυπροπιονικών κατά το στάδιο των δύο πρώτων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης|φύλλων]]. Επίσης, συνηθισμένη πρακτική αποτελεί η χρήση σκευασμάτων της οικογένειας των διπυριλιδίων λίγο πριν τη [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπορά]] και εφόσον έχουν φυτρώσει τα ζιζάνια. Προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν επιλογές [[Ποικιλίες ελαιοκράμβης|ποικιλιών]], πυκνοτήτων φύτευσης, χρόνου σποράς και συστήματος [[Αμειψισπορά|αμειψισποράς]].<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"/>

{{{top_heading|==}}}Λίπανση{{{top_heading|==}}}
Η [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] είναι φυτό με υψηλές απαιτήσεις σε [[Άζωτο|άζωτο]] σε όλη τη διάρκεια του [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης|βιολογικού της κύκλου]]. Το άζωτο χορηγείται κατά την περίοδο του φθινοπώρου και της άνοιξης ως βασική και επιφανειακή λίπανση. Η βασική λίπανση γίνεται πριν τη σπορά και περιλαμβάνει 2-3 μονάδες αζώτου, 5 μονάδες [[Κάλιο|καλίου]] και 5 μονάδες [[Φώσφορος|φωσφόρου]]. Κατά την επιφανειακή λίπανση που πραγματοποιείται στις αρχές Μαρτίου, χορηγούνται 8-10 μονάδες αζώτου. Σε πολύ φτωχά [[Εδαφικές συνθήκες ελαιοκράμβης|εδάφη]] η δόση της επιφανειακής λίπανσης μπορεί να αυξηθεί κατά 2-3 μονάδες ενώ αντίθετα σε γόνιμα, πλούσια σε άζωτο εδάφη η χορήγηση αζώτου κατά τη βασική λίπανση μπορεί να παραληφθεί. Επίσης, απαραίτητο στοιχείο για την [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιέργεια]] είναι το [[Θείο|θείο]] και σε περίπτωση έλλειψής του συστήνεται η χορήγηση 3 μονάδων κατά την επιφανειακή λίπανση.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"/>

{{{top_heading|==}}}Άρδευση{{{top_heading|==}}}
Οι περισσότερες [[Ενεργειακές καλλιέργειες|ενεργειακές καλλιέργειες]] παρουσιάζουν μέτρια έως υψηλή αποτελεσματικότητα χρήσης νερού. Η [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] μπορεί να [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιεργηθεί]], να αναπτυχθεί και να αποδώσει ικανοποιητικά και χωρίς άρδευση. Όπως σε κάθε ξηρική καλλιέργεια το νερό είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας και η επιτυχία της επηρεάζεται από τον ικανοποιητικό εφοδιασμό της με νερό, καθ’ όλα τα στάδιά της.

Δεδομένου ότι, στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας από το Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο υπάρχουν συνήθως [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης|βροχοπτώσεις]] ή χιονόπτωση, ως κρίσιμες φάσεις της ανάπτυξης, με υψηλές απαιτήσεις σε εδαφική υγρασία χαρακτηρίζονται, το ξεκίνημα της φυτείας – πρώτη βλαστική περίοδος, τον Οκτώβριο και κυρίως, το διάστημα της ανθοφορίας μέχρι και το δέσιμο των λοβών, Απρίλιος – μέσα Μαΐου. Για την βλάστηση και το φύτρωμα των [[Σπόρα - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπόρων]], 10-15mm βροχής τον Οκτώβριο, είναι αρκετά για την ομοιόμορφη βλάστηση. Η ανθοφορία, ανάλογα με την περιοχή, εκτιμάται στις αρχές του Απριλίου και διαρκεί μέχρι 20-25 Απριλίου. Αυτό το διάστημα και για τις επόμενες 2-3 εβδομάδες, η βροχόπτωση μπορεί να αυξήσει σημαντικά την τελική απόδοση της καλλιέργειας.

Εφόσον λοιπόν, δεν σημειωθούν ικανοποιητικές βροχοπτώσεις (450-500 mm) κατά τις κρίσιμες αυτές φάσεις, τότε κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή άρδευσης, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των αποδόσεων. Εάν το διαθέσιμο νερό επαρκεί για μια και μοναδική άρδευση, θα πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε κατά το διάστημα της ανθοφορίας και μέχρι το δέσιμο των λοβών (στο τέλος της ανθοφορίας).<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>

{{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}
Η συγκομιδή της [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβης]] πραγματοποιείται όταν η υγρασία του σπόρου κυμαίνεται μεταξύ 9-10%. Λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, η μείωση της υγρασίας πραγματοποιείται με ταχύ ρυθμό και έτσι μπορεί να συγκομισθεί και σε υψηλότερα επίπεδα (15-16%), μειώνοντας τον κίνδυνο απωλειών λόγω "τινάγματος" του σπόρου. Κατά το στάδιο αυτό, τα βλαστικά μέρη του φυτού αποκτούν καφέ χρωματισμό και το 90% των σπόρων έχει μαύρο χρώμα.

Η συγκομιδή της ελαιοκράμβης πραγματοποιείται είτε με θερισμό στο ύψος των 25-30cm, ξήρανση με έκθεση στον αγρό (5-10 ημέρες) και αλωνισμό με αλωνιστική μηχανή [[Σιτηρά|σιτηρών]] είτε με θεριζοαλωνιστική μηχανή σιτηρών. Η χρήση θεριζοαλωνιστικής μηχανής προϋποθέτει αλλαγή των κόσκινων και την προσαρμογή στην ανέμη κάθετου μαχαιριού για την αποφυγή απωλειών. Η πρώτη μέθοδος εξασφαλίζει ομοιόμορφη κατανομή της υγρασίας του σπόρου, αλλά αυξάνει το κόστος συγκομιδής και ενέχει τον κίνδυνο απωλειών λόγω έκθεσης του συγκομιζόμενου προϊόντος στην ύπαιθρο. Λόγω χαμηλότερου κόστους, η συγκομιδή στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες γίνεται κυρίως με θεριζοαλωνιστικές μηχανές. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται αποξηραντικές ουσίες για ταυτόχρονη ωρίμανση των σπόρων και διευκόλυνση της συγκομιδής.

Στην Ελλάδα η απόδοση της ελαιοκράμβης σύμφωνα τα μέχρι τώρα πειραματικά και καλλιεργητικά δεδομένα κυμαίνεται μεταξύ 120-250 σε περιοχές όπως ο Έβρος (χωρίς συμπληρωματική [[Άρδευση ελαιοκράμβης|άρδευση]]) ενώ με επαρκή άρδευση σε διάφορες περιοχές έχουν επιτευχθεί αποδόσεις που φθάνουν και τα 400kg/στρ. Παράλληλα, παράγονται και 0,6-0,8 τόνοι ξηρής βιομάζας με υψηλή περιεκτικότητα σε κυτταρίνη από το υπόλοιπο (στελέχη) της [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβη|καλλιέργειας]] ελαιοκράμβης. Οι αντίστοιχες ποσότητες παραγωγής biodiesel είναι περίπου 75 και 120Kg/στρ biodiesel για ξηρικές και αρδευόμενες καλλιέργειες αντίστοιχα. Από ένα τόνο σπόρου ελαιοκράμβης με περιεκτικότητα σε λάδι 35-40% μπορούν να παραχθούν 0,35-0,4 τόνοι biodiesel, 600-650Kg πίτας (με υγρασία) και 0,035-0.04 τόνοι γλυκερίνης. Το προερχόμενο από την ελαιοκράμβη biodiesel παρουσιάζει σταθερότητα και καλή συμπεριφορά καύσης σε χαμηλές θερμοκρασίες γιατί περιέχει περίπου 60% ελαϊκό και μόλις 6% κορεσμένα οξέα. Τα νέα βελτιωμένα υβρίδια έχουν ακόμα μεγαλύτερη περιεκτικότητα ελαϊκού οξέος. Το ενεργειακό ισοδύναμο για την παραγωγή του βιοντίζελ έχει υπολογισθεί στο 2,1-3 περίπου ενώ η μείωση των ΑΕΘ από τη χρήση του κυμαίνεται από 35-45%.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>

==Σχετικές σελίδες==

* [[Ελαιοκράμβη φυτό]]

* [[Ελαιοκράμβη προϊόν]]

* [[Προετοιμασία εδάφους ελαιοκράμβης]]

* [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης]]

* [[Καταπολέμηση ζιζανίων ελαιοκράμβης]]

* [[Άρδευση ελαιοκράμβης]]

* [[Λίπανση ελαιοκράμβης]]

* [[Συγκομιδή ελαιοκράμβης]]

==Βιβλιογραφία==
<references>
<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"> Ενεργειακές Καλλιέργειες - Βιοκαύσιμα, των Σκαράκη Γεώργιου (Καθηγητής ΓΠΑ), Κορρέ Νικολάου (MSc, PhD) και Παυλή Ουρανίας (MSc, PhD), Αθήνα 2008.</ref>
<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"> Καλλιέργεια ελαιοκράμβης - Η συμβολή της στην επίλυση του ενεργειακού και περιβαλλοντικού προβλήματος, πτυχιακή μελέτη της φοιτήτριας Μαντζιάρη Κωνσταντίνας, Ηράκλειο 2009.</ref>
</references>

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
[[καλλιεργεί την::Ελαιοκράμβη φυτό| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
[[Category:Καλλιέργεια βιομηχανικών φυτών]]
{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=4}}
{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=4.1}}
{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=16}}
{{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=16.1}}

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:43, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 3:		Γραμμή 3:

	{{{top_heading\|==}}}Σπορά - Φύτευση{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Σπορά - Φύτευση{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Αποστάσεις φύτευσης ελαιοκράμβης.png\|thumb\|px100\|Αποστάσεις φύτευσης ελαιοκράμβης]]
	Η εποχή σποράς εξαρτάται από τις [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης\|κλιματολογικές συνθήκες]] και την [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης\|καλλιεργητική]] πρακτική που αφορά κυρίως στην εναλλαγή της με άλλες καλλιέργειες. Στις βόρειες χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] σπέρνεται την περίοδο από τέλη Αύγουστου έως αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ σε περιοχές με υγρό χειμώνα μπορεί να εγκατασταθεί ως ανοιξιάτικη καλλιέργεια οπότε η σπορά πραγματοποιείται από τέλη Φεβρουαρίου έως αρχές Μαρτίου. Η εποχή σποράς επηρεάζει την τελική απόδοση της καλλιέργειας αλλά δεν προκαλεί μεταβολή των ποιοτικών χαρακτηριστικών του λαδιού. Η ημερομηνία σποράς θα πρέπει να εξασφαλίζει την καλλιέργεια από τον κίνδυνο παγετών. Η ελαχιστοποίηση των απωλειών από το ψύχος πραγματοποιείται όταν τα φυτά εισέρχονται στη χειμερινή περίοδο κατά το στάδιο των 6-8 [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης\|φύλλων]] με διάμετρο σταυρού 0,8-1cm.		Η εποχή σποράς εξαρτάται από τις [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης\|κλιματολογικές συνθήκες]] και την [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης\|καλλιεργητική]] πρακτική που αφορά κυρίως στην εναλλαγή της με άλλες καλλιέργειες. Στις βόρειες χώρες της ΕΕ, όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Αγγλία η [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβη]] σπέρνεται την περίοδο από τέλη Αύγουστου έως αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ σε περιοχές με υγρό χειμώνα μπορεί να εγκατασταθεί ως ανοιξιάτικη καλλιέργεια οπότε η σπορά πραγματοποιείται από τέλη Φεβρουαρίου έως αρχές Μαρτίου. Η εποχή σποράς επηρεάζει την τελική απόδοση της καλλιέργειας αλλά δεν προκαλεί μεταβολή των ποιοτικών χαρακτηριστικών του λαδιού. Η ημερομηνία σποράς θα πρέπει να εξασφαλίζει την καλλιέργεια από τον κίνδυνο παγετών. Η ελαχιστοποίηση των απωλειών από το ψύχος πραγματοποιείται όταν τα φυτά εισέρχονται στη χειμερινή περίοδο κατά το στάδιο των 6-8 [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης\|φύλλων]] με διάμετρο σταυρού 0,8-1cm.

@@ Γραμμή 23: / Γραμμή 23: @@
 {{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}
-[[Image:Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής.jpg|thumb|px100|Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής]]
+[[Image:Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής.png|thumb|px100|Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής]]
-[[Image:Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης.jpg|thumb|px100|Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης]]
+[[Image:Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης.png|thumb|px100|Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης]]
 Η συγκομιδή της [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβης]] πραγματοποιείται όταν η υγρασία του σπόρου κυμαίνεται μεταξύ 9-10%. Λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, η μείωση της υγρασίας πραγματοποιείται με ταχύ ρυθμό και έτσι μπορεί να συγκομισθεί και σε υψηλότερα επίπεδα (15-16%), μειώνοντας τον κίνδυνο απωλειών λόγω "τινάγματος" του σπόρου. Κατά το στάδιο αυτό, τα βλαστικά μέρη του φυτού αποκτούν καφέ χρωματισμό και το 90% των σπόρων έχει μαύρο χρώμα.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:40, 8 Αυγούστου 2013
Γραμμή 23:		Γραμμή 23:

	{{{top_heading\|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής.jpg\|thumb\|px100\|Καλλιέργεια ελαιοκράμβης στο στάδιο της συγκομιδής]]
		+	[[Image:Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης.jpg\|thumb\|px100\|Υπερώριμος λοβός ελαιοκράμβης]]
	Η συγκομιδή της [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβης]] πραγματοποιείται όταν η υγρασία του σπόρου κυμαίνεται μεταξύ 9-10%. Λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, η μείωση της υγρασίας πραγματοποιείται με ταχύ ρυθμό και έτσι μπορεί να συγκομισθεί και σε υψηλότερα επίπεδα (15-16%), μειώνοντας τον κίνδυνο απωλειών λόγω "τινάγματος" του σπόρου. Κατά το στάδιο αυτό, τα βλαστικά μέρη του φυτού αποκτούν καφέ χρωματισμό και το 90% των σπόρων έχει μαύρο χρώμα.		Η συγκομιδή της [[Ελαιοκράμβη φυτό\|ελαιοκράμβης]] πραγματοποιείται όταν η υγρασία του σπόρου κυμαίνεται μεταξύ 9-10%. Λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν στη χώρα μας, η μείωση της υγρασίας πραγματοποιείται με ταχύ ρυθμό και έτσι μπορεί να συγκομισθεί και σε υψηλότερα επίπεδα (15-16%), μειώνοντας τον κίνδυνο απωλειών λόγω "τινάγματος" του σπόρου. Κατά το στάδιο αυτό, τα βλαστικά μέρη του φυτού αποκτούν καφέ χρωματισμό και το 90% των σπόρων έχει μαύρο χρώμα.

@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 Τα αγρωστώδη ζιζάνια που προκαλούν τις σοβαρότερες απώλειες στην [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιέργεια]] της ελαιοκράμβης είναι ο βέλιουρας (Sorghum halepense), η φάλαρη (Phalaris spp.), η αγριάδα (Cynodon dactylon), η αλεπονουρά (Alopecurus myosuroides) και η αγριοβρώμη (Avena spp.). Τα κυριότερα πλατύφυλλα ζιζάνια είναι το βλήτο (Amaranthus retroflexus), ο στύφνος (Solanum nigrum), η μολόχα (Malva spp.), η μεγαλόκαρπη κολλητσίδα (Galium aparine), η στελλάρια (Stellaria spp.), η βερόνικα (Veronica spp.), το άγριο σινάπι (Sinapis arvensis), και το χαμομήλι (Chamomilla recutita). Για την καταπολέμησή τους εφαρμόζεται προσπαρτική ζιζανιοκτονία με τη χρήση σκευασμάτων της οικογένειας των δινιτροανιλινών. Σε περιπτώσεις δυσεξόντωτων αγρωστωδών ζιζανίων συστήνεται η εφαρμογή μεταφυτρωτικής ζιζανιοκτονίας με σκευάσματα της οικογένειας των αρυλοξυφαινοξυπροπιονικών κατά το στάδιο των δύο πρώτων [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ελαιοκράμβης|φύλλων]]. Επίσης, συνηθισμένη πρακτική αποτελεί η χρήση σκευασμάτων της οικογένειας των διπυριλιδίων λίγο πριν τη [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπορά]] και εφόσον έχουν φυτρώσει τα ζιζάνια. Προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν επιλογές [[Ποικιλίες ελαιοκράμβης|ποικιλιών]], πυκνοτήτων φύτευσης, χρόνου σποράς και συστήματος [[Αμειψισπορά|αμειψισποράς]].<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης"/>
 {{{top_heading|==}}}Άρδευση{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 22: / Γραμμή 19: @@
 Εφόσον λοιπόν, δεν σημειωθούν ικανοποιητικές βροχοπτώσεις (450-500 mm) κατά τις κρίσιμες αυτές φάσεις, τότε κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή άρδευσης, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των αποδόσεων. Εάν το διαθέσιμο νερό επαρκεί για μια και μοναδική άρδευση, θα πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε κατά το διάστημα της ανθοφορίας και μέχρι το δέσιμο των λοβών (στο τέλος της ανθοφορίας).<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>
 {{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 19: / Γραμμή 19: @@
 Οι περισσότερες [[Ενεργειακές καλλιέργειες|ενεργειακές καλλιέργειες]] παρουσιάζουν μέτρια έως υψηλή αποτελεσματικότητα χρήσης νερού. Η [[Ελαιοκράμβη φυτό|ελαιοκράμβη]] μπορεί να [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιεργηθεί]], να αναπτυχθεί και να αποδώσει ικανοποιητικά και χωρίς άρδευση. Όπως σε κάθε ξηρική καλλιέργεια το νερό είναι πολύ κρίσιμος παράγοντας και η επιτυχία της επηρεάζεται από τον ικανοποιητικό εφοδιασμό της με νερό, καθ’ όλα τα στάδιά της.
-Δεδομένου ότι, στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας από το Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο υπάρχουν συνήθως [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης|βροχοπτώσεις]] ή χιονόπτωση, ως κρίσιμες φάσεις της ανάπτυξης, με υψηλές απαιτήσεις σε εδαφική υγρασία χαρακτηρίζονται, το ξεκίνημα της φυτείας – πρώτη βλαστική περίοδος, τον Οκτώβριο και κυρίως, το διάστημα της ανθοφορίας μέχρι και το δέσιμο των λοβών, Απρίλιος – μέσα Μαΐου. Για την βλάστηση και το φύτρωμα των [[Σπόρα - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπόρων]], 10-15mm βροχής τον Οκτώβριο, είναι αρκετά για την ομοιόμορφη βλάστηση. Η ανθοφορία, ανάλογα με την περιοχή, εκτιμάται στις αρχές του Απριλίου και διαρκεί μέχρι 20-25 Απριλίου. Αυτό το διάστημα και για τις επόμενες 2-3 εβδομάδες, η βροχόπτωση μπορεί να αυξήσει σημαντικά την τελική απόδοση της καλλιέργειας.
+Δεδομένου ότι, στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας από το Νοέμβριο έως και τον Μάρτιο υπάρχουν συνήθως [[Κλιματικές συνθήκες ελαιοκράμβης|βροχοπτώσεις]] ή χιονόπτωση, ως κρίσιμες φάσεις της ανάπτυξης, με υψηλές απαιτήσεις σε εδαφική υγρασία χαρακτηρίζονται, το ξεκίνημα της φυτείας – πρώτη βλαστική περίοδος, τον Οκτώβριο και κυρίως, το διάστημα της ανθοφορίας μέχρι και το δέσιμο των λοβών, Απρίλιος – μέσα Μαΐου. Για την βλάστηση και το φύτρωμα των [[Σπορά - Φύτευση ελαιοκράμβης|σπόρων]], 10-15mm βροχής τον Οκτώβριο, είναι αρκετά για την ομοιόμορφη βλάστηση. Η ανθοφορία, ανάλογα με την περιοχή, εκτιμάται στις αρχές του Απριλίου και διαρκεί μέχρι 20-25 Απριλίου. Αυτό το διάστημα και για τις επόμενες 2-3 εβδομάδες, η βροχόπτωση μπορεί να αυξήσει σημαντικά την τελική απόδοση της καλλιέργειας.
 Εφόσον λοιπόν, δεν σημειωθούν ικανοποιητικές βροχοπτώσεις (450-500 mm) κατά τις κρίσιμες αυτές φάσεις, τότε κρίνεται απαραίτητη η εφαρμογή άρδευσης, ώστε να επιτευχθεί αύξηση των αποδόσεων. Εάν το διαθέσιμο νερό επαρκεί για μια και μοναδική άρδευση, θα πρέπει να γίνεται οπωσδήποτε κατά το διάστημα της ανθοφορίας και μέχρι το δέσιμο των λοβών (στο τέλος της ανθοφορίας).<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>

@@ Γραμμή 30: / Γραμμή 30: @@
 Η συγκομιδή της ελαιοκράμβης πραγματοποιείται είτε με θερισμό στο ύψος των 25-30cm, ξήρανση με έκθεση στον αγρό (5-10 ημέρες) και αλωνισμό με αλωνιστική μηχανή [[Σιτηρά|σιτηρών]] είτε με θεριζοαλωνιστική μηχανή σιτηρών. Η χρήση θεριζοαλωνιστικής μηχανής προϋποθέτει αλλαγή των κόσκινων και την προσαρμογή στην ανέμη κάθετου μαχαιριού για την αποφυγή απωλειών. Η πρώτη μέθοδος εξασφαλίζει ομοιόμορφη κατανομή της υγρασίας του σπόρου, αλλά αυξάνει το κόστος συγκομιδής και ενέχει τον κίνδυνο απωλειών λόγω έκθεσης του συγκομιζόμενου προϊόντος στην ύπαιθρο. Λόγω χαμηλότερου κόστους, η συγκομιδή στις περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες γίνεται κυρίως με θεριζοαλωνιστικές μηχανές. Σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται αποξηραντικές ουσίες για ταυτόχρονη ωρίμανση των σπόρων και διευκόλυνση της συγκομιδής.
-Στην Ελλάδα η απόδοση της ελαιοκράμβης σύμφωνα τα μέχρι τώρα πειραματικά και καλλιεργητικά δεδομένα κυμαίνεται μεταξύ 120-250 σε περιοχές όπως ο Έβρος (χωρίς συμπληρωματική [[Άρδευση ελαιοκράμβης|άρδευση]]) ενώ με επαρκή άρδευση σε διάφορες περιοχές έχουν επιτευχθεί αποδόσεις που φθάνουν και τα 400kg/στρ. Παράλληλα, παράγονται και 0,6-0,8 τόνοι ξηρής βιομάζας με υψηλή περιεκτικότητα σε κυτταρίνη από το υπόλοιπο (στελέχη) της [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβη|καλλιέργειας]] ελαιοκράμβης. Οι αντίστοιχες ποσότητες παραγωγής biodiesel είναι περίπου 75 και 120Kg/στρ biodiesel για ξηρικές και αρδευόμενες καλλιέργειες αντίστοιχα. Από ένα τόνο σπόρου ελαιοκράμβης με περιεκτικότητα σε λάδι 35-40% μπορούν να παραχθούν 0,35-0,4 τόνοι biodiesel, 600-650Kg πίτας (με υγρασία) και 0,035-0.04 τόνοι γλυκερίνης. Το προερχόμενο από την ελαιοκράμβη biodiesel παρουσιάζει σταθερότητα και καλή συμπεριφορά καύσης σε χαμηλές θερμοκρασίες γιατί περιέχει περίπου 60% ελαϊκό και μόλις 6% κορεσμένα οξέα. Τα νέα βελτιωμένα υβρίδια έχουν ακόμα μεγαλύτερη περιεκτικότητα ελαϊκού οξέος. Το ενεργειακό ισοδύναμο για την παραγωγή του βιοντίζελ έχει υπολογισθεί στο 2,1-3 περίπου ενώ η μείωση των ΑΕΘ από τη χρήση του κυμαίνεται από 35-45%.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>
+Στην Ελλάδα η απόδοση της ελαιοκράμβης σύμφωνα τα μέχρι τώρα πειραματικά και καλλιεργητικά δεδομένα κυμαίνεται μεταξύ 120-250 σε περιοχές όπως ο Έβρος (χωρίς συμπληρωματική [[Άρδευση ελαιοκράμβης|άρδευση]]) ενώ με επαρκή άρδευση σε διάφορες περιοχές έχουν επιτευχθεί αποδόσεις που φθάνουν και τα 400kg/στρ. Παράλληλα, παράγονται και 0,6-0,8 τόνοι ξηρής βιομάζας με υψηλή περιεκτικότητα σε κυτταρίνη από το υπόλοιπο (στελέχη) της [[Καλλιέργεια ελαιοκράμβης|καλλιέργειας]] ελαιοκράμβης. Οι αντίστοιχες ποσότητες παραγωγής biodiesel είναι περίπου 75 και 120Kg/στρ biodiesel για ξηρικές και αρδευόμενες καλλιέργειες αντίστοιχα. Από ένα τόνο σπόρου ελαιοκράμβης με περιεκτικότητα σε λάδι 35-40% μπορούν να παραχθούν 0,35-0,4 τόνοι biodiesel, 600-650Kg πίτας (με υγρασία) και 0,035-0.04 τόνοι γλυκερίνης. Το προερχόμενο από την ελαιοκράμβη biodiesel παρουσιάζει σταθερότητα και καλή συμπεριφορά καύσης σε χαμηλές θερμοκρασίες γιατί περιέχει περίπου 60% ελαϊκό και μόλις 6% κορεσμένα οξέα. Τα νέα βελτιωμένα υβρίδια έχουν ακόμα μεγαλύτερη περιεκτικότητα ελαϊκού οξέος. Το ενεργειακό ισοδύναμο για την παραγωγή του βιοντίζελ έχει υπολογισθεί στο 2,1-3 περίπου ενώ η μείωση των ΑΕΘ από τη χρήση του κυμαίνεται από 35-45%.<ref name="Καλλιέργεια ελαιοκράμβης2"/>
 ==Σχετικές σελίδες==

@@ Γραμμή 60: / Γραμμή 60: @@
 [[καλλιεργεί την::Ελαιοκράμβη φυτό| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
-[[Category:Καλλιέργεια βιομηχανικών φυτών]]
+[[Category:Καλλιέργεια ενεργειακών φυτών]]
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=4}}
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=4.1}}
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=16}}
 {{Δείκτης στατιστικών καλλιέργειας|Cult_ID=16.1}}