Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 13:48, 25 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-25T13:48:10Z

X skiadas στις 07:17, 22 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-22T07:17:04Z

X skiadas στις 07:16, 22 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-22T07:16:26Z

P chasapis στις 14:57, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T14:57:41Z

P chasapis στις 14:50, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T14:50:27Z

X skiadas στις 14:20, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T14:20:15Z

X skiadas στις 13:58, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T13:58:43Z

X skiadas στις 13:47, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T13:47:26Z

X skiadas στις 08:39, 19 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-19T08:39:43Z

X skiadas στις 14:30, 18 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-18T14:30:29Z

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 Κατόπιν ο αγρός αυλακώνεται για την δημιουργία αυλακιών και σαμαριών ή αλιών. Οι αλίες έχουν πλάτος που κυμαίνεται από 30-60cm, ανάλογα με το σύστημα [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φύτευσης]]. Μεταξύ των αλιών αφήνονται κύριοι και δευτερεύοντες διάδρομοι.
-Επειδή η γαρυφαλλιά είναι πολύ απαιτητικό φυτό σε [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και [[Μαγνήσιο|μαγνήσιο]] μπορεί να υπάρξει ανάγκη αύξησης του ρΗ του εδάφους κατά 0,5-1 μονάδα. Αυτό μπορεί να γίνει με προσθήκη ασβεστίου, σε ποσότητα που εξαρτάται κυρίως από το pΗ του εδάφους. Αν και η καλλιέργεια αφαιρεί από το έδαφος περίπου 50 καθαρό ασβέστιο και 30-40 kg καθαρό μαγνήσιο ανά στρέμμα το χρόνο, η ποσότητα ασβεστίου που προστίθεται συνήθως πριν τη φύτευση είναι 200-400 ανθρακικού ασβεστίου (CaCO<sub>3</sub>) ή γύψου (CaSO<sub>4</sub>. 2 Η<sub>2</sub>0) εάν δεν χρειάζεται να μεταβληθεί το pΗ του εδάφους. Εάν το έδαφος παρουσιάζει έλλειψη μαγνησίου τότε 30-35 Kg από τα 200-400 kg του ασβεστούχου λιπάσματος αντικαθίστανται με δολομίτη (CaCO<sub>3</sub>.MgCO<sub>3</sub>) ο οποίος δεν αυξάνει τα ολικά άλατα του εδάφους.
+Επειδή η γαρυφαλλιά είναι πολύ απαιτητικό φυτό σε [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και [[Μαγνήσιο|μαγνήσιο]] μπορεί να υπάρξει ανάγκη αύξησης του ρΗ του εδάφους κατά 0,5-1 μονάδα. Αυτό μπορεί να γίνει με προσθήκη ασβεστίου, σε ποσότητα που εξαρτάται κυρίως από το pΗ του εδάφους. Αν και η καλλιέργεια αφαιρεί από το έδαφος περίπου 50 καθαρό ασβέστιο και 30-40 kg καθαρό μαγνήσιο ανά στρέμμα το χρόνο, η ποσότητα ασβεστίου που προστίθεται συνήθως πριν τη φύτευση είναι 200-400 ανθρακικού ασβεστίου (CaCO<sub>3</sub>) ή γύψου (CaSO<sub>4</sub>. 2 Η<sub>2</sub>0) εάν δεν χρειάζεται να μεταβληθεί το pΗ του εδάφους. Εάν το έδαφος παρουσιάζει έλλειψη μαγνησίου τότε 30-35 Kg από τα 200-400 kg του ασβεστούχου λιπάσματος αντικαθίστανται με δολομίτη (CaCO<sub>3</sub> MgCO<sub>3</sub>) ο οποίος δεν αυξάνει τα ολικά άλατα του εδάφους.
 Έναν με δύο μήνες πριν τη φύτευση, το έδαφος οργώνεται σε βάθος 30-40cm και ακολουθεί δεύτερο όργωμα σταυρωτά. Γίνεται ανάλυση του εδάφους για να διαπιστωθούν και να συμπληρωθούν τυχόν ελλείψεις σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] και ακολουθεί ανάπλαση του εδάφους και εφαρμογή βασικής λίπανσης. Συνήθως συνίσταται η προσθήκη 8-10 τόννων/στρέμμα οργανικής ουσίας (καλά χωνεμένη κοπριά, τύρφη, κομπόστα φύλλων, ψιλοκομμένο άχυρο, ελαιοπυρήνα κ.α.), 150—180 Kg/στρέμμα υπερφωσφορικού λιπάσματος τύπου 0-20-0 ή 0-21-0, 40-50 Kg/στρέμμα θεϊικού καλίου 0-0-48 ή 200-250 Kg/στρέμμα συνθετικού λιπάσματος 11-15-15, 100 Kg/στρέμμα θειϊκού μαγνησίου (10% ΜgΟ) 2-3 Kg/στρέμμα βόρακα (36% Β<sub>2</sub>Ο<sub>3</sub>) και 50-100 Kg/στρέμμα θειϊκού σιδήρου ιδίως σε εδάφη με υψηλότερο του κανονικού pΗ.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς"/>

@@ Γραμμή 116: / Γραμμή 116: @@
 <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς"> "Η καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς σε θερμοκήπιο στο νομό Αχαΐας και τεχνοοικονομική ανάλυση", πτυχιακή μελέτη της φοιτήτριας Ανδριάνας Ντάκουλα, Τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας. Καλαμάτα 1999.</ref>
 <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"> "Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων σε καλλιέργεια γαρύφαλλου", πτυχιακή εργασία της φοιτήτριας Νίκης Σταυρουλάκη, τμήμα Φυτικής Παραγωγής, Ηράκλειο 2013.</ref>
-<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς3"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2008.</ref>
+<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς3"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2007.</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 116: / Γραμμή 116: @@
 <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς"> "Η καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς σε θερμοκήπιο στο νομό Αχαΐας και τεχνοοικονομική ανάλυση", πτυχιακή μελέτη της φοιτήτριας Ανδριάνας Ντάκουλα, Τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας. Καλαμάτα 1999.</ref>
 <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"> "Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων σε καλλιέργεια γαρύφαλλου", πτυχιακή εργασία της φοιτήτριας Νίκης Σταυρουλάκη, τμήμα Φυτικής Παραγωγής, Ηράκλειο 2013.</ref>
-<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς3"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2007.</ref>
+<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς3"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2008.</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 78: / Γραμμή 78: @@
 {{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}
-Το κόψιμο των [[Γαρυφαλλιά|γαρυφάλλων]] είναι ο κρισιμότερος χειρισμός που γίνεται από τον παραγωγό γιατί έχει σημαντικές επιπτώσεις στη μετασυλλεκτική διατήρηση της ποιότητας και επομένως στην εμπορευσιμότητα των γαρυφάλλων και την απολαβή υψηλότερων τιμών. Ένα σημαντικό γεγονός στη διατηρησιμότητα των γαρυφάλλων εξαρτάται από τους χειρισμούς από την στιγμή της κοπής μέχρι την παράδοση στο συσκευαστήριο γι’αυτό θα επιμείνουμε σε μερικές λεπτομέρειες που πρέπει να τηρούνται πιστά από τους παραγωγούς για να διευκολύνουν το έργο της ποιοτικής κατάταξης και συσκευασίας. Το κατάλληλο στάδιο εξαρτάται από την ποικιλία, την εποχή, την θερμοκρασία, το χρόνο αποθήκευσης και την απόσταση από τις αγορές. Γενικά τα γαρύφαλλα STANDARD σε μικρές αποκλίσεις από ποικιλία σε ποικιλία πρέπει να κόβονται σε μισάνοικτο στάδιο μπουμπουκιού δηλαδή όταν τα εξωτερικά πέταλα έχουν ξεδιπλωθεί εντελώς, ενώ τα εσωτερικά είναι ακόμη σχετικά σφικτά. Με αυτό επιτυγχάνουμε επιμήκυνση του χρόνου ζωής των κομμένων λουλουδιών, ευκολότερο χειρισμό κατά τη συσκευασία και το κυριότερο μια αύξηση της παραγωγής περίπου 10%.
+Το κόψιμο των [[Γαρύφαλλο|γαρυφάλλων]] είναι ο κρισιμότερος χειρισμός που γίνεται από τον παραγωγό γιατί έχει σημαντικές επιπτώσεις στη μετασυλλεκτική διατήρηση της ποιότητας και επομένως στην εμπορευσιμότητα των γαρυφάλλων και την απολαβή υψηλότερων τιμών. Ένα σημαντικό γεγονός στη διατηρησιμότητα των γαρυφάλλων εξαρτάται από τους χειρισμούς από την στιγμή της κοπής μέχρι την παράδοση στο συσκευαστήριο.
 Επίσης μείωση του κινδύνου προσβολής από ασθένειες και έκλυσης αιθυλενίου που προκαλεί το φαινόμενο του <ύπνου> ή σούρωμα μπουμπουκιών. Πάντως το χειμώνα πρέπει να κόβονται πιο ανοικτά από ότι το καλοκαίρι, αλλά είναι λάθος να
-κόβονται τελείως ανοικτά γιατί μειώνεται έτσι η διάρκεια ζωής τους στο ανθοδοχείο, ή πολύ κλειστά γιατί διατρέχουν τον κίνδυνο να μην ανοίξουν καθόλου ιδίως οι ροζ και λευκές ποικιλίες που είναι πιο ευαίσθητες στη συντήρηση. Τα SPRAY κόβονται όταν δύο μπουμπούκια είναι τελείως ανοικτά και τα υπόλοιπα έχουν αρχίσει να ανοίγουν. Πρέπει να έχουν 4-5 μπουμπούκια σε κάθε στέλεχος για να είναι εμπορεύσιμα.
+Το κατάλληλο στάδιο εξαρτάται από την [[Ποικιλίες γαρυφαλλιάς|ποικιλία]], την εποχή, την [[Κλιματικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|θερμοκρασία]], το χρόνο αποθήκευσης και την απόσταση από τις αγορές. Γενικά τα γαρύφαλλα Standard σε μικρές αποκλίσεις από ποικιλία σε ποικιλία πρέπει να κόβονται σε μισάνοικτο στάδιο μπουμπουκιού δηλαδή όταν τα εξωτερικά πέταλα έχουν ξεδιπλωθεί εντελώς, ενώ τα εσωτερικά είναι ακόμη σχετικά σφικτά. Με αυτό επιτυγχάνουμε επιμήκυνση του χρόνου ζωής των κομμένων λουλουδιών, ευκολότερο χειρισμό κατά τη συσκευασία και το κυριότερο μια αύξηση της παραγωγής περίπου 10%.
 Τα στελέχη πρέπει να κόβονται με κοφτερό μαχαίρι και όχι με το χέρι ή με το ψαλίδι που τα μασάει. Στα γαρύφαλλα που συλλέγονται το φθινόπωρο και αρχές χειμώνα πρέπει να αφήνονται 2-3 βλαστοί στη βάση για να μας δώσουν νέα παραγωγή.
-Το ίδιο γίνεται και με αυτά που κόβονται την προχωρημένη άνοιξη. Αυτά όμως που συλλέγονται περί το τέλος του χειμώνα (Φεβρουάριο- Μάρτιο) πρέπει να κόβονται όσον το δυνατόν χαμηλότερα γιατί δεν μας ενδιαφέρει εμπορικά η βλάστηση που θα
+Επίσης μείωση του κινδύνου προσβολής από [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθένειες]] και έκλυσης αιθυλενίου που προκαλεί το φαινόμενο του <ύπνου> ή σούρωμα μπουμπουκιών. Πάντως το χειμώνα πρέπει να κόβονται πιο ανοικτά από ότι το καλοκαίρι, αλλά είναι λάθος να κόβονται τελείως ανοικτά γιατί μειώνεται έτσι η διάρκεια ζωής τους στο ανθοδοχείο, ή πολύ κλειστά γιατί διατρέχουν τον κίνδυνο να μην ανοίξουν καθόλου ιδίως οι ροζ και λευκές ποικιλίες που είναι πιο ευαίσθητες στη συντήρηση.
 προκύψει από αυτά αφού συμπίπτει με το καλοκαίρι που η ποιότητα και οι τιμές είναι μειωμένες. Επίσης, το βαθύ αυτό κόψιμο δίνει την δυνατότητα καλύτερων ποιοτικά στελεχών κατά την άνοιξη αφού χαμηλώνει ο ανταγωνισμός μεταξύ τους.
-Οι καλύτερες ώρες κοπής της ημέρας είναι οι απογευματινές λόγω της μεγαλύτερης συσσώρευσης σακχάρων στα [[Βοτανική ταξινόμηση γαρυφαλλιάς|φύλλα]]. Επειδή αυτό όμως είναι αντιοικονομικό η κοπή μπορεί να γίνεται και το πρωί που η απορρόφηση νερού είναι μεγαλύτερη από τη διαπνοή, δεν πρέπει όμως να παρατείνεται το μεσημέρι ιδίως τους θερινούς μήνες και γενικά ώρες υψηλών θερμοκρασιών που διψούν τα φυτά. Τα κομμένα λουλούδια δεν πρέπει να μένουν εκτεθειμένα στις ηλιακές ακτίνες αλλά να συγκεντρώνονται το ταχύτερο δυνατόν σε σκιερά και δροσερά μέρη όπου γίνεται η διαλογή τους. Ιδιαίτερα τα γαρύφαλλα εξαγωγής είναι απαραίτητο να είναι φρέσκα, ζωηρά, με στέλεχος ίδιο και σκληρό χωρίς σχισμένους κάλυκες ή άλλες δυσμορφίες με μήκος στελέχους πάνω από 50 εκατοστά απαλλαγμένα τελείως από εχθρούς και ασθένειες (κάμπιες, βοτρίτη, σκωρίαση κ.α.) χωρίς ίχνη φυτοφαρμάκων και καλά αποφυλλωμένα κατά το 1/3 του στελέχους. <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>
+Τα Spray κόβονται όταν δύο μπουμπούκια είναι τελείως ανοικτά και τα υπόλοιπα έχουν αρχίσει να ανοίγουν. Πρέπει να έχουν 4-5 μπουμπούκια σε κάθε στέλεχος για να είναι εμπορεύσιμα. Τα στελέχη πρέπει να κόβονται με κοφτερό μαχαίρι και όχι με το χέρι ή με το ψαλίδι που τα μασάει. Στα γαρύφαλλα που συλλέγονται το φθινόπωρο και αρχές χειμώνα πρέπει να αφήνονται 2-3 βλαστοί στη βάση για να μας δώσουν νέα παραγωγή.

@@ Γραμμή 75: / Γραμμή 75: @@
 {{{top_heading|==}}}Κλάδεμα{{{top_heading|==}}}
-Όταν η φυτεία της [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιάς]] έχει διατηρηθεί σε καλή παραγωγική και φυτουγειονομική κατάσταση παραμένει και δεύτερο χρόνο εφόσον τους καλοκαιρινούς μήνες δεν υπάρχει αγορά για τα άνθη τους και σπάνια και τρίτο. Η εργασία αυτή πρέπει να γίνεται στο χρονικό διάστημα από 20 Μαΐου μέχρι 10 Ιουνίου, έτσι ώστε τα φυτά να ανθίζουν αρχές Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την τεχνική αυτή, κόβονται όλα τα βλαστάρια σε ύψος 15-25cm από το έδαφος αφήνοντας αρκετή ποσότητα φυλλώματος προκειμένου να συνεχιστούν οι φυσιολογικές λειτουργίες του φυτού. Μεγάλη σημασία στην επιτυχία του κουρέματος έχουν οι αρδεύσεις, οι οποίες πρέπει να διακόπτονται τουλάχιστον 7-10 ημέρες αφού πραγματοποιηθεί το κούρεμα και για 10-12 ημέρες μετά. Το χρονικό διάστημα που θα μείνουν απότιστα τα φυτά εξαρτάται από τον [[Τύποι εδαφών|τύπο του εδάφους]]. Σε όλο αυτό το διάστημα σταματάνε και οι λιπάνσεις. Απαραίτητη είναι κατά την εποχή αυτή είναι και η σκίαση του [[Θερμοκήπια|θερμοκηπίου]] επιτυγχάνοντας έτσι την μείωση της θερμοκρασίας και ο έντονος φωτισμός. 15-20 ημέρες μετά αρχίζει το λεγόμενο φορτσάρισμα δηλαδή αρχίζουν σταδιακά οι αρδεύσεις αυξάνοντας προοδευτικά τις δόσεις του νερού και επομένως ξαναρχίζει και η λίπανση. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού αφαιρούνται ή κορυφολογούνται όλοι οι αδύναμοι ή πρόωροι βλαστοί, αφήνοντας τους πιο ζωηρούς και υγιείς από την βάση για καλύτερη παραγωγή το φθινόπωρο.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>
+Όταν η [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φυτεία]] της [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιάς]] έχει διατηρηθεί σε καλή παραγωγική και φυτουγειονομική κατάσταση παραμένει και δεύτερο χρόνο εφόσον τους καλοκαιρινούς μήνες δεν υπάρχει αγορά για τα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|άνθη]] τους και (σπάνια τον τρίτο χρόνο). Η εργασία αυτή πρέπει να γίνεται στο χρονικό διάστημα από 20 Μαΐου μέχρι 10 Ιουνίου, έτσι ώστε τα φυτά να ανθίζουν αρχές Οκτωβρίου. Σύμφωνα με την τεχνική αυτή, κόβονται όλα τα βλαστάρια σε ύψος 15-25cm από το [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|έδαφος]] αφήνοντας αρκετή ποσότητα φυλλώματος προκειμένου να συνεχιστούν οι φυσιολογικές λειτουργίες του φυτού. Μεγάλη σημασία στην επιτυχία του κουρέματος έχουν οι [[Άρδευση γαρυφαλλιάς|αρδεύσεις]], οι οποίες πρέπει να διακόπτονται τουλάχιστον 7-10 ημέρες αφού πραγματοποιηθεί το κούρεμα και για 10-12 ημέρες μετά. Το χρονικό διάστημα που θα μείνουν απότιστα τα φυτά εξαρτάται από τον [[Τύποι εδαφών|τύπο του εδάφους]]. Σε όλο αυτό το διάστημα σταματάνε και οι [[Λίπανση γαρυφαλλιάς|λιπάνσεις]]. Απαραίτητη είναι κατά την εποχή αυτή και η σκίαση του [[Θερμοκήπια|θερμοκηπίου]] επιτυγχάνοντας έτσι την μείωση της [[Κλιματικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|θερμοκρασίας]] και ο έντονος φωτισμός. 15-20 ημέρες μετά αρχίζει το λεγόμενο φορτσάρισμα δηλαδή αρχίζουν σταδιακά οι αρδεύσεις αυξάνοντας προοδευτικά τις δόσεις του νερού και επομένως ξαναρχίζει και η λίπανση. Κατά την διάρκεια του καλοκαιριού αφαιρούνται ή κορυφολογούνται όλοι οι αδύναμοι ή πρόωροι βλαστοί, αφήνοντας τους πιο ζωηρούς και υγιείς από την βάση για καλύτερη παραγωγή το φθινόπωρο.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>
 {{{top_heading|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 Κατόπιν ο αγρός αυλακώνεται για την δημιουργία αυλακιών και σαμαριών ή αλιών. Οι αλίες έχουν πλάτος που κυμαίνεται από 30-60cm, ανάλογα με το σύστημα [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φύτευσης]]. Μεταξύ των αλιών αφήνονται κύριοι και δευτερεύοντες διάδρομοι.
-Επειδή η γαρυφαλλιά είναι πολύ απαιτητικό φυτό σε [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και [[Μαγνήσιο|μαγνήσιο]] μπορεί να υπάρξει ανάγκη αύξησης του ρΗ του εδάφους κατά 0,5-1 μονάδα. Αυτό μπορεί να γίνει με προσθήκη ασβεστίου, σε ποσότητα που εξαρτάται κυρίως από το ρΗ του εδάφους. Αν και η καλλιέργεια αφαιρεί από το έδαφος περίπου 50 καθαρό ασβέστιο και 30-40 kg καθαρό μαγνήσιο ανά στρέμμα το χρόνο, η ποσότητα ασβεστίου που προστίθεται συνήθως πριν τη φύτευση είναι 200-400 ανθρακικού ασβεστίου (CaCO<sub>3</sub>) ή γύψου (CaSO<sub>4</sub>. 2 Η<sub>2</sub>0) εάν δεν χρειάζεται να μεταβληθεί το ρΗ του εδάφους. Εάν το έδαφος παρουσιάζει έλλειψη μαγνησίου τότε 30-35 Kg από τα 200-400 kg του ασβεστούχου λιπάσματος αντικαθίστανται με δολομίτη (CaCO<sub>3</sub>.MgCO<sub>3</sub>) ο οποίος δεν αυξάνει τα ολικά άλατα του εδάφους.
+Επειδή η γαρυφαλλιά είναι πολύ απαιτητικό φυτό σε [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και [[Μαγνήσιο|μαγνήσιο]] μπορεί να υπάρξει ανάγκη αύξησης του ρΗ του εδάφους κατά 0,5-1 μονάδα. Αυτό μπορεί να γίνει με προσθήκη ασβεστίου, σε ποσότητα που εξαρτάται κυρίως από το pΗ του εδάφους. Αν και η καλλιέργεια αφαιρεί από το έδαφος περίπου 50 καθαρό ασβέστιο και 30-40 kg καθαρό μαγνήσιο ανά στρέμμα το χρόνο, η ποσότητα ασβεστίου που προστίθεται συνήθως πριν τη φύτευση είναι 200-400 ανθρακικού ασβεστίου (CaCO<sub>3</sub>) ή γύψου (CaSO<sub>4</sub>. 2 Η<sub>2</sub>0) εάν δεν χρειάζεται να μεταβληθεί το pΗ του εδάφους. Εάν το έδαφος παρουσιάζει έλλειψη μαγνησίου τότε 30-35 Kg από τα 200-400 kg του ασβεστούχου λιπάσματος αντικαθίστανται με δολομίτη (CaCO<sub>3</sub>.MgCO<sub>3</sub>) ο οποίος δεν αυξάνει τα ολικά άλατα του εδάφους.
-Έναν με δύο μήνες πριν τη φύτευση, το έδαφος οργώνεται σε βάθος 30-40cm και ακολουθεί δεύτερο όργωμα σταυρωτά. Γίνεται ανάλυση του εδάφους για να διαπιστωθούν και να συμπληρωθούν τυχόν ελλείψεις σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] και ακολουθεί ανάπλαση του εδάφους και εφαρμογή βασικής λίπανσης. Συνήθως συνίσταται η προσθήκη 8-10 τόννων/στρέμμα οργανικής ουσίας (καλά χωνεμένη κοπριά, τύρφη, κομπόστα φύλλων, ψιλοκομμένο άχυρο, ελαιοπυρήνα κ.α.), 150—180 Kg/στρέμμα υπερφωσφορικού λιπάσματος τύπου 0-20-0 ή 0-21-0, 40 - 50 Kg/στρέμμα θεϊικού καλίου 0-0-48 ή 200-250 Kg/στρέμμα συνθετικού λιπάσματος 11-15-15, 100 Kg/στρέμμα θειϊκού μαγνησίου (10% ΜgΟ) 2-3 Kg/στρέμμα βόρακα (36% Β<sub>2</sub>Ο<sub>3</sub>) και 50-100 Kg/στρέμμα θειϊκού σιδήρου ιδίως σε εδάφη με υψηλότερο του κανονικού ρΗ.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς"/>
+Έναν με δύο μήνες πριν τη φύτευση, το έδαφος οργώνεται σε βάθος 30-40cm και ακολουθεί δεύτερο όργωμα σταυρωτά. Γίνεται ανάλυση του εδάφους για να διαπιστωθούν και να συμπληρωθούν τυχόν ελλείψεις σε [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικά στοιχεία]] και ακολουθεί ανάπλαση του εδάφους και εφαρμογή βασικής λίπανσης. Συνήθως συνίσταται η προσθήκη 8-10 τόννων/στρέμμα οργανικής ουσίας (καλά χωνεμένη κοπριά, τύρφη, κομπόστα φύλλων, ψιλοκομμένο άχυρο, ελαιοπυρήνα κ.α.), 150—180 Kg/στρέμμα υπερφωσφορικού λιπάσματος τύπου 0-20-0 ή 0-21-0, 40-50 Kg/στρέμμα θεϊικού καλίου 0-0-48 ή 200-250 Kg/στρέμμα συνθετικού λιπάσματος 11-15-15, 100 Kg/στρέμμα θειϊκού μαγνησίου (10% ΜgΟ) 2-3 Kg/στρέμμα βόρακα (36% Β<sub>2</sub>Ο<sub>3</sub>) και 50-100 Kg/στρέμμα θειϊκού σιδήρου ιδίως σε εδάφη με υψηλότερο του κανονικού pΗ.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς"/>
@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] φυτεύεται όλες τις εποχές του έτους. Το μεγαλύτερο μέρος των φυτεύσεων πραγματοποιείται από τον Ιανουάριο μέχρι και τον Ιούλιο όταν επιδιώκουμε μια μεγάλη πρώτη παραγωγή γύρω στα Χριστούγεννα, με περίοδο αιχμής τους μήνες Απρίλιο, Μάιο, Ιούνιο. Τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβρη οι φυτεύσεις είναι μειωμένες λόγω ότι τα φυτά χρειάζονται περισσότερο χρόνο να ανθίσουν. Οι αποστάσεις φύτευσης εξαρτώνται από το πόσα κορυφολογήματα θα γίνουν. Με 2 κορυφολογήματα η πυκνότητα φύτευσης είναι 25 φυτά/m<sup>2</sup>. Όσο αφορά το πρώτο κορυφολόγημα αυξάνεται στα 44 φυτά/m<sup>2</sup>, ο σημαντικότερος παράγοντας για την σωστή εγκατάσταση κάθε νέας [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργειας γαρυφαλλιάς]] είναι το ρηχό επιφανειακό φύτεμα. Σε βαθύ φύτεμα υπάρχει ο κίνδυνος προσβολών από διάφορες [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθένειες]] κι [[Εχθροί γαρυφαλλιάς|εχθρούς]]. Για την επιτυχή επιφανειακή φύτευση μπορεί να τοποθετηθεί πρώτο δίχτυ και στην συνέχεια να φυτευτούν τα μοσχεύματα σε βρεγμένο έδαφος και στην συνέχεια με τεχνητή βροχή.
-Οι άριστες θερμοκρασίες εδάφους και περιβάλλοντος για την φύτευση θα πρέπει να κυμαίνονται από 16 - 18<sup>ο</sup>C. Κατά τις πρώτες 10 μέρες από την φύτευση τα μοσχεύματα δεν θα πρέπει να στεγνώνουν καθόλου. Επίσης, ωφέλιμη θα ήταν η σκίαση με κουρτίνες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά και να γίνει το πρώτο ριζοπότισμα ενάντια της φυτοφθόρας κι του πυθίου. Μετά τις κρίσιμες 10 ημέρες όπου το ριζικό σύστημα των φυτών αναπτύσσεται και εφόσον δεν μαραίνονται κατά τις μεσημβρινές ώρες, τα [[Άρδευση γαρυφαλλιάς|ποτίσματα]] μειώνονται.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>
+Οι άριστες θερμοκρασίες εδάφους και περιβάλλοντος για την φύτευση θα πρέπει να κυμαίνονται από 16-18<sup>ο</sup>C. Κατά τις πρώτες 10 μέρες από την φύτευση τα μοσχεύματα δεν θα πρέπει να στεγνώνουν καθόλου. Επίσης, ωφέλιμη θα ήταν η σκίαση με κουρτίνες κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αλλά και να γίνει το πρώτο ριζοπότισμα ενάντια της φυτοφθόρας και του πυθίου. Μετά τις κρίσιμες 10 ημέρες όπου το ριζικό σύστημα των φυτών αναπτύσσεται και εφόσον δεν μαραίνονται κατά τις μεσημβρινές ώρες, τα [[Άρδευση γαρυφαλλιάς|ποτίσματα]] μειώνονται.<ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>
 {{{top_heading|==}}}Καταπολέμηση ζιζανίων{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 {{{top_heading|==}}}Προετοιμασία εδάφους{{{top_heading|==}}}
-Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] αναπτύσσεται σε αδρανές υπόστρωμα ή πορώδες έδαφος. Τα πιο κατάλληλα [[Τύποι εδαφών|εδάφη]] είναι τα [[Αμμώδη εδάφη|αμμώδη]], αμμοπηλώδη, αμμοαργιλώδη, οργανικός καλά αποστραγγιζόμενα, αεριζόμενα και ηλιαζόμενα. Το ρΗ του εδάφους συνίσταται να είναι από ουδέτερο μέχρι ελαφρά αλκαλικό (6-7). Τα φυτά της γαρυφαλλιάς υποφέρουν σε υψηλές συγκεντρώσεις αλάτων παρ’ ότι είναι περισσότερο ανθεκτικά από άλλα, γι’ αυτό πριν την εκρρίζωση της παλιάς φυτείας γίνεται απομάκρυνση των αλάτων από το έδαφος με έκπλυση με άφθονο νερό έως ότου η ηλεκτρική αγωγιμότητα του εδάφους να μην ξεπερνά τα 2μS. Μόλις το έδαφος απελευθερωθεί από την προηγούμενη [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]], εκτελείται μια βαθειά άρωση 35-40cm και ακολουθεί μια δεύτερη βάθους 25-30cm όπου ενσωματώνεται η βασική λίπανση.
+Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] αναπτύσσεται σε αδρανές υπόστρωμα ή πορώδες έδαφος. Τα πιο κατάλληλα [[Τύποι εδαφών|εδάφη]] είναι τα [[Αμμώδη εδάφη|αμμώδη]], αμμοπηλώδη, αμμοαργιλώδη, οργανικός καλά αποστραγγιζόμενα, αεριζόμενα και ηλιαζόμενα. Το [[PH θρεπτικού διαλύματος|pH]] του εδάφους συνίσταται να είναι από ουδέτερο μέχρι ελαφρά αλκαλικό (6-7). Τα φυτά της γαρυφαλλιάς υποφέρουν σε υψηλές συγκεντρώσεις αλάτων παρ’ ότι είναι περισσότερο ανθεκτικά από άλλα, γι’ αυτό πριν την εκρρίζωση της παλιάς φυτείας γίνεται απομάκρυνση των αλάτων από το έδαφος με έκπλυση με άφθονο νερό έως ότου η ηλεκτρική αγωγιμότητα του εδάφους να μην ξεπερνά τα 2μS. Μόλις το έδαφος απελευθερωθεί από την προηγούμενη [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]], εκτελείται μια βαθειά άρωση 35-40cm και ακολουθεί μια δεύτερη βάθους 25-30cm όπου ενσωματώνεται η βασική λίπανση.
 Κατόπιν ο αγρός αυλακώνεται για την δημιουργία αυλακιών και σαμαριών ή αλιών. Οι αλίες έχουν πλάτος που κυμαίνεται από 30-60cm, ανάλογα με το σύστημα [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φύτευσης]]. Μεταξύ των αλιών αφήνονται κύριοι και δευτερεύοντες διάδρομοι.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:30, 18 Φεβρουαρίου 2016
Γραμμή 78:		Γραμμή 78:

	{{{top_heading\|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Συγκομιδή{{{top_heading\|==}}}
−		+	Το κόψιμο των [[Γαρυφαλλιά\|γαρυφάλλων]] είναι ο κρισιμότερος χειρισμός που γίνεται από τον παραγωγό γιατί έχει σημαντικές επιπτώσεις στη μετασυλλεκτική διατήρηση της ποιότητας και επομένως στην εμπορευσιμότητα των γαρυφάλλων και την απολαβή υψηλότερων τιμών. Ένα σημαντικό γεγονός στη διατηρησιμότητα των γαρυφάλλων εξαρτάται από τους χειρισμούς από την στιγμή της κοπής μέχρι την παράδοση στο συσκευαστήριο γι’αυτό θα επιμείνουμε σε μερικές λεπτομέρειες που πρέπει να τηρούνται πιστά από τους παραγωγούς για να διευκολύνουν το έργο της ποιοτικής κατάταξης και συσκευασίας. Το κατάλληλο στάδιο εξαρτάται από την ποικιλία, την εποχή, την θερμοκρασία, το χρόνο αποθήκευσης και την απόσταση από τις αγορές. Γενικά τα γαρύφαλλα STANDARD σε μικρές αποκλίσεις από ποικιλία σε ποικιλία πρέπει να κόβονται σε μισάνοικτο στάδιο μπουμπουκιού δηλαδή όταν τα εξωτερικά πέταλα έχουν ξεδιπλωθεί εντελώς, ενώ τα εσωτερικά είναι ακόμη σχετικά σφικτά. Με αυτό επιτυγχάνουμε επιμήκυνση του χρόνου ζωής των κομμένων λουλουδιών, ευκολότερο χειρισμό κατά τη συσκευασία και το κυριότερο μια αύξηση της παραγωγής περίπου 10%.
		+	Επίσης μείωση του κινδύνου προσβολής από ασθένειες και έκλυσης αιθυλενίου που προκαλεί το φαινόμενο του <ύπνου> ή σούρωμα μπουμπουκιών. Πάντως το χειμώνα πρέπει να κόβονται πιο ανοικτά από ότι το καλοκαίρι, αλλά είναι λάθος να
		+	κόβονται τελείως ανοικτά γιατί μειώνεται έτσι η διάρκεια ζωής τους στο ανθοδοχείο, ή πολύ κλειστά γιατί διατρέχουν τον κίνδυνο να μην ανοίξουν καθόλου ιδίως οι ροζ και λευκές ποικιλίες που είναι πιο ευαίσθητες στη συντήρηση. Τα SPRAY κόβονται όταν δύο μπουμπούκια είναι τελείως ανοικτά και τα υπόλοιπα έχουν αρχίσει να ανοίγουν. Πρέπει να έχουν 4-5 μπουμπούκια σε κάθε στέλεχος για να είναι εμπορεύσιμα.
		+	Τα στελέχη πρέπει να κόβονται με κοφτερό μαχαίρι και όχι με το χέρι ή με το ψαλίδι που τα μασάει. Στα γαρύφαλλα που συλλέγονται το φθινόπωρο και αρχές χειμώνα πρέπει να αφήνονται 2-3 βλαστοί στη βάση για να μας δώσουν νέα παραγωγή.
		+	Το ίδιο γίνεται και με αυτά που κόβονται την προχωρημένη άνοιξη. Αυτά όμως που συλλέγονται περί το τέλος του χειμώνα (Φεβρουάριο- Μάρτιο) πρέπει να κόβονται όσον το δυνατόν χαμηλότερα γιατί δεν μας ενδιαφέρει εμπορικά η βλάστηση που θα
		+	προκύψει από αυτά αφού συμπίπτει με το καλοκαίρι που η ποιότητα και οι τιμές είναι μειωμένες. Επίσης, το βαθύ αυτό κόψιμο δίνει την δυνατότητα καλύτερων ποιοτικά στελεχών κατά την άνοιξη αφού χαμηλώνει ο ανταγωνισμός μεταξύ τους.
		+	Οι καλύτερες ώρες κοπής της ημέρας είναι οι απογευματινές λόγω της μεγαλύτερης συσσώρευσης σακχάρων στα [[Βοτανική ταξινόμηση γαρυφαλλιάς\|φύλλα]]. Επειδή αυτό όμως είναι αντιοικονομικό η κοπή μπορεί να γίνεται και το πρωί που απορρόφηση νερού είναι μεγαλύτερη από τη διαπνοή, δεν πρέπει όμως να παρατείνεται το μεσημέρι ιδίως τους θερινούς μήνες και γενικά ώρες υψηλών θερμοκρασιών που διψούν τα φυτά. Τα
		+	κομμένα λουλούδια δεν πρέπει να μένουν εκτεθειμένα στις ηλιακές ακτίνες αλλά να συγκεντρώνονται το ταχύτερο δυνατόν σε σκιερά και δροσερά μέρη όπου γίνεται η διαλογή τους. Ιδιαίτερα τα γαρύφαλλα εξαγωγής είναι απαραίτητο να είναι φρέσκα, ζωηρά, με
		+	στέλεχος ίδιο και σκληρό χωρίς σχισμένους κάλυκες ή άλλες δυσμορφίες με μήκος στελέχους πάνω από 50 εκατοστά απαλλαγμένα τελείως από εχθρούς και ασθένειες (κάμπιες, βοτρίτη, σκωρίαση κ.α.) χωρίς ίχνη φυτοφαρμάκων και καλά αποφυλλωμένα κατά το 1/3 του στελέχους. <ref name="Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς2"/>