Θρίπας της Καλιφόρνιας - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 12:43, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T12:43:25Z

K kaponi στις 10:58, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:58:38Z

K kaponi στις 10:56, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:56:17Z

K kaponi στις 10:53, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:53:18Z

K kaponi στις 10:48, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:48:40Z

K kaponi στις 10:48, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:48:17Z

K kaponi στις 10:24, 21 Ιανουαρίου 2016

2016-01-21T10:24:03Z

K kaponi: Ανάκληση των αλλαγών K kaponi (επιστροφή στην προηγούμενη αναθεώρηση A papageorgiou)

2016-01-21T10:22:33Z

Ανάκληση των αλλαγών K kaponi (επιστροφή στην προηγούμενη αναθεώρηση A papageorgiou)

K kaponi: Αντικατάσταση σελίδας με 'Θρίπας της Καλιφόρνιας είναι εχθρός τη...'

2016-01-21T10:22:01Z

Αντικατάσταση σελίδας με 'Θρίπας της Καλιφόρνιας είναι εχθρός τη...'

K kaponi στις 10:30, 17 Δεκεμβρίου 2013

2013-12-17T10:30:47Z

@@ Γραμμή 13: / Γραμμή 13: @@
 <span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Με βάση στοιχεία που δίνει ο Π. Κατσόγιαννος (1992), έχει στην Καλιφόρνια 5-7 γενεές το έτος. Διαχειμάζει ως ενήλικο στο έδαφος ή πάνω σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη δραστηριοποιείται και αρχίζει να ωοτοκεί. Οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τρυφερούς φυτικούς ιστούς, όπως μέρη ανθέων, νεαρούς καρπούς, τρυφερά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού |φύλλα]] και άλλη τρυφερή βλάστηση. Τα ενήλικα μπορούν επί πλέον, να τραφούν με γύρη, νέκταρ και αυγά ακάρεων, όπως τετρανύχων. Αφαιρώντας χυμό και χλωροπλάστες και τραυματίζοντας τους νεαρούς αναπτυσσόμενους φυτικούς ιστούς, το [[έντομα |έντομο]] αυτό, όπως και άλλα συγγενή του, προκαλεί χλωρωτικά στίγματα ή κηλίδες, ουλές, εσχαρώσεις, ρωγμές ή και παραμορφώσεις οργάνων. Στην άμπελο, οι σχισμές ωοτοκίας σε άνθη, μικρές ράγες και ταξικαρπικούς άξονες, εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα των αναπτυγμένων ραγών που συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω ή και σε ρωγμές και σήψεις από δευτερογενείς μολύνσεις. Τα στίγματα αυτά μειώνουν την εμπορική αξία των επιτραπέζιων [[Σταφύλι |σταφυλιών]]. Σε νεκταρίνια προκαλούνται εσχάρωση, κηλίδωση και παραμόρφωση καρπών. Το F. occidentalis είναι φορέας του [[ιοί |ιού]] του κηλιδωτού μαρασμού της τομάτας (TSWV) του ραβδωτού μωσαϊκού του καπνού και άλλων ιών των φυτών. Επίσης, η διάβρωση φυτικών ιστών που προκαλεί, διευκολύνει την είσοδο [[Βακτήρια |βακτηρίων]]  και μυκήτων (Marullo and Tremblay 1993).
-<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>Καταπολέμηση. Έχουν χρησιμοποιηθεί πολλά οργανοφωσφορούχα και καρβαμιδικά εντομοκτόνα και ιδιαίτερα διασυστηματικά, όπως τα dimethoate, methamidophos, methomyl και oxamyl, αλλά και συνθετικά πυρεθροειδή όπως deltamethrin και cypermethrin, χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες όπως endosulfan και lindane, και η αβερμεκτίνη abamectin (Π. Κατσόγιαννος 1992). Στη νότια Ιταλία σε λευκά επιτραπέζια σταφύλια, όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι πυκνός, συνιστούν δυο ψεκασμούς, τον πρώτο στην έναρξη της άνθησης και τον δεύτερο στην πλήρη άνθηση. Όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι αραιός, αρκεί ο πρώτος ψεκασμός. Συνιστούν εκεί ως πυκνότητα επέμβασης τα 10-15 έντομα ανά μπλέ χρωματική παγίδα και εβδομάδα και 2-3 έντομα ανά βοτρύδιο ανθοταξίας (Moleas et al. 1996). Επειδή πληθυσμοί του εντόμου αυτού γίνονται ανθεκτικοί στα οργανικά συνθετικά εντομοκτόνα σχετικά γρήγορα, πρέπει να χρησιμοποιούμε εντομοκτόνα όσο το δυνατόν αραιότερα, μέσα σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης. Τέτοια προγράμματα περιλαμβάνουν εξαπολύσεις αρπακτικών [[Ημίπτερα |Ημιπτέρων]] του γένους Orius και ακάρεα Phytoseiidae που διατίθενται στο εμπόριο, σε συνδυασμό με κατάλληλα εκλεκτικά εντομοκτόνα, όπως ρυθμιστικά της ανάπτυξης των εντόμων. Στην Κρήτη διαπιστώθηκε ότι τα Ημίπτερα Macrolophus caliginosus και είδη των γενών Nabis και Orius περιόρισαν πληθυσμό του F. occidentalis (Roditakis 1991). Σε θερμοκήπια μπορεί να είναι ικανοποιητική και μαζική παγίδευση με κολλητικές παγίδες κυανού χρώματος. Όταν προγραμματίζουμε καταπολέμηση καλό είναι να μην ξεχνούμε ότι τα αμετακίνητα στάδια της prepupa και pupa του εντόμου αυτού βρίσκονται στο έδαφος.
+<span style="font-weight:bold;">Καταπολέμηση</span>. Έχουν χρησιμοποιηθεί πολλά οργανοφωσφορούχα και καρβαμιδικά εντομοκτόνα και ιδιαίτερα διασυστηματικά, όπως τα dimethoate, methamidophos, methomyl και oxamyl, αλλά και συνθετικά πυρεθροειδή όπως deltamethrin και cypermethrin, χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες όπως endosulfan και lindane, και η αβερμεκτίνη abamectin (Π. Κατσόγιαννος 1992). Στη νότια Ιταλία σε λευκά επιτραπέζια σταφύλια, όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι πυκνός, συνιστούν δυο ψεκασμούς, τον πρώτο στην έναρξη της άνθησης και τον δεύτερο στην πλήρη άνθηση. Όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι αραιός, αρκεί ο πρώτος ψεκασμός. Συνιστούν εκεί ως πυκνότητα επέμβασης τα 10-15 έντομα ανά μπλέ χρωματική παγίδα και εβδομάδα και 2-3 έντομα ανά βοτρύδιο ανθοταξίας (Moleas et al. 1996). Επειδή πληθυσμοί του εντόμου αυτού γίνονται ανθεκτικοί στα οργανικά συνθετικά εντομοκτόνα σχετικά γρήγορα, πρέπει να χρησιμοποιούμε εντομοκτόνα όσο το δυνατόν αραιότερα, μέσα σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης. Τέτοια προγράμματα περιλαμβάνουν εξαπολύσεις αρπακτικών [[Ημίπτερα |Ημιπτέρων]] του γένους Orius και ακάρεα Phytoseiidae που διατίθενται στο εμπόριο, σε συνδυασμό με κατάλληλα εκλεκτικά εντομοκτόνα, όπως ρυθμιστικά της ανάπτυξης των εντόμων. Στην Κρήτη διαπιστώθηκε ότι τα Ημίπτερα Macrolophus caliginosus και είδη των γενών Nabis και Orius περιόρισαν πληθυσμό του F. occidentalis (Roditakis 1991). Σε θερμοκήπια μπορεί να είναι ικανοποιητική και μαζική παγίδευση με κολλητικές παγίδες κυανού χρώματος. Όταν προγραμματίζουμε καταπολέμηση καλό είναι να μην ξεχνούμε ότι τα αμετακίνητα στάδια της prepupa και pupa του εντόμου αυτού βρίσκονται στο έδαφος.
 [[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:58, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 12:		Γραμμή 12:

	<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Με βάση στοιχεία που δίνει ο Π. Κατσόγιαννος (1992), έχει στην Καλιφόρνια 5-7 γενεές το έτος. Διαχειμάζει ως ενήλικο στο έδαφος ή πάνω σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη δραστηριοποιείται και αρχίζει να ωοτοκεί. Οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τρυφερούς φυτικούς ιστούς, όπως μέρη ανθέων, νεαρούς καρπούς, τρυφερά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού \|φύλλα]] και άλλη τρυφερή βλάστηση. Τα ενήλικα μπορούν επί πλέον, να τραφούν με γύρη, νέκταρ και αυγά ακάρεων, όπως τετρανύχων. Αφαιρώντας χυμό και χλωροπλάστες και τραυματίζοντας τους νεαρούς αναπτυσσόμενους φυτικούς ιστούς, το [[έντομα \|έντομο]] αυτό, όπως και άλλα συγγενή του, προκαλεί χλωρωτικά στίγματα ή κηλίδες, ουλές, εσχαρώσεις, ρωγμές ή και παραμορφώσεις οργάνων. Στην άμπελο, οι σχισμές ωοτοκίας σε άνθη, μικρές ράγες και ταξικαρπικούς άξονες, εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα των αναπτυγμένων ραγών που συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω ή και σε ρωγμές και σήψεις από δευτερογενείς μολύνσεις. Τα στίγματα αυτά μειώνουν την εμπορική αξία των επιτραπέζιων [[Σταφύλι \|σταφυλιών]]. Σε νεκταρίνια προκαλούνται εσχάρωση, κηλίδωση και παραμόρφωση καρπών. Το F. occidentalis είναι φορέας του [[ιοί \|ιού]] του κηλιδωτού μαρασμού της τομάτας (TSWV) του ραβδωτού μωσαϊκού του καπνού και άλλων ιών των φυτών. Επίσης, η διάβρωση φυτικών ιστών που προκαλεί, διευκολύνει την είσοδο [[Βακτήρια \|βακτηρίων]] και μυκήτων (Marullo and Tremblay 1993).		<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Με βάση στοιχεία που δίνει ο Π. Κατσόγιαννος (1992), έχει στην Καλιφόρνια 5-7 γενεές το έτος. Διαχειμάζει ως ενήλικο στο έδαφος ή πάνω σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη δραστηριοποιείται και αρχίζει να ωοτοκεί. Οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τρυφερούς φυτικούς ιστούς, όπως μέρη ανθέων, νεαρούς καρπούς, τρυφερά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού \|φύλλα]] και άλλη τρυφερή βλάστηση. Τα ενήλικα μπορούν επί πλέον, να τραφούν με γύρη, νέκταρ και αυγά ακάρεων, όπως τετρανύχων. Αφαιρώντας χυμό και χλωροπλάστες και τραυματίζοντας τους νεαρούς αναπτυσσόμενους φυτικούς ιστούς, το [[έντομα \|έντομο]] αυτό, όπως και άλλα συγγενή του, προκαλεί χλωρωτικά στίγματα ή κηλίδες, ουλές, εσχαρώσεις, ρωγμές ή και παραμορφώσεις οργάνων. Στην άμπελο, οι σχισμές ωοτοκίας σε άνθη, μικρές ράγες και ταξικαρπικούς άξονες, εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα των αναπτυγμένων ραγών που συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω ή και σε ρωγμές και σήψεις από δευτερογενείς μολύνσεις. Τα στίγματα αυτά μειώνουν την εμπορική αξία των επιτραπέζιων [[Σταφύλι \|σταφυλιών]]. Σε νεκταρίνια προκαλούνται εσχάρωση, κηλίδωση και παραμόρφωση καρπών. Το F. occidentalis είναι φορέας του [[ιοί \|ιού]] του κηλιδωτού μαρασμού της τομάτας (TSWV) του ραβδωτού μωσαϊκού του καπνού και άλλων ιών των φυτών. Επίσης, η διάβρωση φυτικών ιστών που προκαλεί, διευκολύνει την είσοδο [[Βακτήρια \|βακτηρίων]] και μυκήτων (Marullo and Tremblay 1993).
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>Καταπολέμηση. Έχουν χρησιμοποιηθεί πολλά οργανοφωσφορούχα και καρβαμιδικά εντομοκτόνα και ιδιαίτερα διασυστηματικά, όπως τα dimethoate, methamidophos, methomyl και oxamyl, αλλά και συνθετικά πυρεθροειδή όπως deltamethrin και cypermethrin, χλωριωμένοι υδρογονάνθρακες όπως endosulfan και lindane, και η αβερμεκτίνη abamectin (Π. Κατσόγιαννος 1992). Στη νότια Ιταλία σε λευκά επιτραπέζια σταφύλια, όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι πυκνός, συνιστούν δυο ψεκασμούς, τον πρώτο στην έναρξη της άνθησης και τον δεύτερο στην πλήρη άνθηση. Όταν ο πληθυσμός του εντόμου είναι αραιός, αρκεί ο πρώτος ψεκασμός. Συνιστούν εκεί ως πυκνότητα επέμβασης τα 10-15 έντομα ανά μπλέ χρωματική παγίδα και εβδομάδα και 2-3 έντομα ανά βοτρύδιο ανθοταξίας (Moleas et al. 1996). Επειδή πληθυσμοί του εντόμου αυτού γίνονται ανθεκτικοί στα οργανικά συνθετικά εντομοκτόνα σχετικά γρήγορα, πρέπει να χρησιμοποιούμε εντομοκτόνα όσο το δυνατόν αραιότερα, μέσα σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης. Τέτοια προγράμματα περιλαμβάνουν εξαπολύσεις αρπακτικών [[Ημίπτερα \|Ημιπτέρων]] του γένους Orius και ακάρεα Phytoseiidae που διατίθενται στο εμπόριο, σε συνδυασμό με κατάλληλα εκλεκτικά εντομοκτόνα, όπως ρυθμιστικά της ανάπτυξης των εντόμων. Στην Κρήτη διαπιστώθηκε ότι τα Ημίπτερα Macrolophus caliginosus και είδη των γενών Nabis και Orius περιόρισαν πληθυσμό του F. occidentalis (Roditakis 1991). Σε θερμοκήπια μπορεί να είναι ικανοποιητική και μαζική παγίδευση με κολλητικές παγίδες κυανού χρώματος. Όταν προγραμματίζουμε καταπολέμηση καλό είναι να μην ξεχνούμε ότι τα αμετακίνητα στάδια της prepupa και pupa του εντόμου αυτού βρίσκονται στο έδαφος.

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:56, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 10:		Γραμμή 10:

	<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. Είναι είδος εξαιρετικά πολυφάγο. Προσβάλλει τουλάχιστον 244 είδη [[Κατάλογος φυτών \|φυτών]], που ανήκουν σε 62 οικογένειες. Στην Ελλάδα, όπου η παρουσία του διαπιστώθηκε το 1988 στην Κρήτη (Poditakis 1991) και το 1992 στην Α. Μακεδονία, έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην [[αμπέλι \|άμπελο]], σε [[Πιπεριά θερμοκηπίου φυτό \|πιπεριά θερμοκηπίου]], σε [[Φασολιά \|φασολιές]] και σε ανθοκομικά φυτά (Π. Κατσόγιαννος 1992).		<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. Είναι είδος εξαιρετικά πολυφάγο. Προσβάλλει τουλάχιστον 244 είδη [[Κατάλογος φυτών \|φυτών]], που ανήκουν σε 62 οικογένειες. Στην Ελλάδα, όπου η παρουσία του διαπιστώθηκε το 1988 στην Κρήτη (Poditakis 1991) και το 1992 στην Α. Μακεδονία, έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην [[αμπέλι \|άμπελο]], σε [[Πιπεριά θερμοκηπίου φυτό \|πιπεριά θερμοκηπίου]], σε [[Φασολιά \|φασολιές]] και σε ανθοκομικά φυτά (Π. Κατσόγιαννος 1992).
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Βιολογία-ζημιές</span>. Με βάση στοιχεία που δίνει ο Π. Κατσόγιαννος (1992), έχει στην Καλιφόρνια 5-7 γενεές το έτος. Διαχειμάζει ως ενήλικο στο έδαφος ή πάνω σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη δραστηριοποιείται και αρχίζει να ωοτοκεί. Οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τρυφερούς φυτικούς ιστούς, όπως μέρη ανθέων, νεαρούς καρπούς, τρυφερά [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού \|φύλλα]] και άλλη τρυφερή βλάστηση. Τα ενήλικα μπορούν επί πλέον, να τραφούν με γύρη, νέκταρ και αυγά ακάρεων, όπως τετρανύχων. Αφαιρώντας χυμό και χλωροπλάστες και τραυματίζοντας τους νεαρούς αναπτυσσόμενους φυτικούς ιστούς, το [[έντομα \|έντομο]] αυτό, όπως και άλλα συγγενή του, προκαλεί χλωρωτικά στίγματα ή κηλίδες, ουλές, εσχαρώσεις, ρωγμές ή και παραμορφώσεις οργάνων. Στην άμπελο, οι σχισμές ωοτοκίας σε άνθη, μικρές ράγες και ταξικαρπικούς άξονες, εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα των αναπτυγμένων ραγών που συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω ή και σε ρωγμές και σήψεις από δευτερογενείς μολύνσεις. Τα στίγματα αυτά μειώνουν την εμπορική αξία των επιτραπέζιων [[Σταφύλι \|σταφυλιών]]. Σε νεκταρίνια προκαλούνται εσχάρωση, κηλίδωση και παραμόρφωση καρπών. Το F. occidentalis είναι φορέας του [[ιοί \|ιού]] του κηλιδωτού μαρασμού της τομάτας (TSWV) του ραβδωτού μωσαϊκού του καπνού και άλλων ιών των φυτών. Επίσης, η διάβρωση φυτικών ιστών που προκαλεί, διευκολύνει την είσοδο [[Βακτήρια \|βακτηρίων]] και μυκήτων (Marullo and Tremblay 1993).

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:53, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 2:		Γραμμή 2:

	<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Ο [[Εχθροί αμπέλου \|Θρίπας]] <ref name="Θρίπας της Καλιφόρνιας"/> αυτός έχει μήκος 0,8-1 mm κεφαλή κατά το πλείστο κιτρινωπή, θώρακα καστανό με μέρη πορτοκαλί, κοιλιά καστανή, πόδια κίτρινα με μέρη καστανά και πρόσθιες πτέρυγες ανοιχτόχρωμες. Όπως όλοι οι [[θρίπας \|θρίπες]], έχει σώμα στενόμακρο και πτέρυγες πολύ στενές, με λεπτές τρίχες (κροσσούς) στην περίμετρό τους (Marullo and Tremblay 1993).		<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Ο [[Εχθροί αμπέλου \|Θρίπας]] <ref name="Θρίπας της Καλιφόρνιας"/> αυτός έχει μήκος 0,8-1 mm κεφαλή κατά το πλείστο κιτρινωπή, θώρακα καστανό με μέρη πορτοκαλί, κοιλιά καστανή, πόδια κίτρινα με μέρη καστανά και πρόσθιες πτέρυγες ανοιχτόχρωμες. Όπως όλοι οι [[θρίπας \|θρίπες]], έχει σώμα στενόμακρο και πτέρυγες πολύ στενές, με λεπτές τρίχες (κροσσούς) στην περίμετρό τους (Marullo and Tremblay 1993).
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Αυγό</span>. Νεφροειδές, μήκους περίπου 0,2 mm. Με τη βοήθεια του πριονωτού ωοθέτη εισάγεται στο παρέγχυμα του φύλλου ή του άνθους.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Προνύμφη</span>. Υπάρχουν δυο προνυμφικά στάδια, που μοιάζουν κάπως με το ενήλικο, αλλά δεν έχουν πτέρυγες.
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Νύμφη</span>. Υπάρχουν δυο αμετακίνητα στάδια μεταξύ προνύμφης και ενηλίκου, το prepura ή prepseudopupa και το pupa ή pseudopupa. Τα στάδια αυτά βρίσκονται στο [[Τύποι εδαφών \|έδαφος]], σε βάθος 1,5-2 cm, ή σε φυτικά υπολείμματα στην επιφάνεια του εδάφους (Arzone and Vidano 1990).
		+
		+	<span style="font-weight:bold;">Ξενιστές</span>. Είναι είδος εξαιρετικά πολυφάγο. Προσβάλλει τουλάχιστον 244 είδη [[Κατάλογος φυτών \|φυτών]], που ανήκουν σε 62 οικογένειες. Στην Ελλάδα, όπου η παρουσία του διαπιστώθηκε το 1988 στην Κρήτη (Poditakis 1991) και το 1992 στην Α. Μακεδονία, έχει προκαλέσει σοβαρές ζημιές στην [[αμπέλι \|άμπελο]], σε [[Πιπεριά θερμοκηπίου φυτό \|πιπεριά θερμοκηπίου]], σε [[Φασολιά \|φασολιές]] και σε ανθοκομικά φυτά (Π. Κατσόγιαννος 1992).

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:θρίπας της Καλιφόρνιας.jpg|thumb|px100|Θρίπας της Καλιφόρνιας]]
-<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Ο Θρίπας <ref name="Θρίπας της Καλιφόρνιας"/> αυτός έχει μήκος 0,8-1 mm κεφαλή κατά το πλείστο κιτρινωπή, θώρακα καστανό με μέρη πορτοκαλί, κοιλιά καστανή, πόδια κίτρινα με μέρη καστανά και πρόσθιες πτέρυγες ανοιχτόχρωμες. Όπως όλοι οι [[θρίπας |θρίπες]], έχει σώμα στενόμακρο και πτέρυγες πολύ στενές, με λεπτές τρίχες (κροσσούς) στην περίμετρό τους (Marullo and Tremblay 1993).
+<span style="font-weight:bold;">Ενήλικο</span>. Ο [[Εχθροί αμπέλου |Θρίπας]] <ref name="Θρίπας της Καλιφόρνιας"/> αυτός έχει μήκος 0,8-1 mm κεφαλή κατά το πλείστο κιτρινωπή, θώρακα καστανό με μέρη πορτοκαλί, κοιλιά καστανή, πόδια κίτρινα με μέρη καστανά και πρόσθιες πτέρυγες ανοιχτόχρωμες. Όπως όλοι οι [[θρίπας |θρίπες]], έχει σώμα στενόμακρο και πτέρυγες πολύ στενές, με λεπτές τρίχες (κροσσούς) στην περίμετρό τους (Marullo and Tremblay 1993).
 [[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:θρίπας της Καλιφόρνιας.jpg|thumb|px100|Θρίπας της Καλιφόρνιας]]
-{{{top_heading|==}}}Μορφολογία{{{top_heading|==}}}
+<ref name="Θρίπας της Καλιφόρνιας"/>
-Το ενήλικο έχει στενόμακρο σώμα (μήκος 0,8-1 mm) με πολύ στενές πτέρυγες που φέρουν περιμετρικά τους τρίχες. Ο θώρακας είναι καστανός με πορτοκαλί μέρη ενώ η κοιλιά είναι καστανή.
+[[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]
-Το αυγό είναι νεφροειδές με μήκος 0,2 mm, έχει πριονωτό ωοθέτη τον οποίο εισάγει στο παρέγχυμα του [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού |φύλλου]] ή του άνθους.
+[[είναι προσβολή του εχθρού::Θρίπας| ]]
-Η προνύμφη έχει δυο στάδια, τα οποία μοιάζουν με το ενήλικο, με την διαφορά ότι δεν έχουν πτέρυγες. Μεταξύ της προνύμφης και του ενήλικου υπάρχουν δυο αμετακίνητα στάδια, το ''prepupa'' και το ''pupa''. Τα στάδια αυτά βρίσκονται είτε στο
+[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
-έδαφος σε βάθος 1,5 -2 cm είτε σε φυτικά υπολείμματα στην επιφάνεια του εδάφους.
+[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
-{{{top_heading|==}}}Βιολογία{{{top_heading|==}}}
+==Βιβλιογραφία==
-Διαχειμάζει ως ενήλικο στο έδαφος ή σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη το ενήλικο ωοτοκεί και οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τους τρυφερούς φυτικούς ιστούς της [[Αμπέλι |αμπέλου]]. Τα ενήλικα τρέφονται από την γύρη, το νέκταρ και από τα αυγά του τετράνυχου και άλλων ακάρεων.
+<references>
-{{{top_heading|==}}}Συμπτώματα - ζημιές{{{top_heading|==}}}
+</references>
+__NOTOC__
-Από την προσβολή του [[Θρίπας|θρίπα]] εμφανίζονται σχισμές ωοτοκίας στα άνθη, στις μικρές ράγες αλλά και στους ταξικαρπικούς άξονες, που στη συνέχεια εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα στις αναπτυσσόμενες ράγες. Τα στίγματα αυτά συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω με αποτέλεσμα τη μείωση της εμπορικής αξίας των [[Κυριότερες ποικιλίες επιτραπέζιων σταφυλιών που καλλιεργούνται στην Ελλάδα |επιτραπέζιων σταφυλιών]].
-−
-{{{top_heading|==}}}Καταπολέμηση{{{top_heading|==}}}
-−
-Για την σωστή καταπολέμηση θα πρέπει να μην ξεχνάμε τα αμετακίνητα στάδια της ''prepura''  και ''pupa'' που βρίσκονται στο έδαφος.
-Οι πληθυσμοί του εντόμου γίνονται σε μικρό χρονικό διάστημα ανθεκτικοί στα οργανικά συνθετικά εντομοκτόνα γι’ αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσον το δυνατό αραιότερα, μέσα σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης.  Για την καταπολέμηση του θρίπα της Καλιφόρνιας έχουν χρησιμοποιηθεί οργανοφωσφορικά και καρβαμιδικά εντομοκτόνα και ιδιαίτερα διασυστηματικά.
-Τέλος, μείωση του πληθυσμού έχουμε με τα [[Ημίπτερα]] ''Macrolophus caliginosus'' και τα είδη των γενεών ''Nabis spp'' και ''Orius spp''.
-−
-[[είναι εχθρός της::Αμπέλι| ]]
-[[είναι προσβολή του εχθρού::Θρίπας| ]]
-[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
-[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:22, 21 Ιανουαρίου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	[[Image:θρίπας της Καλιφόρνιας.jpg\|thumb\|px100\|Θρίπας της Καλιφόρνιας]]		[[Image:θρίπας της Καλιφόρνιας.jpg\|thumb\|px100\|Θρίπας της Καλιφόρνιας]]

−	~~{{{top_heading\|==}}}Μορφολογία{{{top_heading\|==}}}~~

−	Το ενήλικο έχει στενόμακρο σώμα (μήκος 0,8-1 mm) με πολύ στενές πτέρυγες που φέρουν περιμετρικά τους τρίχες. Ο θώρακας είναι καστανός με πορτοκαλί μέρη ενώ η κοιλιά είναι καστανή.
−	Το αυγό είναι νεφροειδές με μήκος 0,2 mm, έχει πριονωτό ωοθέτη τον οποίο εισάγει στο παρέγχυμα του [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αμπελιού \|φύλλου]] ή του άνθους.
−	Η προνύμφη έχει δυο στάδια, τα οποία μοιάζουν με το ενήλικο, με την διαφορά ότι δεν έχουν πτέρυγες. Μεταξύ της προνύμφης και του ενήλικου υπάρχουν δυο αμετακίνητα στάδια, το ''prepupa'' και το ''pupa''. Τα στάδια αυτά βρίσκονται είτε στο
−	~~έδαφος σε βάθος 1,5 -2 cm είτε σε φυτικά υπολείμματα στην επιφάνεια του εδάφους.~~
−
−	~~{{{top_heading\|==}}}Βιολογία{{{top_heading\|==}}}~~
−
−	Διαχειμάζει ως ενήλικο στο [[τύποι εδαφών \|έδαφος]] ή σε χαμηλή βλάστηση και ως νύμφη στο έδαφος. Την άνοιξη το ενήλικο ωοτοκεί και οι προνύμφες νύσσουν ή ξύνουν και μυζούν τους τρυφερούς φυτικούς ιστούς της [[Αμπέλι \|αμπέλου]]. Τα ενήλικα τρέφονται από την γύρη, το νέκταρ και από τα αυγά του τετράνυχου και άλλων ακάρεων.
−
−
−	~~{{{top_heading\|==}}}Συμπτώματα - ζημιές{{{top_heading\|==}}}~~
−
−	Από την προσβολή του [[Θρίπας\|θρίπα]] εμφανίζονται σχισμές ωοτοκίας στα άνθη, στις μικρές ράγες αλλά και στους ταξικαρπικούς άξονες, που στη συνέχεια εξελίσσονται σε σκοτεινόχρωμα στίγματα στις αναπτυσσόμενες ράγες. Τα στίγματα αυτά συχνά περιβάλλονται από χλωρωτική άλω με αποτέλεσμα τη μείωση της εμπορικής αξίας των [[Κυριότερες ποικιλίες επιτραπέζιων σταφυλιών που καλλιεργούνται στην Ελλάδα \|επιτραπέζιων σταφυλιών]].
−
−	~~{{{top_heading\|==}}}Καταπολέμηση{{{top_heading\|==}}}~~
−
−	Για την σωστή καταπολέμηση του [[Εχθροί αμπέλου \|εχθρού]] θα πρέπει να μην ξεχνάμε τα αμετακίνητα στάδια της ''prepura'' και ''pupa'' που βρίσκονται στο έδαφος.
−	Οι πληθυσμοί του εντόμου γίνονται σε μικρό χρονικό διάστημα ανθεκτικοί στα οργανικά συνθετικά εντομοκτόνα γι’ αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσον το δυνατό αραιότερα, μέσα σε πρόγραμμα ολοκληρωμένης καταπολέμησης. Για την καταπολέμηση του θρίπα της Καλιφόρνιας έχουν χρησιμοποιηθεί οργανοφωσφορικά και καρβαμιδικά εντομοκτόνα και ιδιαίτερα διασυστηματικά.
−	~~Τέλος, μείωση του πληθυσμού έχουμε με τα [[Ημίπτερα]] ''Macrolophus caliginosus'' και τα είδη των γενεών ''Nabis spp'' και ''Orius spp''.~~

	[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]		[[είναι εχθρός της::Αμπέλι\| ]]