Επίδραση του pH - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 11:46, 5 Μαΐου 2016

2016-05-05T11:46:19Z

X skiadas στις 11:42, 5 Μαΐου 2016

2016-05-05T11:42:39Z

X skiadas στις 11:42, 5 Μαΐου 2016

2016-05-05T11:42:18Z

X skiadas στις 12:28, 27 Απριλίου 2016

2016-04-27T12:28:15Z

X skiadas στις 12:25, 27 Απριλίου 2016

2016-04-27T12:25:20Z

X skiadas στις 12:25, 27 Απριλίου 2016

2016-04-27T12:25:06Z

X skiadas στις 12:45, 26 Απριλίου 2016

2016-04-26T12:45:17Z

X skiadas στις 12:44, 26 Απριλίου 2016

2016-04-26T12:44:20Z

X skiadas στις 12:36, 26 Απριλίου 2016

2016-04-26T12:36:40Z

X skiadas στις 12:34, 26 Απριλίου 2016

2016-04-26T12:34:51Z

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 11:46, 5 Μαΐου 2016
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών\|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο\|βορίου]], [[Χαλκός\|χαλκού]], [[Σίδηρος\|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος\|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του [[Μολυβδένιο\|Mo]]. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο\|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος\|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).		Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά\|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών\|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο\|βορίου]], [[Χαλκός\|χαλκού]], [[Σίδηρος\|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο\|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος\|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του [[Μολυβδένιο\|Mo]]. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο\|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος\|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
−	~~Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο.~~
−	Ως προς το [[Άζωτο\|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.
−	Εξάλλου, οι μεταβολές του pH επιδρούν άμεσα στην νιτροποίηση, δεδομένου ότι σε χαμηλά pH (<6,0) αδρανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι νιτροποιητικοί μικροοργανισμοί (νιτροβακτηρίδιο και αζωτοβακτηρίδιο), ενώ σε υψηλό pH εξαερώνεται το
−	ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> προς ΝΗ<sub>3</sub> με συνέπεια να λαμβάνουν χώρα απώλειες του αζώτου. Το γεγονός αυτό επιδρά στην περιεκτικότητα του αζώτου στο φυτό. Τέλος, σε pH > 6,0-8,0 η αζωτοδεσμευτική ικανότητα των μικροοργανισμών μειώνεται προοδευτικά με συνέπεια τον ανεπαρκή εφοδιασμό των [[Ψυχανθή\|ψυχανθών]] με άζωτο. <ref name="Επίδραση του pH"/>
−
−

		+	Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο. Ως προς το [[Άζωτο\|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH. Εξάλλου, οι μεταβολές του pH επιδρούν άμεσα στην νιτροποίηση, δεδομένου ότι σε χαμηλά pH (<6,0) αδρανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι νιτροποιητικοί μικροοργανισμοί (νιτροβακτηρίδιο και αζωτοβακτηρίδιο), ενώ σε υψηλό pH εξαερώνεται το
		+	ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> προς ΝΗ<sub>3</sub> με συνέπεια να λαμβάνουν χώρα απώλειες του αζώτου. Το γεγονός αυτό επιδρά στην περιεκτικότητα του αζώτου στο φυτό. Τέλος, σε pH > 6,0-8,0 η αζωτοδεσμευτική ικανότητα των μικροοργανισμών μειώνεται προοδευτικά με συνέπεια τον ανεπαρκή εφοδιασμό των [[Ψυχανθή\|ψυχανθών]] με άζωτο.<ref name="Επίδραση του pH"/>

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του [[Μολυβδαίνιο|Mo]]. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
+Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του [[Μολυβδένιο|Mo]]. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
 Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο.
 Ως προς το [[Άζωτο|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του Mo. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
+Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του [[Μολυβδαίνιο|Mo]]. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
 Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο.
 Ως προς το [[Άζωτο|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του Mo. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του Φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
+Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του Mo. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
 Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο.
 Ως προς το [[Άζωτο|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του Mo. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορο|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του Φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
+Το pH του εδάφους επιδρά ρυθμιστικά στη διαθεσιμότητα των [[Ρόλος θρεπτικών στοιχείων στα φυτά|θρεπτικών]] στα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]]. Κατά συνέπεια, οι μεταβολές του pH συνεπάγονται σημαντικές αυξομειώσεις της περιεκτικότητας των θρεπτικών, ανάλογα με το εάν η μεταβολή είναι προς την όξινη ή βασική κατεύθυνση και βεβαίως σύμφωνα με το είδος του θρεπτικού, π.χ. μείωση του pH αυξάνει τη διαθεσιμότητα του [[Βόριο|βορίου]], [[Χαλκός|χαλκού]], [[Σίδηρος|σιδήρου]], [[Μαγγάνιο|μαγγανίου]] και [[Ψευδάργυρος|ψευδάργυρου]], ενώ αντίθετα μειώνει εκείνη του Mo. Έτσι, τα όξινα εδάφη είναι κατά κανόνα επαρκώς εφοδιασμένα με [[Αργίλιο|αργίλιο]] και σίδηρο και συνήθως ανεπαρκώς με [[Φώσφορος|φώσφορο]], λόγω δέσμευσης του υπό τη δυσδιάλυτη μορφή του φωσφορικού σιδήρου και αργιλίου. Επίσης, αύξηση του pH πέραν του 7,50 συνεπάγεται μείωση της διαθεσιμότητας του Φωσφόρου λόγω ωσταύτως της δέσμευσης υπό την μορφή του δυσδιάλυτου φωσφορικού ασβεστίου (απατίτη).
 Αντίθετα, η αύξηση της τιμής του pH συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της διαθεσιμότητας του Μο.
 Ως προς το [[Άζωτο|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.

@@ Γραμμή 3: / Γραμμή 3: @@
 Ως προς το [[Άζωτο|άζωτο]], αν και προσλαμβάνεται από τα φυτά ανεξάρτητα από τις μεταβολές του pH, το ΝΗ<sub>4</sub>-N προσροφάται περισσότερο αποτελεσματικά σε pH 7,0, ενώ η πρόσληψη του μειώνεται σε όξινο pH το οποίο ευνοεί την πρόσληψη του ΝΟ<sub>3</sub>-N. Oρισμένα φυτά επειδή παράγουν ιόντα Η<sup>+</sup> στη ριζοσφαίρα τους μπορούν να επηρεάζουν την πρόσληψη των θρεπτικών και ως εκ τούτου τη συγκέντρωση τους στους φυτικούς ιστούς, λόγω μεταβολής (οξίνισης) του pH.
 Εξάλλου, οι μεταβολές του pH επιδρούν άμεσα στην νιτροποίηση, δεδομένου ότι σε χαμηλά pH (<6,0) αδρανοποιούνται σε μεγάλο βαθμό οι νιτροποιητικοί μικροοργανισμοί (νιτροβακτηρίδιο και αζωτοβακτηρίδιο), ενώ σε υψηλό pH εξαερώνεται το
-ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> προς ΝΗ<sub>3</sub> με συνέπεια να λαμβάνουν χώρα απώλειες του αζώτου. Το γεγονός αυτό επιδρά στην περιεκτικότητα του αζώτου στο φυτό. Τέλος, σε pH > 6,0-8,0 η αζωτοδεσμευτική ικανότητα των μικροοργανισμών μειώνεται προοδευτικά με συνέπεια τον ανεπαρκή εφοδιασμό των [[Ψυχανθή|ψυχανθών]] με άζωτο.
+ΝΗ<sub>4</sub><sup>+</sup> προς ΝΗ<sub>3</sub> με συνέπεια να λαμβάνουν χώρα απώλειες του αζώτου. Το γεγονός αυτό επιδρά στην περιεκτικότητα του αζώτου στο φυτό. Τέλος, σε pH > 6,0-8,0 η αζωτοδεσμευτική ικανότητα των μικροοργανισμών μειώνεται προοδευτικά με συνέπεια τον ανεπαρκή εφοδιασμό των [[Ψυχανθή|ψυχανθών]] με άζωτο. <ref name="Επίδραση του pH"/>
-−
-−
-−
-−
 <ref name="Επίδραση του pH"/>