Γαρυφαλλιά - Ιστορικό εκδόσεων

X skiadas στις 07:57, 7 Μαρτίου 2016

2016-03-07T07:57:04Z

X skiadas στις 14:54, 29 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-29T14:54:05Z

X skiadas στις 14:45, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T14:45:38Z

X skiadas στις 14:44, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T14:44:59Z

X skiadas στις 14:44, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T14:44:27Z

X skiadas στις 14:35, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T14:35:12Z

X skiadas στις 13:33, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T13:33:38Z

X skiadas στις 13:22, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T13:22:48Z

X skiadas στις 13:09, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T13:09:48Z

X skiadas στις 12:52, 23 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-23T12:52:59Z

@@ Γραμμή 42: / Γραμμή 42: @@
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}
-Η γαρυφαλλιά, όπως και όλα σχεδόν τα ανθοκομικά φυτά εξωτερικού χώρου, είναι επιρρεπές σε μυκητολογικές, ιολογικές και βακτηριακές ασθένειες. Αναλυτικά όλες τις ασθένειες, όπου περιγράφονται τα αίτια, τα συμπτώματα, οι συνέπειες καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, αναγράφονται στον παρακάτω σύνδεσμο:
+Η γαρυφαλλιά, όπως και όλα σχεδόν τα ανθοκομικά φυτά εξωτερικού χώρου, είναι ευαίσθητα σε μυκητολογικές, ιολογικές και βακτηριακές ασθένειες. Αναλυτικά όλες τις ασθένειες, όπου περιγράφονται τα αίτια, τα συμπτώματα, οι συνέπειες καθώς και οι τρόποι αντιμετώπισής τους, αναγράφονται στον παρακάτω σύνδεσμο:
 [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς]]<ref name="Ασθένειες καλλωπιστικών φυτών"/>

@@ Γραμμή 2: / Γραμμή 2: @@
 Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] είναι φυτό ιθαγενές των χωρών της Μεσογείου. Η [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]] και η χρήση της είναι γνωστή στην Αρχαία Ελλάδα (Θεόφραστος 300 π.Χ). Το επιστημονικό του όνομα ΄΄Δίανθος ο καρυόφυλλος΄΄ είναι ελληνικό και σημαίνει άνθος του Διός με φύλλα με άρωμα κανέλλας. Ακόμα κι η αγγλική του ονομασία carnation προήλθε από την σύντμηση της λέξης coronation που σημαίνει στέψη επειδή οι αρχαίοι Έλληνες έστεφαν τους αθλητές με στέφανα από [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|άνθη]] γαρυφαλλιάς. Η επιχειρηματική καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς σε [[Θερμοκήπια|θερμοκήπια]] άρχισε στις ΗΠΑ γύρω στα μισά του 20ου αιώνα και επεκτάθηκε γρήγορα σε περιοχές όπου το οικολογικό τους περιβάλλον ευνοούσε την καλλιέργεια όπως Κολομβία, Κένυα, Μεξικό, Αυστραλία, Ισραήλ, Νότια Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, αργότερα στην Ελλάδα και τελευταία σε χώρες με χαμηλό εργατικό κόστος όπως η Τουρκία. Στις χώρες της Νότιας Ευρώπης κι στην Ελλάδα σήμερα κατέχει την πρώτη θέση στην καλλιέργεια των κομμένων ανθέων. Η καλλιέργεια της και σε χώρες έξω από το φυσικό της περιβάλλον όπως η Ολλανδία, Αγγλία, κ.α οφείλεται στην προηγμένη τεχνολογία τους ιδιαίτερα στην παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού. Οι τύποι των θερμοκηπίων που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια της γαρυφαλλιάς είναι ελαφριές ξύλινες, μεταλλικές ή μεικτές κατασκευές σχήματος πυραμίδας ή τούνελ με κάλυψη από πλαστικό πολυαιθυλένιο κι χωρίς τεχνητή θέρμανση.
-Η γαρυφαλλιά χρειάζεται πολλά εργατικά γι αυτό γίνεται κυρίως σε εκμεταλλεύσεις οικογενειακής μορφής των 3-5 στρεμμάτων, ενώ είναι λίγες οι καθαρά επιχειρηματικές καλλιέργειες άνω των 10 στρεμμάτων. Η στρεμματική απόδοση στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες κυμαίνεται από 140-180 χιλιάδες [[Γαρύφαλλο|γαρύφαλλα]] το χρόνο, ανάλογα με την παραγωγικότητα των χρησιμοποιούμενων [[Ποικιλίες γαρυφαλλιάς|ποικιλιών]] και την εφαρμοζόμενη καλλιεργητική τεχνική ενώ των υπαίθριων από 120-140 χιλιάδες. Οι [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φυτείες]] είναι μονοετείς ή διετείς και σπάνια τριετείς. Του δευτέρου κι κυρίως του τρίτου χρόνου η ποιότητα και η απόδοση μειώνεται. Η καλλιέργεια γίνεται στο [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|έδαφος]] ενώ τελευταία άρχισε να καλλιεργείται κι εκτός εδάφους σε υποστρώματα (πετροβάμβακα, περλίτη, ελαφρόπετρας κ.α). Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα είναι κατά 60-70% τύπου Standard (μονοανθή) ενώ οι υπόλοιπες τύπου SPRAY(πολυανθή). Τελευταία προτιμώνται ποικιλίες με πολλά μπουμπούκια στην ανθοταξία.
+Η γαρυφαλλιά χρειάζεται πολλά εργατικά γι αυτό γίνεται κυρίως σε εκμεταλλεύσεις οικογενειακής μορφής των 3-5 στρεμμάτων, ενώ είναι λίγες οι καθαρά επιχειρηματικές καλλιέργειες άνω των 10 στρεμμάτων. Η στρεμματική απόδοση στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες κυμαίνεται από 140-180 χιλιάδες [[Γαρύφαλλο|γαρύφαλλα]] το χρόνο, ανάλογα με την παραγωγικότητα των χρησιμοποιούμενων [[Ποικιλίες γαρυφαλλιάς|ποικιλιών]] και την εφαρμοζόμενη καλλιεργητική τεχνική ενώ των υπαίθριων από 120-140 χιλιάδες. Οι [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φυτείες]] είναι μονοετείς ή διετείς και σπάνια τριετείς. Του δευτέρου κι κυρίως του τρίτου χρόνου η ποιότητα και η απόδοση μειώνεται. Η καλλιέργεια γίνεται στο [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|έδαφος]] ενώ τελευταία άρχισε να καλλιεργείται κι εκτός εδάφους σε υποστρώματα (πετροβάμβακα, περλίτη, ελαφρόπετρας κ.α). Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα είναι κατά 60-70% τύπου Standard (μονοανθή) ενώ οι υπόλοιπες τύπου Spray(πολυανθή). Τελευταία προτιμώνται ποικιλίες με πολλά μπουμπούκια στην ανθοταξία.
 Από τις λοιπές χώρες παραγωγής η Κολομβία, ΗΠΑ, Ιταλία και τελευταία η Τουρκία και η Κένυα καλλιεργούν κυρίως Standard, το Ισραήλ και η Ολλανδία Spray και η Ισπανία στρέφεται τελευταία προς τα Spray. Η ζήτηση και επομένως η παραγωγή των γαρυφάλλων τύπου Spray, αυξάνεται χρόνο με τον χρόνο και τούτο επειδή απαιτούν λιγότερα εργατικά, είναι πιο παραγωγικά, έχουν λεπτότερο

@@ Γραμμή 155: / Γραμμή 155: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Ανθοκομικό φυτό εξωτερικού χώρου]]
-[[παράγει::Τριαντάφυλλο| ]]
+[[παράγει::Γαρύφαλλο| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:44, 23 Φεβρουαρίου 2016
Γραμμή 51:		Γραμμή 51:

	[[Εχθροί γαρυφαλλιάς]]<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>		[[Εχθροί γαρυφαλλιάς]]<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>
−
−
−
−
−
−
−
−
−
−
−
−

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:44, 23 Φεβρουαρίου 2016
Γραμμή 48:		Γραμμή 48:
	{{{top_heading\|==}}}Εχθροί{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Εχθροί{{{top_heading\|==}}}

		+	Ο σημαντικότερος εχθρός της γαρυφαλλιάς είναι ο [[Εχθρός γαρυφαλλιάς τετράνυχος\|τετράνυχος]]. Παρόλα αυτά η γαρυφαλλιά προσβάλλεται και από άλλους εντομολογικούς εχθρούς, οι οποίοι και αναλύονται στον παρακάτω σύνδεσμο:

		+	[[Εχθροί γαρυφαλλιάς]]<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>

@@ Γραμμή 47: / Γραμμή 47: @@
 {{{top_heading|==}}}Εχθροί{{{top_heading|==}}}
-* Νηματώδεις (Meloydogynae incognita)
-Προσβάλλουν το ριζικό σύστημα των φυτών προκαλώντας τους χαρακτηριστικά εξογκώματα. Τα φυτά κιτρινίζουν και εξασθενούν και γενικότερα η εικόνα που επικρατεί από την προσβολή είναι η αναστολή της ανάπτυξης των φυτών. Τα άνθη
-ξεραίνονται από τη βάση.<ref name="<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>

@@ Γραμμή 42: / Γραμμή 42: @@
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}
 {{{top_heading|==}}}Εχθροί{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 104: / Γραμμή 106: @@
 <ref name="Γαρυφαλλιά1"> "Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων σε καλλιέργεια γαρύφαλλου", πτυχιακή εργασία της φοιτήτριας Νίκης Σταυρουλάκη, τμήμα Φυτικής Παραγωγής, Ηράκλειο 2013.</ref>
 <ref name="Γαρυφαλλιά2"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2007.</ref>
 </references>
 [[ευδοκιμεί στην περιοχή::Νομός Βοιωτίας| ]]

@@ Γραμμή 37: / Γραμμή 37: @@
 {{{top_heading|==}}}Ποικιλίες{{{top_heading|==}}}
-Η γενετική βελτίωση του αυτοφυούς γαρυφάλλου άρχισε τον 19ο αιώνα στην Αμερική με την δημιουργία των αμερικάνικων ποικιλιών ή τύπου Sim και κορυφώθηκε κατά τα μέσα του 20ου αιώνα στην Ευρώπη με την δημιουργία των Μεσογειακών ποικιλιών. Οι ποικιλίες γαρυφαλλιάς που [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιεργούνται]] σήμερα προέρχονται από τα είδη Dianthus caryophyllous(συναντάται στην Ν. Ευρώπη και στην Σαρδηνία) και Dianthus fruticosus που συναντάται στην Μεσόγειο και στα Ελληνικά νησιά.
+Η γενετική βελτίωση του αυτοφυούς [[Γαρύφαλλο|γαρυφάλλου]] άρχισε τον 19ο αιώνα στην Αμερική με την δημιουργία των αμερικάνικων ποικιλιών ή τύπου Sim και κορυφώθηκε κατά τα μέσα του 20ου αιώνα στην Ευρώπη με την δημιουργία των Μεσογειακών ποικιλιών. Οι ποικιλίες [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιάς]] που [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιεργούνται]] σήμερα προέρχονται από τα είδη Dianthus caryophyllous(συναντάται στην Ν. Ευρώπη και στην Σαρδηνία) και Dianthus fruticosus που συναντάται στην Μεσόγειο και στα Ελληνικά νησιά. Σήμερα με την μέθοδο της κλωνικής επιλογής των μεταλλαγών και των διασταυρώσεων έχουν δημιουργηθεί πολυάριθμες, παραγωγικές, ανθεκτικές στις [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθένειες]] και πολύ καλής ποιότητας και διατηρησιμότητας ποικιλίες και υβρίδια. Οι εμπορικές ποικιλίες που υπάρχουν σήμερα στην αγορά, χωρίζονται από πρακτικής πλευράς σε 4 κατηγορίες που αναλύονται στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
-Σήμερα με την μέθοδο της κλωνικής επιλογής των μεταλλαγών και των διασταυρώσεων έχουν δημιουργηθεί πολυάριθμες, παραγωγικές, ανθεκτικές στις [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθένειες]] και πολύ καλής ποιότητας και διατηρησιμότητας ποικιλίες και υβρίδια. Οι εμπορικές ποικιλίες που υπάρχουν σήμερα στην αγορά, χωρίζονται από πρακτικής πλευράς σε 4 κατηγορίες.
-Ποικιλίες SIM :
+[[Ποικιλίες γαρυφαλλιάς]]<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>
-Αποτελούν διάφορες αποχρώσεις της ποικιλίας William Sim και διακρίνονται
-από τα εξής χαρακτηριστικά :
-* Συνεχής άνθιση.
-* Υψηλή παραγωγή.
-* Μεγάλα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|άνθη]].
-* Μακριά και μέτρια ισχυρά στελέχη.
-Παρουσιάζουν κάποια μειονεκτήματα όπως:
-* Πολύ μεγάλη ευαισθησία στο οξύσπορο φουζάριο( Fusarium oxysporum f. Sp. Dianthi).
-* Εμφάνιση σχισίματος του κάλυκα.
-* Ανάπτυξη σε παρθένο ή απολυμασμένο [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|έδαφος]] με ph από 6,5-7,5.
-* Σταθερή θερμοκρασία περιβάλλοντος( χωρίς διακυμάνσεις).
-−
-Μεσογειακές ποικιλίες
-Δημιουργήθηκαν τόσο από διασταυρώσεις υπαίθριων ιταλικών ποικιλιών μεταξύ τους, όσο και από διασταυρώσεις ιταλικών ποικιλιών με ποικιλίες Sim. Έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:
-* Παρουσία σταδιακής ανάπτυξης.
-* Άνθιση κατά κύματα.
-* Μικρότερη παραγωγή από ποικιλίες Sim αλλά καλύτερης ποιότητας άνθη.
-* Δυνατά στελέχη.
-* Εμφάνιση σε μικρότερο ποσοστό του σχισίματος του κάλυκα.
-* Καθώς υστερούν σε ανάπτυξη καλλιεργούνται με την τεχνική του «τσιμπήματος».
-* Πιο απαιτητικές σε καλλιεργητικές φροντίδες από ότι οι ποικιλίες Sim.
-* Αντοχή στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας.
-−
-Στην ομάδα αυτή ανήκει η ποικιλία Pallas της Barberret et blanc καθώς κι άλλες όπως η Candy, Palma, Verona κ.τ.λ. Οι ποικιλίες αυτές μπορούν να καλλιεργηθούν σε εδάφη ελαφρά μολυσμένα με φουζάριο.
-−
-Ποικιλίες MINI
-Υπάρχουν εκατοντάδες ποικιλίες Mini που κύριο χαρακτηριστικό τους είναι ότι καλλιεργούνται χωρίς ξεμπουμπούκιασμα, με πολλά άνθη. Τα άνθη τους είναι μικρότερα, αρωματικά, με έντονους χρωματισμούς και χρησιμοποιούνται για ανθοδέσμες. Είναι πιο απαιτητικές στο φώς σε σχέση με τις μονοανθείς και αντέχουν στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας. Καλλιεργούνται σε εδάφη με PH από 6,5-7,5. Τελευταία διατίθενται στην αγορά ποικιλίες ανθεκτικές στο φουζάριο και στην αλτενάρια.
-−
-Ποικιλίες για γλάστρες
-Τα φυτά αυτών των ποικιλιών είναι χαμηλά με πολλά μικρά άνθη. Η σημασία τους είναι περιορισμένη. <ref name="<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 26: / Γραμμή 26: @@
 {{{top_heading|==}}}Πολλαπλασιασμός{{{top_heading|==}}}
-Η ποσότητα και η ποιότητα της παραγωγής που αποδίδει μια [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]] επηρεάζεται από τον τρόπο πολλαπλασιασμού που εφαρμόζεται. Τελευταία η κύρια προσπάθεια στο τομέα του πολλαπλασιασμού των [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φυτών]] (στις προηγμένες τεχνολογικά χώρες) έχει στραφεί στη παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού με τη μέθοδο του μικροπολλαπλασιασμού. Η μέθοδος αυτή γνωστή και ως in vitro καλλιέργεια εφαρμόζεται ήδη σε εμπορική κλίμακα για τον πολλαπλασιασμό πολλών φυτών κυρίως όμως ποώδων (χρυσάνθεμο, γαριφαλιά, φράουλα, κ.λ.π). Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται σε σύντομο χρονικό διάστημα άφθονο πολλαπλασιαστικό υλικό με απόλυτη πιστότητα προς στους γονείς και απαλλαγμένο από ιώσεις και σοβαρές ασθένειες των αγγείων μεγάλη παραγωγικότητα και ποιότητα, μεγάλη διάρκεια ζωής στο βάζο, ωραίους χρωματισμούς κ.α.
+Η ποσότητα και η ποιότητα της παραγωγής που αποδίδει μια [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]] επηρεάζεται από τον τρόπο πολλαπλασιασμού που εφαρμόζεται. Τελευταία η κύρια προσπάθεια στο τομέα του πολλαπλασιασμού των [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φυτών]] (στις προηγμένες τεχνολογικά χώρες) έχει στραφεί στη παραγωγή [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικού υλικού]] με τη μέθοδο του μικροπολλαπλασιασμού. Η μέθοδος αυτή γνωστή και ως in vitro καλλιέργεια εφαρμόζεται ήδη σε εμπορική κλίμακα για τον πολλαπλασιασμό πολλών φυτών κυρίως όμως ποώδων (χρυσάνθεμο, γαριφαλιά, φράουλα, κ.λ.π). Κατ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται σε σύντομο χρονικό διάστημα άφθονο πολλαπλασιαστικό υλικό με απόλυτη πιστότητα προς στους γονείς και απαλλαγμένο από ιώσεις και σοβαρές ασθένειες των αγγείων μεγάλη παραγωγικότητα και ποιότητα, μεγάλη διάρκεια ζωής στο βάζο, ωραίους χρωματισμούς κ.α.
-Σε ότι αφορά τις ανάγκες της χώρας σε πολλαπλασιαστικό υλικό [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιάς]] αξίζει να αναφέρουμε ότι και πρόσφατα το σύνολο αυτών των αναγκών καλύπτονταν με εισαγωγές από το Ισραήλ, Γαλλία, Ιταλία και Ολλανδία. Σήμερα όμως χάρη στη δημιουργία δύων εξειδικευμένων σύγχρονων πολλαπλασιαστικών μονάδων στην Τροιζηνία και στο Αιτωλικό, με μερική σύμπραξη ξένων εξειδικευμένων οίκων το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της χώρας μας (70% περίπου δηλαδή 12 εκατ. ριζοβολημένα μοσχεύματα) καλύπτεται από τις μονάδες αυτές μια από τις οποίες μάλιστα πραγματοποιεί και εξαγωγές.
+Σε ότι αφορά τις ανάγκες της χώρας σε πολλαπλασιαστικό υλικό [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιάς]] αξίζει να αναφέρουμε ότι και πρόσφατα το σύνολο αυτών των αναγκών καλύπτονταν με [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές]] από το Ισραήλ, Γαλλία, Ιταλία και Ολλανδία. Σήμερα όμως χάρη στη δημιουργία δύων εξειδικευμένων σύγχρονων πολλαπλασιαστικών μονάδων στην Τροιζηνία και στο Αιτωλικό, με μερική σύμπραξη ξένων εξειδικευμένων οίκων το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της χώρας μας (70% περίπου δηλαδή 12 εκατ. ριζοβολημένα μοσχεύματα) καλύπτεται από τις μονάδες αυτές μια από τις οποίες μάλιστα πραγματοποιεί και εξαγωγές.
-Η γαρυφαλλιά μπορεί να πολλαπλασιαστεί εγγενώς με σπόρο και αγενώς με μοσχεύματα ή παραφυάδες. Η μέθοδος του σπόρου χρησιμοποιείται κυρίως για υβριδισμούς. Η βλάστηση γίνεται εύκολα σε θερμοκρασία 13-16. Οι παραφυάδες χρησιμοποιούνται βασικά σε ποικιλίες που προορίζονται να φυτευτούν σε κήπους.
+Η γαρυφαλλιά μπορεί να πολλαπλασιαστεί εγγενώς με σπόρο και αγενώς με μοσχεύματα ή παραφυάδες. Η μέθοδος του σπόρου χρησιμοποιείται κυρίως για υβριδισμούς. Η βλάστηση γίνεται εύκολα σε θερμοκρασία 13-16<sup>o</sup>C. Οι παραφυάδες χρησιμοποιούνται βασικά σε [[Ποικιλίες γαρυφαλλιάς|ποικιλίες]] που προορίζονται να φυτευτούν σε κήπους.
 Η διαδικασία παραγωγής μοσχευμάτων συνοψίζεται ως εξής: παράγονται καταρχήν από την επιθυμητή ποικιλία με την μέθοδο της θερμοθεραπείας και του μεριστωματικού πολλαπλασιασμού τα super elite φυτά( βασικό ή πυρηνικό υλικό) που είναι καθαρά από [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθένειες]] του αγγειακού συστήματος και ιώσεις και αποτελούν τα μητρικά των μητρικών φυτειών. Ο ιολογικός έλεγχος γίνεται είτε με φυτά δείκτες είτε με το τεστ Elisa. Τα φυτά αυτά καλλιεργούνται σε εντελώς ελεγμένες συνθήκες από φυτουγειονομικής άποψης για την λήψη μοσχευμάτων.
-Οι μητρικές φυτείες ομοίως καλλιεργούνται σε ελεγχόμενα [[Θερμοκήπια|θερμοκήπια]] για 6-9 μήνες και από κάθε μητρικό φυτό λαμβάνονται 30-50 μοσχεύματα φυλλοφόρα που ριζοβολούν σε υδρονέφωση με κατάλληλα υποστρώματα και αποτελούν το φυτωριακό υλικό που αγοράζουν οι παραγωγοί. <ref name="<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>
+Οι μητρικές φυτείες ομοίως καλλιεργούνται σε ελεγχόμενα [[Θερμοκήπια|θερμοκήπια]] για 6-9 μήνες και από κάθε μητρικό φυτό λαμβάνονται 30-50 μοσχεύματα φυλλοφόρα που ριζοβολούν σε υδρονέφωση με κατάλληλα υποστρώματα και αποτελούν το φυτωριακό υλικό που αγοράζουν οι παραγωγοί.<ref name="Γαρυφαλλιά1"/>
 {{{top_heading|==}}}Ποικιλίες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 16: / Γραμμή 16: @@
 {{{top_heading|==}}}Κλιματικές συνθήκες{{{top_heading|==}}}
-Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] αν και φυτό φωτοπεριοδικά ουδέτερο απαιτεί πολύ φώς, σχετική υγρασία 60-70% και θερμοκρασία όχι πάνω από 20-22<sup>o</sup>C την ημέρα κάτω από 12<sup>o</sup>C την νύχτα. Το φυτό αντέχει και σε πιο ακραίες ακόμη τιμές θερμοκρασιών με σημαντική όμως πτώση ποιότητας και καθυστέρηση στο ρυθμό αύξησης και [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|άνθησης]] των φυτών. Θανατηφόρα θερμοκρασία είναι από -4 έως -2<sup>o</sup>C. Η ελάχιστη βιολογική κυμαίνεται από 4-6<sup>o</sup>C και η μέγιστη βιολογική στους 32<sup>o</sup>C. Άριστη θερμοκρασία [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|εδάφους]] θεωρείται στους 15<sup>o</sup>C, ενώ σε θερμοκρασίες άνω των 10<sup>o</sup>C, επέρχεται ο σχηματισμός των ανθοφόρων οφθαλμών. Επιθυμητή ένταση φωτισμού 15.000-45.000 Lux, και CO2 ατμόσφαιρας 500-1000 ppm. <ref name="Κλιματικές συνθήκες γαρυφαλλιάς"/>
+Η [[Γαρυφαλλιά|γαρυφαλλιά]] αν και φυτό φωτοπεριοδικά ουδέτερο απαιτεί πολύ φώς, σχετική υγρασία 60-70% και θερμοκρασία όχι πάνω από 20-22<sup>o</sup>C την ημέρα κάτω από 12<sup>o</sup>C την νύχτα. Το φυτό αντέχει και σε πιο ακραίες ακόμη τιμές θερμοκρασιών με σημαντική όμως πτώση ποιότητας και καθυστέρηση στο ρυθμό αύξησης και [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|άνθησης]] των φυτών. Θανατηφόρα θερμοκρασία είναι από -4 έως -2<sup>o</sup>C. Η ελάχιστη βιολογική κυμαίνεται από 4-6<sup>o</sup>C και η μέγιστη βιολογική στους 32<sup>o</sup>C. Άριστη θερμοκρασία [[Εδαφικές συνθήκες γαρυφαλλιάς|εδάφους]] θεωρείται στους 15<sup>o</sup>C, ενώ σε θερμοκρασίες άνω των 10<sup>o</sup>C, επέρχεται ο σχηματισμός των ανθοφόρων οφθαλμών. Επιθυμητή ένταση φωτισμού 15.000-45.000 Lux, και CO2 ατμόσφαιρας 500-1000 ppm. <ref name="Γαρυφαλλιά2"/>
 {{{top_heading|==}}}Εδαφικές συνθήκες{{{top_heading|==}}}
-Τα ελαφρά [[Τύποι εδαφών|αμμώδη]] έως αμμοπηλώδη εδάφη που στραγγίζουν με pH 6.5-7.5 συνιστώνται περισσότερο για την [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]] των γαρυφάλλων. Στα πολύ ελαφριά ή βαριά χωράφια με χαμηλή στράγγιση και αερισμό είναι απαραίτητη η ανάπλαση του εδάφους με εδαφοβελτιωτικά όπως άμμος, τύρφη, κοπριά, ή άλλα οργανικά υλικά για την βελτίωση συνθηκών υγρασίας και αερισμού καθώς και των χημικών ιδιοτήτων τους. Επίσης η προσθήκη δολομίτη ή ασβεστόσκονης εκεί όπου το ενεργό ασβέστιο είναι κάτω από 5% ευνοεί την καλλιέργεια.
+Τα ελαφρά [[Αμμώδη εδάφη|αμμώδη]] έως αμμοπηλώδη εδάφη που στραγγίζουν με pH 6,5-7,5 συνιστώνται περισσότερο για την [[Καλλιέργεια γαρυφαλλιάς|καλλιέργεια]] των [[Γαρύφαλλο|γαρυφάλλων]]. Στα πολύ ελαφριά ή [[Αργιλώδη εδάφη|βαριά]] χωράφια με χαμηλή στράγγιση και αερισμό είναι απαραίτητη η ανάπλαση του εδάφους με εδαφοβελτιωτικά όπως άμμος, τύρφη, κοπριά, ή άλλα οργανικά υλικά για την βελτίωση συνθηκών υγρασίας και αερισμού καθώς και των χημικών ιδιοτήτων τους. Επίσης η προσθήκη δολομίτη ή ασβεστόσκονης εκεί όπου το ενεργό [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] είναι κάτω από 5% ευνοεί την καλλιέργεια.
-Συνιστάται επίσης η [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φύτευση]] των φυτών σε υπερυψωμένα σαμάρια. Ιδίως στα εδάφη μικρής αποστραγγιστικότητας και η άρδευση με σταγόνες για μεγαλύτερη οικονομία και καλύτερη κατανομή του λιπάσματος και την ελάττωση του κινδύνου της μετάδοσης [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθενειών]] εδάφους και φυλλώματος.
+Συνιστάται επίσης η [[Φύτευση γαρυφαλλιάς|φύτευση]] των [[Γαρυφαλλιά|φυτών]] σε υπερυψωμένα σαμάρια. Ιδίως στα εδάφη μικρής αποστραγγιστικότητας και η [[Μέθοδος στάγδην σε θερμοκήπια|άρδευση με σταγόνες]] για μεγαλύτερη οικονομία και καλύτερη κατανομή του [[Λίπανση γαρυφαλλιάς|λιπάσματος]] και την ελάττωση του κινδύνου της μετάδοσης [[Ασθένειες γαρυφαλλιάς|ασθενειών]] εδάφους και [[Βοτανικά χαρακτηριστικά γαρυφαλλιάς|φυλλώματος]]. Η καλύτερη εποχή φύτευσης των μοσχευμάτων για την αύξηση της παραγωγής και την καλύτερη χρονική κατανομή της είναι από τα τέλη Απριλίου μέχρι τέλος Μάιου.
-Η καλύτερη εποχή φύτευσης των μοσχευμάτων για την αύξηση της παραγωγής και την καλύτερη χρονική κατανομή της είναι από τα τέλη Απριλίου μέχρι τέλος Μάιου.
+Η φύτευση πάντως δεν πρέπει να παρατείνεται πέραν του Ιουνίου παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις πχ όταν επιδιώκουμε μια μεγάλη πρώτη παραγωγή γύρω στα Χριστούγεννα. Συνιστάται η πυκνότητα φύτευσης να μην ξεπερνά τα 18-19.000 περίπου φυτά ανά στρέμμα λόγω του ανεπαρκούς φωτισμού και αερισμού στις πυκνές φυτεύσεις ειδικά για τις διετής και τριετής καλλιέργειες καλό είναι να τοποθετούνται πριν το φύτεμα τα τρία δίχτυα υποστήριξης επί των κρεβατιών ή τουλάχιστον το πρώτο σαν οδηγός φύτευσης. Τα μοσχεύματα πρέπει να φυτεύονται πολύ ρηχά, ίσα-ίσα να καλύπτεται με χώμα το ριζικό τους σύστημα, να καταβρέχονται συχνά τις πρώτες μέρες και να γίνει αμέσως το πρώτο ριζοπότισμα εναντίων της [[Ασθένεια γαρυφαλλιάς ριζοκτόνια|ριζοκτονίας]] του [[Ασθένεια γαρυφαλλιάς ωομύκητες|πυθίου και της φυτόφθορας]].<ref name="Γαρυφαλλιά2"/>
-−
 Η φύτευση πάντως δεν πρέπει να παρατείνεται πέραν του Ιουνίου παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις πχ όταν επιδιώκουμε μια μεγάλη πρώτη παραγωγή γύρω στα Χριστούγεννα. Συνιστάται η πυκνότητα φύτευσης να μην ξεπερνά τα 18-19.000 περίπου φυτά ανά στρέμμα λόγω του ανεπαρκούς φωτισμού και αερισμού στις πυκνές φυτεύσεις ειδικά για τις διετής και τριετής καλλιέργειες καλό είναι να
-τοποθετούνται πριν το φύτεμα τα τρία δίχτυα υποστήριξης επί των κρεβατιών ή τουλάχιστον το πρώτο σαν οδηγός φύτευσης. Τα μοσχεύματα πρέπει να φυτεύονται πολύ ρηχά, ίσα-ίσα να καλύπτεται με χώμα το ριζικό τους σύστημα, να καταβρέχονται συχνά τις πρώτες μέρες και να γίνει αμέσως το πρώτο ριζοπότισμα εναντίων της ριζοκτονίας του Πυθίου και της φυτόφθορας.
-<ref name="Κλιματικές συνθήκες γαρυφαλλιάς"/>
 {{{top_heading|==}}}Πολλαπλασιασμός{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 138: / Γραμμή 134: @@
 <references>
 <ref name="Γαρυφαλλιά1"> "Επαναχρησιμοποίηση επεξεργασμένων υγρών αποβλήτων σε καλλιέργεια γαρύφαλλου", πτυχιακή εργασία της φοιτήτριας Νίκης Σταυρουλάκη, τμήμα Φυτικής Παραγωγής, Ηράκλειο 2013.</ref>
-<ref name="Κλιματικές συνθήκες γαρυφαλλιάς"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2007.</ref>
+<ref name="Γαρυφαλλιά2"> "Αναπαραγωγή παραδοσιακών αρωματικών ποικιλιών γαρυφαλλιάς με αγενή πολλαπλασιασμό στην υδρονέφωση, πτυχιακή μελέτη του φοιτητή Μοτάκη Γεώργιου, τμήμα Θερμοκηπιακών καλλιεργειών και ανθοκομίας, Ηράκλειο 2007.</ref>
 </references>