Βοτανικά χαρακτηριστικά Κασιμίροα - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 07:10, 18 Ιουλίου 2016

2016-07-18T07:10:27Z

K kaponi στις 12:59, 27 Ιουνίου 2016

2016-06-27T12:59:30Z

X skiadas στις 08:49, 23 Απριλίου 2015

2015-04-23T08:49:51Z

X skiadas στις 08:31, 22 Απριλίου 2015

2015-04-22T08:31:26Z

X skiadas: Νέα σελίδα με 'Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and L...'

2015-04-22T08:30:45Z

Νέα σελίδα με 'Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and L...'

Νέα σελίδα

Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι δένδρο αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
Ο καρπός έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η [[Κασιμίροα]] ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι [[καλλιέργειες |δένδρο]] αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
-Ο [[Καρπός Κασιμίροα|καρπός]] έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
+Ο καρπός έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
 ==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι δένδρο αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
+Η [[Κασιμίροα]] ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι [[καλλιέργειες |δένδρο]] αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
 Ο [[Καρπός Κασιμίροα|καρπός]] έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
 ==Βιβλιογραφία==
 <references>
 <ref name="Κασιμίροα φυτό"> Ειδική δενδροκομία Τόμος V "Τροπικά φυτά", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εκδόσεις Σταμούλη, 2001</ref>
 <references>

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι δένδρο αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
-Ο καρπός έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
+Ο [[Καρπός Κασιμίροα|καρπός]] έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
 ==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:31, 22 Απριλίου 2015
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι δένδρο αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.		Η κασιμίροα ανήκει στην οικογένεια Rutaceae και το επιστημονικό της όνομα είναι Casimiroa edulis Llave and Lex. Είναι δένδρο αειθαλές, μέσου έως μεγάλου μεγέθους. Τα φύλλα του είναι σύνθετα, έχουν σχήμα παλαμοειδές και φέρουν 3-7 φυλλάρια. Τα φυλλάρια έχουν σχήμα ελλειψοειδές ή ωοειδές, μήκος 7.5-12.5cm και χρώμα κατά την ενηλικίωσή τους ανοικτό πράσινο έως βαθυπράσινο. Τα άνθη φέρονται σε ταξιανθίες των 15-20 ή περισσότερων σε αριθμό σε επάκρια βλάστηση ή στις μασχάλες ενήλικων φύλλων, δεν είναι εντυπωσιακά, εμφανίζονται το χειμώνα και έχουν πρασινοκίτρινο χρωματισμό.
−	Ο καρπός έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.	+	Ο καρπός έχει σχήμα σφαιρικό έως ελαφρά ωοειδές και διάμετρο 5-10cm. Ο φλοιός είναι βαθυπράσινος έως πρασινοκίτρινος και πολύ λεπτός. Η σάρκα είναι λευκοκίτρινη, μαλακή και γλυκιά στις επιθυμητές ποικιλίες. Οι σπόροι έχουν σχήμα ωοειδές (2-5 κατά καρπό), είναι μεγάλου μεγέθους, σκληροκέλυφοι, τοξικοί, ακόμα και θανατηφόροι αν φαγωθούν.<ref name="Κασιμίροα φυτό"/>
		+
		+	==Βιβλιογραφία==
		+	<references>
		+	<ref name="Κασιμίροα φυτό"> Ειδική δενδροκομία Τόμος V "Τροπικά φυτά", Ποντίκη Κων/νου, Καθηγητή Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Εκδόσεις Σταμούλη, 2001</ref>
		+	<references>