Ασθένεια μελιτζάνας Ριζοκτόνια - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 14:46, 20 Νοεμβρίου 2013

2013-11-20T14:46:41Z

A papageorgiou στις 06:00, 6 Αυγούστου 2013

2013-08-06T06:00:34Z

A papageorgiou στις 12:54, 2 Αυγούστου 2013

2013-08-02T12:54:55Z

P chasapis στις 09:12, 17 Ιουνίου 2013

2013-06-17T09:12:28Z

P chasapis στις 09:10, 17 Ιουνίου 2013

2013-06-17T09:10:19Z

P chasapis στις 09:00, 17 Ιουνίου 2013

2013-06-17T09:00:15Z

P chasapis στις 08:59, 17 Ιουνίου 2013

2013-06-17T08:59:14Z

P chasapis στις 11:57, 30 Μαΐου 2013

2013-05-30T11:57:46Z

Νέα σελίδα

Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα φύλλων και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη.

Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής κάνουμε ηλιοαπολύμανση του εδάφους. Επιπλέον θα πρέπει να μειωθεί η υγρασία είτε με αραιή [[Πολλαπλασιασμός μελιτζάνας|σπορά]] και [[Μεταφύτευση μελιτζάνας|φύτευση]], είτε με σωστή χρήση νερού άρδευσης (δόση, συχνότητα) είτε με σωστό αερισμό. Επιπροσθέτως, μια άλλη εναλλακτική λύση αντιμετώπισης της ασθένειας είναι η χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων (thiophanate, methyl κ.ά.). Τα τελευταία χρόνια γίνεται βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας τη χρησιμοποίηση του ανταγωνιστή μύκητα Trichoderma harzianum. Σε πειράματα αγρού, όταν εφαρμόσθηκε ο ανταγωνιστής, συντέλεσε σε αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας σε καλλιέργεια μελιτζάνα, [[Καλλιέργεια βαμβακιού|βαμβακιού]] κ.ά. Η εφαρμογή του T. harzianum. μείωσε το δυναμικό του μολύσματος και την ανάπτυξη του μύκητα R. solani στον αγρό και το θερμοκήπιο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η συνδυασμένη εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης και του μύκητα T. harzianum, είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα από ότι κάθε επέμβαση χωριστά στην αντιμετώπιση της ασθένειας.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Μελιτζάνα φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]

@@ Γραμμή 15: / Γραμμή 15: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]
-[[είναι προσβολή της ασθένειας::Μυκητολογικές ασθένειες φυτών| ]]
+[[είναι προσβολή της ασθένειας::Ριζοκτονίαση| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.jpg|thumb|px100|Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]
-Η [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένεια]] προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μελιτζάνας|φύλλων]] και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
+Η [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένεια]] προκαλείται από το [[Μύκητες|μύκητα]] Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και [[σκληρώτια]]. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μελιτζάνας|φύλλων]] και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
-* Ηλιοαπολύμανση του εδάφους.
+* [[Ηλιοαπολύμανση]] του εδάφους.
 * Επιπλέον θα πρέπει να μειωθεί η υγρασία είτε με αραιή [[Πολλαπλασιασμός μελιτζάνας|σπορά]] και [[Μεταφύτευση μελιτζάνας|φύτευση]], είτε με σωστή χρήση νερού άρδευσης (δόση, συχνότητα) είτε με σωστό αερισμό.
@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 * Η χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων (thiophanate, methyl κ.ά.).
-* Τα τελευταία χρόνια γίνεται βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας τη χρησιμοποίηση του ανταγωνιστή μύκητα  Trichoderma  harzianum. Σε πειράματα αγρού, όταν εφαρμόσθηκε ο ανταγωνιστής, συντέλεσε σε αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας σε καλλιέργεια μελιτζάνα, [[Καλλιέργεια βαμβακιού|βαμβακιού]] κ.ά. Η εφαρμογή του  T. harzianum. μείωσε το δυναμικό του μολύσματος και την ανάπτυξη του μύκητα R. solani στον αγρό και το θερμοκήπιο. Θα  πρέπει να σημειωθεί ότι η συνδυασμένη εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης και του μύκητα T. harzianum, είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα από ότι κάθε επέμβαση χωριστά στην αντιμετώπιση της ασθένειας.
+* Τα τελευταία χρόνια γίνεται βιολογική καταπολέμηση της ασθένειας τη χρησιμοποίηση του ανταγωνιστή μύκητα  Trichoderma  harzianum. Σε πειράματα αγρού, όταν εφαρμόσθηκε ο ανταγωνιστής, συντέλεσε σε αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας σε καλλιέργεια μελιτζάνα, [[Καλλιέργεια βαμβακιού|βαμβακιού]] κ.ά. Η εφαρμογή του  T. harzianum. μείωσε το δυναμικό του μολύσματος και την ανάπτυξη του μύκητα R. solani στον αγρό και το [[Θερμοκήπια|θερμοκήπιο]]. Θα  πρέπει να σημειωθεί ότι η συνδυασμένη εφαρμογή ηλιοαπολύμανσης και του μύκητα T. harzianum, είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα από ότι κάθε επέμβαση χωριστά στην αντιμετώπιση της ασθένειας.
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
@@ Γραμμή 15: / Γραμμή 15: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.jpg|thumb|px100|Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]
-Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μελιτζάνας|φύλλων]] και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
+Η [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένεια]] προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μελιτζάνας|φύλλων]] και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
 * Ηλιοαπολύμανση του εδάφους.

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-[[Image:Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.gif|thumb|px100|Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]
+[[Image:Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.jpg|thumb|px100|Προσβολή φύλλου μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]
-Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα φύλλων και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
+Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μελιτζάνας|φύλλων]] και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.
 * Ηλιοαπολύμανση του εδάφους.

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:00, 17 Ιουνίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
−	[[Image:Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.~~jpg~~\|thumb\|px100\|Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]	+	[[Image:Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια.gif\|thumb\|px100\|Προσβολή ριζικού συστήματος μελιτζάνας από Ριζοκτόνια]]
	Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας\|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας\|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας\|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό\|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό\|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας\|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα φύλλων και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν\|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας\|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.		Η ασθένεια προκαλείται από το μύκητα Rhizoctonia solani, ο οποίος σχηματίζει μόνο στείρο μυκήλιο και σκληρώτια. Ο μύκητας μεταδίδεται με τη [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας\|βροχή]], το [[Άρδευση μελιτζάνας\|νερό αρδεύσεως]], τα [[Καλλιέργεια μελιτζάνας\|καλλιεργητικά]] εργαλεία, με το έδαφος και το [[Πολλαπλασιαστικό υλικό\|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Η είσοδος του παθογόνου γίνεται είτε με απ’ ευθείας διάτρηση της εφυμενίδας και επιδερμίδας ή από φυσικά ανοίγματα (στομάτια κ.ά.) και πληγές. Η άριστη θερμοκρασία για τις μολύνσεις, στα περισσότερα στελέχη, κυμαίνεται μεταξύ 15-18<sup>o</sup>C. Το παθογόνο μεταδίδεται με το έδαφος και με μολυσμένα φυτικά μέρη. Η προσβολή του στα ανεπτυγμένα [[Μελιτζάνα φυτό\|φυτά]] εκδηλώνεται στη βάση του στελέχους, και λίγο κάτω από την επιφάνεια του [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας\|εδάφους]], με τη μορφή μικρών κηλίδων οι οποίες εξελίσσονται σε ελαφρά βυθισμένες ερυθροκαστανές μέχρι καστανές νεκρωτικές περιοχές με σαφή όρια και ξηρής συστάσεως. Τα προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καχεξία, συχνά χλώρωση, καρούλιασμα φύλλων και τελικά, αν το έλκος περιβάλλει το στέλεχος, αποξηραίνονται. Στους [[Μελιτζάνα προϊόν\|καρπούς]], που βρίσκονται κοντά ή ακουμπούν στο έδαφος, η προσβολή εκδηλώνεται με το σχηματισμό στην αρχή σκληρών κηλίδων χρώματος σκουριάς. Οι κηλίδες μεγαλώνουν, συχνά κατά συγκεντρικούς κύκλους, βαθμιαίως βυθίζονται, γίνονται καστανές, μαλακότερες και σχίζονται ακτινοειδώς στο κέντρο. Για την αντιμετώπιση της [[Ασθένειες μελιτζάνας\|ασθένειας]] αυτής προβαίνουμε στις εξής ενέργειες.