Ασθένεια μελιτζάνας Έλκος στελέχους - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 14:48, 20 Νοεμβρίου 2013

2013-11-20T14:48:56Z

A papageorgiou στις 13:16, 2 Αυγούστου 2013

2013-08-02T13:16:58Z

P chasapis: Νέα σελίδα με 'Το έλκος του στελέχους οφείλεται στο μύκητα Didymella lycopersici που επιβιώνει στα μολυσμένα υπολεί...'

2013-06-17T08:13:38Z

Νέα σελίδα με 'Το έλκος του στελέχους οφείλεται στο μύκητα Didymella lycopersici που επιβιώνει στα μολυσμένα υπολεί...'

Νέα σελίδα

Το έλκος του στελέχους οφείλεται στο μύκητα Didymella lycopersici που επιβιώνει στα μολυσμένα υπολείμματα της [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιέργειας]], στο [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|έδαφος]], στο σπόρο και σε ζιζάνια. Τα μολύσματα του παθογόνου μεταφέρονται με το νερό της [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχής]], τα εργαλεία, τα ρούχα και με σπόρο σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Η υψηλή σχετική υγρασία και θερμοκρασίες μεταξύ 13 - 29<sup>o</sup>C ευνοούν την μόλυνση των [[Μελιτζάνα φυτό|φυτών]] από το μύκητα. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται κοντά στη βάση του στελέχους των αναπτυγμένων φυτών με τη μορφή υδαρούς αρχικά και στη συνέχεια σκούρας καστανής και ελαφρά βυθισμένης κηλίδας. Όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, η κηλίδα επεκτείνεται και εξελίσσεται σε έλκος, το οποίο, όταν περιβάλλει το στέλεχος, οδηγεί στη μάρανση και ξήρανση του φυτού πάνω από το σημείο προσβολής. Τα συμπτώματα τις ασθένειας μοιάζουν με εκείνα της [[Ασθένεια μελιτζάνας Τεφρά σήψη|τεφράς σήψης]] με τη διαφορά ότι στην τεφρά σήψη οι προσβεβλημένες περιοχές καλύπτονται από γκρίζα εξάνθηση. Τρόποι αντιμετώπισης του έλκους στελέχους της μελιτζάνας είναι:

* Χρησιμοποίηση ανθεκτικών [[Ποικιλίες μελιτζάνας|ποικιλιών]] και υβριδίων.

* Άμεση απομάκρυνση και καταστροφή των έντονα προσβεβλημένων φυτών.

* Η χημική καταπολέμηση της [[Ασθένειες μελιτζάνας|ασθένειας]] δεν είναι αποτελεσματική.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι ασθένεια της::Μελιτζάνα φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
[[είναι ασθένεια του καρπού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]

@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του καρπού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]
 [[είναι προσβολή της ασθένειας::Μυκητολογικές ασθένειες φυτών| ]]

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
-Το έλκος του στελέχους οφείλεται στο μύκητα Didymella lycopersici που επιβιώνει στα μολυσμένα υπολείμματα της [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιέργειας]], στο [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|έδαφος]], στο σπόρο και σε ζιζάνια. Τα μολύσματα του παθογόνου μεταφέρονται με το νερό της [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχής]], τα εργαλεία, τα ρούχα και με σπόρο σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Η υψηλή σχετική υγρασία και θερμοκρασίες μεταξύ 13 - 29<sup>o</sup>C ευνοούν την μόλυνση των [[Μελιτζάνα φυτό|φυτών]] από το μύκητα. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται κοντά στη βάση του στελέχους των αναπτυγμένων φυτών με τη μορφή υδαρούς αρχικά και στη συνέχεια σκούρας καστανής και ελαφρά βυθισμένης κηλίδας. Όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, η κηλίδα επεκτείνεται και εξελίσσεται σε έλκος, το οποίο, όταν περιβάλλει το στέλεχος, οδηγεί στη μάρανση και ξήρανση του φυτού πάνω από το σημείο προσβολής. Τα συμπτώματα τις ασθένειας μοιάζουν με εκείνα της [[Ασθένεια μελιτζάνας Τεφρά σήψη|τεφράς σήψης]] με τη διαφορά ότι στην τεφρά σήψη οι προσβεβλημένες περιοχές καλύπτονται από γκρίζα εξάνθηση. Τρόποι αντιμετώπισης του έλκους στελέχους της μελιτζάνας είναι:
+Το έλκος του στελέχους οφείλεται στο [[Μύκητες|μύκητα]] Didymella lycopersici που επιβιώνει στα μολυσμένα υπολείμματα της [[Καλλιέργεια μελιτζάνας|καλλιέργειας]], στο [[Εδαφικές συνθήκες μελιτζάνας|έδαφος]], στο σπόρο και σε ζιζάνια. Τα μολύσματα του παθογόνου μεταφέρονται με το νερό της [[Κλιματικές συνθήκες μελιτζάνας|βροχής]], τα εργαλεία, τα ρούχα και με σπόρο σε μεγαλύτερες αποστάσεις. Η υψηλή σχετική υγρασία και θερμοκρασίες μεταξύ 13 - 29<sup>o</sup>C ευνοούν την μόλυνση των [[Μελιτζάνα φυτό|φυτών]] από το μύκητα. Τα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται κοντά στη βάση του στελέχους των αναπτυγμένων φυτών με τη μορφή υδαρούς αρχικά και στη συνέχεια σκούρας καστανής και ελαφρά βυθισμένης κηλίδας. Όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές, η κηλίδα επεκτείνεται και εξελίσσεται σε έλκος, το οποίο, όταν περιβάλλει το στέλεχος, οδηγεί στη μάρανση και ξήρανση του φυτού πάνω από το σημείο προσβολής. Τα συμπτώματα τις ασθένειας μοιάζουν με εκείνα της [[Ασθένεια μελιτζάνας Τεφρά σήψη|τεφράς σήψης]] με τη διαφορά ότι στην τεφρά σήψη οι προσβεβλημένες περιοχές καλύπτονται από γκρίζα εξάνθηση. Τρόποι αντιμετώπισης του έλκους στελέχους της μελιτζάνας είναι:
 * Χρησιμοποίηση ανθεκτικών [[Ποικιλίες μελιτζάνας|ποικιλιών]] και υβριδίων.
@@ Γραμμή 12: / Γραμμή 12: @@
 [[είναι ασθένεια του φυτού::Μελιτζάνα φυτό| ]]
 [[είναι ασθένεια του καρπού::Μελιτζάνα προϊόν| ]]