Ασθένεια μελισσών Νοζεμίαση - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 08:57, 2 Φεβρουαρίου 2016

2016-02-02T08:57:19Z

X skiadas: Ο X skiadas μετακίνησε τη σελίδα Νοζεμίαση στη Ασθένεια μελισσών Νοζεμίαση

2016-01-29T09:50:10Z

Ο X skiadas μετακίνησε τη σελίδα Νοζεμίαση στη Ασθένεια μελισσών Νοζεμίαση

P chasapis στις 14:59, 15 Ιανουαρίου 2016

2016-01-15T14:59:44Z

P chasapis στις 14:58, 15 Ιανουαρίου 2016

2016-01-15T14:58:08Z

K kaponi στις 08:38, 12 Ιουνίου 2015

2015-06-12T08:38:48Z

K kaponi στις 11:01, 1 Μαρτίου 2013

2013-03-01T11:01:03Z

Νέα σελίδα

[[Image:Σπόρια της Νοζεμίασης όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο.jpg|thumb|px20|Σπόρια της Νοζεμίασης όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο]]

Η [[Ασθένειες μελισσών |ασθένεια]] αυτή οφείλεται στο πρωτόζωο Nosema apis και αποτελεί τη δεύτερη σηµαντικότερη ασθένεια των µελισσών. Πρόκειται για µια ασθένεια, µε την οποία ο µελισσοκόµος δεν έρχεται σε άµεση επαφή και ενίοτε αγνοείται, µπορεί όµως να προκαλέσειµεγάλα προβλήµατα.

Το πρωτόζωο αναπτύσσεται στα επιθηλιακά κύτταρα του στοµάχου της ενήλικης µέλισσας, ενώ τα ατελή στάδια δεν προσβάλλονται. ∆ιαταράσσεται η πέψη των µελισσών, οι οποίες καταναλώνουν περισσότερες τροφές και µειώνεται η διάρκεια ζωής τους. Στη συνέχεια, προσβάλλονται οι υποφαρυγγικοί αδένες, µε αποτέλεσµα να µην παράγουν αρκετό βασιλικό πολτό. Η βασίλισσα δεν τρέφεται κανονικά και περιορίζεται η ωοτοκία της. Οι [[Μέλισσες |µέλισσες]] παθαίνουν δυσεντερία, µε αποτέλεσµα να µη µπορούν να συγκρατήσουν τα περιττώµατά τους και να τα αφήνουν συχνά εντός της κυψέλης. Με αυτό τον τρόπο, η ασθένεια µεταδίδεται στις υπόλοιπες µέλισσες που θα πάνε να καθαρίσουν τα περιττώµατα, ενώ πηγή µόλυνσης είναι και η µολυσµένη τροφή. Τα σπόρια διατηρούν τη ζωτικότητά τους για 2 χρόνια στα περιττώµατα της µέλισσας, 2 µήνες στο έδαφος και 4 µήνες στο µέλι. Η ασθένεια είναι ενδηµική σε πολλές περιοχές της χώρας και η εµφάνισή της είναι εποχιακή. Το µέγιστο της ανάπτυξής της είναι την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι περιορίζεται σηµαντικά.
Η τροφοδότηση των µελισσών µε ακατάλληλες τροφές ευνοεί την εκδήλωση της νοζεµίασης. Το ίδιο συµβαίνει µε την τροφοδότηση µε σιρόπι αργά το φθινόπωρο. Ακόµη, οι κακές συνθήκες ξεχειµωνιάσµατος (υγρασία στην κυψέλη, παρατεταµένος χειµώνας, επιθεωρήσεις µε ακατάλληλες καιρικές συνθήκες κλπ.) και οι συχνές µετακινήσεις ευνοούν την εµφάνισή της. Γενικά, υπεύθυνες για την εκδήλωση της ασθένειας είναι καταστάσεις που προκαλούν δυσεντερίες στις µέλισσες, αλλά και αυτές που περιορίζουν τις µέλισσες εντός της κυψέλης για µεγάλο χρονικό διάστηµα.

Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα είναι η παρουσία περιττωµάτων στην είσοδο, στα τοιχώµατα και στα καπάκια της κυψέλης. Επίσης, οι µέλισσες έχουν διογκωµένες κοιλιές και σέρνονται εκτός της κυψέλης, έχοντας ανοιχτά τα φτερά τους και αδυνατώντας να πετάξουν. Βρίσκουµε, ακόµα, πολλές νεκρές µέλισσες µπροστά στην κυψέλη και τον πληθυσµό γενικά ελαττωµένο. Για επιβεβαίωση της ασθένειας, γίνεται µικροσκοπική εξέταση εκχυλίσµατος του στοµάχου της µέλισσας, οπότε και φαίνονται τα
σπόρια του παθογόνου.

Πρέπει να τονίσουµε ότι <u>η διάρροια είναι σύµπτωµα της νοζεµίασης, κάθε διάρροια όµως δεν είναι νοζεµίαση</u>.

Επειδή η ασθένεια συνήθως ενδηµεί σε µια περιοχή αναµένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθεί, λαµβάνουµε προληπτικά µέτρα. Κατά το φθινόπωρο τα µελίσσια πρέπει να έχουν νέα και καλής ποιότητας βασίλισσα, αλλά και µεγάλο αριθµό νεαρών εργατριών. Για την αποφυγή των δυσεντεριών πρέπει να δίνονται τροφές καλής ποιότητας και να υπάρχει στο µελισσοκοµείο τρεχούµενο και καθαρό νερό, όχι στάσιµο. Για το ξεχειµώνιασµα, το µελισσοκοµείο να έχει νότια έκθεση, προστατευµένη από ανέµους και σε περιοχή µε περιορισµένη υγρασία. Σε περίπτωση που διακοπεί η νεκταροέκκριση, οι µέλισσες πρέπει να µεταφερθούν σε άλλη ανθοφορία ή να τροφοδοτηθούν διεγερτικά. Τέλος, οι κηρήθρες καλό είναι να ανανεώνονται κάθε δύο χρόνια.

Αναφορικά µε τη χρήση χηµικών, το αντιβιοτικό φουµαγιλλίνη χρησιµοποιούταν µε επιτυχία µέχρι πρόσφατα, οπότε και απαγορεύτηκε η χρήση αντιβιοτικών στη µελισσοκοµία.

[[είναι ασθένεια του ζώου::Μέλισσες| ]]
[[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:57, 2 Φεβρουαρίου 2016
Γραμμή 45:		Γραμμή 45:
	* Για το ξεχειμώνιασμα, το μελισσοκομείο να έχει νότια έκθεση, να είναι προστατευμένο από ανέμους και να μην έχει πολύ υγρασία.		* Για το ξεχειμώνιασμα, το μελισσοκομείο να έχει νότια έκθεση, να είναι προστατευμένο από ανέμους και να μην έχει πολύ υγρασία.

−	* Στο μέρος του μελισσοκομείου να υπάρχει καθαρό νερό και όχι στάσιμα νερά.	+	* Στο μέρος του μελισσοκομείου να υπάρχει καθαρό νερό και όχι στάσιμα νερά.

@@ Γραμμή 31: / Γραμμή 31: @@
 Για την αντιμετώπιση της νοσεμίασης χρησιμοποιούνται τα εγκεκριμένα σκευάσματα Φουμιντίλ που αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την CEVA HELLAS ΕΠΕ και το Φουμαγιλλίν, που είναι προϊόν της VETERIN ABEE. Η δραστική ουσία των δύο αυτών σκευασμάτων είναι το αντιβιοτικό φουμαγιλλίνη που απομονώθηκε από το μύκητα Aspergillus fumigatus. Η φουμαγιλλίνη θανατώνει τις βλαστικές μορφές του πρωτόζωου, ενώ δεν έχει καμία επίδραση στα σπόρια. Και στα δύο σκευάσματα που κυκλοφορούν, το κάθε φιαλίδιο των 25gr περιέχει 0,5gr δραστικής ουσίας και η εφαρμογή γίνεται με τους παρακάτω τρόπους:
-α) Στο σιρόπι: Ένα φιαλίδιο διαλύεται σε 20lt σιρόπι και τροφοδείται σε 20 μελίσσια. Η επέμβεση επαναλαμβάνεται μέχρις ότου κάθε μελίσσι να λάβει 8 λίτρα θεραπευτικού σιροπιού με συνολική ποσότητα 200mg αντιβιοτικού. Η τροφοδότηση με σιρόπι το φθινόπωρο είναι η καλύτερη μέθοδος εφαρμογής. Είναι απαραίτητο στο διάστημα της θεραπευτικής επέμβασης να απομακρυνθούν τα πλαίσια με το σφραγισμένο μέλι που βρίσκονται στην περιοχή του γόνου και στη θέση τους να τοποθετηθούν άδειες κηρήθρες, ώστε οι μελίσσες να αποθηκεύσουν το συμπυκνωμένο σιρόπι. Το αντιβιοτικό παραμένει αναλλοίωτο στο αποθηκευμένο αυτό σιρόπι και προσφέρει στο μελίσσι προστασία για 6 περίπου μήνες.
+α) Στο σιρόπι: Ένα φιαλίδιο διαλύεται σε 20lt σιρόπι και τροφοδείται σε 20 μελίσσια. Η επέμβαση επαναλαμβάνεται μέχρις ότου κάθε μελίσσι να λάβει 8 λίτρα θεραπευτικού σιροπιού με συνολική ποσότητα 200mg αντιβιοτικού. Η τροφοδότηση με σιρόπι το φθινόπωρο είναι η καλύτερη μέθοδος εφαρμογής. Είναι απαραίτητο στο διάστημα της θεραπευτικής επέμβασης να απομακρυνθούν τα πλαίσια με το σφραγισμένο μέλι που βρίσκονται στην περιοχή του γόνου και στη θέση τους να τοποθετηθούν άδειες κηρήθρες, ώστε οι μελίσσες να αποθηκεύσουν το συμπυκνωμένο σιρόπι. Το αντιβιοτικό παραμένει αναλλοίωτο στο αποθηκευμένο αυτό σιρόπι και προσφέρει στο μελίσσι προστασία για 6 περίπου μήνες.
 β) Στην ζάχαρη άχνη: Ένα φιαλίδιο αναμιγνύεται καλά σε 10kg άχνη ζάχαρη. Σε κάθε μελίσσι δίνονται 500gr. H επέμβαση επαναλαμβάνεται 4 φορές με εβδομαδιαία διαστήματα. Γίνεται νωρίς την άνοιξη, όταν οι θερμοκρασίες είναι ακόμα χαμηλές και όταν υπάρχει δυσκολία να τροφοδοτηθεί το μελίσσι με σιρόπι.

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 Το πρωτόζωο αναπτύσσεται στα επιθηλιακά κύτταρα του στοµάχου της ενήλικης µέλισσας, ενώ τα ατελή στάδια δεν προσβάλλονται. ∆ιαταράσσεται η πέψη των µελισσών, οι οποίες καταναλώνουν περισσότερες τροφές και µειώνεται η διάρκεια ζωής τους. Στη συνέχεια, προσβάλλονται οι υποφαρυγγικοί αδένες, µε αποτέλεσµα να µην παράγουν αρκετό βασιλικό πολτό. Η βασίλισσα δεν τρέφεται κανονικά και περιορίζεται η ωοτοκία της. Οι [[Μέλισσες |µέλισσες]] παθαίνουν δυσεντερία, µε αποτέλεσµα να µη µπορούν να συγκρατήσουν τα περιττώµατά τους και να τα αφήνουν συχνά εντός της κυψέλης. Με αυτό τον τρόπο, η ασθένεια µεταδίδεται στις υπόλοιπες µέλισσες που θα πάνε να καθαρίσουν τα περιττώµατα, ενώ πηγή µόλυνσης είναι και η µολυσµένη τροφή. Τα σπόρια διατηρούν τη ζωτικότητά τους για 2 χρόνια στα περιττώµατα της µέλισσας, 2 µήνες στο έδαφος και 4 µήνες στο µέλι. Η ασθένεια είναι ενδηµική σε πολλές περιοχές της χώρας και η εµφάνισή της είναι εποχιακή. Το µέγιστο της ανάπτυξής της είναι την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι περιορίζεται σηµαντικά.
 Η τροφοδότηση των µελισσών µε ακατάλληλες τροφές ευνοεί την εκδήλωση της νοζεµίασης. Το ίδιο συµβαίνει µε την τροφοδότηση µε σιρόπι αργά το φθινόπωρο. Ακόµη, οι κακές συνθήκες ξεχειµωνιάσµατος (υγρασία στην κυψέλη, παρατεταµένος χειµώνας, επιθεωρήσεις µε ακατάλληλες καιρικές συνθήκες κλπ.) και οι συχνές µετακινήσεις ευνοούν την εµφάνισή της. Γενικά, υπεύθυνες για την εκδήλωση της ασθένειας είναι καταστάσεις που προκαλούν δυσεντερίες στις µέλισσες, αλλά και αυτές που περιορίζουν τις µέλισσες εντός της κυψέλης για µεγάλο χρονικό διάστηµα.
 {{{top_heading|==}}}Συμπτώματα{{{top_heading|==}}}
-Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα είναι η παρουσία περιττωµάτων στην είσοδο, στα τοιχώµατα και στα καπάκια της κυψέλης. Επίσης, οι µέλισσες έχουν διογκωµένες κοιλιές και σέρνονται εκτός της κυψέλης, έχοντας ανοιχτά τα φτερά τους και αδυνατώντας να πετάξουν. Βρίσκουµε, ακόµα, πολλές νεκρές µέλισσες µπροστά στην κυψέλη και τον πληθυσµό γενικά ελαττωµένο. Για επιβεβαίωση της ασθένειας, γίνεται µικροσκοπική εξέταση εκχυλίσµατος του στοµάχου της µέλισσας, οπότε και φαίνονται τα
+Τα συμπτώματα της <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών2"/> συγχέονται με εκείνα της παράλυσης, της δυσεντερίας και της δηλητηρίασης απο γεωργικά φάρμακα. Η ασθένεια παρουσιάζεται κυρίως την άνοιξη, ελαττώνεται πολύ το καλοκαίρι και μπορεί να ξαναρχίσει το φθινόπωρο με ηπιότερη όμως μορφή. Τα συμπτώματα που παρατηρούνται είναι:
-σπόρια του παθογόνου.
-Πρέπει να τονίσουµε ότι <u>η διάρροια είναι σύµπτωµα της νοζεµίασης, κάθε διάρροια όµως δεν είναι νοζεµίαση</u>.
+* Οι άρρωστες μέλισσες δεν μπορούν να πετάξουν, σέρνονται στη γη, μπροστά στην κυψέλη και σε βαριά μορφή, πολλές μέλισσες είναι νεκρές σε όλο το μελισσοκομείο.
 {{{top_heading|==}}}Αντιμετώπιση{{{top_heading|==}}}
-Επειδή η ασθένεια συνήθως ενδηµεί σε µια περιοχή αναµένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθεί, λαµβάνουµε προληπτικά µέτρα. Κατά το φθινόπωρο τα µελίσσια πρέπει να έχουν νέα και καλής ποιότητας βασίλισσα, αλλά και µεγάλο αριθµό νεαρών εργατριών. Για την αποφυγή των δυσεντεριών πρέπει να δίνονται τροφές καλής ποιότητας και να υπάρχει στο µελισσοκοµείο τρεχούµενο και καθαρό νερό, όχι στάσιµο. Για το ξεχειµώνιασµα, το µελισσοκοµείο να έχει νότια έκθεση, προστατευµένη από ανέµους και σε περιοχή µε περιορισµένη υγρασία. Σε περίπτωση που διακοπεί η νεκταροέκκριση, οι µέλισσες πρέπει να µεταφερθούν σε άλλη ανθοφορία ή να τροφοδοτηθούν διεγερτικά. Τέλος, οι κηρήθρες καλό είναι να ανανεώνονται κάθε δύο χρόνια.
+Για την αντιμετώπιση της νοσεμίασης χρησιμοποιούνται τα εγκεκριμένα σκευάσματα Φουμιντίλ που αντιπροσωπεύεται στην Ελλάδα από την CEVA HELLAS ΕΠΕ και το Φουμαγιλλίν, που είναι προϊόν της VETERIN ABEE. Η δραστική ουσία των δύο αυτών σκευασμάτων είναι το αντιβιοτικό φουμαγιλλίνη που απομονώθηκε από το μύκητα Aspergillus fumigatus. Η φουμαγιλλίνη θανατώνει τις βλαστικές μορφές του πρωτόζωου, ενώ δεν έχει καμία επίδραση στα σπόρια. Και στα δύο σκευάσματα που κυκλοφορούν, το κάθε φιαλίδιο των 25gr περιέχει 0,5gr δραστικής ουσίας και η εφαρμογή γίνεται με τους παρακάτω τρόπους:
 [[είναι ασθένεια του ζώου::Μέλισσες| ]]
@@ Γραμμή 25: / Γραμμή 55: @@
 <references>
 <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"> [[media:Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών.pdf|Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών, Νοζεμίαση]]</ref>
+<ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών2"> Μέλισσα και μελισσοκομική τεχνική, του Πασχάλη Χαριζάνη καθηγητή μελισσοκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1996.
 </references>
 [[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
 __NOTOC__

←Παλαιότερη αναθεώρηση	Αναθεώρηση της 09:50, 29 Ιανουαρίου 2016
(Καμία διαφορά)

@@ Γραμμή 1: / Γραμμή 1: @@
 [[Image:Σπόρια της Νοζεμίασης όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο.jpg|thumb|px20|Σπόρια της Νοζεμίασης όπως φαίνονται στο μικροσκόπιο]]
-Η [[Ασθένειες μελισσών |ασθένεια]] αυτή οφείλεται στο πρωτόζωο Nosema apis και αποτελεί τη δεύτερη σηµαντικότερη ασθένεια των µελισσών. Πρόκειται για µια ασθένεια, µε την οποία ο µελισσοκόµος δεν έρχεται σε άµεση επαφή και ενίοτε αγνοείται, µπορεί όµως να προκαλέσειµεγάλα προβλήµατα.
+Η [[Ασθένειες μελισσών |ασθένεια]] <ref name="Εχθροί κι ασθένειες των μελισσών"/> αυτή οφείλεται στο πρωτόζωο Nosema apis και αποτελεί τη δεύτερη σηµαντικότερη ασθένεια των µελισσών. Πρόκειται για µια ασθένεια, µε την οποία ο µελισσοκόµος δεν έρχεται σε άµεση επαφή και ενίοτε αγνοείται, µπορεί όµως να προκαλέσειµεγάλα προβλήµατα.
 Το πρωτόζωο αναπτύσσεται στα επιθηλιακά κύτταρα του στοµάχου της ενήλικης µέλισσας, ενώ τα ατελή στάδια δεν προσβάλλονται. ∆ιαταράσσεται η πέψη των µελισσών, οι οποίες καταναλώνουν περισσότερες τροφές και µειώνεται η διάρκεια ζωής τους. Στη συνέχεια, προσβάλλονται οι υποφαρυγγικοί αδένες, µε αποτέλεσµα να µην παράγουν αρκετό βασιλικό πολτό. Η βασίλισσα δεν τρέφεται κανονικά και περιορίζεται η ωοτοκία της. Οι [[Μέλισσες |µέλισσες]] παθαίνουν δυσεντερία, µε αποτέλεσµα να µη µπορούν να συγκρατήσουν τα περιττώµατά τους και να τα αφήνουν συχνά εντός της κυψέλης. Με αυτό τον τρόπο, η ασθένεια µεταδίδεται στις υπόλοιπες µέλισσες που θα πάνε να καθαρίσουν τα περιττώµατα, ενώ πηγή µόλυνσης είναι και η µολυσµένη τροφή. Τα σπόρια διατηρούν τη ζωτικότητά τους για 2 χρόνια στα περιττώµατα της µέλισσας, 2 µήνες στο έδαφος και 4 µήνες στο µέλι. Η ασθένεια είναι ενδηµική σε πολλές περιοχές της χώρας και η εµφάνισή της είναι εποχιακή. Το µέγιστο της ανάπτυξής της είναι την άνοιξη, ενώ το καλοκαίρι περιορίζεται σηµαντικά.
 Η τροφοδότηση των µελισσών µε ακατάλληλες τροφές ευνοεί την εκδήλωση της νοζεµίασης. Το ίδιο συµβαίνει µε την τροφοδότηση µε σιρόπι αργά το φθινόπωρο. Ακόµη, οι κακές συνθήκες ξεχειµωνιάσµατος (υγρασία στην κυψέλη, παρατεταµένος χειµώνας, επιθεωρήσεις µε ακατάλληλες καιρικές συνθήκες κλπ.) και οι συχνές µετακινήσεις ευνοούν την εµφάνισή της. Γενικά, υπεύθυνες για την εκδήλωση της ασθένειας είναι καταστάσεις που προκαλούν δυσεντερίες στις µέλισσες, αλλά και αυτές που περιορίζουν τις µέλισσες εντός της κυψέλης για µεγάλο χρονικό διάστηµα.
 Το πιο χαρακτηριστικό σύµπτωµα είναι η παρουσία περιττωµάτων στην είσοδο, στα τοιχώµατα και στα καπάκια της κυψέλης. Επίσης, οι µέλισσες έχουν διογκωµένες κοιλιές και σέρνονται εκτός της κυψέλης, έχοντας ανοιχτά τα φτερά τους και αδυνατώντας να πετάξουν. Βρίσκουµε, ακόµα, πολλές νεκρές µέλισσες µπροστά στην κυψέλη και τον πληθυσµό γενικά ελαττωµένο. Για επιβεβαίωση της ασθένειας, γίνεται µικροσκοπική εξέταση εκχυλίσµατος του στοµάχου της µέλισσας, οπότε και φαίνονται τα
@@ Γραμμή 10: / Γραμμή 12: @@
 Πρέπει να τονίσουµε ότι <u>η διάρροια είναι σύµπτωµα της νοζεµίασης, κάθε διάρροια όµως δεν είναι νοζεµίαση</u>.
 Επειδή η ασθένεια συνήθως ενδηµεί σε µια περιοχή αναµένοντας τις κατάλληλες συνθήκες για να εκδηλωθεί, λαµβάνουµε προληπτικά µέτρα. Κατά το φθινόπωρο τα µελίσσια πρέπει να έχουν νέα και καλής ποιότητας βασίλισσα, αλλά και µεγάλο αριθµό νεαρών εργατριών. Για την αποφυγή των δυσεντεριών πρέπει να δίνονται τροφές καλής ποιότητας και να υπάρχει στο µελισσοκοµείο τρεχούµενο και καθαρό νερό, όχι στάσιµο. Για το ξεχειµώνιασµα, το µελισσοκοµείο να έχει νότια έκθεση, προστατευµένη από ανέµους και σε περιοχή µε περιορισµένη υγρασία. Σε περίπτωση που διακοπεί η νεκταροέκκριση, οι µέλισσες πρέπει να µεταφερθούν σε άλλη ανθοφορία ή να τροφοδοτηθούν διεγερτικά. Τέλος, οι κηρήθρες καλό είναι να ανανεώνονται κάθε δύο χρόνια.
@@ Γραμμή 17: / Γραμμή 21: @@
 [[είναι ασθένεια του ζώου::Μέλισσες| ]]
 [[πόσο αφορά σε κτηνοτρόφο::30| ]]