Αραβόσιτος φυτό - Ιστορικό εκδόσεων

P chasapis στις 09:25, 23 Δεκεμβρίου 2015

2015-12-23T09:25:52Z

K kaponi στις 08:56, 14 Αυγούστου 2013

2013-08-14T08:56:08Z

K kaponi στις 13:35, 13 Αυγούστου 2013

2013-08-13T13:35:58Z

A papageorgiou στις 08:51, 12 Αυγούστου 2013

2013-08-12T08:51:36Z

A papageorgiou στις 13:41, 9 Αυγούστου 2013

2013-08-09T13:41:28Z

K kaponi στις 07:58, 5 Αυγούστου 2013

2013-08-05T07:58:40Z

K kaponi: /* Βιβλιογραφία */

2013-07-19T13:30:58Z

‎Βιβλιογραφία

K kaponi στις 07:55, 9 Ιουλίου 2013

2013-07-09T07:55:14Z

K kaponi στις 07:54, 9 Ιουλίου 2013

2013-07-09T07:54:03Z

K kaponi στις 10:38, 3 Ιουλίου 2013

2013-07-03T10:38:29Z

@@ Γραμμή 51: / Γραμμή 51: @@
 [[Image:Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου.jpg|thumb|px100|Προσβολή από αφίδες σε φύλλο καλαμποκιού]]
-Κατά τη διάρκεια της [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργειας]] του αραβόσιτου το φυτό μπορεί να προσβληθεί από διάφορους [[Εχθροί του αραβόσιτου |εχθρούς]]. Αυτοί διακρίνονται στους εχθρούς που προσβάλλουν τα νεαρά φυτά, όπως είναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Σιδηροσκώληκες |σιδηροσκώληκας]], οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Αγρότιδες |αγρότιδες]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Calendra maidis |calendra maidis]] και ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Hylemya cilicrura |hylemya cilicrura]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα, όπως είναι τα [[Εχθρός αραβόσιτου-Είδη του γένους Diabrotica |είδη του γένους Diabrotica]] και η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των ριζών |αφίδα των ριζών]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το στέλεχος και τα αναπαραγωγικά όργανα, όπως είναι το [[Εχθρός αραβόσιτου-Πράσινο σκουλήκι |πράσινο σκουλήκι]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Πυραλίδα του αραβοσίτου |πυραλίδα του αραβοσίτου]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Sesamia nonagrioides |sesamia nonagrioides]] και τέλος στους εχθρούς που προσβάλλουν τα φύλλα του καλαμποκιού, όπως έιναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Blissus leucopterus |blissus leucopterus]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου |αφίδα των φύλλων του αραβοσίτου]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Spodoptera exigua |spodoptera]] και οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Ακρίδες |ακρίδες]].
+Κατά τη διάρκεια της [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργειας]] του αραβόσιτου το φυτό μπορεί να προσβληθεί από διάφορους [[Εχθροί αραβόσιτου |εχθρούς]]. Αυτοί διακρίνονται στους εχθρούς που προσβάλλουν τα νεαρά φυτά, όπως είναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Σιδηροσκώληκες |σιδηροσκώληκας]], οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Αγρότιδες |αγρότιδες]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Calendra maidis |calendra maidis]] και ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Hylemya cilicrura |hylemya cilicrura]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα, όπως είναι τα [[Εχθρός αραβόσιτου-Είδη του γένους Diabrotica |είδη του γένους Diabrotica]] και η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των ριζών |αφίδα των ριζών]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το στέλεχος και τα αναπαραγωγικά όργανα, όπως είναι το [[Εχθρός αραβόσιτου-Πράσινο σκουλήκι |πράσινο σκουλήκι]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Πυραλίδα του αραβοσίτου |πυραλίδα του αραβοσίτου]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Sesamia nonagrioides |sesamia nonagrioides]] και τέλος στους εχθρούς που προσβάλλουν τα φύλλα του καλαμποκιού, όπως έιναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Blissus leucopterus |blissus leucopterus]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου |αφίδα των φύλλων του αραβοσίτου]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Spodoptera exigua |spodoptera]] και οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Ακρίδες |ακρίδες]].
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}
@@ Γραμμή 75: / Γραμμή 75: @@
 *[[Ανάπτυξη του φυτού του αραβόσιτου]]
 *[[Ποικιλίες αραβόσιτου]]
-*[[Εχθροί του αραβόσιτου]]
+*[[Εχθροί αραβόσιτου]]
 *[[Ασθένειες αραβόσιτου]]

@@ Γραμμή 194: / Γραμμή 194: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Ανοιξιάτικο σιτηρό]]
 [[παράγει::Αραβόσιτος προϊόν| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]

@@ Γραμμή 51: / Γραμμή 51: @@
 [[Image:Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου.jpg|thumb|px100|Προσβολή από αφίδες σε φύλλο καλαμποκιού]]
-Κατά τη διάρκεια της [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργειας]] του αραβόσιτου το φυτό μπορεί να προσβληθεί από διάφορους [[Εχθροί του αραβόσιτου |εχθρούς]]. Αυτοί διακρίνονται στους εχθρούς που προσβάλλουν τα νεαρά φυτά, όπως είναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Σιδηροσκώληκες |σιδηροσκώληκας]], οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Αγρότιδες |αγρότιδες]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Calendra maidis |calendra maidis]] και ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Hylemya cilicrura |hylemya cilicrura]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα, όπως είναι τα [[Εχθρός αραβόσιτου-Είδη του γένους Diabrotica |είδη του γένους Diabrotica]] και η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των ριζών |αφίδα των ριζών]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το στέλεχος και τα αναπαραγωγικά όργανα, όπως είναι το [[Εχθρός αραβόσιτου-Πράσινο σκουλήκι |πράσινο σκουλήκι]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Πυραλίδα του αραβοσίτου |πυραλίδα του αραβοσίτου]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Sesamia nonagrioides |sesamia nonagrioides]] και τέλος στους εχθρούς που προσβάλλουν τα φύλλα του καλαμποκιού, όπως έιναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Blissus leucopterus |blissus leucopterus]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου |αφίδα των φύλλων του αραβοσίτου]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Spodoptera (=Laphygma) exigua |spodoptera]] και οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Ακρίδες |ακρίδες]].
+Κατά τη διάρκεια της [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργειας]] του αραβόσιτου το φυτό μπορεί να προσβληθεί από διάφορους [[Εχθροί του αραβόσιτου |εχθρούς]]. Αυτοί διακρίνονται στους εχθρούς που προσβάλλουν τα νεαρά φυτά, όπως είναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Σιδηροσκώληκες |σιδηροσκώληκας]], οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Αγρότιδες |αγρότιδες]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Calendra maidis |calendra maidis]] και ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Hylemya cilicrura |hylemya cilicrura]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το ριζικό σύστημα, όπως είναι τα [[Εχθρός αραβόσιτου-Είδη του γένους Diabrotica |είδη του γένους Diabrotica]] και η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των ριζών |αφίδα των ριζών]], στους εχθρούς που προσβάλλουν το στέλεχος και τα αναπαραγωγικά όργανα, όπως είναι το [[Εχθρός αραβόσιτου-Πράσινο σκουλήκι |πράσινο σκουλήκι]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Πυραλίδα του αραβοσίτου |πυραλίδα του αραβοσίτου]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Sesamia nonagrioides |sesamia nonagrioides]] και τέλος στους εχθρούς που προσβάλλουν τα φύλλα του καλαμποκιού, όπως έιναι ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Blissus leucopterus |blissus leucopterus]], η [[Εχθρός αραβόσιτου-Αφίδα των φύλλων του αραβόσιτου |αφίδα των φύλλων του αραβοσίτου]], ο [[Εχθρός αραβόσιτου-Spodoptera exigua |spodoptera]] και οι [[Εχθρός αραβόσιτου-Ακρίδες |ακρίδες]].
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 193: / Γραμμή 193: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
-[[Category:Ανοιξιάτικα σιτηρά]]
+[[Category:Ανοιξιάτικο σιτηρό]]
 [[Category:Κτηνοτροφικό φυτό]]
 [[παράγει::Αραβόσιτος προϊόν| ]]

@@ Γραμμή 194: / Γραμμή 194: @@
 [[Category:Φυτό_Μ]]
 [[Category:Ανοιξιάτικα σιτηρά]]
-[[Category:Κτηνοτροφικά φυτά]]
+[[Category:Κτηνοτροφικό φυτό]]
 [[παράγει::Αραβόσιτος προϊόν| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]

@@ Γραμμή 24: / Γραμμή 24: @@
 Ο αραβόσιτος χαρακτηρίζεται ως φυτό θερμών κλιμάτων. Δεν αναπτύσσεται σε περιοχές με μέση [[Κλιματικές συνθήκες αραβόσιτου#Θερμοκρασία |θερμοκρασία]]<ref name="Σιτηρά θερμών κλιμάτων"/> θέρους χαμηλότερη από 19<sup>o</sup>C και μέση θερμοκρασία νύχτας κατά τους θερινούς μήνες χαμηλότερη από 13<sup>o</sup>C. Υπολογίζεται ότι για την ακώλυτη ανάπτυξή του είναι απαραίτητη μία περίοδος περίπου 120 ημ. χωρίς παγετό. Για το φύτρωμα των σπόρων η ελάχιστη θερμοκρασία είναι 10<sup>o</sup>C και η άριστη γύρω στους 20<sup>o</sup>C. Η βλαστητική ανάπτυξη αυξάνεται σχεδόν γραμμικά με τη θερμοκρασία από τους 15<sup>o</sup>C ως τους 24-30<sup>o</sup>C. Σε θερμοκρασίες γύρω στους 35<sup>o</sup>C προκαλείται υποβάθμιση της ρεδουκτάσης των νιτρικών, γεγονός που συνεπάγεται ανωμαλίες στον μεταβολισμό του αζώτου και μείωση της πρωτεϊνοσύνθεσης. Παράλληλα, παρά το γεγονός ότι οι ρυθμοί φωτοσύνθεσης και αύξησης μεγιστοποιούνται στους 30-35<sup>o</sup>C, θερμοκρασίες υψηλότερες των 30<sup>o</sup>C κατά τη διάρκεια της ημέρας ασκούν μάλλον ανασταλτική επίδραση στην αύξηση διότι σχετίζονται με αυξημένες απώλειες νερού λόγω εξατμισοδιαπνοής. Οι απαιτήσεις του αραβοσίτου σε [[Κλιματικές συνθήκες αραβόσιτου#Βροχόπτωση |νερό]] για μία ικανοποιητική παραγωγή κυμαίνονται από 440-800mm στο σύνολο της καλλιεργητικής περιόδου. Επομένως, με την προϋπόθεση ότι το έδαφος είναι επαρκώς εφοδιασμένο με νερό πριν από τη σπορά, χρειάζονται τουλάχιστον 375-400mm βροχής κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Το [[Σιτηρά |σιτηρό]] αυτό θεωρείται λόγω της καταγωγής του φυτό βραχείας ημέρας. [[Κλιματικές συνθήκες αραβόσιτου#Φωτοπερίοδος |Μεγάλες ημέρες]] προκαλούν αύξηση στη διάρκεια της βλαστικής περιόδου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μεγάλη ανάπτυξη του φυτικού σώματος (ύψος φυτών, αριθμός φύλλων) και την πολύ όψιμη εμφάνιση των ταξιανθιών, γεγονότα που έχουν ως επακόλουθο τη σημαντική μείωση ή ακόμη και εκμηδένιση της παραγωγής καρπού. Ο αραβόσιτος μπορεί να αναπτυχθεί εύκολα και σε μεγάλα [[Κλιματικές συνθήκες αραβόσιτου#Υψόμετρο |υψόμετρα]]. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι υπάρχουν ποικιλίες και υβρίδια αρκετά αποδοτικά που καλλιεργούνται στα υψίπεδα του Μεξικού και των Ανδεων, ακόμη και σε υψόμετρο 3000m (Περού, κοιλάδα του Cuzco). Οι χαμηλότερες θερμοκρασίες που επικρατούν στα μεγάλα υψόμετρα μοιραία επιβραδύνουν την ανάπτυξη (ιδίως τη βλαστητική) και επιμηκύνουν τον βιολογικό κύκλο του φυτού.
-{{{top_heading|==}}}Εδαφικές συνθήκες{{{top_heading|==}}}
+{{{top_heading|==}}}[[Εδαφικές συνθήκες αραβόσιτου]]{{{top_heading|==}}}
+{{:Εδαφικές συνθήκες αραβόσιτου|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}
-<font color="black">Υφή:</font> Το ιδεώδες [[Εδαφικές συνθήκες αραβόσιτου |έδαφος]]<ref name="Σιτηρά θερμών κλιμάτων"/> για τον [[Αραβόσιτος φυτό |αραβόσιτο]] είναι βαθύ, μέσης σύστασης, με καλή στράγγιση και μεγάλη ικανότητα συγκράτησης νερού. Ένα τέτοιο έδαφος, επιτρέπει την ακώλυτη ανάπτυξη του εκτεταμένου [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου |ριζικού συστήματος]] του φυτού και επομένως και τον καλύτερο εφοδιασμό του φυτού με νερό και ανόργανα στοιχεία. Η αύξηση του ριζικού συστήματος, όπως και ολόκληρου του φυτού του αραβοσίτου, περιορίζεται σημαντικά σε συνεκτικά εδάφη. Λυτή η ευαισθησία του φυτού είναι αποτέλεσμα τόσο της αδυναμίας των ριζών του να υπερνικήσουν τη μηχανική αντίσταση των συνεκτικών στρωμάτων του εδάφους, όσο και της μειωμένης περιεκτικότητας του εδαφικού νερού σε οξυγόνο. Είναι όμως δυνατή η [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργεια του αραβοσίτου]] σε ένα ευρύ φάσμα τύπων εδάφους, εάν γίνουν οι κατάλληλοι καλλιεργητικοί χειρισμοί.
-−
-<font color="black">Αντίδραση:</font> Το άριστο pH βρίσκεται μεταξύ του ελαφρά όξινου μέχρι του ουδέτερου (5.6-7.5).
-−
-<font color="black">Αλατότητα:</font> Ο αραβόσιτος συγκαταλέγεται στα φυτά που θεωρούνται σχετικά ευαίσθητα στην παρουσία αλάτων στο έδαφος και στο νερό άρδευσης. Η ευαισθησία του φυτού δεν είναι ομοιόμορφη σε όλα τα στάδια ανάπτυξής του. Έτσι, ο αραβόσιτος είναι αρκετά ανθεκτικός στα άλατα κατά το φύτρωμά του, όπου παρατηρείται μία επιβράδυνση του φυτρώματος, χωρίς όμως καταστρεπτικά αποτελέσματα στα φυτάρια.
 {{{top_heading|==}}}Ανάπτυξη του φυτού του αραβόσιτου{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 87: / Γραμμή 87: @@
 <references>
-<ref name="Σιτηρά θερμών κλιμάτων"> Τα σιτηρά των θερμών κλιμάτων Αραβόσιτος-Σόργο-Ρύζι-Κεχρί", Ανδρέας Ι. Καραμάνος, Εκδόσεις Παπαζήση.</ref>
+<ref name="Σιτηρά θερμών κλιμάτων"> "Τα σιτηρά των θερμών κλιμάτων Αραβόσιτος-Σόργο-Ρύζι-Κεχρί", Ανδρέας Ι. Καραμάνος, Εκδόσεις Παπαζήση.</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 4: / Γραμμή 4: @@
 Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή του [[Ανοιξιάτικα σιτηρά |αραβοσίτου]]<ref name="Σιτηρά θερμών κλιμάτων"/>. Από αυτές, εκείνες που αποδίδουν στο φυτό ασιατική ή αφρικανική καταγωγή στερούνται γενικά επαρκών αποδείξεων σε σύγκριση με τις θεωρίες που υποστηρίζουν την αμερικανική προέλευση του αραβοσίτου.
-Έτσι, σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ότι το είδος είναι αμερικανικής προέλευσης. Η αρχική του κοιτίδα εντοπίζεται στην περιοχή μεταξύ κεντρικού Μεξικού και της χερσονήσου Γιουκατάν (σημερινή Ονδούρα) όπου οι αρχαιολογικές έρευνες εντόπισαν σε σπήλαια φυτικά υπολείμματα που καλύπτουν μία περίοδο από το 5200 π.Χ. μέχρι το 1536 μ.Χ. Τα υπολείμματα αυτά ξεκινούν από τον άγριο αραβόσιτο (5200-3400 π.Χ.) και φθάνουν εξελικτικά μέχρι τις φυλές που ακόμα και σήμερα καλλιεργούνται στο Μεξικό. Λπό το Μεξικό, η καλλιέργεια του αραβοσίτου διαδόθηκε στην κεντρική και νότια Αμερική όπου και στήριξε μεγάλους πολιτισμούς, όπως των Αζτέκων (Μεξικό), των Μάγιας (Γιουκατάν) και των Ινκας (Περού, Βολιβία, Ισημερινός).
+Έτσι, σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ότι το είδος είναι αμερικανικής προέλευσης. Η αρχική του κοιτίδα εντοπίζεται στην περιοχή μεταξύ κεντρικού Μεξικού και της χερσονήσου Γιουκατάν (σημερινή Ονδούρα) όπου οι αρχαιολογικές έρευνες εντόπισαν σε σπήλαια φυτικά υπολείμματα που καλύπτουν μία περίοδο από το 5200 π.Χ. μέχρι το 1536 μ.Χ. Τα υπολείμματα αυτά ξεκινούν από τον άγριο αραβόσιτο (5200-3400 π.Χ.) και φθάνουν εξελικτικά μέχρι τις φυλές που ακόμα και σήμερα καλλιεργούνται στο Μεξικό. Από το Μεξικό, η καλλιέργεια του αραβοσίτου διαδόθηκε στην κεντρική και νότια Αμερική όπου και στήριξε μεγάλους πολιτισμούς, όπως των Αζτέκων (Μεξικό), των Μάγιας (Γιουκατάν) και των Ινκας (Περού, Βολιβία, Ισημερινός).
 Η πρώτη επαφή του Δυτικού κόσμου με τον αραβόσιτο έγινε με τον Κολόμβο στην Κούβα το 1492 και δείγματα από το νέο αυτό φυτικό είδος μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη το 1492 ή 1494.

@@ Γραμμή 8: / Γραμμή 8: @@
 Η πρώτη επαφή του Δυτικού κόσμου με τον αραβόσιτο έγινε με τον Κολόμβο στην Κούβα το 1492 και δείγματα από το νέο αυτό φυτικό είδος μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη το 1492 ή 1494.
-Η εισαγωγή του στην [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργεια]] πρέπει να έγινε στις αρχές του 16<sub>ου</sub> αιώνα, εάν ληφθεί υπόψη ότι ήδη το 1532 καλλιεργείται στην Ιταλία, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλη την Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή για να φθάσει στην Κίνα και τις Φιλιππίνες μέχρι το 1575. Στην Ελλάδα πρέπει να έφθασε γύρω στο 1600, πιθανότατα μέσω της Β. Αφρικής, απ' όπου και έλαβε την ονομασία του: αραβόσιτος = Αραβικός σίτος.
+Η εισαγωγή του στην [[Καλλιέργεια αραβόσιτου |καλλιέργεια]] πρέπει να έγινε στις αρχές του 16<sup>ου</sup> αιώνα, εάν ληφθεί υπόψη ότι ήδη το 1532 καλλιεργείται στην Ιταλία, και στη συνέχεια εξαπλώθηκε ταχύτατα σε όλη την Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή για να φθάσει στην Κίνα και τις Φιλιππίνες μέχρι το 1575. Στην Ελλάδα πρέπει να έφθασε γύρω στο 1600, πιθανότατα μέσω της Β. Αφρικής, απ' όπου και έλαβε την ονομασία του: αραβόσιτος = Αραβικός σίτος.
 Ο αραβόσιτος είναι ένα [[Σιτηρά |σιτηρό]] που καλλιεργείται κυρίως για τον [[Αραβόσιτος προϊόν |καρπό]] του και δευτερευόντως για παραγωγή βιομάζας για άμεση κατανάλωση ή ενσίρωση. Υπολογίζεται ότι ο αραβόσιτος για παραγωγή βιομάζας καταλαμβάνει το 10-15% της ολικής καλλιεργούμενης έκτασης στις Η.Π.Α. Στην Ελλάδα, το ανάλογο ποσοστό ήταν περίπου 3.1% κατά μέσο όρο στη 15ετία 1963-77, και πολύ μικρότερο σήμερα. Σημειώνεται πάντως μία αυξανόμενη τάση καλλιέργειας για ενσίρωση τα τελευταία χρόνια. Αντίθετα, στις χώρες της δυτικής-βόρειας Ευρώπης (Μ. Βρετανία, Βέλγιο, Γερμανία, Ολλανδία) ο αραβόσιτος καλλιεργείται κυρίως για παραγωγή βιομάζας, δεδομένου ότι στα κλίματα αυτά η παραγωγή καρπού δεν ευνοείται.