Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 13:08, 1 Σεπτεμβρίου 2016

2016-09-01T13:08:12Z

Εμφάνιση αλλαγών

P chasapis στις 09:31, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:31:33Z

Εμφάνιση αλλαγών

P chasapis στις 09:23, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:23:50Z

P chasapis στις 09:21, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:21:46Z

P chasapis στις 09:20, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:20:12Z

P chasapis στις 09:13, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:13:44Z

P chasapis στις 09:07, 30 Αυγούστου 2016

2016-08-30T09:07:30Z

X skiadas στις 12:29, 19 Ιουλίου 2016

2016-07-19T12:29:21Z

Εμφάνιση αλλαγών

X skiadas στις 12:13, 19 Ιουλίου 2016

2016-07-19T12:13:12Z

X skiadas στις 12:00, 19 Ιουλίου 2016

2016-07-19T12:00:31Z

@@ Γραμμή 20: / Γραμμή 20: @@
 Η αναπνοή μπορεί πολύ συχνά να χρησιμοποιήσει σημαντικό μέρος των παραγόμενων φωτοσυνθετικών υλικών που παράγονται με τη λειτουργία της φωτοσυνθέσεως υπό συνθήκες φωτός. Υπό συνήθεις συνθήκες έχουν αναφερθεί ρυθμοί αναπνοής της τάξεως από 1-1.6mg CO<sub>2</sub> dm<sup>-2</sup>hr<sup>-1</sup> σε ιστούς φύλλων. Η επίδραση της νυκτερινής θερμοκρασίας επί της αναπνοής είναι πολύ σημαντική. Ο Proctor και οι συνεργάτες του προσδιόρισαν την επίδραση της θερμοκρασίας επί της αναπνοής των φύλλων. Η αναπνοή στους 15<sup>0</sup>C είναι περίπου 1mg CO<sub>2</sub> dm<sup>-2</sup>hr<sup>-1</sup>, η οποία μπορεί να αυξηθεί σε 3,8 mg CO<sub>2</sub> dm<sup>-2</sup>hr<sup>-1</sup> στους 25<sup>0</sup>C.
-Οι καλές περιοχές, όπου [[Καλλιέργεια μηλιάς|καλλιεργείται η μηλιά]], χαρακτηρίζονται από κρύες νύχτες είτε, γιατί το κλίμα είναι γενικά ψυχρό ή γιατί το κλίμα είναι ξηρό και οι νύκτες δροσερές. Αντίθετα, σε κλίματα με ζεστές νύχτες η βλάστηση του δένδρου και το μέγεθος της παραγωγής συνήθως είναι περιορισμένα, αλλά το μέγεθος του [[Μήλο|καρπού]] κανονικό.
+Οι καλές περιοχές, όπου [[Καλλιέργεια μηλιάς|καλλιεργείται η μηλιά]], χαρακτηρίζονται από κρύες νύχτες είτε, γιατί το κλίμα είναι γενικά ψυχρό ή γιατί το κλίμα είναι ξηρό και οι νύκτες δροσερές. Αντίθετα, σε κλίματα με ζεστές νύχτες η βλάστηση του δένδρου και το μέγεθος της παραγωγής συνήθως είναι περιορισμένα, αλλά το μέγεθος του [[Μήλο|καρπού]] κανονικό. Αυτό εξηγείται από τον υψηλό ρυθμό της αναπνοής της νύκτας. Υπό τις συνθήκες αυτές η παροχή υδατανθράκων συνήθως δεν είναι επαρκής για τη βλάστηση του δένδρου και το σχηματισμό καρποφόρων οφθαλμών (έτσι το δένδρο είναι μικρό και η παραγωγή μικρή), αλλά οι υδατάνθρακες είναι επαρκείς για την αύξηση των καρπών (έτσι το μέγεθος του καρπού είναι κανονικό).
-Αυτό εξηγείται από τον υψηλό ρυθμό της αναπνοής της νύκτας. Υπό τις συνθήκες αυτές η παροχή υδατανθράκων συνήθως δεν είναι επαρκής για τη βλάστηση του δένδρου και το σχηματισμό καρποφόρων οφθαλμών (έτσι το δένδρο είναι μικρό και η παραγωγή μικρή), αλλά οι υδατάνθρακες είναι επαρκείς για την αύξηση των καρπών (έτσι το μέγεθος του καρπού είναι κανονικό).
+Ο συνολικός ρυθμός της αναπνοής χρειάζεται περίπου το ήμισυ των παραγόμενων δια της φωτοσυνθέσεως υδατανθράκων. Η συνολική ετήσια απώλεια υδατανθράκων, που οφείλεται στην αναπνοή, προσδιορίσθηκε στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]] σε κλίμα με νύκτες δροσερές. Η ολική χρησιμοποίηση των υδατανθράκων κατά την αναπνοή από ένα μη [[Άρδευση βερυκοκκιάς|ποτιζόμενο δένδρο βερικοκκιάς]] 23 Kg άνθρακα από τα 57 Kg άνθρακα που αφομοιώθηκαν. Η ποσότητα αυτή ήταν παρόμοια με εκείνη του ποτιζόμενου δένδρου, το οποίο απώλεσε 32 Kg άνθρακα από τα 75 Kg άνθρακα που αφομοιώθηκαν. Αν και το ποτιζόμενο δένδρο αφομοίωσε περισσότερους υδατάνθρακες συγκριτικά με το απότιστο, τα ποσοστά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναπνοή (42 έναντι 40%) ήταν παρόμοια.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
-−
 Ο συνολικός ρυθμός της αναπνοής χρειάζεται περίπου το ήμισυ των παραγόμενων δια της φωτοσυνθέσεως υδατανθράκων. Η συνολική ετήσια απώλεια υδατανθράκων, που οφείλεται στην αναπνοή, προσδιορίσθηκε στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]] σε κλίμα με νύκτες δροσερές. Η ολική χρησιμοποίηση των υδατανθράκων κατά την αναπνοή από ένα μη [[Άρδευση βερυκοκκιάς|ποτιζόμενο δένδρο βερικοκκιάς]] 23 Kg άνθρακα από τα 57 Kg άνθρακα που αφομοιώθηκαν. Η ποσότητα αυτή ήταν παρόμοια με εκείνη του ποτιζόμενου δένδρου, το οποίο απώλεσε 32 Kg άνθρακα από τα 75 Kg άνθρακα που αφομοιώθηκαν.
-−
 Αν και το ποτιζόμενο δένδρο αφομοίωσε περισσότερους υδατάνθρακες συγκριτικά με το απότιστο, τα ποσοστά που χρησιμοποιήθηκαν για την αναπνοή (42 έναντι 40%) ήταν παρόμοια.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
 {{{top_heading|==}}}Χρησιμοποίηση υδατανθράκων από το δένδρο{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 15: / Γραμμή 15: @@
 Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και η διαδικασία της ωρίμασης παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Το ασβέστιο την παρεμποδίζει, ενώ η ωρίμαση την προωθεί. Το ασβέστιο είναι γνωστό ότι προστατεύει και η ωρίμαση καταστρέφει την ακεραιότητα της μεμβράνης των κυττάρων των μήλων. Έτσι μπορεί να υφίσταται κάποια συσχέτιση μεταξύ της ακεραιότητας της μεμβράνης και της εκδήλωσης της ανωμαλίας αυτής. Κανένας άλλος καρπός δεν εμφανίζει τη φυσιολογική αυτή ανωμαλία. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Υπεύθυνη φαίνεται ότι είναι η θερμοκρασία του καρπού και όχι το επίπεδο της ακτινοβολίας. Από τα υπάρχοντα δεδομένα δεν μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι τα επίπεδα της σορβιτόλης είναι υψηλότερα, όταν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η σύνθεση της πολυόλης μπορεί να ελέγχεται από μηχανισμό έντονης αναγωγής, και πιθανόν μείωσης της ανάγκης για φωτοαναπνοή.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
-{{{top_heading|==}}}Αναπνοή{{{top_heading|==}}}
+{{{top_heading|==}}}Αναπνοή ιστών καρποφόρων δένδρων{{{top_heading|==}}}
 Η αναπνοή των ιστών των καρποφόρων [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρων]] είναι πολύ σημαντική και αποτελεί τον κύριο παράγοντα καθορισμού του μεγέθους του δένδρου και της παραγωγής αυτού. Ο Proctor και οι συνεργάτες του προσδιόρισαν τους ρυθμούς της αναπνοής διαφόρων ιστών της [[Μηλιά|μηλιάς]]. Επ' αμφοτέρων, ξηρού και νωπού βάρους , η αναπνοή του καρπού ήταν χαμηλή, ενώ η αναπνοή των [[Φύλλα|φύλλων]], βλαστών και ριζών ήταν αρκετά υψηλότερη.
@@ Γραμμή 66: / Γραμμή 66: @@
 Το ότι η αύξηση του καρπού εξαρτάται πάρα πολύ από τη διακίνηση του νερού εντός του καρπού, φαίνεται καθαρά από τη σύγκριση των καμπυλών αύξησης του νωπού και ξηρού βάρους των ροδάκινων. Ο καρπός ενεργεί ως κέντρο συσσώρευσης ξηρού βάρους, αλλά κατά τη διάρκεια των δυο ταχέων φάσεων ανάπτυξης (φάσεις I, II), η αύξηση του νωπού βάρους είναι πολύ ταχύτερη απ' ότι η συσσώρευση ξηρού βάρους. Έχει διαπιστωθεί, ότι τα καρποαραιωθέντα δένδρα ροδακινιάς με μεγαλύτερο μέγεθος καρπών παρήγαναν λιγότερους υδατάνθρακες, απ' ότι τα μη καρποαραιωθέντα με μικρότερους καρπούς. Αυτό τονίζει τη σημασία των υδατικών σχέσεων ως του καθοριστικού παράγοντα του μεγέθους των καρπών. Επομένως το μεγάλο μέγεθος των καρπών δεν εξαρτάται υποχρεωτικά μόνο από την αφθονία των φωτοσυνθετικών υλικών.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
 ==Σχετικές σελίδες==
@@ Γραμμή 74: / Γραμμή 73: @@
 [[Μεταβολισμός σορβιτόλης]]
-[[Αναπνοή]]
+[[Αναπνοή ιστών καρποφόρων δένδρων]]
 [[Χρησιμοποίηση υδατανθράκων από το δένδρο]]
@@ Γραμμή 80: / Γραμμή 79: @@
 ==Βιβλιογραφία==
 <references>
 <ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"> Γενική Δενδροκομία, του Καθηγητή Δενδροκομίας Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Κωνσταντίνου Α. Ποντίκη, 1997</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 {{{top_heading|==}}}Μεταβολισμός σορβιτόλης{{{top_heading|==}}}
-Η σορβιτόλη έχει εξειδικευμένο ρόλο, ως τελευταίο προϊόν της φωτοσυνθέσεως, στα περισσότερα καρποφόρα δένδρα της εύκρατου ζώνης. Η σορβιτόλη ως πολυόλη, είναι αλκοόλη με 6 άτομα άνθρακα. Τα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]] της οικογένειας Rosaceae, όπου ανήκουν τα περισσότερα από τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] παράγουν σορβιτόλη. Εκτιμάται ότι, πάνω από το 30% της αρχικής παραγωγής, διακινείται δια μέσου πολυολών μάλλον παρά σακχάρων. Στα καρποφόρα δένδρα το ποσοστό % της παραγόμενης σορβιτόλης είναι πολύ υψηλότερο. Ελεγχόμενες μελέτες στη [[Μηλιά|μηλιά]] αποδεικνύουν ότι στο διαλυτό κλάσμα αιθανόλης των φύλλων, το 80% της ενέργειας του ραδιενεργού άνθρακα ήταν σε μορφή σορβιτόλης και μόνο το 17% ήταν σε σακχαρόζη, 1.5% σε γλυκόζη και 1.2 σε φρουκτόζη. Τα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|φύλλα της δαμασκηνιάς]] δεσμεύουν περίπου το 33% του CO<sub>2</sub> ως σορβιτόλη.
+Η σορβιτόλη έχει εξειδικευμένο ρόλο, ως τελευταίο προϊόν της φωτοσυνθέσεως, στα περισσότερα καρποφόρα δένδρα της εύκρατου ζώνης. Η σορβιτόλη ως πολυόλη, είναι αλκοόλη με 6 άτομα άνθρακα. Τα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]] της οικογένειας Rosaceae, όπου ανήκουν τα περισσότερα από τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] παράγουν σορβιτόλη. Εκτιμάται ότι, πάνω από το 30% της αρχικής παραγωγής, διακινείται δια μέσου πολυολών μάλλον παρά σακχάρων. Στα καρποφόρα δένδρα το ποσοστό % της παραγόμενης σορβιτόλης είναι πολύ υψηλότερο. Ελεγχόμενες μελέτες στη [[Μηλιά|μηλιά]] αποδεικνύουν ότι στο διαλυτό κλάσμα αιθανόλης των φύλλων, το 80% της ενέργειας του ραδιενεργού άνθρακα ήταν σε μορφή σορβιτόλης και μόνο το 17% ήταν σε σακχαρόζη, 1.5% σε γλυκόζη και 1.2 σε φρουκτόζη. Τα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|φύλλα της δαμασκηνιάς]] δεσμεύουν περίπου το 33% του CO<sub>2</sub> ως σορβιτόλη. Οι πολυόλες συντίθενται στο κυτταρόπλασμα όπως τα σάκχαρα. Ο τρόπος σύνθεσης της σορβιτόλης στον καρπό δεν είναι απολύτως γνωστός, αλλά υποτίθεται ότι όλες οι πολυόλες συντίθενται κατά τον ίδιο τρόπο. Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν ότι η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία από τα φύλλα των καρποφόρων δένδρων.
-Οι πολυόλες συντίθενται στο κυτταρόπλασμα όπως τα σάκχαρα. Ο τρόπος σύνθεσης της σορβιτόλης στον καρπό δεν είναι απολύτως γνωστός, αλλά υποτίθεται ότι όλες οι πολυόλες συντίθενται κατά τον ίδιο τρόπο. Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν ότι η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία από τα φύλλα των καρποφόρων δένδρων.
+Υπάρχει μειωμένη συγκέντρωση σορβιτόλης από το κέντρο παραγωγής στο κέντρο συγκέντρωσης, ήτοι από τα φύλλα στις ρίζες καθ' όλη τη βλαστική περίοδο. Η συγκέντρωση της σορβιτόλης είναι μεγαλύτερη στα [[Φύλλα|φύλλα]] και μικρότερη στους καρπούς. Eίναι ο κύριος υδατάνθρακας στους αγωγούς ιστούς της μηλιάς όπου μεταφέρεται μέσω του ηθμού. Παρόλα αυτά οι συγκεντρώσεις της σορβιτόλης, πρέπει να είναι υψηλές για να υπερνικηθεί η προτίμηση φόρτωσης του ηθμού με σακχαρόζη. Πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι η συγκέντρωση της σορβιτόλης στα φύλλα είναι υψηλή. Έτσι η προαπαιτούμενη προτίμηση φόρτωσης του ηθμού υφίσταται στα φύλλα των καρποφόρων δένδρων. Η σορβιτόλη στον ηθμό δεν μεταβολίζεται. Η σορβιτόλη αντιπροσωπεύει το 65-80% των διαλυτών υδατανθράκων στον ηθμό της μηλιάς. Η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]],[[Ροδακινιά|ροδακινιά]]. Αντίθετα το ανοδικό ρεύμα μεταφοράς από τις ρίζες και τον κορμό, κατά την άνοιξη συνήθως περιέχει σακχαρόζη. Ο μεταβολισμός της σορβιτόλης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον [[Μήλο|καρπό της μηλιάς]]. Οι διάφορες ποικιλίες όπως η [[Ποικιλία μηλιάς Delicious|Delicious]], συγκεντρώνουν σορβιτόλη στους μεσοκυττάριους χώρους σε προγενέστερα στάδια ανάπτυξης απ' αυτό της ωρίμασης. Λόγω του υψηλού ωσμωτικού στους μεσοκυττάριους χώρους συγκρατούν ή διατηρούν νερό και οι γύρω ιστοί γίνονται αναερόβιοι κατά τη συντήρηση που τελικά σαπίζουν. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υάλωση.
-−
 Υπάρχει μειωμένη συγκέντρωση σορβιτόλης από το κέντρο παραγωγής στο κέντρο συγκέντρωσης, ήτοι από τα φύλλα στις ρίζες καθ' όλη τη βλαστική περίοδο. Η συγκέντρωση της σορβιτόλης είναι μεγαλύτερη στα [[Φύλλα|φύλλα]] και μικρότερη στους καρπούς. Eίναι ο κύριος υδατάνθρακας στους αγωγούς ιστούς της μηλιάς όπου μεταφέρεται μέσω του ηθμού. Παρόλα αυτά οι συγκεντρώσεις της σορβιτόλης, πρέπει να είναι υψηλές για να υπερνικηθεί η προτίμηση φόρτωσης του ηθμού με σακχαρόζη. Πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι η συγκέντρωση της σορβιτόλης στα φύλλα είναι υψηλή. Έτσι η προαπαιτούμενη προτίμηση φόρτωσης του ηθμού υφίσταται στα φύλλα των καρποφόρων δένδρων. Η σορβιτόλη στον ηθμό δεν μεταβολίζεται.
-−
 Η σορβιτόλη αντιπροσωπεύει το 65-80% των διαλυτών υδατανθράκων στον ηθμό της μηλιάς. Η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]],[[Ροδακινιά|ροδακινιά]]. Αντίθετα το ανοδικό ρεύμα μεταφοράς από τις ρίζες και τον κορμό, κατά την άνοιξη συνήθως περιέχει σακχαρόζη. Ο μεταβολισμός της σορβιτόλης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον [[Μήλο|καρπό της μηλιάς]]. Οι διάφορες ποικιλίες όπως η [[Ποικιλία μηλιάς Delicious|Delicious]], συγκεντρώνουν σορβιτόλη στους μεσοκυττάριους χώρους σε προγενέστερα στάδια ανάπτυξης απ' αυτό της ωρίμασης. Λόγω του υψηλού ωσμωτικού στους μεσοκυττάριους χώρους συγκρατούν ή διατηρούν νερό και οι γύρω ιστοί γίνονται αναερόβιοι κατά τη συντήρηση που τελικά σαπίζουν. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υάλωση.
 Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και η διαδικασία της ωρίμασης παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Το ασβέστιο την παρεμποδίζει, ενώ η ωρίμαση την προωθεί. Το ασβέστιο είναι γνωστό ότι προστατεύει και η ωρίμαση καταστρέφει την ακεραιότητα της μεμβράνης των κυττάρων των μήλων. Έτσι μπορεί να υφίσταται κάποια συσχέτιση μεταξύ της ακεραιότητας της μεμβράνης και της εκδήλωσης της ανωμαλίας αυτής. Κανένας άλλος καρπός δεν εμφανίζει τη φυσιολογική αυτή ανωμαλία. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Υπεύθυνη φαίνεται ότι είναι η θερμοκρασία του καρπού και όχι το επίπεδο της ακτινοβολίας. Από τα υπάρχοντα δεδομένα δεν μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι τα επίπεδα της σορβιτόλης είναι υψηλότερα, όταν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η σύνθεση της πολυόλης μπορεί να ελέγχεται από μηχανισμό έντονης αναγωγής, και πιθανόν μείωσης της ανάγκης για φωτοαναπνοή.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>

@@ Γραμμή 9: / Γραμμή 9: @@
 {{{top_heading|==}}}Μεταβολισμός σορβιτόλης{{{top_heading|==}}}
-Η σορβιτόλη έχει εξειδικευμένο ρόλο, ως τελευταίο προϊόν της φωτοσυνθέσεως, στα περισσότερα καρποφόρα δένδρα της εύκρατου ζώνης. Η σορβιτόλη ως πολυόλη, είναι αλκοόλη με 6 άτομα άνθρακα. Τα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]] της οικογένειας Rosaceae, όπου ανήκουν τα περισσότερα από τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] παράγουν σορβιτόλη.
+Η σορβιτόλη έχει εξειδικευμένο ρόλο, ως τελευταίο προϊόν της φωτοσυνθέσεως, στα περισσότερα καρποφόρα δένδρα της εύκρατου ζώνης. Η σορβιτόλη ως πολυόλη, είναι αλκοόλη με 6 άτομα άνθρακα. Τα [[Κατάλογος φυτών|φυτά]] της οικογένειας Rosaceae, όπου ανήκουν τα περισσότερα από τα καρποφόρα [[Δενδρώδεις καλλιέργειες|δένδρα]] παράγουν σορβιτόλη. Εκτιμάται ότι, πάνω από το 30% της αρχικής παραγωγής, διακινείται δια μέσου πολυολών μάλλον παρά σακχάρων. Στα καρποφόρα δένδρα το ποσοστό % της παραγόμενης σορβιτόλης είναι πολύ υψηλότερο. Ελεγχόμενες μελέτες στη [[Μηλιά|μηλιά]] αποδεικνύουν ότι στο διαλυτό κλάσμα αιθανόλης των φύλλων, το 80% της ενέργειας του ραδιενεργού άνθρακα ήταν σε μορφή σορβιτόλης και μόνο το 17% ήταν σε σακχαρόζη, 1.5% σε γλυκόζη και 1.2 σε φρουκτόζη. Τα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|φύλλα της δαμασκηνιάς]] δεσμεύουν περίπου το 33% του CO<sub>2</sub> ως σορβιτόλη.
-Εκτιμάται ότι, πάνω από το 30% της αρχικής παραγωγής, διακινείται δια μέσου πολυολών μάλλον παρά σακχάρων. Στα καρποφόρα δένδρα το ποσοστό % της παραγόμενης σορβιτόλης είναι πολύ υψηλότερο. Ελεγχόμενες μελέτες στη [[Μηλιά|μηλιά]] αποδεικνύουν ότι στο διαλυτό κλάσμα αιθανόλης των φύλλων, το 80% της ενέργειας του ραδιενεργού άνθρακα ήταν σε μορφή σορβιτόλης και μόνο το 17% ήταν σε σακχαρόζη, 1.5% σε γλυκόζη και 1.2 σε φρουκτόζη. Τα [[Βοτανικά χαρακτηριστικά δαμασκηνιάς|φύλλα της δαμασκηνιάς]] δεσμεύουν περίπου το 33% του CO<sub>2</sub> ως σορβιτόλη.
+Οι πολυόλες συντίθενται στο κυτταρόπλασμα όπως τα σάκχαρα. Ο τρόπος σύνθεσης της σορβιτόλης στον καρπό δεν είναι απολύτως γνωστός, αλλά υποτίθεται ότι όλες οι πολυόλες συντίθενται κατά τον ίδιο τρόπο. Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν ότι η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία από τα φύλλα των καρποφόρων δένδρων.
-Οι πολυόλες συντίθενται στο κυτταρόπλασμα όπως τα σάκχαρα. Ο τρόπος σύνθεσης της σορβιτόλης στον καρπό δεν είναι απολύτως γνωστός, αλλά υποτίθεται ότι όλες οι πολυόλες συντίθενται κατά τον ίδιο τρόπο.
+Υπάρχει μειωμένη συγκέντρωση σορβιτόλης από το κέντρο παραγωγής στο κέντρο συγκέντρωσης, ήτοι από τα φύλλα στις ρίζες καθ' όλη τη βλαστική περίοδο. Η συγκέντρωση της σορβιτόλης είναι μεγαλύτερη στα [[Φύλλα|φύλλα]] και μικρότερη στους καρπούς. Eίναι ο κύριος υδατάνθρακας στους αγωγούς ιστούς της μηλιάς όπου μεταφέρεται μέσω του ηθμού. Παρόλα αυτά οι συγκεντρώσεις της σορβιτόλης, πρέπει να είναι υψηλές για να υπερνικηθεί η προτίμηση φόρτωσης του ηθμού με σακχαρόζη. Πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι η συγκέντρωση της σορβιτόλης στα φύλλα είναι υψηλή. Έτσι η προαπαιτούμενη προτίμηση φόρτωσης του ηθμού υφίσταται στα φύλλα των καρποφόρων δένδρων. Η σορβιτόλη στον ηθμό δεν μεταβολίζεται.
-Τα μέχρι σήμερα δεδομένα δείχνουν ότι η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία από τα φύλλα των καρποφόρων δένδρων:
+Η σορβιτόλη αντιπροσωπεύει το 65-80% των διαλυτών υδατανθράκων στον ηθμό της μηλιάς. Η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]],[[Ροδακινιά|ροδακινιά]]. Αντίθετα το ανοδικό ρεύμα μεταφοράς από τις ρίζες και τον κορμό, κατά την άνοιξη συνήθως περιέχει σακχαρόζη. Ο μεταβολισμός της σορβιτόλης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον [[Μήλο|καρπό της μηλιάς]]. Οι διάφορες ποικιλίες όπως η [[Ποικιλία μηλιάς Delicious|Delicious]], συγκεντρώνουν σορβιτόλη στους μεσοκυττάριους χώρους σε προγενέστερα στάδια ανάπτυξης απ' αυτό της ωρίμασης. Λόγω του υψηλού ωσμωτικού στους μεσοκυττάριους χώρους συγκρατούν ή διατηρούν νερό και οι γύρω ιστοί γίνονται αναερόβιοι κατά τη συντήρηση που τελικά σαπίζουν. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υάλωση.
-* Υπάρχει μειωμένη συγκέντρωση σορβιτόλης από το κέντρο παραγωγής στο κέντρο συγκέντρωσης, ήτοι από τα φύλλα στις ρίζες καθ' όλη τη βλαστική περίοδο. Η συγκέντρωση της σορβιτόλης είναι μεγαλύτερη στα [[Φύλλα|φύλλα]] και μικρότερη στους καρπούς.
-* Η σορβιτόλη είναι ο κύριος υδατάνθρακας στους αγωγούς ιστούς της μηλιάς.
-* Ο ηθμός της μηλιάς μεταφέρει σορβιτόλη, αλλά οι συγκεντρώσεις της σορβιτόλης, πρέπει να είναι υψηλές για να υπερνικηθεί η προτίμηση φόρτωσης του ηθμού με σακχαρόζη. Δεδομένα του Hansen δείχνουν ότι η συγκέντρωση της σορβιτόλης στα φύλλα είναι υψηλή. Έτσι η προαπαιτούμενη προτίμηση φόρτωσης του ηθμού υφίσταται στα φύλλα των καρποφόρων δένδρων.
-* Η σορβιτόλη στον ηθμό δεν μεταβολίζεται.
-Η σορβιτόλη αντιπροσωπεύει το 65-80% των διαλυτών υδατανθράκων στον ηθμό της μηλιάς. Η σορβιτόλη είναι η κύρια διακινήσιμη ουσία στη [[Βερυκοκκιά|βερικοκκιά]], [[Δαμασκηνιά|δαμασκηνιά]], [[Ροδακινιά|ροδακινιά]]. Αντίθετα το ανοδικό ρεύμα μεταφοράς από τις ρίζες και τον κορμό, κατά την άνοιξη συνήθως περιέχει σακχαρόζη.
+Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και η διαδικασία της ωρίμασης παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Το ασβέστιο την παρεμποδίζει, ενώ η ωρίμαση την προωθεί. Το ασβέστιο είναι γνωστό ότι προστατεύει και η ωρίμαση καταστρέφει την ακεραιότητα της μεμβράνης των κυττάρων των μήλων. Έτσι μπορεί να υφίσταται κάποια συσχέτιση μεταξύ της ακεραιότητας της μεμβράνης και της εκδήλωσης της ανωμαλίας αυτής. Κανένας άλλος καρπός δεν εμφανίζει τη φυσιολογική αυτή ανωμαλία. Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Υπεύθυνη φαίνεται ότι είναι η θερμοκρασία του καρπού και όχι το επίπεδο της ακτινοβολίας. Από τα υπάρχοντα δεδομένα δεν μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι τα επίπεδα της σορβιτόλης είναι υψηλότερα, όταν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη. Ωστόσο, πιστεύεται ότι η σύνθεση της πολυόλης μπορεί να ελέγχεται από μηχανισμό έντονης αναγωγής, και πιθανόν μείωσης της ανάγκης για φωτοαναπνοή.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
-−
-Ο μεταβολισμός της σορβιτόλης έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον [[Μήλο|καρπό της μηλιάς]]. Οι διάφορες ποικιλίες όπως η [[Ποικιλία μηλιάς Delicious|Delicious]], συγκεντρώνουν σορβιτόλη στους μεσοκυττάριους χώρους σε προγενέστερα στάδια ανάπτυξης απ' αυτό της ωρίμασης. Λόγω του υψηλού ωσμωτικού στους μεσοκυττάριους χώρους συγκρατούν ή διατηρούν νερό και οι γύρω ιστοί γίνονται αναερόβιοι κατά τη συντήρηση που τελικά σαπίζουν. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως υάλωση.
-−
 Το [[Ασβέστιο|ασβέστιο]] και η διαδικασία της ωρίμασης παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Το ασβέστιο την παρεμποδίζει, ενώ η ωρίμαση την προωθεί. Το ασβέστιο είναι γνωστό ότι προστατεύει και η ωρίμαση καταστρέφει την ακεραιότητα της μεμβράνης των κυττάρων των μήλων. Έτσι μπορεί να υφίσταται κάποια συσχέτιση μεταξύ της ακεραιότητας της μεμβράνης και της εκδήλωσης της ανωμαλίας αυτής. Κανένας άλλος καρπός δεν εμφανίζει τη φυσιολογική αυτή ανωμαλία.
-−
 Η θερμοκρασία του περιβάλλοντος φαίνεται να παίζει πρωτεύοντα ρόλο στην ανάπτυξη της υάλωσης. Υπεύθυνη φαίνεται ότι είναι η θερμοκρασία του καρπού και όχι το επίπεδο της ακτινοβολίας. Από τα υπάρχοντα δεδομένα δεν μπορεί κάποιος να συμπεράνει ότι τα επίπεδα της σορβιτόλης είναι υψηλότερα, όταν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη.
-−
 Ωστόσο, πιστεύεται ότι η σύνθεση της πολυόλης μπορεί να ελέγχεται από μηχανισμό έντονης αναγωγής, και πιθανόν μείωσης της ανάγκης για φωτοαναπνοή.<ref name="Αλλαγή της φυσικής απορροφητικής δύναμης"/>
 {{{top_heading|==}}}Αναπνοή{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 2: / Γραμμή 2: @@
 Σε μερικές περιπτώσεις η απορροφητική δύναμη μεταβάλλεται, δηλαδή ένα κέντρο μπορεί να είναι απορροφητικό στην αρχική του ανάπτυξη ή αργότερα κατά τη βλαστική περίοδο. Είναι επίσης πιθανόν το κέντρο να αλλάζει με την πάροδο της βλαστικής περιόδου. Οι Johnson και Lakso υπολόγισαν ότι οι [[Βοτανικά χαρακτηριστικά μηλιάς|βλαστοί]] της [[Μηλιά|μηλιάς]] στα αρχικά στάδια αναπτύξεως τους ενεργούν ως κέντρα απορροφήσεως και εισάγουν υδατάνθρακες από τα αποθέματα του δένδρου για 3 εβδομάδες τουλάχιστον.
-Οι βλαστοί όμως που η τελική τους αύξηση ανέρχεται μόνο σε 2cm μετατρέπονται σε εξαγωγείς υδατανθράκων γρηγορότερα απ' ότι εκείνοι που η τελική τους αύξηση φθάνει τα 50cm. Στα αρχικά στάδια αναπτύξεως του ο καρπός επηρεάζεται απολύτως από τα φωτοσυνθετικά υλικά, που μεταφέρονται σ' αυτούς από τα [[Φύλλα|φύλλα]] των [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδών]].
+Οι βλαστοί όμως που η τελική τους αύξηση ανέρχεται μόνο σε 2cm μετατρέπονται σε εξαγωγείς υδατανθράκων γρηγορότερα απ' ότι εκείνοι που η τελική τους αύξηση φθάνει τα 50cm. Στα αρχικά στάδια αναπτύξεως του ο καρπός επηρεάζεται απολύτως από τα φωτοσυνθετικά υλικά, που μεταφέρονται σ' αυτούς από τα [[Φύλλα|φύλλα]] των [[Σχηματισμός λογχοειδών|λογχοειδών]]. Η μερική ή πλήρης απομάκρυνση των φύλλων των λογχοειδών μειώνει ή περιορίζει την καρπόδεση. Η παρουσία βλαστού επί του λογχοειδούς είναι καταστρεπτική για την καρπόδεση. Αφού ο βλαστός εισάγει υδατάνθρακες κατά τις πρώτες ημέρες, ανταγωνίζεται επιτυχώς με τους καρπούς για υδατάνθρακες. Η διαθεσιμότητα των υδατανθράκων, αμέσως μετά την καρπόδεση, είναι επίσης κρίσιμη για το δέσιμο των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ροδακινιάς|ανθέων]] της [[Ροδακινιά|ροδακινιάς]].
 Η μερική ή πλήρης απομάκρυνση των φύλλων των λογχοειδών μειώνει ή περιορίζει την καρπόδεση. Η παρουσία βλαστού επί του λογχοειδούς είναι καταστρεπτική για την καρπόδεση. Αφού ο βλαστός εισάγει υδατάνθρακες κατά τις πρώτες ημέρες, ανταγωνίζεται επιτυχώς με τους καρπούς για υδατάνθρακες. Η διαθεσιμότητα των υδατανθράκων, αμέσως μετά την καρπόδεση, είναι επίσης κρίσιμη για το δέσιμο των [[Βοτανικά χαρακτηριστικά ροδακινιάς|ανθέων]] της [[Ροδακινιά|ροδακινιάς]].
 Η παρεμπόδιση της φωτοσυνθέσεως δια ψεκασμών με ζιζανιοκτόνα είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αραιώματος των [[Ροδάκινο|καρπών της ροδακινιάς]]. Η απομάκρυνση των φύλλων των λογχοειδών 55-117 ημέρες μετά την πτώση των πετάλων δεν έχει καμιά επίδραση στο τελικό μέγεθος των καρπών. Ωστόσο, η σκίαση των φύλλων των βλαστών αργότερα κατά τη βλαστική περίοδο, μειώνει το μέγεθος των καρπών. Αυτό μελετήθηκε περισσότερο με πειράματα χαρακώματος, τα οποία εμποδίζουν τη μεταφορά υδατανθράκων από τα φύλλα των βλαστών, αλλά όχι και από τα φύλλα των λογχοειδών στους καρπούς. Το χαράκωμα αυτό δεν επηρέασε την καρπόδεση, αλλά μείωσε το μέγεθος των καρπών.