Αβοκάντο φυτό - Ιστορικό εκδόσεων

K kaponi στις 12:23, 7 Ιουνίου 2016

2016-06-07T12:23:37Z

P chasapis: /* Σχετικές σελίδες */

2015-07-21T09:51:19Z

‎Σχετικές σελίδες

P chasapis στις 14:08, 10 Νοεμβρίου 2014

2014-11-10T14:08:34Z

P chasapis: /* Βιβλιογραφία */

2014-11-10T14:04:05Z

‎Βιβλιογραφία

P chasapis στις 05:54, 18 Ιουλίου 2014

2014-07-18T05:54:49Z

P chasapis στις 12:19, 16 Οκτωβρίου 2013

2013-10-16T12:19:26Z

P chasapis στις 12:18, 16 Οκτωβρίου 2013

2013-10-16T12:18:34Z

P chasapis στις 12:06, 8 Οκτωβρίου 2013

2013-10-08T12:06:52Z

P chasapis στις 10:58, 4 Οκτωβρίου 2013

2013-10-04T10:58:45Z

P chasapis στις 10:55, 4 Οκτωβρίου 2013

2013-10-04T10:55:45Z

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 12:23, 7 Ιουνίου 2016
Γραμμή 63:		Γραμμή 63:

	* [[Εχθροί αβοκάντο]]		* [[Εχθροί αβοκάντο]]
		+
		+	__NOTOC__

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 09:51, 21 Ιουλίου 2015
Γραμμή 63:		Γραμμή 63:

	* [[Εχθροί αβοκάντο]]		* [[Εχθροί αβοκάντο]]
−
−	* [[Εχθροί λωτού]]
−
−	* [[Εχθροί πεπονιάς]]

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==

@@ Γραμμή 20: / Γραμμή 20: @@
 {{{top_heading|==}}}Ποικιλίες{{{top_heading|==}}}
-Οι ποικιλίες που προωθούνται είναι η Hass (όψιμη), Fuerte (μεσοπρώιμη) και Zutano (πρώιμες) με τις αναγκαίες και κατάλληλες επικονιάστριες ποικιλίες. Αναλυτικά στον σύνδεσμο που ακολουθεί, οι προαναφερόμενες ποικιλίες.<ref name="Υποτροφικά φυτά"/>
+Οι ποικιλίες που προωθούνται είναι η [[Ποικιλία αβοκάντο Hass|Hass]] (όψιμη), [[Ποικιλία αβοκάντο Fuerte|Fuerte]] (μεσοπρώιμη) και [[Ποικιλία αβοκάντο Zutano|Zutano]] (πρώιμες) με τις αναγκαίες και κατάλληλες επικονιάστριες ποικιλίες. Αναλυτικά στον σύνδεσμο που ακολουθεί, οι προαναφερόμενες ποικιλίες.
-[[Ποικιλίες αβοκάντο]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>, <ref name="Μελίγκρα"/>
+[[Ποικιλίες αβοκάντο]]<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>, <ref name="Υποτροφικά φυτά"/>
 {{{top_heading|==}}}Ασθένειες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 73: / Γραμμή 73: @@
 <ref name="Υποτροφικά φυτά"> [{{#show:Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Υποτροπικά φυτά| ?has link}} Υποτροφικά φυτά.] </ref>
 <ref name="Καλλιεργητική τεχνική και αξιοποίηση των καρπών του λωτού"> Καλλιεργητική τεχνική και αξιοποίηση των καρπών του λωτού, πτυχιακή εργασία, του φοιτητή Κυριακάκη Γεωργίου, Χανιά 2010. </ref>
-<ref name="Μελίγκρα"> [{{#show:Ιστοσελίδα Plant Protection/Μελίγκρα στο πεπόνι| ?has link}} Μελίγκρα στο πεπόνι]</ref>
+<ref name="Μελίγκρα"> [{{#show:Ιστοσελίδα Plant Protection/Μελίγκρα στο πεπόνι| ?has link}} Μελίγκρα της παπονιάς]</ref>
 </references>

@@ Γραμμή 11: / Γραμμή 11: @@
 {{{top_heading|==}}}Εδαφικές συνθήκες{{{top_heading|==}}}
-Το έδαφος αναπτύσσεται καλά σε εδάφη βαθιά, που αποστραγγίζουν καλά. Η καταστροφή του ριζικού συστήματος των δένδρων σε κακοαεριζόμενα και κακοαποστραγγιζόμενα εδάφη μπορεί να είναι σοβαρή. Συνήθως συνιστώνται για την [[Καλλιέργεια αβοκάντο|καλλιέργεια]] του [[Αβοκάντο φυτό|αβοκάντο]] εδάφη [[Αμμώδη εδάφη|ελαφράς]] ή [[Πηλώδη εδάφη|μέτριας σύστασης]], βάθους τουλάχιστον 1m. Σε περιοχές με οριακές [[Κλιματικές συνθήκες αβοκάντο|κλιματικές συνθήκες]] κατάλληλα είναι τα ζεστά, προστατευόμενα, ηλιόλουστα, καλοαεριζόμενα και καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη. Η υπερβολική υγρασία του εδάφους μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αβοκάντο|ρίζες]]. Η έλλειψη υγρασίας προκαλεί αυξημένη ανθόπτωση, καρπόπτωση και φυλλόπτωση στα δένδρα. Το pH του εδάφους πρέπει να είναι 5 - 7. Τα αλατούχα εδάφη είναι ακατάλληλα για την καλλιέργεια του αβοκάντο, με πιο ανεκτικό το υποείδος των Δυτικών Ινδιών. Γι' αυτό σε τέτοια εδάφη συνίσταται ως υποκείμενο σπορόφυτα του του υποείδους των Δυτικών Ινδιών.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+Το αβοκάντο αναπτύσσεται καλά σε εδάφη βαθιά, που αποστραγγίζουν καλά. Η καταστροφή του ριζικού συστήματος των δένδρων σε κακοαεριζόμενα και κακοαποστραγγιζόμενα εδάφη μπορεί να είναι σοβαρή. Συνήθως συνιστώνται για την [[Καλλιέργεια αβοκάντο|καλλιέργεια]] του [[Αβοκάντο φυτό|αβοκάντο]] εδάφη [[Αμμώδη εδάφη|ελαφράς]] ή [[Πηλώδη εδάφη|μέτριας σύστασης]], βάθους τουλάχιστον 1m. Σε περιοχές με οριακές [[Κλιματικές συνθήκες αβοκάντο|κλιματικές συνθήκες]] κατάλληλα είναι τα ζεστά, προστατευόμενα, ηλιόλουστα, καλοαεριζόμενα και καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη. Η υπερβολική υγρασία του εδάφους μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ζημιά στις [[Βοτανικά χαρακτηριστικά αβοκάντο|ρίζες]]. Η έλλειψη υγρασίας προκαλεί αυξημένη ανθόπτωση, καρπόπτωση και φυλλόπτωση στα δένδρα. Το pH του εδάφους πρέπει να είναι 5 - 7. Τα αλατούχα εδάφη είναι ακατάλληλα για την καλλιέργεια του αβοκάντο, με πιο ανεκτικό το υποείδος των Δυτικών Ινδιών. Γι' αυτό σε τέτοια εδάφη συνίσταται ως υποκείμενο σπορόφυτα του του υποείδους των Δυτικών Ινδιών.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
 {{{top_heading|==}}}Επικονίαση - Γονιμοποίηση{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 5: / Γραμμή 5: @@
 {{{top_heading|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading|==}}}
 [[Image:Φύλλο αβοκάντο.png|thumb|px100|Φύλλο αβοκάντο]]
-Το [[Αβοκάντο φυτό|αβοκάντο]] είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους, ύψους 8 - 20m, επιπολαιορίζο, με δύο ή περισσότερες βλάστησεις το χρόνο (άνοιξη - καλοκαίρι). Τα φύλλα εμφανίζονται σε ερυθρόχρωμες βλαστήσεις, οι οποίες αργότερα αποκτούν πράσινο χρωματισμό και διατηρούνται στο δένδρο πάνω από ένα χρόνο. Το μέγεθος των φύλλων ποικίλλει από 10-30 x 5-15cm. Φέρει ξυλοφόρους και ανθοφόρους οφθαλμούς και χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η προτροπή σχηματισμού των άνθεων λαμβάνει χώρα λίγο πριν την πλήρη άνθιση. Οι ομοιόμορφες ψυχρές θερμοκρασίες (20<sup>o</sup>C) χωρίς υψηλότερες διακυμάνσεις προάγουν το σχηματισμό άνθεων. Η βραχεία διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων. Η βράχεια διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων, αλλά μειώνει το συνολικό αριθμό αυτών. Τα άνθη φέρονται σε βοτρυώδεις ταξιανθίες επάκρια των βλαστών, είναι πολυάριθμα και σε μέγεθος μικρά. Η περίοδος της άνθισης εξαρτάται από την ποικιλία και λαμβάνει χώρα αργά την άνοιξη. Το ψυχρό κλίμα οψιμίζει την άνθιση. Τα άνθη είναι πρασινωπά, τέλεια και χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο της διχογαμίας. Ενώ τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα τα αρσενικά μέρη ανθίζουν σε διαφορετική περίοδο από τα θηλυκά. Ο [[Αβοκάντο προϊόν|καρπός]] είναι ράγα, μεγάλου μεγέθους, με ένα σπέρμα που αποτελείται από δύο κοτυλήδονες. Ο φλοιός ποικίλλει σε πάχος, υφή και χρώμα. Η σάρκα είναι κιτρινώπη, με γεύση βουτύρου, όταν είναι ώριμη. Το αβοκάντο φέρει ξυλοφόρους και απλούς ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ξυλοφόροι οφθαλμοί εκπτυσσόμενοι δίνουν βλάστηση, ενώ οι απλοί ανθοφόροι δίνουν βοτρυώδη ταξιανθία, που επάκρια του ανθικού άξονα σχηματίζει ξυλοφόρο οφθαλμό. Οι οφθαλμοί που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, όταν εκπτυχθούν, θα δώσουν ταξιανθία ή θα πέσουν. Όταν τα άνθη γονιμοποιηθούν και εξελιχθούν σε καρπούς, τότε οι απλοί ανθοφόροι οφθαλμοί, που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, πέφτουν, διαφορετικά εξελίσσονται σαν ταξιανθίες. Οι ταξιανθίες στο αβοκάντο φέρονται συνήθως επάκρια των βλαστών. Μπαίνει σε καρποφορία από τον 3<sup>o</sup> - 6<sup>o</sup> χρόνο της ηλικίας του και σε πλήρη καρποφορία σε ηλικία 12 - 18 ετών. Η παραγωγική του ζωή φθάνει τα 25 - 35 χρόνια.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
+Το [[Αβοκάντο φυτό|αβοκάντο]] είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους, ύψους 8 - 20m, επιπολαιορίζο, με δύο ή περισσότερες βλάστησεις το χρόνο (άνοιξη - καλοκαίρι). Τα φύλλα εμφανίζονται σε ερυθρόχρωμες βλαστήσεις, οι οποίες αργότερα αποκτούν πράσινο χρωματισμό και διατηρούνται στο δένδρο πάνω από ένα χρόνο. Το μέγεθος των φύλλων ποικίλλει από 10-30 x 5-15cm. Φέρει ξυλοφόρους και ανθοφόρους οφθαλμούς και χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η προτροπή σχηματισμού των άνθεων λαμβάνει χώρα λίγο πριν την πλήρη άνθιση. Οι ομοιόμορφες ψυχρές θερμοκρασίες (20<sup>o</sup>C) χωρίς υψηλότερες διακυμάνσεις προάγουν το σχηματισμό άνθεων. Η βράχεια διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων, αλλά μειώνει το συνολικό αριθμό αυτών. Τα άνθη φέρονται σε βοτρυώδεις ταξιανθίες επάκρια των βλαστών, είναι πολυάριθμα και σε μέγεθος μικρά. Η περίοδος της άνθισης εξαρτάται από την ποικιλία και λαμβάνει χώρα αργά την άνοιξη. Το ψυχρό κλίμα οψιμίζει την άνθιση. Τα άνθη είναι πρασινωπά, τέλεια και χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο της διχογαμίας. Ενώ τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα τα αρσενικά μέρη ανθίζουν σε διαφορετική περίοδο από τα θηλυκά. Ο [[Αβοκάντο προϊόν|καρπός]] είναι ράγα, μεγάλου μεγέθους, με ένα σπέρμα που αποτελείται από δύο κοτυλήδονες. Ο φλοιός ποικίλλει σε πάχος, υφή και χρώμα. Η σάρκα είναι κιτρινώπη, με γεύση βουτύρου, όταν είναι ώριμη. Το αβοκάντο φέρει ξυλοφόρους και απλούς ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ξυλοφόροι οφθαλμοί εκπτυσσόμενοι δίνουν βλάστηση, ενώ οι απλοί ανθοφόροι δίνουν βοτρυώδη ταξιανθία, που επάκρια του ανθικού άξονα σχηματίζει ξυλοφόρο οφθαλμό. Οι οφθαλμοί που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, όταν εκπτυχθούν, θα δώσουν ταξιανθία ή θα πέσουν. Όταν τα άνθη γονιμοποιηθούν και εξελιχθούν σε καρπούς, τότε οι απλοί ανθοφόροι οφθαλμοί, που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, πέφτουν, διαφορετικά εξελίσσονται σαν ταξιανθίες. Οι ταξιανθίες στο αβοκάντο φέρονται συνήθως επάκρια των βλαστών. Μπαίνει σε καρποφορία από τον 3<sup>o</sup> - 6<sup>o</sup> χρόνο της ηλικίας του και σε πλήρη καρποφορία σε ηλικία 12 - 18 ετών. Η παραγωγική του ζωή φθάνει τα 25 - 35 χρόνια.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>
 {{{top_heading|==}}}Κλιματικές συνθήκες{{{top_heading|==}}}

@@ Γραμμή 100: / Γραμμή 100: @@
 [[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
 [[πόσο αφορά σε γεωπόνο::20| ]]
-[[παράγει::Μπανάνα| ]]
+[[παράγει::Αβοκάντο προϊόν| ]]
 [[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:58, 4 Οκτωβρίου 2013
Γραμμή 4:		Γραμμή 4:

	{{{top_heading\|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Βοτανικά χαρακτηριστικά{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Φύλλο αβοκάντο.png\|thumb\|px100\|Φύλλο αβοκάντο]]
	Το [[Αβοκάντο φυτό\|αβοκάντο]] είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους, ύψους 8 - 20m, επιπολαιορίζο, με δύο ή περισσότερες βλάστησεις το χρόνο (άνοιξη - καλοκαίρι). Τα φύλλα εμφανίζονται σε ερυθρόχρωμες βλαστήσεις, οι οποίες αργότερα αποκτούν πράσινο χρωματισμό και διατηρούνται στο δένδρο πάνω από ένα χρόνο. Το μέγεθος των φύλλων ποικίλλει από 10-30 x 5-15cm. Φέρει ξυλοφόρους και ανθοφόρους οφθαλμούς και χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η προτροπή σχηματισμού των άνθεων λαμβάνει χώρα λίγο πριν την πλήρη άνθιση. Οι ομοιόμορφες ψυχρές θερμοκρασίες (20<sup>o</sup>C) χωρίς υψηλότερες διακυμάνσεις προάγουν το σχηματισμό άνθεων. Η βραχεία διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων. Η βράχεια διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων, αλλά μειώνει το συνολικό αριθμό αυτών. Τα άνθη φέρονται σε βοτρυώδεις ταξιανθίες επάκρια των βλαστών, είναι πολυάριθμα και σε μέγεθος μικρά. Η περίοδος της άνθισης εξαρτάται από την ποικιλία και λαμβάνει χώρα αργά την άνοιξη. Το ψυχρό κλίμα οψιμίζει την άνθιση. Τα άνθη είναι πρασινωπά, τέλεια και χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο της διχογαμίας. Ενώ τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα τα αρσενικά μέρη ανθίζουν σε διαφορετική περίοδο από τα θηλυκά. Ο [[Αβοκάντο προϊόν\|καρπός]] είναι ράγα, μεγάλου μεγέθους, με ένα σπέρμα που αποτελείται από δύο κοτυλήδονες. Ο φλοιός ποικίλλει σε πάχος, υφή και χρώμα. Η σάρκα είναι κιτρινώπη, με γεύση βουτύρου, όταν είναι ώριμη. Το αβοκάντο φέρει ξυλοφόρους και απλούς ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ξυλοφόροι οφθαλμοί εκπτυσσόμενοι δίνουν βλάστηση, ενώ οι απλοί ανθοφόροι δίνουν βοτρυώδη ταξιανθία, που επάκρια του ανθικού άξονα σχηματίζει ξυλοφόρο οφθαλμό. Οι οφθαλμοί που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, όταν εκπτυχθούν, θα δώσουν ταξιανθία ή θα πέσουν. Όταν τα άνθη γονιμοποιηθούν και εξελιχθούν σε καρπούς, τότε οι απλοί ανθοφόροι οφθαλμοί, που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, πέφτουν, διαφορετικά εξελίσσονται σαν ταξιανθίες. Οι ταξιανθίες στο αβοκάντο φέρονται συνήθως επάκρια των βλαστών. Μπαίνει σε καρποφορία από τον 3<sup>o</sup> - 6<sup>o</sup> χρόνο της ηλικίας του και σε πλήρη καρποφορία σε ηλικία 12 - 18 ετών. Η παραγωγική του ζωή φθάνει τα 25 - 35 χρόνια.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>		Το [[Αβοκάντο φυτό\|αβοκάντο]] είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους, ύψους 8 - 20m, επιπολαιορίζο, με δύο ή περισσότερες βλάστησεις το χρόνο (άνοιξη - καλοκαίρι). Τα φύλλα εμφανίζονται σε ερυθρόχρωμες βλαστήσεις, οι οποίες αργότερα αποκτούν πράσινο χρωματισμό και διατηρούνται στο δένδρο πάνω από ένα χρόνο. Το μέγεθος των φύλλων ποικίλλει από 10-30 x 5-15cm. Φέρει ξυλοφόρους και ανθοφόρους οφθαλμούς και χαρακτηρίζεται από το φαινόμενο της παρενιαυτοφορίας. Η προτροπή σχηματισμού των άνθεων λαμβάνει χώρα λίγο πριν την πλήρη άνθιση. Οι ομοιόμορφες ψυχρές θερμοκρασίες (20<sup>o</sup>C) χωρίς υψηλότερες διακυμάνσεις προάγουν το σχηματισμό άνθεων. Η βραχεία διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων. Η βράχεια διάρκεια της ημέρας μπορεί να επιταχύνει την ανάπτυξη των ανθέων, αλλά μειώνει το συνολικό αριθμό αυτών. Τα άνθη φέρονται σε βοτρυώδεις ταξιανθίες επάκρια των βλαστών, είναι πολυάριθμα και σε μέγεθος μικρά. Η περίοδος της άνθισης εξαρτάται από την ποικιλία και λαμβάνει χώρα αργά την άνοιξη. Το ψυχρό κλίμα οψιμίζει την άνθιση. Τα άνθη είναι πρασινωπά, τέλεια και χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο της διχογαμίας. Ενώ τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα τα αρσενικά μέρη ανθίζουν σε διαφορετική περίοδο από τα θηλυκά. Ο [[Αβοκάντο προϊόν\|καρπός]] είναι ράγα, μεγάλου μεγέθους, με ένα σπέρμα που αποτελείται από δύο κοτυλήδονες. Ο φλοιός ποικίλλει σε πάχος, υφή και χρώμα. Η σάρκα είναι κιτρινώπη, με γεύση βουτύρου, όταν είναι ώριμη. Το αβοκάντο φέρει ξυλοφόρους και απλούς ανθοφόρους οφθαλμούς. Οι ξυλοφόροι οφθαλμοί εκπτυσσόμενοι δίνουν βλάστηση, ενώ οι απλοί ανθοφόροι δίνουν βοτρυώδη ταξιανθία, που επάκρια του ανθικού άξονα σχηματίζει ξυλοφόρο οφθαλμό. Οι οφθαλμοί που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, όταν εκπτυχθούν, θα δώσουν ταξιανθία ή θα πέσουν. Όταν τα άνθη γονιμοποιηθούν και εξελιχθούν σε καρπούς, τότε οι απλοί ανθοφόροι οφθαλμοί, που βρίσκονται κάτω από την ταξιανθία, πέφτουν, διαφορετικά εξελίσσονται σαν ταξιανθίες. Οι ταξιανθίες στο αβοκάντο φέρονται συνήθως επάκρια των βλαστών. Μπαίνει σε καρποφορία από τον 3<sup>o</sup> - 6<sup>o</sup> χρόνο της ηλικίας του και σε πλήρη καρποφορία σε ηλικία 12 - 18 ετών. Η παραγωγική του ζωή φθάνει τα 25 - 35 χρόνια.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/>

←Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:55, 4 Οκτωβρίου 2013
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}		{{{top_heading\|==}}}Γενικά στοιχεία{{{top_heading\|==}}}
		+	[[Image:Δένδρο αβοκάντο.png\|thumb\|px100\|Δένδρο αβοκάντο]]
	Το [[Αβοκάντο φυτό\|αβοκάντο]] (Persea americana Mill) κατάγεται από το Νότιο Μεξικό. Στην Κεντρική Αμερική και στις Δυτικές Ινδίες ο [[Αβοκάντο προϊόν\|καρπός]] του αβοκάντο χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες ως τροφή. Το Μεξικό είναι η κύρια παραγωγός χώρα του αβοκάντο και ακολουθούν οι Η.Π.Α, Βραζιλία, Κολομβία, Βενεζουέλα και Εκουαδόρ. Επίσης [[Καλλιέργεια αβοκάντο\|καλλιεργείται]] σε μικρή έκταση στις περισσότερες τροπικές και υποτροπικές χώρες της υφηλίου. Στην Ελλάδα το αβοκάντο καλλιεργείται κυρίως στη Κρήτη. Ο καρπός του αβοκάντο τρώγεται ως φρέσκος δι' επαλείψεως της σάρκας σε φέτες ψωμιού και ως σαλάτα μάζι με χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι. Το λάδι του χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακευτική και τα σπέρματά του για την παρασκευή τροφής των πουλερικών. Ο καρπός του αβοκάντο είναι πλούσιος σε λάδι και βιταμίνη Β και φτωχός σε σάκχαρα. Υπάρχουν 3 υποείδη αβοκάντο. Το υποείδος του Μεξικού κατάγεται από το Μεξικό και είναι το πιο ανεκτικό στο [[Κλιματικές συνθήκες αβοκάντο\|ψύχος]]. Οι καρποί του είναι οι λιγότεροι επιθυμητοί, έχουν μικρό μέγεθος, μαλακό φλοιό και μεγάλους σπόρους. Το δεύτερο υποείδος της Γουατεμάλας είναι λιγότερο ανεκτικό στο ψύχος από εκείνο του Μεξικού και ο καρπός έχει μεγάλο μέγεθος και λεπτό φλοιό με τραχεία υφή. Το τρίτο υποείδος είναι των Δυτικών Ινδιών, ιθαγενές των χαμηλών υψόμετρων της Κεντρικής Αμερικής, ευδοκιμεί κάτω από ζεστές και υγρές συνθήκες. Οι καρποί των ποικιλιών του υποείδους αυτού έχουν μεγάλο μέγεθος, μαλακό και δερματώδη φλοιό, μικρότερου πάχους, συγκριτικά με εκείνον των καρπών του υποείδους της Γουατεμάλας.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/> Η καλλιέργεια προωθείται στις απάνεμες τοποθεσίες της Κρήτης, των Κυκλάδων, Δωδεκανήσων, Λακωνίας, Μεσσηνίας, Αργολίδας (περιοχή Θερμισίας), Αττικής (νησιά Κύθηρα, Αντικύθηρα, Πόρο, περιοχή Τροιζηνίας) καθώς και σε άλλες περιοχές όπου υπάρχει καλλιεργητική εμπειρία και ενδείκνυνται σύμφωνα με τις κατά τόπους αρμόδιες Δ/νσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής των Περιφερειακών Ενοτήτων.<ref name="Υποτροφικά φυτά"/>		Το [[Αβοκάντο φυτό\|αβοκάντο]] (Persea americana Mill) κατάγεται από το Νότιο Μεξικό. Στην Κεντρική Αμερική και στις Δυτικές Ινδίες ο [[Αβοκάντο προϊόν\|καρπός]] του αβοκάντο χρησιμοποιήθηκε επί αιώνες ως τροφή. Το Μεξικό είναι η κύρια παραγωγός χώρα του αβοκάντο και ακολουθούν οι Η.Π.Α, Βραζιλία, Κολομβία, Βενεζουέλα και Εκουαδόρ. Επίσης [[Καλλιέργεια αβοκάντο\|καλλιεργείται]] σε μικρή έκταση στις περισσότερες τροπικές και υποτροπικές χώρες της υφηλίου. Στην Ελλάδα το αβοκάντο καλλιεργείται κυρίως στη Κρήτη. Ο καρπός του αβοκάντο τρώγεται ως φρέσκος δι' επαλείψεως της σάρκας σε φέτες ψωμιού και ως σαλάτα μάζι με χυμό λεμονιού, αλάτι και πιπέρι. Το λάδι του χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακευτική και τα σπέρματά του για την παρασκευή τροφής των πουλερικών. Ο καρπός του αβοκάντο είναι πλούσιος σε λάδι και βιταμίνη Β και φτωχός σε σάκχαρα. Υπάρχουν 3 υποείδη αβοκάντο. Το υποείδος του Μεξικού κατάγεται από το Μεξικό και είναι το πιο ανεκτικό στο [[Κλιματικές συνθήκες αβοκάντο\|ψύχος]]. Οι καρποί του είναι οι λιγότεροι επιθυμητοί, έχουν μικρό μέγεθος, μαλακό φλοιό και μεγάλους σπόρους. Το δεύτερο υποείδος της Γουατεμάλας είναι λιγότερο ανεκτικό στο ψύχος από εκείνο του Μεξικού και ο καρπός έχει μεγάλο μέγεθος και λεπτό φλοιό με τραχεία υφή. Το τρίτο υποείδος είναι των Δυτικών Ινδιών, ιθαγενές των χαμηλών υψόμετρων της Κεντρικής Αμερικής, ευδοκιμεί κάτω από ζεστές και υγρές συνθήκες. Οι καρποί των ποικιλιών του υποείδους αυτού έχουν μεγάλο μέγεθος, μαλακό και δερματώδη φλοιό, μικρότερου πάχους, συγκριτικά με εκείνον των καρπών του υποείδους της Γουατεμάλας.<ref name="Ειδική δενδροκομία"/> Η καλλιέργεια προωθείται στις απάνεμες τοποθεσίες της Κρήτης, των Κυκλάδων, Δωδεκανήσων, Λακωνίας, Μεσσηνίας, Αργολίδας (περιοχή Θερμισίας), Αττικής (νησιά Κύθηρα, Αντικύθηρα, Πόρο, περιοχή Τροιζηνίας) καθώς και σε άλλες περιοχές όπου υπάρχει καλλιεργητική εμπειρία και ενδείκνυνται σύμφωνα με τις κατά τόπους αρμόδιες Δ/νσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής των Περιφερειακών Ενοτήτων.<ref name="Υποτροφικά φυτά"/>