Warning: require(): Unable to allocate memory for pool. in /var/www/html/gaiapedia/includes/AutoLoader.php on line 1191 Warning: require(): Unable to allocate memory for pool. in /var/www/html/gaiapedia/includes/AutoLoader.php on line 1191 http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/api.php?action=feedcontributions&feedformat=atom&user=X+skiadas 2026-04-21T17:26:23Z Συνεισφορές χρήστη MediaWiki 1.22.6 http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:45:35Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Λιπάσματα|λιπάσματα]], οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα [[Βοοειδή|βοοειδή]] (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της [[ΚΑΠ 2014-2020|ΚΑΠ]], οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Γεωργικά φάρμακα|φάρμακα]]. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε [[Ευφυής γεωργία|«περισσότερα με λιγότερα»]]. Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:42:53Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Λιπάσματα|λιπάσματα]], οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα [[Βοοειδή|βοοειδή]] (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της [[ΚΑΠ 2014-2020|ΚΑΠ]], οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Γεωργικά φάρμακα|φάρμακα]]. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:40:46Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Λιπάσματα|λιπάσματα]], οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα [[Βοοειδή|βοοειδή]] (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της [[ΚΑΠ 2014-2020|ΚΑΠ]], οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:37:27Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Λιπάσματα|λιπάσματα]], οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα [[Βοοειδή|βοοειδή]] (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:35:36Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ/Λιπάσματα|λιπάσματα]], οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:33:46Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από [[Εισαγωγές - Εξαγωγές γεωργικών προϊόντων|εισαγωγές τροφίμων]], και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:29:46Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα [[Τρόφιμα και γεωργικά προϊόντα γενικά|γεωργικά προϊόντα]], ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:26:34Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, [[Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (γενικά)|ενέργεια]], μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:24:49Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της [[Ενισχύσεις για το 2013 και μετά|παγκοσμιοποίησης]]. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:22:17Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε [[Γενικοί κανόνες στη βιολογική κτηνοτροφία|κτηνοτροφική δραστηριότητα]] δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:19:27Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το [[Βιολογική γεωργία-κτηνοτροφία|βιολογικό]]. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:16:59Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον|περιβάλλον]] δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:15:16Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη [[Γενικές πληροφορίες για τη διατροφή|διατροφή]] καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:12:00Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|συστήματος τροφίμων]] της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:08:44Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο [[Επισήμανση προϊόντων ΠΟΠ - ΠΓΕ|εμπόριο]].<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:07:03Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η [[ΚΑΠ 2014-2020|κλιματική αλλαγή]] ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T09:04:42Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την [[Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης|αειφορική διαχείριση]] των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:59:22Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το [[Τύποι εδαφών|έδαφος]], το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:55:29Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση [[Κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής-γεωργία|ορθών πρακτικών]].<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:52:47Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων/ΕΣΠΑ|Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων]] θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:47:49Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση [[Βιομάζα και εφαρμογές της|βιομάζας]] για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:46:34Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή|Ευρώπη]].<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T08:45:30Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα|τροφίμων]] για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:59:43Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.&lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Τάσος Χανιώτης&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης|? has link}} Τάσος Χανιώτης].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1_%CE%A4%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82_%CE%A7%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82 2021-04-13T07:57:30Z

<p>X skiadas: Νέα σελίδα με 'Category:Ιστοσελίδα has link::http://www.kathimerini.gr/world/1076444/tasos-chaniotis-episitistiki-asfaleia-kai-klimatiki-allagi-stin-epochi-toy-korono...'</p> <hr /> <div>[[Category:Ιστοσελίδα]]<br /> <br /> [[has link::http://www.kathimerini.gr/world/1076444/tasos-chaniotis-episitistiki-asfaleia-kai-klimatiki-allagi-stin-epochi-toy-koronoioy/]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82 2021-04-13T07:55:34Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>[[Ιστοσελίδα ΕΛΓΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΥΠΑΑΤ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΠΕΚΕΠΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΛΓΟ Δήμητρα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΦΕΤ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΛΟΓΑΚ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΠΕΓΕΠ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ινστιτούτο σιτηρών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΘΙΑΓΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΓΕΕΚΑ Δήμητρα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενικό Χημείο του κράτους]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικά τρόφιμα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Bostanistas]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πρόβατα Τσαλαφούτας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Παναγροτικός]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΚΕΟΣΟΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΛ.ΣΤΑΤ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΓΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΑΤΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οργανισμού Κεντρικής Αγοράς Αθηνών (ΟΚΑΑ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κεντρικής Αγοράς Θεσσαλονίκης (ΚΑΘ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΠΑΣΕΓΕΣ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΠΕΝΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική ορνιθολογική εταιρεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Wikipedia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βικιλεξικό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Επώνυμο ελληνικό κρασί]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Livepedia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SystasiWines]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΠΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Mednutrition]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Clickatlife]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διεθνούς Σύμβασης Προστασίας των Φυτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικός Σύνδεσμος Φυτοπροστασίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Environmental Protection Agency (EPA)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Food and Drug Administration (FDA)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκός και Μεσογειακός Οργανισμός Προστασίας Φυτών (EPPO)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γεωπονική Σχολή ΑΠΘ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα EFSA]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εντομολογική Εταιρεία Ελλάδος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΣΥΔ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SUPER FLOWERS]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα plantpro]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Flashnews]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα apolnarama]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Θεσσαλική Γη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα CIV]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φύρκο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροτική στέγη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών πόρων και περιβάλλοντος Κύπρου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροκτηνοτροφική]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Diagnovet.gr ...περί κτηνιατρικής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Emedi]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ζωοκόσμος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ιkothen]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μoa]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οι δρόμοι της ανάπτυξης στη ελληνική γεωργία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αμπελάκι]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Κτηνιατρική Εταιρεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Modern Healing]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Biokipos - Bioprasino.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενετική ταυτότητα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γκάρτζιος, Κτηνιατρικά]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βιογνώση ΑΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δίκτυο βιολογικών προϊόντων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα International Federation of Organic Agriculture Movements (IFOAM)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα National Organic Program (NOP)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΛΟΤ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ξηρομερίτικο καφενείο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Foodbites]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα οινικές εξερευνήσεις]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Golden magazine]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΛΕ: Ελληνική Λιβαδοπονική Εταιρεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Η ζωή στη φύση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Iatronet]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Newsbeast]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενικό Εμπορικό Μητρώο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κέντρο Γενετικής Βελτίωσης Ζώων Αθήνας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα TAXHEAVEN]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μελετητικό γραφείο Σκιαδά]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Bayercropscience]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυτώρια Κουμτσίδη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΤΕΙ Ηρακλείου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εν Μέσω Διατροφής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Παρατηρητήριο Περιβαλλοντικών πόρων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κέντρο παιδιατρικής μέριμνας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βιβλιοθήκης ΤΕΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα The world of Greek cotton]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καστοριά.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βασιλακάκης Αθανάσιος Γεωπόνος ΑΠΘ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα BioNet West Hellas]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δίκτυο πληροφόρησης και υποστήριξης του πληθυσμού της θεσσαλικής υπαίθρου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κυνηγετικός σύλλογος Προσοτσάνης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ISOQAR]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα BRC]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα IFS]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Seirini.blogspot.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διεθνές Συμβούλιο Ελαιοκομίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Roussounelos.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα European Medicines Agency]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ermis.gov.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Περέκ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Περιφερειακής Ενότητας Ευβοίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροεπιλογές]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Helexpo]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Λαχανόκηπος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Παλαιόπυργος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εκπαιδευτικές κοινότητες]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Melissomania]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Honeymell]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Melissokomia.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μέλι Ρειτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μελισσόκτημα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μελισσόκηπος αξιού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καλλιεργώ.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική γεωργία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Kiwi Τσεχελίδης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πανελλήνιο σχολικό δίκτυο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ινστιτούτο φυλλοβόλων δέντρων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης &amp; Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υgeianews]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Greek Fruits Exporters]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εργαστήριο ελέγχου ποιότητας υδατικών κι εδαφικών πόρων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εκπαιδευτικά συστήματα Ε.Π.Ε.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σαλιγκαροτροφία Στην Ελλάδα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Koxliasfarm]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ινστιτούτο Ελέγχου Ποικιλιών Καλλιεργούμενων Φυτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Snail-Place]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SnailsGreek Shop]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SALIGKARIA MAKRYNEIAS]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικό Σαλιγκάρι]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Attica Snails]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα The Food Project]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Capitalinvest.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Canarybreeder]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Fancypoultry.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αμάλθεια]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΑΣ Δράμας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διατροφική πυραμίδα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Diet up]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Megafarm]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κοτόπουλα Ανέζας Άρτας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ager]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Kynigos.net]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα (Παλιά Ιστοσελίδα) Υ.Π.Ε.Κ.Α.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Coolweb.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εκτροφή στρουθοκαμήλου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Gold ostrich]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικός Οργανισμός Εξωτερικού Εμπορίου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οργανισμός Ασφάλισης Εξαγωγικών Πιστώσεων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενική Γραμματεία Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων &amp; Αναπτυξιακής Συνεργασίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πανελλήνιος Σύνδεσμος Εξαγωγέων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Εξαγωγέων Βορείου Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Εξαγωγέων Κρήτης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μακεδονική Φάρμα Στρουθοκαμήλων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Topagrodeals.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών και Εξοικονόμησης Ενέργειας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κουνέλια: κατοικίδια ζώα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μύλοι Κρήτης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διαχειριστής Ελληνικού Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικός Σύνδεσμος Ηλεκτροπαραγωγών από ΑΠΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικός Σύνδεσμος Συμπαραγωγής Ηλεκτρισμού και Θερμότητας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ένωση Βιομηχανιών Ηλιακής Ενέργειας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Φωτοβολταϊκών Εταιρειών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα AgroNews]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΜΥ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα METEO]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κέντρο Εφαρμογών Βιωσιμότητας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οι κηπουροί]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Zooarea]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πήγασος βιολογικές εκτροφές]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μυρεψός]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μετάξι]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μαντατοφόρος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καθημερινή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Έθνος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα GooodLife shop]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κοζάνης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Προϊόντα της φύσης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα In.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πατρίδα μου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Fytokomia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υγείαonline]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agriinfo.in]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μητέρα Γη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα WORMSPIT.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΟΤΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πράσινο Δημιουργείν]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Λειτουργός Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΛΑΓΗΕ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Angels Channel]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κρόκος Κοζάνης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μαριάννας Βλάχου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Εταιρεία Βιομάζας (ΕΛΛΕΒΙΟΜ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικός Σύνδεσμος Μικρών Υδροηλεκτρικών Έργων (ΕΣΜΥΕ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πανελλήνιος Σύνδεσμος Επενδυτών Φωτοβολταϊκών (ΠΑΣΥΦ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Παραγωγών Ενέργειας με Φωτοβολταϊκά (ΣΠΕΦ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνικό Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ)]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Vita]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ράδιο Νεφέλη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα EUFIC]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Στέβια]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Sensities]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ψάρεμα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αλιεία - Ευρωπαϊκή Επιτροπή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Blue dreams]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Andronianoi On Line]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Pame.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Greekdivers magazino]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Umami.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα aromacooking]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Boat Finder.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γη και Ύδωρ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Enidrio.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Fishportal.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ιατρικά Νέα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Healthy herbs]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Douni health products]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υδάτινες Ιστορίες-Fresh Water]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Webpet.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Aquaspace]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα click@Life]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Rodius]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΚΠΕ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Fishingtarget.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα farmer-future]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Newsdiet]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα OnlineExpo]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Alieia.info]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Plant Protection]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΝΕΑΡΧΟΣ Ο.Ε.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα e-syntages.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Mom]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΟΤ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενική Γραμματεία Ισότητας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Ενώσεων Αγροτουρισμού Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ειδική Υπηρεσία εφαρμογής του ΠΑΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Τμήμα αλιείας περιφερειακής ενότητας Εύβοιας περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Herbal Creations]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Λιμενικό σώμα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΕΤΕΑΝ Α.Ε.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ομάδες Τοπικής Δράσης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Κορινθίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Ναυτιλίας και Αιγαίου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Dinfo.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Econews.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Diatrofi]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δίκτυο Κτηνιατρική Μέριμνα Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κάππος ΑΒΕΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα latte.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Α.Μ.Κ.Ε. Ερύμανθος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Τα μοναδικά ζώα της Ρόδου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Το ΑΛΟΓΟ.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Η φροντίδα του αλόγου με αγάπη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ιππιατρικές υπηρεσίες]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα &quot;Ιππόκοσμος&quot;-Ο κόσμος του αλόγου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα e-horse.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υγεία και άλογο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα AgroticaBook]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agroset]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Vet Medica]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agroportal Γ.Π.Α]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Η ροδιακή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ippasia.net]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα RNEWS.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα HorseRiders]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Hector and Friends]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Νέα Ομοσπονδία Χοιροτροφικών Συλλόγων Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ένωση Φυλής Χολστάιν Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροτικός Συνεταιρισμός Προβατοτρόφων Φυλής Χίου &quot;Μακεδονία&quot;]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Ζωοτροφών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Ζωοτεχνική Εταιρεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Cityfarmer]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Τοπικοποίηση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα AromaTherapyCosmos]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φτιάχνω μόνος μου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροτικός Συνεταρισμός Παραγωγών Ψαρής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα LIGHTlife]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πλανήτης Ελλάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σκέψη-Τροφή-Κίνηση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυσική υγιεινή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βιολογικά φασόλια]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα PREPAC ΑΕΒΕ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πολιτιστικός σύλλογος Δαφνών Ηρακλείου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα GeneNutrition]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Όμιλος Ελληνικά Χρηματιστήρια]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα All 4 food]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα E-healthcyprus]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Περιφερειακής ενότητας Καστοριάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εναλλακτική δράση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Fitotech]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αδυνάτισμα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Energypress]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Syngenta]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Pioneer]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευθυμιάδης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agroenergy]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα agrotikanew]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα mama365]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Switchgrass]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Valentine]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυτώρια Δέλτα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μελλισσόκοσμος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Gk bio]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δημοκρατία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διακόνημα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνικής εντομολογικής εταιρείας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα φροντιστήριο Αγροτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Wine and Grapes]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σπόροι ΚΕΣΠΥ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα medNutrition]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Totalfitness.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Η διατροφή σήμερα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βιολεξικό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Spirou]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Mama 365]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agrocapital]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Π.Ε.Π.ΤΕ.Γ.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εργαστήριο Τηλεπισκόπησης και GIS, ΑΠΘ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Περιβάλλον]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υφαντής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα InfoKids.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Bio &amp; Fresh]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα e-agros.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΑΛΦΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Freshme]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SEOS]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μέγας Αλέξανδρος-Σποροπαραγωγική και εμπορική εταιρία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα e-agri.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα AMERICAN genetics]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΜΕΓΚΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα National Horticulture Board]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γάτος Κων/νος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ανθόραμα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διατροφή, Υγεία και Ευεξία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευ-ανθία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Virginia-Carolinas Peanuts]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Infokids]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυτά]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα SymAgro]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΓΑΙΑ Α.Ε. σπόροι]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πρόβατα Assaf]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ECO library GR]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πελίτι]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα STELMA]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Bovillage]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υγεία Online]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Λόγω διατροφής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agronomist]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Geoponiki]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γεωπονικό Κέντρο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Life2Day]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καπνική]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Philip Morris]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Seke]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Biofresh]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Back to nature]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Honey Samos]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Uncle Bens]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ράτσες αλόγων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Pet]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κτηνοτροφικός Συνεταιρισμός Βουβαλοτρόφων Ελλάδας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agroname.com]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγρόκτημα Βουγιούκα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φάρμα Ελλάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Farma Deals]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ορνιθοπανίδα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα BioStevia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα EuroStevia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agroaxon]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μάνη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα emedi]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ο κόσμος της μέλισσας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Επιστροφή στη φύση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Επιχειρησιακό πρόγραμμα αλιείας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Academic Dictionaries and Encyclopedias]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα viologika.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Feedipedia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πολιτισμός-Ανάπτυξη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελληνική Λιβαδοπονική Εταιρεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα διαιτολογίας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Inter asia store]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agro-help]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Aegina light]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Νέα διατροφής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Eatgood]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα amazonsday]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα proionta-tis-fisis]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Plantwise]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Planetnatural]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα LifestyleLounge]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Χανιώτικα-Νέα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Plant Knowledge Bank]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Mountain States Oilseeds]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agrotypos]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Medmelon]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γκουάβα wikipedia]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Agrotes.eu]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα A-Farm.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κωνσταντίνου Φυτώρια]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα an-tech.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα aua.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ikarianews.net]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα amalthia.org]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αγροτικές ευκαιρίες]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γεωργικά Νέα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΝΕΑ Φάρσαλα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα PETMania.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Touchstone Snails]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αττική μελισσοκομία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΠΡΟΜΕΛΙΣ Πρότυπα Μελισσοκομεία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα iHunt.gr, Το κυνήγι στο internet]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ζωική Παραγωγή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα HomeFood, Τα πάντα για το σπιτικό φαγητό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ενημερωτικός]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Eviewelle.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δήμος Σουφλίου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οι γεωπόνοι στο ίντερνετ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Θεσσαλικά άλογα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Horses]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μαθαίνοντας για τα άλογα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ράτσες Αλόγων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Άλογα-Ράτσες Αλόγων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αθλητικός Ιππικός Όμιλος Εκάλης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Pet Land]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Homefood]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κτήμα Κελεσίδη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Κτήμα Γέννημα Ψυχής]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΠΕ Ηρακλείου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα myrtilo]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΚΠΕΚαστοριάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ιατρική Σχολή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα anthokipos]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα queen]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μυστικά Βότανα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Avramis]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα eBooks]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα fytorio-olympos]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φύτευση Μυρτίλου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΦΥΤΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αβοκάντο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εδαφοκάλυψη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα αγγουριά]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα καρπών μάγκο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καλλιέργεια τεϊόδενδρου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ποικιλίες κορομηλιάς‏‎]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένεια βιομηχανικής ντομάτας Βερτισσιλίωση]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Βιοαιθανόλη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένεια βιομηχανικής ντομάτας Φουζάριο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα LDL χοληστερόλη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένεια αβοκάντο Φυτοφθόρα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ενεργειακές καλλιέργειες]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καρπός Κοκοφοίνικα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυλλοβόλο δέντρο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καλλιέργεια φραγκοσυκιάς]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ατρακτυλίδα φυτό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ρόκα φυτό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καλλιέργεια ζέρμπερας]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ωρίμανση ραπανακιού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Araucanas]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καλλιέργεια χρυσάνθεμου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σταμναγκάθι φυτό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Λάχανο Βρυξελλών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Jersey giants]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πικραγγουριά]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Large Orpington]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Australorps]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ζίζυφος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Παπάγια προϊόν]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένεια ευκάλυπτου Αρμιλλαρία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αείφυλλο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καρπός Λυκίσκου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένεια ευκάλυπτου Κερκοσπόρα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Χούμος]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Αλευρώδης καπνού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ρυγχίτης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Σέσκουλο φυτό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γογγύλι φυτό]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φακελωτή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Καρπός Αννόνα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πικροδάφνη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ασθένειες μύρτιλου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Διαθρεπτική αξία του λιναριού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνικό &amp; Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Goji Berry]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εκκοκκιστήρια Λιβαδειάς Μίχας Α.Ε.Β.Ε.]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΚΕ.Π.ΚΑ Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ελαιόλαδο, Μεσογειακή Διατροφή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΙΝ.ΚΑ. Ινστιτούτο Καταναλωτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Συνήγορος του Καταναλωτή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Real Farm, για την αληθινή γεωργία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα FARMABLOG]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα kalliergies.blogspot]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυτώριο Γιαντσάκη]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Γενική γραμματεία εμπορίου και προστασίας καταναλωτή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Μέλι Ερυμάνθου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ellinikomeli.gr]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ζούγκλα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Φυτώρια Πασχάλης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΒΙΤΡΟ ΕΛΛΑΣ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα ΤΕΙ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ύπαιθρος Χώρα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Gaiasense]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνική Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα 2014-2029]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνική Στρατηγική &amp; Σχέδιο Δράσης για την Βιοποικιλότητα 2014]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Δικτυακός Τόπος για τη Φύση και τη Βιοποικιλότητα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Στρατηγική Από το αγρόκτημα στο πιάτο]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Στρατηγική Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Άμεσες Ενισχύσεις ΝΕΑΣ ΚΑΠ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Πολλαπλή Συμμόρφωση-Ευρωπαϊκή Επιτροπή]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Έγγραφο Προβληματισμού Προς μια Βιώσιμη Ευρώπη Έως το 2030]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας 2018 Εθνική Στρατηγική για την Κυκλική Οικονομία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Στρατηγική για την Κυκλική Οικονομία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Εθνική Στρατηγική για τη Βιώσιμη και Δίκαιη Ανάπτυξη 2030 Υπουργείο Ανάπτυξης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαίκή Επιτροπή-Ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης του 2015 για την Κυκλική Οικονομία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Υπουργείο Εξωτερικών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Τάσος Χανιώτης]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:51:12Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).&lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;/&gt;<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;The effect of soil on human health: an overview&quot;&gt; Steffan, J. J., Brevik, E. C., Burgess, L. C., &amp; Cerdà, A. (2018). The effect of soil on human health: an overview. European journal of soil science, 69(1), 159-171.&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:48:25Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:47:59Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011).&lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;/&gt; Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Global prospects rooted in soil science&quot;&gt; H.H. Janzen, P.E. Fixen, A.J. Franzluebbers, J. Hattey, E.C. Izaurralde, Q.M. Ketterings, D.A. Lobb, W.H. Schlesinger. Global prospects rooted in soil science. Soil Sci. Soc. Am. J., 75 (2011), pp. 1-8&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/references&gt;<br /> &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:42:56Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> Οι τοπικές αγορές μπορεί συχνά (αλλά όχι παντού) να μειώνουν το αποτύπωμα άνθρακα και να προσθέτουν αξία στα γεωργικά προϊόντα, ωστόσο, η πλειονότητα του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε αστικά κέντρα και δεν μπορεί να τροφοδοτηθεί επαρκώς με λύσεις μικρής κλίμακας. Τεχνολογικές εξελίξεις που μπορούν να αυξήσουν την παραγωγικότητα μεγάλης κλίμακας, βελτιώνοντας την επισιτιστική ασφάλεια, συνδέονται με οφέλη που δεν κατανέμονται ισότιμα, δημιουργώντας φόβους για μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές τροφίμων, και συνεπώς αντίσταση στις παγκόσμιες προσεγγίσεις.<br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, όλες οι πρωταγωνίστριες γεωργικές δυνάμεις αντιμετώπισαν την αυξανόμενη ζήτηση που προκάλεσε η άνοδος κατά 40% του παγκόσμιου πληθυσμού τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και την περιορισμένη διαθεσιμότητα γης για την παραγωγή τροφίμων, με παρόμοιο τρόπο με τις εκροές, αλλά με σημαντικές διαφορές στις εισροές και στις εκπομπές ρύπων.<br /> <br /> Συνοπτικά, η Ε.Ε. παρήγαγε περισσότερα τρόφιμα με λιγότερες εκπομπές ρύπων (-20%) και λιπάσματα, οι ΗΠΑ περισσότερα με τις ίδιες εκπομπές και μικρή αύξηση λιπασμάτων, ενώ η αύξηση της παραγωγής στην Κίνα, στην Ινδία, στη Βραζιλία και στην Αφρική προκάλεσε αύξηση λιπασμάτων και υψηλότερες εκπομπές ρύπων. Αλλά ταυτόχρονα ο «παλαιός κόσμος» (Ε.Ε., Κίνα, Ινδία), με την υψηλή πληθυσμιακή του πυκνότητα, εκπέμπει περισσότερο ανά εκτάριο γης από τον λιγότερο πυκνοκατοικημένο «νέο κόσμο». Τέλος, στην κτηνοτροφία όπου η παραγωγή σχεδόν διπλασιάστηκε, οι μεγάλες αλλαγές δεν έγιναν στα βοοειδή (παρ’ όλη την ατέρμονη συζήτηση γι’ αυτά), αλλά στα πουλερικά. Το ζωικό κεφάλαιο βοοειδών, μάλιστα, μειώθηκε σημαντικά στην Ε.Ε. (-20%) και σε μικρότερο βαθμό στις ΗΠΑ και στην Κίνα, και αυξήθηκε σημαντικά μόνο στη Βραζιλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνη της η Ινδία έχει 10% περισσότερα βοοειδή από όσο η Ε.Ε., οι ΗΠΑ και η Κίνα μαζί, ενώ η Βραζιλία 15% περισσότερα από ό,τι η Ε.Ε. και οι ΗΠΑ μαζί.<br /> Αν και η πρόοδος της γεωργίας στην Ε.Ε. σταμάτησε τα τελευταία χρόνια, καθώς εξαντλήθηκε η δυναμική των προηγούμενων μεταρρυθμίσεων της ΚΑΠ, οι παραπάνω εξελίξεις αντιπαραβάλλουν την πορεία της γεωργίας στην Ε.Ε. σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κόσμο. Ωστόσο, για να πάρουμε διδάγματα για το μέλλον, τόσο σε ό,τι έχει λειτουργήσει καλά όσο και σε ό,τι έχει υστερήσει, πρέπει να δούμε με μεγαλύτερη προσοχή τους επεξηγητικούς παράγοντες της προηγούμενης προόδου (μεταρρυθμίσεις και αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές).<br /> <br /> Τα τρόφιμα πρέπει να κυκλοφορούν όπου χρειάζονται – όπως και τα φάρμακα. Το εμπόριο ούτε είναι ούτε θα γίνει ποτέ τέλειο ως προς τα οφέλη του. Οι μηχανισμοί για τον μετριασμό των αρνητικών επιπτώσεων από την παγκοσμιοποίηση είναι πιο αποτελεσματικοί όταν αδυναμίες εσωτερικού χαρακτήρα και κενά στη γνώση, στην καινοτομία και στην άνιση κατανομή των ωφελειών του αντιμετωπίζονται με μέτρα που δεν παρεμποδίζουν παγκόσμιες λύσεις σε παγκόσμια προβλήματα.<br /> Ο κορωνοϊός μας υπενθύμισε πως η ανθρωπότητα στηρίζει τις ελπίδες της για την ανάπτυξη φαρμάκων και εμβολίων εναντίον της πανδημίας, σήμερα και στο μέλλον, στις προόδους της επιστήμης – στη βιοτεχνολογία, στην τεχνητή νοημοσύνη, στη νανοτεχνολογία. Παραδόξως, η αποδοχή αυτών των τεχνολογιών σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση φυτικών ασθενειών μοιάζει να έχει παγώσει στην Ε.Ε.<br /> <br /> Σε παγκόσμιο επίπεδο, πρέπει να παράγουμε «περισσότερα με λιγότερα». Επομένως, μετρούν τόσο η οικονομική όσο και η περιβαλλοντική αποδοτικότητα. Ίσως δεν χρειάζεται να καταναλώνεται παντού όλη η τρέχουσα παραγωγή, αλλά εφόσον συμφωνούμε στο ότι οι διατροφικές επιλογές μπορεί μεν να επηρεαστούν αλλά δεν μπορεί να επιβληθούν, τότε καλύτερα ό,τι παράγεται να παράγεται με το χαμηλότερο κοινό περιβαλλοντικό και οικονομικό κόστος.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:40:06Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> Έτσι, η κρίση υγείας δεν μετατράπηκε σε επισιτιστική κρίση. Η επιτυχημένη απάντηση του συστήματος τροφίμων της Ε.Ε. (τόσο σε δημόσιο όσο και σε ιδιωτικό επίπεδο) ανέδειξε την αυξανόμενη επιτήδευση, το καινοτόμο πνεύμα και τη διαφάνεια που έχει οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Όποια πορεία και αν ακολουθήσει η οικονομική ανάκαμψη, θα στηριχθεί στην εμπειρία που αποκτήθηκε, ειδικά στην ώθηση στις ψηφιακές τεχνολογίες.<br /> Δυστυχώς, όμως, η κρίση φαίνεται να αναζωπύρωσε την πόλωση σχετικά με τις δύο παραπάνω παγκόσμιες προκλήσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαμετρικά αντίθετες απόψεις, με κοινή αφετηρία την ανάγκη αντιμετώπισής τους. Ωστόσο, όταν οι προτεινόμενες λύσεις δίνουν προτεραιότητα είτε στην κλιματική αλλαγή είτε στην επισιτιστική ασφάλεια, βλέπουν αντιθέσεις εκεί όπου υπάρχουν συνέργειες και φαντάζονται συνέργειες εκεί όπου υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτό οφείλεται ακριβώς στη μονοδιάστατη στάση απέναντι σε κάθε πρόκληση χωριστά, τη στιγμή που αυτές πρέπει να επιλυθούν παράλληλα.<br /> Οι κρίσεις πολύ συχνά γεννούν εκ των υστέρων προφήτες. Έτσι και τώρα. Από τη μια πλευρά, η κρίση υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι τα συστήματα τροφίμων είναι χρεοκοπημένα και οι πολιτικές γύρω από τη διατροφή καταστροφικές. Οι υποστηρικτές αυτής της άποψης χρησιμοποιούν την κλιματική αλλαγή ως πρόσχημα για να προωθήσουν πολιτικές που διέπονται από προκαθορισμένες ιδέες και αγνοούν το ευρύτερο πλαίσιο.<br /> Ξεχνούν ότι βιώσιμο δεν είναι μόνο το βιολογικό. Φιλικό προς το περιβάλλον δεν είναι μόνο το μικρό. Κάθε κτηνοτροφική δραστηριότητα δεν αποτελεί ένδειξη αδιαφορίας για τον πλανήτη. Στον πραγματικό κόσμο τίποτα όμως δεν είναι τόσο απόλυτο, και η ικανότητα του «χρεοκοπημένου» διατροφικού συστήματος να ανταποκριθεί στην κρίση καταρρίπτει τέτοιες ακραίες θέσεις.<br /> <br /> Από την άλλη πλευρά, η κρίση χρησιμοποιείται επίσης ως πρόσχημα για τη μετατροπή της επισιτιστικής ασφάλειας σε πλατφόρμα κατά της παγκοσμιοποίησης. Λύσεις απολύτως θεμιτές για την αντιμετώπιση των εγχώριων αναγκών (ενίσχυση του εγχώριου παραγωγικού δυναμικού, ενθάρρυνση καινοτόμων τοπικών δικτύων) παρουσιάζονται ως το μαγικό ραβδί που θα λύσει υπαρκτά προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, αγνοώντας ότι η επισιτιστική ασφάλεια είναι πάνω απ’ όλα μια παγκόσμια πρόκληση. Η προτεινόμενη «αυτάρκεια τροφίμων», προσπαθώντας να λύσει τα τοπικά προβλήματα, τα επιδεινώνει σε παγκόσμιο επίπεδο.<br /> Το σύστημα τροφίμων έχει πραγματικές ελλείψεις, αλλά αυτές αποτελούν μέρος μιας πολύ ευρύτερης, περίπλοκης εικόνας. Ήδη προτού η κλιματική αλλαγή φτάσει στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης της Ε.Ε., είχε καταστεί σαφές ότι σε όλες τις βασικές ανάγκες του ανθρώπου – τροφή, στέγη, ρουχισμός, ενέργεια, μεταφορές – κινούμαστε γρήγορα από μια φάση επίλυσης οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων εις βάρος του περιβάλλοντος προς μια φάση δυνητικής επίλυσης των ιδίων αυτών προβλημάτων, αλλά με συχνά αυξανόμενες κοινωνικές εντάσεις. Για να αντιμετωπίσουμε πειστικά και τις δύο προκλήσεις, θα πρέπει πρώτα να αναγνωρίσουμε ότι μας αφορούν σε παγκόσμιο επίπεδο – και εκεί πρέπει να βρεθεί η λύση τους.<br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:25:59Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? has link}} Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020].&lt;/ref&gt;<br /> &lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:22:52Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; {{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:22:35Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}.&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:20:50Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:18:20Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:15:49Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:14:49Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:12:45Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:12:00Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020has link}}].&lt;/ref&gt;<br /> <br /> <br /> <br /> __NOTOC__<br /> <br /> [[Category:Κατάλογος]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:08:11Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt;[{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}].&lt;/ref&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:07:54Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}}].&lt;/ref&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:07:02Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}} ].&lt;/ref&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T07:05:56Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.&lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;/&gt;<br /> <br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;<br /> &lt;ref name=&quot;Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020&quot;&gt; [{{#show:Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής|? Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020 has link}} ].&lt;/ref&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1_%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE/_%CE%9F%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82_2020_%CE%A0%CF%81%CF%8C%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CE%B5%CF%81%CE%B3%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82_2018-2020-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%AD%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF_%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82 2021-04-13T07:01:24Z

<p>X skiadas: Νέα σελίδα με 'Category:Ιστοσελίδα has link::http://www.gsrt.gr/News/Files/New81503/H2020strategic%20overarchingDocument-May2017-greek.pdf'</p> <hr /> <div>[[Category:Ιστοσελίδα]]<br /> <br /> [[has link::http://www.gsrt.gr/News/Files/New81503/H2020strategic%20overarchingDocument-May2017-greek.pdf]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%99%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%83%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1_%CE%95%CF%85%CF%81%CF%89%CF%80%CE%B1%CF%8A%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%AE 2021-04-13T07:00:29Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>[[Category:Ιστοσελίδα]]<br /> <br /> [[has link::http://ec.europa.eu/index_en.htm]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Υγεία φυτών]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βάση δεδομένων ΕΕ για φυτοφάρμακα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Κανονισμός ΕΕ 149/2008]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βιολογική γεωργία]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βάση δεδομένων DOOR]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βάση δεδομένων του οίνου E-BACCHUS]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βάση δεδομένων ΕΕ για ΓΤΟ]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Σύστημα TRACES]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Βιοποικιλότητα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Στρατηγική της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Biodiversity 2006 Communication and Action Plan]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Πρόγραμμα Περιβάλλοντος 1992/Σύμβαση για τη Βιολογική Ποικιλότητα]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών 2005/Millennium Ecosystem Assessment]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή 2007/Πράσινη Βίβλος -Προς μια ευρωπαϊκή στρατηγική για την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαική Επιτροπή/Εγχειρίδιο για τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις-2016]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαική Επιτροπή/ Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1305/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου]]<br /> <br /> [[Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκή Επιτροπή/ Ορίζοντας 2020 Πρόγραμμα εργασίας 2018-2020-συνολικό έγγραφο στρατηγικής]]</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T06:52:22Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.<br /> <br /> <br /> &lt;b&gt;Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή:&lt;/b&gt; είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-13T06:09:07Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.<br /> <br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια, η έντονη υποβάθμιση του περιβάλλοντος και η κλιματική αλλαγή είναι από τις κυριότερες προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει άμεσα η ανθρωπότητα τις επόμενες δεκαετίες. Το έδαφος, το κλειδί για τη διατήρηση της ζωής στον πλανήτη, αποτελεί κρίσιμο συνδετικό κρίκο όλων αυτών των προκλήσεων με αποτέλεσμα να δέχεται ασφυκτικές πιέσεις οι οποίες διαταράσσουν τις λειτουργίες του και την ικανότητά του να προσφέρει οικολογικές, οικονομικές, και κοινωνικές υπηρεσίες. <br /> Το 2050 προβλέπεται ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός θα αγγίξει τα 9 δις και οι παγκόσμιες ανάγκες σε τρόφιμα θα αυξηθούν περισσότερο από 50% (Janzen et al., 2011). Όσο αυξάνει ο πληθυσμός της γης τόσο επιτακτική είναι η ανάγκη ορθής χρήσης και προστασίας των εδαφικών πόρων. Το 97.5% της παραγωγής των τροφίμων προέρχεται άμεσα ή έμμεσα από το έδαφος και επομένως η κάλυψη των διατροφικών αναγκών του ανθρώπου σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται πρωταρχικά από την αειφορική διαχείριση των εδαφικών πόρων. Την ίδια στιγμή πέρα από τον εφοδιασμό με τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία για τη διατήρηση της ανθρώπινης ζωής, το έδαφος επηρεάζει την ανθρώπινη υγεία μέσω της ικανότητας του να φιλτράρει το νερό, να αποτελεί σημαντική πηγή μέσω των μικροοργανισμών για την παραγωγή αντιβιοτικών, και να συγκρατεί ανόργανους και οργανικούς ρυπαντές (Steffan et al., 2018).<br /> Ο κορωνοϊός επανέφερε την επισιτιστική ασφάλεια στα πρωτοσέλιδα, τα οποία η κλιματική αλλαγή ποτέ δεν έχει εγκαταλείψει. Η απάντηση του παγκόσμιου συστήματος τροφίμων στην κρίση του κορωνοϊού διαφέρει ευτυχώς μέχρι τώρα από τον πανικό που είχε δημιουργήσει στον τομέα των τροφίμων η κρίση του 2010. Μεταξύ άλλων, αυτό οφείλεται στην επαρκή προσφορά, στα υψηλά αποθέματα, στις ήπιες επιπτώσεις των τιμών (το 2010 οι μεταβολές τιμών ήταν πολλαπλάσιες των σημερινών) και στους λίγους περιορισμούς στο εμπόριο.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-09T13:45:09Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.<br /> <br /> <br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-09T13:06:43Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.<br /> <br /> ==Βιβλιογραφία==<br /> &lt;references&gt;</div>

X skiadas http://www.gaiapedia.gr/gaiapedia/index.php/%CE%95%CF%80%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%91%CF%83%CF%86%CE%AC%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1 2021-04-09T13:05:51Z

<p>X skiadas: </p> <hr /> <div>&lt;b&gt;Γεωργία, επισιτιστική ασφάλεια και κλιματική αλλαγή: Η ανάγκη για κοινές ερευνητικές δράσεις:&lt;/b&gt;<br /> <br /> &lt;b&gt;Οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην επισιτιστική ασφάλεια:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Καθώς αυξάνεται ο πληθυσμός, η παγκόσμια ζήτηση για τρόφιμα αναμένεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2050. Η κλιματική αλλαγή θέτει σε κίνδυνο τη βιώσιμη προσφορά τροφίμων για την ικανοποίηση αυτής της ζήτησης. Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων σε τροπικές και υποτροπικές χώρες, ιδίως στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας, κινδυνεύει ιδιαίτερα από την κλιματική αλλαγή, και μια μεγάλη επισιτιστική κρίση σε αυτές τις περιοχές θα έχει επιπτώσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.<br /> Ο Γεωργικός και Δασοκομικός κλάδος καλούνται να ικανοποιήσουν την ολοένα μεγαλύτερη ζήτηση βιομάζας για μη επισιτιστικούς σκοπούς, ως αποτέλεσμα της μετάβασης σε μια οικονομία “χαμηλών επιπέδων άνθρακα”.<br /> Για να αντιμετωπιστούν ζητήματα όπως η επισιτιστική ασφάλεια και οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη Γεωργία, είναι άμεση ανάγκη να αναληφθεί ευρεία και συντονισμένη Ευρωπαϊκή ερευνητική δράση. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, οι δαπάνες έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης για μη στρατιωτικούς σκοπούς προγραμματίζονται, υλοποιούνται και αξιολογούνται, επί του παρόντος, σε εθνικό επίπεδο. Οι συντονισμένες δράσεις σε Ευρωπαϊκό επίπεδο δεν ξεπερνούν το 15% του συνόλου.<br /> <br /> Ο ρόλος της έρευνας στην αντιμετώπιση του προβλήματος<br /> Η στενότερη συνεργασία μεταξύ των υπευθύνων των Εθνικών ερευνητικών προγραμμάτων θα συμβάλει στον εντοπισμό κοινών προβλημάτων και στην αποτελεσματική αντιμετώπιση τους.<br /> Οι χώρες της Ε.Ε. θα είναι σε θέση να καταρτίσουν και να υλοποιήσουν κοινή στρατηγική ερευνητική ατζέντα για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, λαμβάνοντας υπόψη τα διάφορα πιθανά σενάρια σχετικά με την κλιματική αλλαγή, τον παγκόσμιο πληθυσμό και την εξέλιξη της ζήτησης για επισιτιστικούς και μη σκοπούς. <br /> <br /> Πολλαπλά οφέλη για όλες τις πλευρές<br /> <br /> • Οι πολίτες θα ωφεληθούν από τη μεγαλύτερη επισιτιστική ασφάλεια.<br /> <br /> • Τα ενδιαφερόμενα μέρη από τις συμμετέχουσες χώρες (αρμόδιοι λήψης αποφάσεων, ιδιοκτήτες, διευθυντικά στελέχη, προγραμματιστές κ.λπ.) θα αντλήσουν όφελος από την αποτελεσματικότερη ανταλλαγή και εναρμονισμένη υλοποίηση ορθών πρακτικών.<br /> <br /> • Όλοι θα ωφεληθούν από την αποτελεσματικότερη χρήση των περιορισμένων δημοσίων πόρων που διαθέτει η Ευρώπη για την έρευνα.<br /> <br /> &lt;b&gt;Γιατί πρέπει να αναληφθεί δράση σε επίπεδο Ε.Ε.;:&lt;/b&gt;<br /> <br /> Η επισιτιστική ασφάλεια και η κλιματική αλλαγή είναι πανευρωπαϊκά θέματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με επιτυχία από κάθε χώρα χωριστά. <br /> Ο κοινός προγραμματισμός παρέχει τη δυνατότητα στις χώρες της Ε.Ε. να υλοποιήσουν μια κοινή ερευνητική ατζέντα, αποφεύγοντας τον κατακερματισμό και την αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών. <br /> Μια ευρείας κλίμακας συντονισμένη δράση σε επίπεδο Ε.Ε. έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο χάρη στην κρίσιμη μάζα που δημιουργείται. Ο συντονισμός των ερευνητικών προγραμμάτων είναι μια σταδιακή διαδικασία, η οποία αποφασίζεται από τις συμμετέχουσες χώρες.</div>

X skiadas