GAIApedia - Συνεισφορές χρήστη [el]

MediaWiki:Sidebar

2014-01-03T12:27:49Z

Sstavroulakis:

* navigation
** mainpage|mainpage-description
** portal-url|portal
/* ** currentevents-url|currentevents */
** recentchanges-url|recentchanges
** randompage-url|randompage
/* ** helppage|help */
* SEARCH
* TOOLBOX
* LANGUAGES

GAIApedia

2013-12-09T10:21:40Z

Sstavroulakis:

{{GAIApedia}}
Η GAIApedia φιλοδοξεί να γίνει το καθημερινό εργαλείο πληροφόρησης και γνώσης για κάθε ενδιαφερόμενο και ασχολούμενο με την αγροτική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Ο Έλληνας αγρότης αλλά και ο γεωπόνος, ο επιχειρηματίας, ο έμπορος, ο επιστήμονας μπορεί να περιηγηθεί στις σελίδες του GAIApedia και να ανακαλύψει πληροφορίες που τον ενδιαφέρουν ή να αναζητήσει και να βρει αυτό που χρειάζεται.

Η GAIApedia κάνει την πρώτη της εμφάνιση τον {{Template:Μήνας Εκκίνησης}}. Πιστεύουμε ότι θα βρείτε από το ξεκίνημα κιόλας πληροφορίες που σας ενδιαφέρουν. Μην παραλείψετε όμως να επισκέπτεστε τη GAIApedia τακτικά γιατί ο πλούτος της θα αυξάνεται με γοργό ρυθμό.

Για να περιηγηθείτε στο περιεχόμενο της GAIApedia μπορείτε να ξεκινήσετε με έναν από τους παρακάτω [[:Κατάλογοι GAIApedia|καταλόγους]]



{| id="mp-lower" style="margin:4px 0 0 0; width:100%; background:none; border-spacing: 0px;"
| class="MainPageBG" style="width:100%; border:1px solid #ddcef2; background:#81DAF5; vertical-align:top; color:#000;" |
{| id="mp-bottom" style="vertical-align:top; background:#faf5ff; color:#000; width:100%"
! style="padding:2px;" | <h2 id="mp-tfp-h2" style="margin:3px; background:#aacef2; font-size:120%; font-weight:bold; border:1px solid #afa3bf; text-align:left; color:#000; padding:0.2em 0.4em">Κατάλογοι GAIApedia</h2>

|-
[[Category:Κατάλογος]]
|
* '''[[Οδηγός Ομάδων Ενδιαφέροντος]]''' - οδηγός για την ευκολότερη περιήγηση στη GAIApedia και την εύρεση των θεμάτων που σας ενδιαφέρουν ανάλογα με τον τομέα δραστηριοποίησής σας στον αγροτικό τομέα. Στον κατάλογο αυτό μπορείτε να βρείτε και συνήθεις ερωτήσεις οι οποίες σχετίζονται με τον τομέα δραστηριοποίησής σας.
|-
|
* '''[[Στατιστικά στοιχεία καλλιεργειών]]''' - συνεχώς επικαιροποιημένα συγκεντρωτικά στοιχεία των καλλιεργειών και της αγροτικής δραστηριότητας στην Ελλάδα
|-
|
* '''[[Γεωγραφικές Περιοχές]]''' - τοπική πληροφόρηση για θέματα αγροτικού ενδιαφέροντος για τις διάφορες περιοχές στην Ελλάδα
|-
|
* '''[[Αγροτικοί Τομείς]]''' - ο αγροτικός τομέας κατηγοριοποιημένος σύμφωνα με τα είδη των καλλιεργειών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Εδώ μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για κάθε είδος καλλιέργειας καθώς και απαντήσεις σε συνήθη ερωτήματα που αφορούν στο συγκεκριμένο είδος καλλιεργειών.
|-
|
* '''[[Θεματικές Περιοχές Πληροφόρησης]]''' - κατηγοριοποίηση των θεμάτων σύμφωνα με το είδος της πληροφόρησης το οποίο παρέχουν.
|}
|}

Αρχείο:Έγκριση κώδικα ορθής γεωργικής πρακτικής II.pdf

2013-10-24T14:51:16Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:53:04Z

Sstavroulakis:

Οι [[Φακή προϊόν |φακές]] είναι ένα [[όσπρια |όσπριο]] με μεγάλη [[Διατροφική αξία τροφίμων |θρεπτική αξία]]. Αποτελούν πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων βραδείας απορρόφησης, φυτικών πρωτεϊνών, φυτικών ινών, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Πιο αναλυτικά, οι μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών (κυρίως διαλυτών) που περιέχουν οι φακές βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συτήματος, στην αυξημένη αίσθηση κορεσμού, ενώ συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιοπαθειών και καρκίνου του παχέως εντέρου.

Οι φυτικές πρωτεΐνες που περιέχονται στις φακές είναι πλούσιες σε όλα τα αμινοξέα, εκτός από τη μεθειονίνη και παρέχουν υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη με το πλεονέκτημα της πολύ μικρής περιεκτικότητας σε λίπος εν αντιθέση με το κρέας. Οι φακές είναι πλούσιες σε διάφορες βιταμίνες, αλλά κυρίως σε αυτές του συμπλέγματος Β. Το φυλλικό οξύ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι βιταμίνες που περιέχονται στις φακές, έχουν συνδεθεί με την πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και διαφόρων δυσλειτουργιών του γαστρεντερικού συστήματος.

Επιπλέον, οι φακές αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου και σιδήρου, ο οποίος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με κάποια πηγή βιταμίνης C ([[πορτοκάλι]]), β-καροτενίου ([[Καρότο προϊόν |καρότο]]), ή μηλικού οξέος (λευκό κρασί). Οι φακές, λόγω του χαμηλού τους γλυκαιμικού δείκτη ενδείκνυνται στην πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ, ενώ λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε νάτριο αποτελούν ιδανική τροφή για υπερτασικούς ασθενείς. Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.

Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές. Από την άλλη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους από άτομα με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ουρική αρθρίτιδα.

[[Image:Φακή προϊόν II.jpg|thumb|px100|Φακές σούπα]]
[[Image:Φακή προϊόν III.jpg|thumb|px100|Φακές με ρύζι]]

{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|+Εξέλιξη του ΣΒ (g) νεοσσών αναπαραγωγής αυγοπαραγωγικού τύπου συναρτήσει της ηλικίας
|-
! scope="col" colspan="1" |(εβδομάδες)
! scope="col" colspan="1" |Λευκός τύπος
|-
|Ενέργεια
|353 Θερμίδες
|-
|Υδατάνθρακες
|60 γραμμάρια
|-
|Φυτικές ίνες
|31 γραμμάρια
|-
|Πρωτεΐνες
|26 γραμμάρια
|-
|Λιπαρά
|1 γραμμάριο
|-
|Νερό
|10,4 γραμμάρια
|-
|Θειαμίνη (vit B1)
|0.87 μιλιγκράμ
|-
|Ριβοφλαβίνη (B vit. 2)
|0.211 μιλιγκράμ
|-
|Νιασίνη (vit B3)
|2.605 μιλιγκράμ
|-
|Παντοθενικό οξύ (B5)
|2.120 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη B6
|0.54 μιλιγκράμ
|-
|Φολικό οξύ
|479 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη C
|4.4 μιλιγκράμ
|-
|Ασβέστιο
|56 μιλιγκράμ
|-
|Σίδηρο
|7.54 μιλιγκράμ
|-
|Μαγνήσιο
|122 μιλιγκράμ
|-
|Φώσφορος
|451 μιλιγκράμ
|-
|Κάλλιο
|955 μιλιγκράμ
|-
|Νάτριο
|6 μιλιγκράμ
|-
|Ψευδάργυρος
|4.78 μιλιγκράμ
|-
|}

[[πόσο αφορά σε καταναλωτή::30| ]]
[[σχετίζεται με::Φακή προϊόν| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
__NOTOC__

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:48:51Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:45:00Z

Sstavroulakis:

Οι [[Φακή προϊόν |φακές]] είναι ένα [[όσπρια |όσπριο]] με μεγάλη [[Διατροφική αξία τροφίμων |θρεπτική αξία]]. Αποτελούν πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων βραδείας απορρόφησης, φυτικών πρωτεϊνών, φυτικών ινών, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Πιο αναλυτικά, οι μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών (κυρίως διαλυτών) που περιέχουν οι φακές βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συτήματος, στην αυξημένη αίσθηση κορεσμού, ενώ συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιοπαθειών και καρκίνου του παχέως εντέρου.

Οι φυτικές πρωτεΐνες που περιέχονται στις φακές είναι πλούσιες σε όλα τα αμινοξέα, εκτός από τη μεθειονίνη και παρέχουν υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη με το πλεονέκτημα της πολύ μικρής περιεκτικότητας σε λίπος εν αντιθέση με το κρέας. Οι φακές είναι πλούσιες σε διάφορες βιταμίνες, αλλά κυρίως σε αυτές του συμπλέγματος Β. Το φυλλικό οξύ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι βιταμίνες που περιέχονται στις φακές, έχουν συνδεθεί με την πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και διαφόρων δυσλειτουργιών του γαστρεντερικού συστήματος.

Επιπλέον, οι φακές αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου και σιδήρου, ο οποίος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με κάποια πηγή βιταμίνης C ([[πορτοκάλι]]), β-καροτενίου ([[Καρότο προϊόν |καρότο]]), ή μηλικού οξέος (λευκό κρασί). Οι φακές, λόγω του χαμηλού τους γλυκαιμικού δείκτη ενδείκνυνται στην πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ, ενώ λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε νάτριο αποτελούν ιδανική τροφή για υπερτασικούς ασθενείς. Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.

Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές. Από την άλλη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους από άτομα με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ουρική αρθρίτιδα.

[[Image:Φακή προϊόν II.jpg|thumb|px100|Φακές σούπα]]
[[Image:Φακή προϊόν III.jpg|thumb|px100|Φακές με ρύζι]]
[[Image:Φακή προϊόν IIII.jpg|thumb|px100|Συσκευασμένες φακές χονδρές]]

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:41:47Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:35:34Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:30:53Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:29:45Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:25:46Z

Sstavroulakis:

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-11T08:20:07Z

Sstavroulakis: Διαγραφή του περιεχομένου της σελίδας

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-10T11:45:28Z

Sstavroulakis:

Οι [[Φακή προϊόν |φακές]] είναι ένα [[όσπρια |όσπριο]] με μεγάλη [[Διατροφική αξία τροφίμων |θρεπτική αξία]]. Αποτελούν πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων βραδείας απορρόφησης, φυτικών πρωτεϊνών, φυτικών ινών, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Πιο αναλυτικά, οι μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών (κυρίως διαλυτών) που περιέχουν οι φακές βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συτήματος, στην αυξημένη αίσθηση κορεσμού, ενώ συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιοπαθειών και καρκίνου του παχέως εντέρου.

Οι φυτικές πρωτεΐνες που περιέχονται στις φακές είναι πλούσιες σε όλα τα αμινοξέα, εκτός από τη μεθειονίνη και παρέχουν υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη με το πλεονέκτημα της πολύ μικρής περιεκτικότητας σε λίπος εν αντιθέση με το κρέας. Οι φακές είναι πλούσιες σε διάφορες βιταμίνες, αλλά κυρίως σε αυτές του συμπλέγματος Β. Το φυλλικό οξύ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι βιταμίνες που περιέχονται στις φακές, έχουν συνδεθεί με την πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και διαφόρων δυσλειτουργιών του γαστρεντερικού συστήματος.

Επιπλέον, οι φακές αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου και σιδήρου, ο οποίος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με κάποια πηγή βιταμίνης C ([[πορτοκάλι]]), β-καροτενίου ([[Καρότο προϊόν |καρότο]]), ή μηλικού οξέος (λευκό κρασί). Οι φακές, λόγω του χαμηλού τους γλυκαιμικού δείκτη ενδείκνυνται στην πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ, ενώ λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε νάτριο αποτελούν ιδανική τροφή για υπερτασικούς ασθενείς. Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.

Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές. Από την άλλη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους από άτομα με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ουρική αρθρίτιδα.

[[Image:Φακή προϊόν II.jpg|thumb|px100|Φακές σούπα]]
[[Image:Φακή προϊόν III.jpg|thumb|px100|Φακές με ρύζι]]
[[Image:Φακή προϊόν IIII.jpg|thumb|px100|Συσκευασμένες φακές χονδρές]]

{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|+Εξέλιξη του ΣΒ (g) νεοσσών αναπαραγωγής αυγοπαραγωγικού τύπου συναρτήσει της ηλικίας
|-
! scope="col" colspan="1" |(εβδομάδες)
! scope="col" colspan="1" |Λευκός τύπος
|-
|Ενέργεια
|353 Θερμίδες
|-
|Υδατάνθρακες
|60 γραμμάρια
|-
|Φυτικές ίνες
|31 γραμμάρια
|-
|Πρωτεΐνες
|26 γραμμάρια
|-
|Λιπαρά
|1 γραμμάριο
|-
|Νερό
|10,4 γραμμάρια
|-
|Θειαμίνη (vit B1)
|0.87 mg
|-
|Ριβοφλαβίνη (B vit. 2)
|0.211 mg
|-
|Νιασίνη (vit B3)
|2.605 μιλιγκράμ
|-
|Παντοθενικό οξύ (B5)
|2.120 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη B6
|0.54 μιλιγκράμ
|-
|Φολικό οξύ
|479 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη C
|4.4 μιλιγκράμ
|-
|Ασβέστιο
|56 μιλιγκράμ
|-
|Σίδηρο
|7.54 μιλιγκράμ
|-
|Μαγνήσιο
|122 μιλιγκράμ
|-
|Φώσφορος
|451 μιλιγκράμ
|-
|Κάλλιο
|955 μιλιγκράμ
|-
|Νάτριο
|6 μιλιγκράμ
|-
|Ψευδάργυρος
|4.78 μιλιγκράμ
|-
|}

[[πόσο αφορά σε καταναλωτή::30| ]]
[[σχετίζεται με::Φακή προϊόν| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
__NOTOC__

Θρεπτική αξία φακής

2013-09-10T11:42:28Z

Sstavroulakis:

Οι [[Φακή προϊόν |φακές]] είναι ένα [[όσπρια |όσπριο]] με μεγάλη [[Διατροφική αξία τροφίμων |θρεπτική αξία]]. Αποτελούν πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων βραδείας απορρόφησης, φυτικών πρωτεϊνών, φυτικών ινών, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Πιο αναλυτικά, οι μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών (κυρίως διαλυτών) που περιέχουν οι φακές βοηθούν στην καλή λειτουργία του γαστρεντερικού συτήματος, στην αυξημένη αίσθηση κορεσμού, ενώ συνδέονται με μειωμένο κίνδυνο ανάπτυξης καρδιοπαθειών και καρκίνου του παχέως εντέρου.

Οι φυτικές πρωτεΐνες που περιέχονται στις φακές είναι πλούσιες σε όλα τα αμινοξέα, εκτός από τη μεθειονίνη και παρέχουν υψηλής ποιότητας πρωτεΐνη με το πλεονέκτημα της πολύ μικρής περιεκτικότητας σε λίπος εν αντιθέση με το κρέας. Οι φακές είναι πλούσιες σε διάφορες βιταμίνες, αλλά κυρίως σε αυτές του συμπλέγματος Β. Το φυλλικό οξύ αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι βιταμίνες που περιέχονται στις φακές, έχουν συνδεθεί με την πρόληψη διαφόρων μορφών καρκίνου και διαφόρων δυσλειτουργιών του γαστρεντερικού συστήματος.

Επιπλέον, οι φακές αποτελούν πολύ καλή πηγή ασβεστίου και σιδήρου, ο οποίος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με κάποια πηγή βιταμίνης C ([[πορτοκάλι]]), β-καροτενίου ([[Καρότο προϊόν |καρότο]]), ή μηλικού οξέος (λευκό κρασί). Οι φακές, λόγω του χαμηλού τους γλυκαιμικού δείκτη ενδείκνυνται στην πρόληψη σακχαρώδους διαβήτη τύπου ΙΙ, ενώ λόγω της χαμηλής περιεκτικότητάς τους σε νάτριο αποτελούν ιδανική τροφή για υπερτασικούς ασθενείς. Η περιεκτικότητά τους σε σίδηρο είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους νέους και τις έγκυες γυναίκες.

Τέλος να αναφέρουμε ότι το θερμιδικό κόστος όλης αυτής της διατροφής είναι μόλις 230 θερμίδες για ένα φλιτζάνι μαγειρεμένες φακές. Από την άλλη, πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωσή τους από άτομα με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και ουρική αρθρίτιδα.

[[Image:Φακή προϊόν II.jpg|thumb|px100|Φακές σούπα]]
[[Image:Φακή προϊόν III.jpg|thumb|px100|Φακές με ρύζι]]
[[Image:Φακή προϊόν IIII.jpg|thumb|px100|Συσκευασμένες φακές χονδρές]]

{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|+Εξέλιξη του ΣΒ (g) νεοσσών αναπαραγωγής αυγοπαραγωγικού τύπου συναρτήσει της ηλικίας
|-
! scope="col" colspan="1" |(εβδομάδες)
! scope="col" colspan="1" |Λευκός τύπος
|-
|Ενέργεια
|353 Θερμίδες
|-
|Υδατάνθρακες
|60 γραμμάρια
|-
|Φυτικές ίνες
|31 γραμμάρια
|-
|Πρωτεΐνες
|26 γραμμάρια
|-
|Λιπαρά
|1 γραμμάριο
|-
|Νερό
|10,4 γραμμάρια
|-
|Θειαμίνη (vit B1)
|0.87 mg
|-
|Ριβοφλαβίνη (B vit. 2)
|0.211 mg
|-
|Νιασίνη (vit B3)
|2.605 μιλιγκράμ
|-
|Παντοθενικό οξύ (B5)
|2.120 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη B6
|0.54 μιλιγκράμ
|-
|Φολικό οξύ
|479 μιλιγκράμ
|-
|Βιταμίνη C
|4.4 μιλιγκράμ
|-
|Ασβέστιο
|56 μιλιγκράμ
|-
|Σίδηρο
|7.54 μιλιγκράμ
|-
|Μαγνήσιο
|122 μιλιγκράμ
|-
|Φώσφορος
|451 μιλιγκράμ
|-
|Κάλλιο
|955 μιλιγκράμ
|-
|Νάτριο
|6 μιλιγκράμ
|-
|Ψευδάργυρος
|4.78 μιλιγκράμ
|-
|}

[[πόσο αφορά σε καταναλωτή::30| ]]
[[σχετίζεται με::Φακή προϊόν| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]
__NOTOC__

Φακή φυτό

2013-09-10T11:37:44Z

Sstavroulakis:

[[Image:Φακή φυτό.jpg|thumb|px100|Το φυτό της φακής]]

{{{top_heading|==}}}[[Βοτανικά χαρακτηριστικά φακής]]{{{top_heading|==}}}
{{:Βοτανικά χαρακτηριστικά φακής|top_heading={{{top_heading|==}}}=}}

[[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]
__NOTOC__

Φακή φυτό

2013-09-10T10:05:48Z

Sstavroulakis:

[[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]
__NOTOC__

Φακή φυτό

2013-09-10T10:04:18Z

Sstavroulakis:

[[κατάσταση δημοσίευσης::1| ]]
__NOTOC__

hello

Ποικιλία αγγουριάς Bambina F1

2013-08-13T08:11:15Z

Sstavroulakis: Αντικατάσταση κειμένου - «Category:Κηπευτικά» σε «Category:Αγγουριά»

Πρόκειται για [[Ποικιλίες αγγουριάς|ποικιλία]] πολύ πρώιμη και παραγωγική, με μεγάλη αντοχή στις χαμηλές [[Κλιματικές συνθήκες αγγουριάς|θερμοκρασίες]]. To μέγεθος του [[Αγγούρι|καρπού]] είναι 35-40cm και είναι πράσινου χρώματος χωρίς επιμήκεις ραβδώσεις.

[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]
[[είναι υβρίδιο του φυτού::Αγγουριά| ]]
[[Category:Αγγουριά]]

Ασθένεια αμυγδαλιάς Φυτοφθόρα

2013-07-15T10:29:32Z

Sstavroulakis:

Το κόμμι ποτίζει τον φλοιό και αν είναι άφθονο μπορεί να απλωθεί και στο χώμα γύρω από τη βάση του δένδρου. Στο αλλοιωμένο μέρος του κορμού το κάμβιο είναι μαύρο, και ποτισμένο με κόμμι. Ο μεταχρωματισμός αυτός παρατηρείται και στην επιφάνεια του ξύλου χωρίς όμως να επεκτείνεται στο εσωτερικό του. Η αλλοίωση του καμβίου σταματάει στο σημείο του εμβολιασμού και δεν προχωρεί στο [[Υποκείμενα αμυγδαλιάς|υποκείμενο]]. Όταν η προσβολή περιβάλλει ολόκληρη την περιφέρεια του κορμού το δένδρο ξηραίνεται απότομα μέσα σε μία ή δύο μέρες και το φύλλωμα παραμένει ξηραμένο πάνω σε αυτό (αποπληξία). Συχνά μετά τη ξήρανση του δένδρου παρατηρείται αναβλάστηση του υποκειμένου. Διάφορα είδη Phytophthora προσβάλλουν την αμυγδαλιά. Στην Ελλάδα έχουν προσδιοριστεί τα είδη Phytophthora nicotianae Breda de Haan, syn, Phytophthora parasitica Dastur και Phytophthora citrophthora (Smith & Smith) Leonian.

Οι μύκητες του γένους Phytophthora είναι εδαφογενή παθογόνα και ζουν στα πρώτα cm του εδάφους. Διατηρούνται στο [[Εδαφικές συνθήκες αμυγδαλιάς|έδαφος]] με τη μορφή ωοσπορίων ή χλαμυδοσπορίων και με την μορφή μυκηλίου μέσα στους ιστούς ξενιστών. Οι μολύνσεις προέρχονται από ζωοσπόρια ή βλαστάνοντα με υφή σποριάγγεια. Μολύνσεις μπορούν να γίνουν χωρίς να υπάρχει πληγή, η ύπαρξη όμως πληγής διευκολύνει τη μόλυνση. Τα διάφορα είδη μπορεί να είναι ενδημικά σ’ ένα δενδροκομείο, μπορούν όμως να μεταφερθούν με μολυσμένο χώμα, τρεχούμενο νερό και μολυσμένο [[Πολλαπλασιαστικό υλικό|πολλαπλασιαστικό υλικό]]. Τα ζωοσπόρια αν και έχουν δική τους κίνηση δεν μπορούν με αυτή να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις. Συνήθως μεταφέρονται παθητικά με το νερό του ποτίσματος ή με πιτσιλίσματα εδάφους που προκαλεί η [[Κλιματικές συνθήκες αμυγδαλιάς|βροχή]]. Οι μύκητες αυτοί έχουν ανάγκη από νερό για τον σχηματισμό και την βλάστηση των σπορίων, τη μεταφορά των μολυσμάτων και τη διαδικασία της μόλυνσης. Για το λόγο αυτό οι [[Ασθένειες αμυγδαλιάς|ασθένειες]] παρουσιάζονται σε υγρά εδάφη, σε χρονιές πολλών βροχοπτώσεων και σε αρδευόμενα δενδροκομεία.

Το ασβέστωμα του κορμού κατά τον Απρίλιο με Μάϊο μήνα, με πυκνό διάλυμα βορδιγαλείου πολτού, περιορίζει σημαντικά την εκδήλωση της ασθένειας. Πάντως τα κυριότερα προληπτικά μέτρα, για να αποφύγουμε την εμφάνισή της φυτόφθορας είναι να μπολιάζουμε ψηλά τα δενδρύλλια (40cm τουλάχιστον πάνω από το έδαφος), να μη φυτεύουμε βαθιά τα δενδρύλλια, να χρησιμοποιούμε ανθεκτικά υποκείμενα, και τέλος να αποφεύγουμε τα τραύματα στο κορμό των δένδρων, ιδιαίτερα κοντά στό έδαφος.

[[είναι ασθένεια της::Αμυγδαλιά| ]]
[[είναι ασθένεια του φυτού::Αμυγδαλιά| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::30| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::30| ]]

GAIApedia

2013-07-04T09:48:06Z

Sstavroulakis:

{{GAIApedia}}
Η GAIApedia φιλοδοξεί να γίνει το καθημερινό εργαλείο πληροφόρησης και γνώσης για κάθε ασχολούμενο και ενδιαφερόμενο με την αγροτική
δραστηριότητα στην Ελλάδα. Ο Έλληνας αγρότης αλλά και ο γεωπόνος, ο επιχειρηματίας, ο έμπορος, ο επιστήμονας μπορεί να περιηγηθεί στις σελίδες του GAIApedia και να ανακαλύψει πληροφορίες που τον ενδιαφέρουν ή να αναζητήσει και να βρει αυτό που χρειάζεται.

Η GAIApedia κάνει την πρώτη της εμφάνιση τον {{Template:Μήνας Εκκίνησης}}. Πιστεύουμε ότι θα βρείτε από το ξεκίνημα κιόλας πληροφορίες που σας ενδιαφέρουν. Μην παραλείψετε όμως να επισκέπτεστε τη GAIApedia τακτικά γιατί ο πλούτος της θα αυξάνεται με γοργό ρυθμό.

Για να περιηγηθείτε στο περιεχόμενο της GAIApedia μπορείτε να ξεκινήσετε με έναν από τους παρακάτω [[:Κατάλογοι GAIApedia|καταλόγους]]



{| id="mp-lower" style="margin:4px 0 0 0; width:100%; background:none; border-spacing: 0px;"
| class="MainPageBG" style="width:100%; border:1px solid #ddcef2; background:#81DAF5; vertical-align:top; color:#000;" |
{| id="mp-bottom" style="vertical-align:top; background:#faf5ff; color:#000; width:100%"
! style="padding:2px;" | <h2 id="mp-tfp-h2" style="margin:3px; background:#aacef2; font-size:120%; font-weight:bold; border:1px solid #afa3bf; text-align:left; color:#000; padding:0.2em 0.4em">Κατάλογοι GAIApedia</h2>

|-
[[Category:Κατάλογος]]
|
* '''[[Οδηγός Ομάδων Ενδιαφέροντος]]''' - οδηγός για την ευκολότερη περιήγηση στη GAIApedia και την εύρεση των θεμάτων που σας ενδιαφέρουν ανάλογα με τον τομέα δραστηριοποίησής σας στον αγροτικό τομέα. Στον κατάλογο αυτό μπορείτε να βρείτε και συνήθεις ερωτήσεις οι οποίες σχετίζονται με τον τομέα δραστηριοποίησής σας.
|-
|
* '''[[Στατιστικά στοιχεία καλλιεργειών]]''' - συνεχώς επικαιροποιημένα συγκεντρωτικά στοιχεία των καλλιεργειών και της αγροτικής δραστηριότητας στην Ελλάδα
|-
|
* '''[[Γεωγραφικές Περιοχές]]''' - τοπική πληροφόρηση για θέματα αγροτικού ενδιαφέροντος για τις διάφορες περιοχές στην Ελλάδα
|-
|
* '''[[Αγροτικοί Τομείς]]''' - ο αγροτικός τομέας κατηγοριοποιημένος σύμφωνα με τα είδη των καλλιεργειών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων. Εδώ μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για κάθε είδος καλλιέργειας καθώς και απαντήσεις σε συνήθη ερωτήματα που αφορούν στο συγκεκριμένο είδος καλλιεργειών.
|-
|
* '''[[Θεματικές Περιοχές Πληροφόρησης]]''' - κατηγοριοποίηση των θεμάτων σύμφωνα με το είδος της πληροφόρησης το οποίο παρέχουν.
|}
|}

Fotis/Meteo tests

2013-07-03T10:54:16Z

Sstavroulakis:

{{DISPLAYTITLE:Meteo tests}}
{{#ask: [[Category:Ιστοσελίδα]][[μετεωρολογικά στοιχεία περιοχής::Νομός Κεφαλληνίας]]
| format=table
| sort=όνομα περιοχής
| order=ASC
| mainlabel=-
| ?όνομα περιοχής=Περιοχή
| ?περιγραφή=Περιγραφή
| ?πηγή προέλευσης δεδομένων=Πηγή
| ?has_link=Σύνδεσμος
}}

{{#ask: [[Category:Ιστοσελίδα]][[μετεωρολογικά στοιχεία περιοχής::Νομός Κεφαλληνίας]]
| format=template
| sort=όνομα περιοχής
| order=ASC
| mainlabel=-
| ?όνομα περιοχής=Περιοχή
| ?περιγραφή=Περιγραφή
| ?πηγή προέλευσης δεδομένων=Πηγή
| ?has_link=Σύνδεσμος
| template=Πίνακας αποτελεσμάτων αναζήτησης τύπου Α - γραμμή
| introtemplate=Πίνακας αποτελεσμάτων αναζήτησης τύπου Α - κεφαλίδα
| outrotemplate=Πίνακας αποτελεσμάτων αναζήτησης τύπου Α - υποκεφαλίδα
}}

{| class="wikitable sortable"
! Περιοχή !! Περιγραφή !! Προέλευση
|-
| Α || Β || Γ
|-
| Α || Β || Γ
|-
|}

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:20:09Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:18:06Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:17:09Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:16:42Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:13:57Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]

Βοτανικά χαρακτηριστικά αραβόσιτου

2013-06-11T09:13:12Z

Sstavroulakis:

Καρπός : Ο καρπός του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] χρησιμοποιείται κυρίως ως κτηνοτροφή. Χρησιμοποιείται επίσης στη διατροφή του ανθρώπου κατά διαφόρους τρόπους σε διάφορες περιοχές (κεντρική και νότια Αμερική, Αφρική, Ασία και τμήματα της Ευρώπης). Τέλος, υποπροϊόντα του χρησιμοποιούνται στις βιομηχανίες τροφίμων ή για άλλες βιομηχανικές χρήσεις.

Ο καρπός του αραβόσιτου είναι καρύοψη. Αποτελείται από τέσσερα επιμέρους τμήματα: τον ποδίσκο, το περίβλημα, το ενδοσπέρμιο και το έμβρυο.

Η ξηρή ουσία του καρπού αποτελείται κυρίως από άμυλο (περίπου 70%), πρωτεΐνες (10%) και έλαια (5%). Το ενδοσπέρμιο περιέχει περίπου το 95% του ολικού αμύλου και το 75% της πρωτεΐνης, ενώ το έμβρυο περιέχει κυρίως έλαια (84%) και το μεγάλο ποσοστό της τέφρας (ανόργανα άλατα, 80%). Το άμυλο του αραβοσίτου χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αμυλοπηκτίνη (72% έναντι 28% της αμυλόζης). Στα υβρίδια που ανήκουν στον "κηρώδη" αραβόσιτο το άμυλο αποτελείται αποκλειστικά από αμυλοπηκτίνη η οποία χρησιμοποιείται για την παραγωγή της γνωστής "ταπιόκα", όπως και άλλων κολλητικών ουσιών. Υπάρχουν όμως και υβρίδια με υψηλό ποσοστό (70-80%) αμυλόζης. Λόγω της υψηλής του περιεκτικότητας σε άμυλο, ο καρπός του αραβοσίτου χρησιμοποιείται στη βιομηχανία για την εξαγωγή διαφόρων τύπων αμύλου, όπως επίσης δεξτρινών, κολλητικών ουσιών, σιροπιού και δεξτρόζης. Τέλος, ο καρπός του αραβοσίτου περιέχει σημαντικές ποσότητες βιταμινών, όπως βιταμίνης Ε, νικοτινικού οξέος, παντοθενικού οξέος, θειαμίνης και ριβοφλαβίνης. Προβιταμίνη Α υπάρχει μόνο σε καρπούς με κίτρινο χρώμα ενδοσπερμίου λόγω της κρυπτοξανθίνης που περιέχουν.

Ρίζα : Το ριζικό σύστημα του [[Σιτηρά |σιτηρού]] αυτού αποτελείται από εμβρυακές, μόνιμες και εναέριες ρίζες.

*Εμβρυακές ρίζες. Διακρίνονται στην πρωτογενή εμβρυακή, που προέρχεται από την επιμήκυνση του ριζιδίου του εμβρύου, και στις δευτερογενείς εμβρυακές ρίζες οι καταβολές των οποίων βρίσκονται στο μεσοκοτύλιο.
*Μόνιμες ρίζες. Αποτελούν την κύρια μάζα του ριζικού συστήματος του φυτού. Εκφύονται αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, από το λαιμό του φυτού που αποτελείται από τα πολύ βραχέα μεσογονάτια των πρώτων 7-8 κόμβων, μεταξύ του μεσοκοτυλίου και της επιφάνειας του εδάφους.
*Εναέριες ρίζες. Εκφύονται από τους πρώτους 2-3 κόμβους επάνω από την επιφάνεια του εδάφους κατά τα τελευταία στάδια της βλαστητικής ανάπτυξης του φυτού. Οταν (και εάν) φθάσουν στην επιφάνεια του εδάφους, εισχωρούν μέσα σε αυτό και αποκτούν τη λειτουργικότητα φυσιολογικών ριζών.

Βλαστός : Ο βλαστός του αραβοσίτου είναι κάλαμος συμπαγής, κυλινδρικής διατομής, με πλάγιο επίμηκες αυλάκι και φέρει συνήθως 8-21 μεσογονάτια, από τα οποία τα μεσογονάτια της βάσης είναι βραχύτερα από εκείνα της κορυφής. Η δομή αυτή του στελέχους, σε συνδυασμό με την εντεριώνη που γεμίζει εσωτερικά το βλαστό και τις εναέριες ρίζες, προσδίδει αντοχή στο πλάγιασμα και συμπάγεια στο βλαστό, ιδιότητες που του είναι απαραίτητες εάν ληφθεί υπόψη ότι το ύψος του μπορεί να υπερβεί σε ορισμένους γονότυπους τα 4m και στις πιο συνηθισμένες περιπτώσεις τα 2-2,5m. Με εξαίρεση τον υψηλότερο κόμβο, κάθε κόμβος φέρει την καταβολή ενός οφθαλμού ενώ οι κατώτεροι κόμβοι φέρουν και τις καταβολές των εναέριων ριζών που θα αναπτυχθούν αργότερα. Οι οφθαλμοί είναι τοποθετημένοι κατ' εναλλαγή στο βλαστό. Οι κατώτεροι οφθαλμοί, και ιδίως εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, μπορούν να αναπτυχθούν και να εξελιχιούν σε αδέλφια, ενώ εκείνοι που βρίσκονται στο ανώτερο τμήμα είναι ανθοφόροι και εξελισσόμενοι μπορούν να παράγουν έναν ή περισσότερους σπάδικες.

Φύλλα : Τα φύλλα του [[Αραβόσιτος φυτό |αραβοσίτου]] αναπτύσσονται ανά ένα σε κάθε κόμβο. Ο αριθμός των φύλλων που μπορεί να αναπτύξει ένα φυτό είναι συνάρτηση κυρίως του γονότυπου και δευτερευόντως των θερμοκρασιών που επικράτησαν κατά την περίοδο του σχηματισμού των καταβολών. Πάντως έχει βρεθεί ότι ο αριθμός των φύλλων είναι ανάλογος προς τη διάρκεια του βιολογικού κύκλου του φυτού. Ετσι, οι πρώιμες ποικιλίες έχουν 9-10 φύλλα, οι μέσης πρωιμότητας 17-21, ενώ οι όψιμες περισσότερα από 40 φύλλα. Το φύλλο του αραβοσίτου αποτελείται από έναν ισχυρό κολεό που περιβάλλει το μεσογονάτιο μέχρι τον αμέσως επόμενο κόμβο, ένα λογχοειδές έλασμα και τη γλωσσίδα. Ο κολεός παρεμποδίζει τη θραύση του στελέχους στο λιγότερο ισχυρό (ενδιάμεσο) τμήμα του μεσογονατίου. Η γλωσσίδα προσφύεται στο σημείο συνένωσης του ελάσματος με τον κολεό, στη μασχάλη φύλλου-στελέχους, και έτσι σχηματίζει έναν δακτύλιο που παρεμποδίζει την είσοδο νερού μεταξύ στελέχους και κολεού. Ο δακτύλιος αυτός καθορίζει τη γωνία μεταξύ ελάσματος και στελέχους, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην παραγωγικότητα της καλλιέργειας. Η γωνία ελάσματος-στελέχους είναι μεγαλύτερη για τα κατώτερα και μικρότερη για τα ανώτερα φύλλα, αλλά για μία δεδομένη θέση φύλλου μεταβάλλεται μεταξύ των γονότυπων.

Αναπαραγωγικά όργανα : Ο αραβόσιτος είναι φυτό μόνοικο-δίκλινο του οποίου τα άνθη σχηματίζουν ταξιανθίες. Αρσενική ταξιανθία. Η αρσενική ταξιανθία του αραβοσίτου είναι φόβη και ο κεντρικός της άξονας αναπτύσσεται ως προέκταση του άκρου του βλαστού. Θηλυκή ταξιανθία. Ο αραβόσιτος αναπτύσσει μία ή περισσότερες θηλυκές ταξιανθίες, τους σπάδικες, πλευρικά επάνω σε βραχείες διακλαδώσεις του κεντρικού στελέχους που αναπτύσσονται περίπου στο μέσο του βλαστού.

[[σχετίζεται με::Αραβόσιτος φυτό| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωργό::10| ]]
[[πόσο αφορά σε γεωπόνο::10| ]]
[[κατάσταση δημοσίευσης::10| ]]